Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ 

Οι σημερινές περιφερειακές συγκρούσεις μοιάζουν με αυτές που προκάλεσαν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο

Hal Brands

FOREIGN AFFAIRS

26 Ιανουαρίου 2024 

https://www.foreignaffairs.com/united-states/next-global-war?check_logged_in=1

 

Η εποχή μετά τον Ψυχρό Πόλεμο ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, με φιλόδοξα οράματα για την παγκόσμια ειρήνη. Και τελείωσε τρεις δεκαετίες αργότερα, με αυξανόμενους κινδύνους παγκόσμιου πολέμου. Σήμερα, η Ευρώπη βιώνει την πιο καταστροφική στρατιωτική της σύγκρουση εδώ και γενιές. Η Μέση Ανατολή μαστίζεται από μια βάναυση σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς που διαχέει τη βία και την αστάθεια σε όλη την περιοχή. Η Ανατολική Ασία, ευτυχώς, δεν βρίσκεται σε πόλεμο, αλλά δεν είναι ακριβώς ειρηνική, καθώς η Κίνα πιέζει τους γείτονές της και συγκεντρώνει στρατιωτική ισχύ με ταχύτατους ρυθμούς. Το γεγονός ότι πολλοί Αμερικανοί δεν συνειδητοποιούν το πόσο κοντά  βρίσκεται ο κόσμος να καταστραφεί από άγριες, αλληλοσυνδεόμενες συγκρούσεις, ίσως οφείλεται στο ότι έχουν ξεχάσει πώς προέκυψε ο τελευταίος παγκόσμιος πόλεμος. 

Όταν οι Αμερικανοί σκέφτονται τον παγκόσμιο πόλεμο, συνήθως σκέφτονται τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο —ή το μέρος του πολέμου που ξεκίνησε με το χτύπημα της Ιαπωνίας στο Περλ Χάρμπορ τον Δεκέμβριο του 1941. Μετά από αυτή την επίθεση και την επακόλουθη κήρυξη πολέμου από τον Αδόλφο Χίτλερ κατά των ΗΠΑ. Η σύγκρουση ήταν ένας ενιαίος, περιεκτικός αγώνας μεταξύ αντίπαλων συμμαχιών σε ένα παγκόσμιο πεδίο μάχης. Αλλά ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε ως τρεις χαλαρά συνδεδεμένους αγώνες για την πρωτοκαθεδρία σε βασικές περιοχές που εκτείνονταν από την Ευρώπη έως την Ασία-Ειρηνικό – οι οποίοι τελικά κορυφώθηκαν και συνενώθηκαν σε παγκόσμιο επίπεδο. Η ιστορία αυτής της περιόδου αποκαλύπτει τις πιο σκοτεινές πτυχές της στρατηγικής αλληλεξάρτησης σε έναν κόσμο που έχει καταρρεύσει από τον πόλεμο. Παρουσιάζει επίσης άβολους παραλληλισμούς με την κατάσταση που αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή η Ουάσιγκτον. 

Οι ΗΠΑ δεν αντιμετωπίζουν μια επίσημη συμμαχία αντιπάλων, όπως κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μάλλον δεν θα δούμε μια επανάληψη ενός σεναρίου στο οποίο οι αυταρχικές δυνάμεις κατακτούν τεράστιες περιοχές της Ευρασίας και των παραθαλάσσιων περιοχών της. Ωστόσο, με τους πολέμους στην Ανατολική Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή να μαίνονται ήδη, και τους δεσμούς μεταξύ των αναθεωρητικών κρατών να γίνονται και πιο έντονοι, το μόνο που θα χρειαζόταν είναι μια σύγκρουση στον αμφισβητούμενο δυτικό Ειρηνικό για να προκύψει ένα άλλο εφιαλτικό σενάριο – στο οποίο το διεθνές σύστημα κατακλύζεται από έντονες και αλληλένδετες περιφερειακές συγκρούσεις και δημιουργούν μια κρίση παγκόσμιας ασφάλειας που δεν μοιάζει σε τίποτα με το 1945. Ένας κόσμος σε κίνδυνο θα μπορούσε να γίνει ένας κόσμος σε πόλεμο. Και οι ΗΠΑ δεν είναι καθόλου έτοιμες να αντιμετωπίσουν μιά τέτοια πρόκληση. 

ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ 

Οι αμερικανικές αναμνήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου σημαδεύονται ανεξίτηλα από δύο μοναδικές πτυχές της εμπειρίας των ΗΠΑ.

Πρώτο, οι ΗΠΑ μπήκαν στον πόλεμο πολύ αργά – πάνω από 2 χρόνια αφότου ο Χίτλερ συγκλόνισε την Ευρώπη εισβάλλοντας στην Πολωνία και πάνω από 4 χρόνια αφότου η Ιαπωνία ξεκίνησε τον πόλεμο του Ειρηνικού εισβάλλοντας στην Κίνα.

Δεύτερο, οι ΗΠΑ συμμετείχαν στον αγώνα και στα δύο θέατρα του πολέμου ταυτόχρονα. Έτσι, ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος παγκοσμιοποιήθηκε από τη στιγμή που οι ΗΠΑ εισήλθαν σε αυτόν. Από τον Δεκέμβριο του 1941 και μετά, η σύγκρουση παρουσίασε έναν πολύ-ηπειρωτικό συνασπισμό, τη Μεγάλη Συμμαχία, που πολεμούσε ενός άλλου πολύ-ηπειρωτικού συνασπισμού, τον Άξονα, σε πολλαπλά μέτωπα. (Η εξαίρεση ήταν ότι η Σοβιετική Ένωση παρέμεινε σε ειρήνη με την Ιαπωνία από το 1941 έως το 1945.) Αυτός ήταν ένας παγκόσμιος πόλεμος με την πληρέστερη και πιο περιεκτική του έννοια. Ωστόσο, η πιο τρομερή σύγκρουση της ιστορίας δεν ξεκίνησε έτσι. 

Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν αποτέλεσμα της συσσώρευσης τριών περιφερειακών κρίσεων:

Η επίθεση της Ιαπωνίας στην Κίνα και την Ασία-Ειρηνικό. Η προσπάθεια της Ιταλίας για δημιουργήσει μια αυτοκρατορία στην Αφρική και τη Μεσόγειο. Και η προσπάθεια της Γερμανίας να επιβάλει την ηγεμονία της στην Ευρώπη, και όχι μόνο. Κατά κάποιο τρόπο, αυτές οι κρίσεις ήταν πάντα συνδεδεμένες. Καθεμιά απ’ αυτές ήταν έργο ενός απολυταρχικού καθεστώτος με τάσεις προσφυγής στον εξαναγκασμό και τη βία. Καθεμία περιλάμβανε μια προσπάθεια κυριαρχίας σε μια σημαντική παγκόσμια περιοχή. Και καθεμία συνέβαλε σε αυτό που ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Φράνκλινος Ρούσβελτ, το 1937, ονόμασε «εξαπλωμένη επιδημία παγκόσμιας ανομίας». Ακόμα κι έτσι, αυτό δεν ήταν εξαρχής μια ολοκληρωμένη μεγα-σύγκρουση. 

Στην αρχή, οι απολυταρχικές δυνάμεις είχαν λίγα κοινά στοιχεία μεταξύ τους: την ανελεύθερη διακυβέρνηση και την επιθυμία να συντρίψουν το υπάρχον status quo. Στην πραγματικότητα, ο κυνικός ρατσισμός που διαπέρασε τη ναζιστική ιδεολογία θα μπορούσε να λειτουργήσει ενάντια στη συνοχή αυτής της ομάδας: ο Χίτλερ  χλεύαζε κάποτε τους Ιάπωνες ως «λακαρισμένους μισοπιθήκους».

Και παρόλο που αυτές οι χώρες, αρχής γενομένης από το 1936, υπέγραψαν μια σειρά αλληλεπικαλυπτόμενα σύμφωνα ασφαλείας, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1930, ήταν συχνά αντίπαλοι όσο και σύμμαχοι. Η Γερμανία του Χίτλερ και η Ιταλία του Μουσολίνι συνεργάστηκαν με πολλαπλούς σκοπούς σε κρίσεις για την Αυστρία το 1934 και την Αιθιοπία το 1935. Η Γερμανία μέχρι το 1938, υποστήριζε την Κίνα στον πόλεμο επιβίωσής της ενάντια στην Ιαπωνία, και το 1939 υπέγραψε μια σιωπηρή συμμαχία με τη Σοβιετική Ένωση, πολεμώντας στη συνέχεια σε μια αδήλωτη σύγκρουση εναντίον του Τόκιο στην Ασία. (Η Μόσχα και το Τόκιο υπέγραψαν αργότερα ένα σύμφωνο μη-επίθεσης τον Απρίλιο του 1941, το οποίο ίσχυε μέχρι το 1945). Οι περιφερειακές κρίσεις μόνο σταδιακά συγχωνεύτηκαν και οι αντίπαλοι συνασπισμοί συνενώθηκαν, εξαιτίας παραγόντων που μπορεί να ακούγονται γνωστοί σήμερα. 

Πρώτο, ανεξάρτητα από τους συγκεκριμένους –και μερικές φορές αντικρουόμενους– στόχους τους, οι απολυταρχικές δυνάμεις είχαν μια θεμελιώδη ομοιότητα στον σκοπό. Όλες επιδίωκαν  μια δραματική μεταμόρφωση της παγκόσμιας τάξης πραγμάτων. Όπως δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών της Ιαπωνίας το 1940, «στη μάχη μεταξύ δημοκρατίας και ολοκληρωτισμού, χωρίς αμφιβολία ο ολοκληρωτισμός θα νικήσει και θα ελέγξει τον κόσμο». Υπήρχε μια βασική γεωπολιτική και ιδεολογική αλληλεγγύη μεταξύ των απολυταρχιών του κόσμου, που τις ώθησε στις συγκρούσεις που προκάλεσαν με την πάροδο του χρόνου. 

Δεύτερο, ο κόσμος ανέπτυξε μια διεστραμμένη μορφή αλληλεξάρτησης, καθώς η αστάθεια σε μια περιοχή επιδείνωνε την αστάθεια σε μια άλλη. Απαξιώνοντας την Κοινωνία των Εθνών και δείχνοντας ότι η επιθετικότητα μπορούσε να παραμείνει ατιμώρητη, η επίθεση της Ιταλίας στην Αιθιοπία το 1935 άνοιξε το δρόμο για την εκ νέου στρατιωτικοποίηση της Ρηνανίας από τον Χίτλερ το 1936. Στη συνέχεια, η Γερμανία το 1940 συνέτριψε τη Γαλλία, έσπρωξε το Ηνωμένο Βασίλειο στο χείλος του γκρεμού, και δημιούργησε μια χρυσή ευκαιρία για την ιαπωνική επέκταση στη Νοτιοανατολική Ασία. Ιδιαίτερες τακτικές πέρασαν επίσης από πολεμικό θέατρο σε πολεμικό θέατρο. Η χρήση του τρόμου από αέρος από τις ιταλικές δυνάμεις στην Αιθιοπία, για παράδειγμα, προεικόνιζε τη χρήση του από τις γερμανικές δυνάμεις στην Ισπανία και τις ιαπωνικές δυνάμεις στην Κίνα. Επιπλέον, ο τεράστιος αριθμός των προκλήσεων στην υπάρχουσα τάξη αποπροσανατόλισε και εξασθένησε τους υπερασπιστές της: το Ηνωμένο Βασίλειο έπρεπε να αντιμετωπίσει προσεκτικά τον Χίτλερ στις κρίσεις για την Αυστρία και την Τσεχοσλοβακία το 1938, επειδή η Ιαπωνία απείλησε την αποικιακή αυτοκρατορία της στην Ασία ενώ οι θέσεις της στη Μεσόγειο, ήταν  ευάλωτες από την Ιταλία. 

Αυτοί οι δύο παράγοντες συνέβαλαν σε έναν τρίτο, που ήταν ότι τα προγράμματα ακραίας επιθετικότητας πόλωσαν τον κόσμο και τον χώρισαν σε αντίπαλα στρατόπεδα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1930, η Γερμανία και η Ιταλία ενώθηκαν για αμοιβαία προστασία έναντι των δυτικών δημοκρατιών που θα μπορούσαν να προσπαθήσουν να ματαιώσουν τις φιλοδοξίες τους. Το 1940, η Ιαπωνία προσχώρησε στον Άξονα με την ελπίδα να αποτρέψει τις ΗΠΑ από το να παρέμβουν στην επέκτασή της στην Ασία. Μέσω πολλαπλών, αμοιβαία ενισχυόμενων προγραμμάτων περιφερειακού ρεβιζιονισμού, οι τρεις χώρες διακήρυξαν ότι θα δημιουργήσουν μια «νέα τάξη πραγμάτων» στον κόσμο. 

Αυτό το νέο Τριμερές Σύμφωνο δεν πτόησε τελικά τον Ρούσβελτ, αλλά τον έπεισε, όπως έγραψε το 1941, ότι «οι εχθροπραξίες στην Ευρώπη, στην Αφρική και στην Ασία είναι όλες μέρος μιας ενιαίας παγκόσμιας σύγκρουσης». Πράγματι, καθώς ο Άξονας συνέχιζε και η επιθετικότητά του εντάθηκε, ανάγκασε σταδιακά μια τεράστια σειρά χωρών να συγκροτήσουν μια αντίπαλη συμμαχία με στόχο τη ματαίωση αυτών των σχεδίων. Όταν το 1941 η Ιαπωνία επιτέθηκε στο Περλ Χάρμπορ και ο Χίτλερ κήρυξε τον πόλεμο στις ΗΠΑ, οι ΗΠΑ ενεπλάκησαν στις συγκρούσεις στην Ευρώπη και τον Ειρηνικό - και μετέτρεψαν αυτές τις περιφερειακές συγκρούσεις σε παγκόσμιο πόλεμο. 

ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΟΝ

Οι παραλληλισμοί μεταξύ αυτής της προηγούμενης εποχής και της σημερινής είναι εντυπωσιακοί. Σήμερα, όπως και στη δεκαετία του 1930, το διεθνές σύστημα αντιμετωπίζει τρεις αιχμηρές περιφερειακές προκλήσεις

Η Κίνα συγκεντρώνει γρήγορα στρατιωτική ισχύ ως μέρος της εκστρατείας της να εκδιώξει τις ΗΠΑ από τον δυτικό Ειρηνικό - και, ίσως, να γίνει η εξέχουσα δύναμη στον κόσμο.

Στην Ευρώπη, ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία είναι το δολοφονικό επίκεντρο της μακροχρόνιας προσπάθειάς της να ανακτήσει την πρωτοκαθεδρία στην Ανατολική Ευρώπη και τον πρώην σοβιετικό χώρο.  

Στη Μέση Ανατολή, το Ιράν και η ομάδα των «αντιπροσώπων» του –Χαμάς, Χεζμπολάχ, Χούτι και πολλοί άλλοι – διεξάγει έναν αιματηρό αγώνα για περιφερειακή κυριαρχία ενάντια στο Ισραήλ, τις μοναρχίες του Κόλπου και τις ΗΠΑ.

Για ακόμη φορά, τα θεμελιώδη κοινά σημεία που συνδέουν τα απολυταρχικά κράτη είναι η αυταρχική διακυβέρνηση και η εναντίωση στην υφιστάμενη γεωπολιτική ισορροπία. Σ’ αυτή την περίπτωση, θα επιθυμούσαν να ανατρέψουν την υφιστάμενη παγκόσμια τάξη υπό την ηγεσία των ΗΠΑ που τους στερεί το μεγαλείο που επιθυμούν. Το Πεκίνο, η Μόσχα και η Τεχεράνη είναι οι νέοι «μη-έχοντες» που αγωνίζονται ενάντια στους «έχοντες»: την Ουάσιγκτον και τους συμμάχους της. 

Δύο από αυτές τις προκλήσεις έχουν ήδη μεταβληθεί σε καυτές. Ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι μια σύγκρουση «δι’ αντιπροσώπων» μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης. Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν σκέφτεται έναν μακρύ, σκληρό αγώνα που θα μπορούσε να διαρκέσει για χρόνια. Η επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ τον Οκτώβριο 2023 – που υποκινούνταν από το Ιράν, αν και ίσως όχι ρητά – πυροδότησε μια έντονη σύγκρουση που δημιουργεί βίαιη διάχυση της σε αυτή τη ζωτική περιοχή.

Το Ιράν, εν τω μεταξύ, στρέφεται προς τα πυρηνικά όπλα, τα οποία θα μπορούσαν να ωθήσουν τον περιφερειακό ρεβιζιονισμό του, αποζημιώνοντας το καθεστώς του έναντι μιας ισραηλινής ή αμερικανικής απάντησης. Στον δυτικό Ειρηνικό και την ηπειρωτική Ασία, η Κίνα εξακολουθεί να βασίζεται κυρίως στον εξαναγκασμό εκτός πολέμου. Αλλά καθώς η στρατιωτική ισορροπία αλλάζει σε ευαίσθητα σημεία όπως τα στενά της Ταϊβάν ή η Θάλασσα της Νότιας Κίνας, το Πεκίνο θα έχει καλύτερες επιλογές -και ίσως μεγαλύτερη όρεξη- για επιθετικότητα. 

Όπως και στη δεκαετία του 1930, οι απολυταρχικές ρεβιζιονιστικές δυνάμεις δεν βλέπουν πάντα τα μάτια με τα μάτια. Η Ρωσία και η Κίνα επιδιώκουν αμφότερες την υπεροχή στην Κεντρική Ασία. Σπρώχνουν επίσης στη Μέση Ανατολή, με τρόπους που μερικές φορές υπονομεύουν τα συμφέροντα του Ιράν εκεί. Εάν τελικά οι ρεβιζιονιστές απωθήσουν τον κοινό τους εχθρό, τις ΗΠΑ, από την Ευρασία, μπορεί να καταλήξουν να πολεμούν μεταξύ τους για τα λάφυρα – όπως ακριβώς οι δυνάμεις του Άξονα, αν είχαν νικήσει με κάποιο τρόπο τους αντιπάλους τους, σίγουρα θα είχαν στη συνέχεια στραφεί ο ένας εναντίον του άλλου. Ωστόσο, προς το παρόν, οι δεσμοί μεταξύ των ρεβιζιονιστικών δυνάμεων αναπτύσσονται και οι περιφερειακές συγκρούσεις της Ευρασίας γίνονται όλο και πιο στενά αλληλένδετες. 

Η Ρωσία και η Κίνα συμπλησιάζουν όλο και περισσότερο, μέσω της στρατηγικής τους συνεργασίας «χωρίς όρια», η οποία περιλαμβάνει πωλήσεις όπλων, εμβάθυνση της αμυντικής-τεχνολογικής συνεργασίας και επιδείξεις γεωπολιτικής αλληλεγγύης, όπως στρατιωτικές ασκήσεις σε παγκόσμια hot spots. Και ακριβώς όπως το σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ του 1939 επέτρεψε στη Γερμανία και τη Σοβιετική Ένωση να επιτεθούν στην ανατολική Ευρώπη χωρίς να διακινδυνεύσουν σύγκρουση μεταξύ τους, η σινο-ρωσική εταιρική σχέση ειρήνευσε αυτό που κάποτε ήταν τα πιο στρατιωτικοποιημένα σύνορα στον κόσμο και επέτρεψε και στις δύο χώρες να επικεντρωθούν στους ανταγωνισμούς τους με τις ΗΠΑ και τους φίλους τους. Πιο πρόσφατα, ο πόλεμος στην Ουκρανία ενίσχυσε επίσης άλλες Ευρασιατικές σχέσεις –μεταξύ Ρωσίας και Ιράν και μεταξύ Ρωσίας και Βόρειας Κορέας– ενώ εντείνει και συνυφαίνει τις προκλήσεις που θέτουν οι αντίστοιχοι ρεβιζιονιστές. 

Μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πυρομαχικά πυροβολικού και βαλλιστικοί πύραυλοι που παρέχονται από την Τεχεράνη και την Πιονγκγιάνγκ —μαζί με την οικονομική βοήθεια που παρέχεται από το Πεκίνο— έχουν στηρίξει τη Μόσχα στη σύγκρουσή της ενάντια στην Ουκρανία και τους δυτικούς υποστηρικτές της. Σε αντάλλαγμα, η Μόσχα φαίνεται να μεταφέρει πιο ευαίσθητη στρατιωτική τεχνολογία και τεχνογνωσία: πουλώντας προηγμένα αεροσκάφη στο Ιράν, φέρεται να προσφέρει βοήθεια στα προηγμένα οπλικά προγράμματα της Βόρειας Κορέας, ίσως ακόμη και να βοηθήσει την Κίνα να κατασκευάσει το επιθετικό υποβρύχιο επόμενης γενιάς. 

Άλλες περιφερειακές διαμάχες αποκαλύπτουν παρόμοια δυναμική. Στη Μέση Ανατολή, η Χαμάς πολεμά το Ισραήλ με κινεζικά, ρωσικά, ιρανικά και βορειοκορεατικά όπλα που συσσωρεύει εδώ και χρόνια. Από τις 7 Οκτωβρίου, ο Πούτιν έχει δηλώσει ότι «οι συγκρούσεις στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή είναι μέρος ενός ενιαίου, ευρύτερου αγώνα που «θα αποφασίσει τη μοίρα της Ρωσίας και ολόκληρου του κόσμου». Και σε έναν άλλο απόηχο του παρελθόντος, οι εντάσεις στα βασικά θέατρα της Ευρασίας αδυνατίζουν τους πόρους των ΗΠΑ, θέτοντας την υπερδύναμη αντιμέτωπη με πολλαπλά διλήμματα ταυτόχρονα. Οι ρεβιζιονιστικές δυνάμεις αλληλοβοηθούνται απλώς κάνοντας τα δικά τους πράγματα. 

Μια κρίσιμη διαφορά μεταξύ της δεκαετίας του 1930 και του σήμερα είναι η κλίμακα του ρεβιζιονισμού. Όσο κακοί κι αν είναι ο Πούτιν και ο Ιρανός Αγιατολάχ Χαμενεΐ, δεν έχουν κυριαρχήσει σε μεγάλα κομμάτια κρίσιμων περιοχών. Μια άλλη κρίσιμη διαφορά είναι ότι η Ανατολική Ασία εξακολουθεί να απολαμβάνει μια αδύναμη ειρήνη. Όμως, με τους Αμερικανούς αξιωματούχους να προειδοποιούν ότι η Κίνα θα μπορούσε να γίνει πιο επιθετική καθώς ωριμάζουν οι δυνατότητές της –ίσως αυτό να συμβεί μόλις το δεύτερο μισό αυτής της δεκαετίας– αξίζει να εξεταστεί τι θα συνέβαινε εάν αυτή η περιοχή εκραγεί. 

Μια τέτοια σύγκρουση θα ήταν καταστροφική από πολλές απόψεις. Η κινεζική επιθετικότητα κατά της Ταϊβάν θα μπορούσε κάλλιστα να πυροδοτήσει έναν πόλεμο με τις ΗΠΑ, φέρνοντας αντιμέτωπους τους δύο πιο ισχυρούς στρατούς του κόσμου -και τα δύο πυρηνικά τους οπλοστάσια. Θα πλήξει το παγκόσμιο εμπόριο με τρόπους που κάνουν τις εκτοπίσεις που προκλήθηκαν από τους πολέμους στην Ουκρανία και τη Γάζα να φαίνονται ασήμαντες. Θα πόλωση περαιτέρω την παγκόσμια πολιτική καθώς οι ΗΠΑ επιδιώκουν να συσπειρώσουν τον δημοκρατικό κόσμο ενάντια στην κινεζική επιθετικότητα – ωθώντας το Πεκίνο σε μια πιο σφιχτή αγκαλιά με τη Ρωσία και άλλες αυταρχικές δυνάμεις. 

Το πιο κρίσιμο, εάν συνδυαστεί με συνεχιζόμενες συγκρούσεις αλλού, ένας πόλεμος στην Ανατολική Ασία θα μπορούσε να δημιουργήσει μια κατάσταση που δεν μοιάζει σε τίποτα με τη δεκαετία του 1940, όπου και οι τρεις βασικές περιοχές της Ευρασίας φλέγονται από μεγάλης κλίμακας βία ταυτόχρονα. Αυτό μπορεί να μην γίνει ένας ενιαίος παγκόσμιος πόλεμος που καλύπτει τα πάντα. Αλλά θα δημιουργούσε έναν κόσμο που μαστίζεται από πόλεμο, καθώς οι ΗΠΑ και άλλοι υπερασπιστές της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων αντιμετώπισαν πολλαπλές, αλληλένδετες συγκρούσεις που εκτείνονται σε μερικά από τα πιο σημαντικά στρατηγικά εδάφη στη γη. 

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΩΝ 

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που μπορεί να μην συμβεί αυτό το σενάριο. Η Ανατολική Ασία θα μπορούσε να παραμείνει ειρηνική , επειδή οι ΗΠΑ και η Κίνα έχουν τεράστια κίνητρα για να αποφύγουν έναν φρικτό πόλεμο. Οι μάχες στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή θα μπορούσαν να υποχωρήσουν. Αλλά ο προβληματισμός για το σενάριο του εφιάλτη εξακολουθεί να αξίζει τον κόπο, καθώς ο κόσμος θα μπορούσε να απέχει μόλις μια κακή διαχείριση κρίσης από μια διάχυτη ευρασιατική σύγκρουση - και οι ΗΠΑ είναι απροετοίμαστες για αυτό το ενδεχόμενο. 

Αυτή τη στιγμή, οι ΗΠΑ προσπαθούν να υποστηρίξουν το Ισραήλ και την Ουκρανία ταυτόχρονα. Οι απαιτήσεις αυτών των δύο πολέμων -μάχες στις οποίες οι ΗΠΑ δεν είναι ακόμη κύριος μαχητής– επεκτείνουν την ικανότητα των ΗΠΑ σε τομείς όπως το πυροβολικό και η αντιπυραυλική άμυνα. Οι αναπτύξεις των ΗΠΑ στα ύδατα γύρω από τη Μέση Ανατολή, με σκοπό να αποτρέψουν το Ιράν και να διατηρήσουν ανοιχτούς τους κρίσιμους θαλάσσιους δρόμους, εξαντλούν τους πόρους του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ. Τα πλήγματα εναντίον στόχων των Χούτι στην Υεμένη καταναλώνουν πόρους, όπως οι πύραυλοι Tomahawk, που θα ήταν αναγκαίοι σε μια σύγκρουση ΗΠΑ-Κίνας. Όλα αυτά είναι συμπτώματα ενός μεγαλύτερου προβλήματος: της συρρίκνωσης των ικανοτήτων του στρατού των ΗΠΑ σε σχέση με τις πολυάριθμες, αλληλένδετες προκλήσεις. 

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 2010, το Πεντάγωνο σταδιακά άλλαξε τη στρατιωτική στρατηγική του των ΔΥΟ ΠΟΛΕΜΩΝ  (που προοριζόταν να διεξάγει και να νικήσει σε δύο πολέμους ταυτόχρονα, με αντιπάλους απολυταρχικά κράτη), και επέλεξε τη στρατηγική του ΕΝΟΣ ΠΟΛΕΜΟΥ (με στόχο να εμπλακεί και να νικήσει σε έναν μόνο ένα πόλεμο μεγάλης έντασης, με αντίπαλο μια μεγάλη δύναμη, την Κίνα). Κατά μία έννοια, αυτή ήταν μια λογική απάντηση στις ακραίες απαιτήσεις που θα συνεπαγόταν μια τέτοια σύγκρουση. Αλλά άφησε επίσης το Πεντάγωνο με μειωμένο εξοπλισμό σε έναν κόσμο στον οποίο ένας συνδυασμός εχθρικών μεγάλων δυνάμεων και σοβαρών περιφερειακών απειλών εκδηλώνονται σε πολλά θέατρα ταυτόχρονα. Ενίσχυσε επίσης, ίσως, τους πιο επιθετικούς αντιπάλους των ΗΠΑ, όπως η Ρωσία και το Ιράν, οι οποίοι σίγουρα συνειδητοποιούν ότι μια υπερδύναμη – με έναν στρατό απελπισμένο να επικεντρωθεί στην Κίνα – έχει περιορισμένη ικανότητα να ανταποκριθεί σε άλλες απειλές. 

Φυσικά, οι ΗΠΑ δεν ήταν έτοιμες για παγκόσμιο πόλεμο το 1941, αλλά τελικά επικράτησαν μέσω μιας παγκόσμιας κινητοποίησης στο πεδίο της στρατιωτικής και της βιομηχανικής ισχύος. Ο πρόεδρος Μπάιντεν επικαλέστηκε αυτό το επίτευγμα στα τέλη του 2023, λέγοντας ότι οι ΗΠΑ πρέπει να είναι και πάλι το «οπλοστάσιο της δημοκρατίας». Η κυβέρνησή του έχει επενδύσει στην επέκταση της παραγωγής πυρομαχικών πυροβολικού, πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς και άλλων σημαντικών όπλων. Αλλά η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι η αμυντική βιομηχανική βάση χάρη στην οποία κερδίθηκε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος και, στη συνέχεια, ο Ψυχρός Πόλεμος δεν υπάρχει πλέον, εξαιτίας των επίμονων υπο-επενδύσεων και της ευρύτερης πτώσης της αμερικανικής μεταποίησης. Οι ελλείψεις και τα σημεία συμφόρησης είναι διάχυτα. Το Πεντάγωνο πρόσφατα  αναγνώρισε ότι υπάρχουν «κενά υλικών» στην ικανότητά του να «κλιμακώνει γρήγορα την μετατροπή της παραγωγής» με βάση τις πολεμικές ανάγκες κατά την εκδήλωση μιας κρίσης. Πολλοί σύμμαχοι έχουν ακόμη πιο αδύναμες αμυντικές βιομηχανικές βάσεις. 

Έτσι, οι ΗΠΑ θα είχαν μεγάλη δυσκολία να κινητοποιηθούν για έναν πόλεμο σε πολλά θέατρα ή ακόμη και να κινητοποιηθούν για παρατεταμένη σύγκρουση σε μια ενιαία περιοχή, ενώ θα απασχολούσαν τους συμμάχους τους σε άλλες. Μπορεί να δυσκολευτούν να παράγουν τους τεράστιους όγκους πυρομαχικών που απαιτούνται για μια σύγκρουση μεγάλης ισχύος ή να αντικαταστήσουν τα πλοία, τα αεροπλάνα και τα υποβρύχια που θα χάνονταν στις μάχες. Σίγουρα θα ήταν δύσκολο να συμβαδίσουν με τον πιο ισχυρό αντίπαλό τους -την Κίνα- σε έναν πιθανό πόλεμο στον δυτικό Ειρηνικό. Όπως αναφέρει μια  έκθεση του Πενταγώνου, η Κίνα είναι πλέον «η παγκόσμια βιομηχανική δύναμη σε πολλούς τομείς από τη ναυπηγική μέχρι κρίσιμα ορυκτά έως τη μικροηλεκτρονική» — γεγονός που θα μπορούσε να της δώσει ένα κρίσιμο πλεονέκτημα κινητοποίησης σε έναν πόλεμο με τις ΗΠΑ. Εάν ο πόλεμος επεκταθεί σε  πολλά θέατρα της Ευρασίας, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους μπορεί να μην νικήσουν. 

Δεν είναι χρήσιμο να προσποιούμαστε ότι υπάρχει κάποια προφανής, βραχυπρόθεσμη λύση σε αυτά τα προβλήματα. Η επικέντρωση της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος και της στρατηγικής προσοχής στην Ασία, όπως υποστηρίζουν ορισμένοι αναλυτές, θα επηρέαζε την αμερικανική παγκόσμια ηγεσία υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Σε μια εποχή που η Μέση Ανατολή και η Ευρώπη βρίσκονται ήδη σε τόσο βαθιά αναταραχή, αυτό θα μπορούσε να ισοδυναμεί με αυτοκτονία της υπερδύναμης. Όμως, παρόλο που η δραματική αύξηση των στρατιωτικών δαπανών για τη μείωση του παγκόσμιου κινδύνου, είναι στρατηγικής σημασίας, φαίνεται πολιτικά ακατάλληλη, τουλάχιστον έως ότου οι ΗΠΑ υποστούν ένα πιο τρομακτικό γεωπολιτικό σοκ. Εν πάση περιπτώσει, θα χρειαζόταν χρόνος – χρόνος που η Ουάσιγκτον και οι φίλοι της μπορεί να μη διαθέτουν – και, παράλληλα, σημαντικές αυξήσεις στις αμυντικές δαπάνες που να έχουν απτό στρατιωτικό αποτέλεσμα. Η προσέγγιση της κυβέρνησης Μπάιντεν φαίνεται να περιλαμβάνει εμπλοκές στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή, κάνοντας μόνο οριακές, επιλεκτικές αυξήσεις στις στρατιωτικές δαπάνες, θεωρώντας ότι η Κίνα δεν θα γίνει πιο επιθετική - μια πολιτική που θα μπορούσε να λειτουργήσει αρκετά καλά, αλλά και που θα μπορούσε επίσης να αποτύχει καταστροφικά. 

Η διεθνής σκηνή έχει σκοτεινιάσει δραματικά τα τελευταία χρόνια. Το 2021, η κυβέρνηση Μπάιντεν θα μπορούσε να οραματιστεί μια «σταθερή και προβλέψιμη» σχέση με τη Ρωσία — μέχρι που η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία το 2022. Το 2023, Αμερικανοί αξιωματούχοι θεωρούσαν την Μέση Ανατολή ως την πιο ήσυχη από κάθε άλλη περιοχή στον 21ο αιώνα — λίγο πριν από το ξέσπαμα μιας καταστροφικής, και  περιφερειακά αποσταθεροποιητικής σύγκρουσης. Οι εντάσεις ΗΠΑ-Κίνας δεν είναι ιδιαίτερα πυρετώδεις αυτή τη στιγμή, αλλά η όξυνση της αντιπαλότητας και η μεταβαλλόμενη στρατιωτική ισορροπία δημιουργούν ένα επικίνδυνο μείγμα. Οι μεγάλες καταστροφές συχνά φαίνονται αδιανόητες μέχρι να συμβούν. Καθώς το στρατηγικό περιβάλλον χειροτερεύει, είναι καιρός να αναγνωρίσουμε ότι η παγκόσμια σύγκρουση έχει γίνει εξαιρετικά πιθανή. 

Ο HAL BRANDS είναι διακεκριμένος καθηγητής Παγκόσμιων Υποθέσεων στο Johns Hopkins School of Advanced International Studies και ανώτερος συνεργάτης στο American Enterprise Institute. Είναι συν-συγγραφέας του The Danger Zone: The Coming Conflict with China .

ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑΓΓΙΣΗΣ ΑΙΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΟΥΣ ΔΟΤΕΣ 

Οι ερευνητές καλούν σε επείγουσα δράση για την αντιμετώπιση της μαζικής μόλυνσης της παροχής αίματος

 [Μελέτη: Ανησυχίες σχετικά με τις μεταγγίσεις προϊόντων αίματος που προέρχονται από λήπτες γενετικών εμβολίων και προτάσεις για ειδικά μέτρα – Concerns regarding Transfusions of Blood Products Derived from Genetic Vaccine Recipients and Proposals for Specific Measures

Jun Ueda,* Hideyuki Motohashi , Yuriko Hirai , Kenji Yamamoto, Yasufumi Murakami, Masanori Fukushima, Akinori Fujisawa*

Αναρτήθηκε: 15 Μαρτίου 2024 – doi: 10.20944/preprints202403.0881.v1 –  Preprints.org March 15, 2024

 Παρουσίαση από τον Δρ. Joseph Mercola

27 Μαΐου 2024

 Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ 

▪ Ομάδα Ιαπώνων ερευνητών δημοσίευσαν μια μελέτη με την οποία προειδοποιούν για τους κινδύνους από τη χρήση αίματος από εμβολιασθέντες με mRNA, τονίζοντας πιθανές θανατηφόρες επιπτώσεις και την ανάγκη για επείγουσα δράση για την εξασφάλιση της παγκόσμιας παροχής αίματος. 

▪ Το αίμα που έχει μολυνθεί με δομές που μοιάζουν με πριόν από την πρωτεΐνη ακίδας αυξάνει τον κίνδυνο πρόκλησης θανατηφόρων νευροεκφυλιστικών ασθενειών στους λήπτες. 

▪ Η πιθανή μετάδοση επιβλαβών πρωτεϊνών μέσω των εξωσωμάτων ("έκπτωση") και ο κίνδυνος αυτοάνοσων ασθενειών λόγω του μηχανισμού των εμβολίων και των συστατικών τους όπως τα νανοσωματίδια λιπιδίων (LNPs) είναι αιτία άλλων σημαντικών ανησυχιών. 

▪ Οι προτάσεις για τη διαχείριση της συλλογής αίματος περιλαμβάνουν αυστηρές συνεντεύξεις με δότες, περιόδους αναβολής και μια σειρά εξετάσεων για τη διασφάλιση της ασφάλειας των προϊόντων αίματος. 

▪ Οι ερευνητές υποστηρίζουν τη διεξαγωγή ολοκληρωμένων δοκιμών σε άτομα εμβολιασμένα και σε άτομα μη-εμβολιασμένα για την αξιολόγηση της ασφάλειας των προϊόντων αίματος και προτείνουν την απόρριψη προϊόντων αίματος που έχουν μολυνθεί με πρωτεΐνες ακίδας ή τροποποιημένο mRNA έως ότου αναπτυχθούν αποτελεσματικές μέθοδοι αφαίρεσης. 

▪ Ζητούν την αναστολή όλων των «εμβολίων» που βασίζονται σε γονίδια και τη διεξαγωγή μιας αυστηρής αξιολόγησης των βλαβών και των οφελών υπό το φως των σοβαρών παρενεργειών που αναφέρθηκαν για την υγεία. Προτρέπουν επίσης τις χώρες και τους οργανισμούς να λάβουν συγκεκριμένα μέτρα για την αντιμετώπιση και τον μετριασμό των ήδη εντοπισμένων κινδύνων.

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

Σε μια πρόσφατη μετα-ανάλυση που δημοσιεύτηκε στο preprints.org [Preprints.org March 15, 2024], Ιάπωνες ερευνητές προειδοποιούν για δυνητικούς θανατηφόρους κινδύνους για ασθενείς που λαμβάνουν αίμα από άτομα που έχουν κάνει εμβόλιμα με mRNA-COVID και ζητούν επείγουσα δράση για να διασφαλιστεί η ασφάλεια της παγκόσμιας παροχής αίματος. Σύμφωνα με τους συγγραφείς: 

«Πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο έχουν αναφέρει ότι τα λεγόμενα γενετικά εμβόλια, όπως αυτά που χρησιμοποιούν το τροποποιημένο mRNA που κωδικοποιεί την πρωτεΐνη ακίδας και τα νανοσωματίδια λιπιδίων ως σύστημα χορήγησης φαρμάκων, έχουν οδηγήσει σε θρόμβωση μετά τον εμβολιασμό και επακόλουθη καρδιαγγειακή βλάβη, καθώς και μια μεγάλη ποικιλία ασθενειών που αφορούν όλα τα όργανα και τα συστήματα, συμπεριλαμβανομένου του νευρικού συστήματος ...

[…]με βάση αυτές τα ευρήματα και τον όγκο των αποδεικτικών στοιχείων που ήρθαν πρόσφατα στο φως, εφιστούμε την προσοχή των ιατρικών επαγγελματιών στους διάφορους κινδύνους που σχετίζονται με τις μεταγγίσεις αίματος από αίμα που προέρχονται από άτομα που έχουν υποφέρει από χρόνια COVID και από γενετικό εμβόλιο αποδέκτες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που έχουν λάβει εμβόλια mRNA, και κάνουμε προτάσεις σχετικά με συγκεκριμένες δοκιμές, μεθόδους δοκιμών και κανονισμούς για την αντιμετώπιση αυτών των κινδύνων». [Preprints.org March 15, 2024] 

Το αίμα από εμβολιασμένους δότες μπορεί να εγκυμονεί κινδύνους για τη νευρολογική υγεία 

Ένας ιδιαίτερος κίνδυνος που εξετάζεται σε αυτή τη μελέτη είναι οι επιπτώσεις του αίματος που έχει μολυνθεί με δομές που μοιάζουν με πριόν που βρίσκονται στην πρωτεΐνη ακίδας. Τα πριόν είναι λανθασμένες πρωτεΐνες που μπορούν να προκαλέσουν νευροεκφυλιστικές ασθένειες, όπως η νόσος Creutzfeldt-Jakob (CJD) στον άνθρωπο, προκαλώντας την κακή αναδίπλωση των φυσιολογικών πρωτεϊνών στον εγκέφαλο. 

Οι ασθένειες Prion χαρακτηρίζονται από μακρά περίοδο επώασης που ακολουθείται από ταχεία εξέλιξη και υψηλή θνησιμότητα. Η πρόταση ότι η πρωτεΐνη ακίδας του SARS-CoV-2, ειδικά από ορισμένες παραλλαγές, μπορεί να περιέχει τομείς που μοιάζουν με πριόν εγείρει ανησυχίες για διάφορους λόγους: 

Κίνδυνος μετάδοσης — Εάν οι πρωτεΐνες αιχμής με δομές που μοιάζουν με πριόν μπορούν να μεταδοθούν μέσω μεταγγίσεων αίματος που προέρχεται από εμβολιασμένους δότες, ενδέχεται να εγκυμονεί κίνδυνο πρόκλησης ασθενειών πριόν στους λήπτες. Οι ασθένειες Prion είναι δύσκολο να διαγνωστούν έγκαιρα, δεν έχουν θεραπεία και είναι θανατηφόρες, καθιστώντας κάθε πιθανή μετάδοση μέσω προϊόντων αίματος σημαντική ανησυχία για την ασφάλεια. 

Προκλήσεις ανίχνευσης και αφαίρεσης — Οι τρέχουσες διεργασίες ανίχνευσης αίματος δεν δοκιμάζουν ειδικά για πριόν, εν μέρει επειδή οι ασθένειες των πριόν είναι σπάνιες και εν μέρει λόγω των τεχνικών προκλήσεων στην ανίχνευση πριόν σε χαμηλές συγκεντρώσεις. Εάν υπάρχουν πρωτεΐνες ακίδας με ιδιότητες που μοιάζουν με πριόν στο αίμα των ατόμων που έχουν υποστεί τρύπημα από COVID, τα υπάρχοντα πρωτόκολλα για την ασφάλεια του αίματος μπορεί να μην είναι επαρκή για την πρόληψη της μετάδοσης. 

Μακροπρόθεσμες ανησυχίες για την ασφάλεια — Οι ασθένειες Prion έχουν μεγάλες περιόδους λανθάνουσας κατάστασης, που σημαίνει ότι τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν χρόνια ή και δεκαετίες μετά την έκθεση. Αυτή η καθυστέρηση περιπλέκει τις προσπάθειες για τον εντοπισμό της πηγής μιας λοίμωξης πίσω από τη μετάγγιση αίματος και την αξιολόγηση της ασφάλειας των αποθεμάτων αίματος με την πάροδο του χρόνου. 

Επιπτώσεις στη διαχείριση της παροχής αίματος — Ανησυχίες σχετικά με τους πιθανούς κινδύνους που σχετίζονται με δομές που μοιάζουν με πριόν στις πρωτεΐνες ακίδας ενδέχεται να οδηγήσουν σε αλλαγές στα κριτήρια επιλεξιμότητας του δότη ή στην εφαρμογή πρόσθετων μέτρων διαλογής. Αυτές οι αλλαγές θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη διαθεσιμότητα προϊόντων αίματος, τα οποία είναι κρίσιμα για τις συνήθεις ιατρικές διαδικασίες. 

Εμπιστοσύνη του κοινού — Η ευαισθητοποίηση του κοινού για αυτούς τους πιθανούς κινδύνους, ακόμη και αν είναι θεωρητικοί ή έχουν πολύ μικρή πιθανότητα να εμφανιστούν, θα μπορούσε να επηρεάσει την προθυμία των ατόμων να δωρίσουν ή να λάβουν μεταγγίσεις αίματος, μειώνοντας έτσι τα ποσοστά αιμοδοσίας και τη συνολική εμπιστοσύνη στην ασφάλεια του αίματος μεταγγίσεις. 

Οι συγγραφείς τονίζουν την ανάγκη για ολοκληρωμένες μελέτες για την καλύτερη κατανόηση των επιπτώσεων αυτών των δομών που μοιάζουν με πριόν στην πρωτεΐνη ακίδας, όχι μόνο για την ασφάλεια του mRNA αλλά και για τις ευρύτερες επιπτώσεις για μέτρα δημόσιας υγείας όπως οι πρακτικές μετάγγισης αίματος. 

Άλλοι πιθανοί κίνδυνοι για την υγεία από μολυσμένο αίμα 

Το μολυσμένο αίμα μπορεί επίσης να εγκυμονεί άλλους σοβαρούς κινδύνους για την υγεία, των ληπτών του, όπως: 

Μειωμένη ανοσοποιητική λειτουργία μεταξύ των ληπτών αίματος — Έχει αποδειχθεί ότι όσες περισσότερες δόσεις του εμβολίου COVID έχετε κάνει ι, τόσο πιο πιθανό είναι να υποστείτε μελλοντικές λοιμώξεις, είτε από SARS-CoV-2 είτε από άλλους ιούς, λόγω ενίσχυσης που εξαρτάται από τα αντισώματα.

Η αιμοδοσία από άτομα που έχουν κάνει πολλές δόσεις ενέσεων mRNA ενδέχεται να μην παρέχουν επαρκή ανοσία έναντι κοινών λοιμώξεων, με αποτέλεσμα την πρόκληση υποκλινικών λοιμώξεων και ασθενειών στους λήπτες του αίματος. 

Σχηματισμός θρόμβων αίματος και συσσωματωμάτων αμυλοειδούς — Εάν το ανοσοποιητικό σύστημα ενός λήπτη αίματος δεν είναι αρκετά ισχυρό για να εξουδετερώσει την πρωτεΐνη ακίδας, μπορεί επίσης να σχηματιστούν θρόμβοι αίματος και συσσωματώματα αμυλοειδούς. 

Χρόνια φλεγμονή — Η παρατεταμένη έκθεση στα αντιγόνα από τα εμβόλια COVID-19 μπορεί να προκαλέσει τη δημιουργία αντισωμάτων IgG4, με αποτέλεσμα χρόνια φλεγμονή και δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.

Τα αντισώματα IgG4 συχνά συνδέονται με χρόνια έκθεση σε αντιγόνα, όπως αυτά που παρατηρούνται σε επίμονες λοιμώξεις, ορισμένους καρκίνους και παρατεταμένη έκθεση σε αλλεργιογόνα. Τα αντισώματα IgG4 σχετίζονται επίσης με μια μοναδική πάθηση που είναι γνωστή ως νόσος που σχετίζεται με το IgG4 (IgG4-RD), μια ινο-φλεγμονώδης κατάσταση που χαρακτηρίζεται από οιδήματα ή μάζες στα προσβεβλημένα όργανα. [Stat Pearls IgG4-Related Disease] 

Οι μεταγγίσεις αίματος και ο κίνδυνος αυτοάνοσων νοσημάτων

 Οι συγγραφείς εγείρουν επίσης ανησυχίες σχετικά με τη δυνατότητα του μολυσμένου αίματος να προκαλέσει αυτοάνοσα νοσήματα στους λήπτες. Πρόσφατη έρευνα διαπίστωσε ότι η ψευδοουριδυλίωση RNA, μια διαδικασία κατά την οποία η ουρακίλη αντικαθίσταται με συνθετική μεθυλψευδουριδίνη, μπορεί να προκαλέσει μετατόπιση πλαισίου , βασικά ένα σφάλμα στην αποκωδικοποίηση, που μπορεί να προκαλέσει την παραγωγή παρεκκλίνων πρωτεϊνών εκτός στόχου. 

Τα αντισώματα που αναπτύσσονται ως αποτέλεσμα μπορεί, με τη σειρά τους, να πυροδοτήσουν άστοχες ανοσολογικές αντιδράσεις. Επιπλέον, τα νανοσωματίδια λιπιδίων (LNPs), ένα βασικό συστατικό των εμβόλων για τον COVID, έχουν αναγνωριστεί ως εξαιρετικά φλεγμονώδη και διαθέτουν πιο ισχυρή επικουρική δράση σε σύγκριση με τα παραδοσιακά ανοσοενισχυτικά εμβολίων, γεγονός που αυξάνει περαιτέρω τον κίνδυνο αυτοάνοσης απόκρισης. Όπως αναφέρεται στην εργασία:  [Preprints.org March 15, 2024] 

«Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η ψευδοουριδυλίωση του RNA μπορεί να οδηγήσει σε μετατόπιση πλαισίου. Δεν είναι ακόμη σαφές εάν ένα μέρος του ψευδοουριδιωμένου mRNA για την πρωτεΐνη ακίδας μεταφράζεται σε άλλη πρωτεΐνη άγνωστης λειτουργίας σε λήπτες εμβολίου. Εάν αυτές οι πρωτεΐνες είναι επίσης παθογόνες, μπορεί να χρειαστούν πρόσθετες δοκιμές για τέτοιες πρωτεΐνες μετατόπισης πλαισίου στο μέλλον.

Ακόμα και αν μια πρωτεΐνη μετατόπισης πλαισίου δεν είναι τοξική, είναι ξένη προς το σώμα και θα μπορούσε να προκαλέσει αυτοάνοση νόσο. Επιπλέον, τα ίδια τα LNP είναι άκρως φλεγμονώδεις ουσίες… Τα LNPs έχουν βρεθεί ότι έχουν ισχυρότερη ανοσοενισχυτική δράση από τα ανοσοενισχυτικά που χρησιμοποιούνται στα συμβατικά εμβόλια, και υπάρχει επίσης ανησυχία για τις αυτοάνοσες ασθένειες που προκύπτουν από αυτή την πτυχή.

Έτσι, αν και δεν είναι σαφές ποιος είναι ο αιτιολογικός παράγοντας της αυτοάνοσης νόσου, ο μεγάλος αριθμός των αναφερόμενων περιπτώσεων αυτοάνοσων νόσων μετά από λήψη γενετικών εμβολίων είναι εξαιρετικά ανησυχητικός.

Ο ίδιος ο μηχανισμός των γονιδιακών εμβολίων που αναγκάζει τα κύτταρα του ατόμου να παράγουν τα αντιγόνα των παθογόνων, ενέχει τον κίνδυνο πρόκλησης αυτοάνοσων ασθενειών, οι οποίες δεν μπορούν να αποφευχθούν πλήρως ακόμη και αν χρησιμοποιηθεί τεχνολογία ψευδοουριδυλίωσης mRNA.

Σε αυτό το πλαίσιο, άτομα με θετική εξέταση αίματος για πρωτεΐνη ακίδας μπορεί να χρειαστεί να υποβληθούν σε συνεντεύξεις και πρόσθετες εξετάσεις για δείκτες αυτοάνοσων νοσημάτων, όπως τα αντιπυρηνικά αντισώματα.

Εναλλακτικά, εάν η αλληλουχία αμινοξέων της πρωτεΐνης που προκύπτει από τη μετατόπιση πλαισίου είναι προβλέψιμη, αυτές οι υποψήφιες πρωτεΐνες θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν στον αρχικό προσδιορισμό φασματομετρίας μάζας. Σε κάθε περίπτωση, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αναπτυχθούν τεστ και να δημιουργηθούν ρυθμίσεις ιατρικής περίθαλψης ενόψει αυτών των καταστάσεων». 

Προτάσεις για τη διαχείριση της συλλογής αίματος 

Οι συγγραφείς κάνουν διάφορες συγκεκριμένες προτάσεις για τη διαχείριση της συλλογής αίματος και των προϊόντων αίματος από άτομα που έχουν κάνει γενετικά «εμβόλια». Δεδομένης της ποικιλίας των ανωμαλιών που σχετίζονται με το αίμα οι οποίες παρατηρούνται μετά το «εμβόλιο», οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα αυστηρά και προληπτικά μέτρα στη διαχείριση του αίματος και στις πρακτικές της μετάγγισης έχουν πλέον καταστεί αναγκαιότητα. 

Ένα βασικό μέρος της πρότασης περιλαμβάνει τη διεξαγωγή διεξοδικών συνεντεύξεων με πιθανούς αιμοδότες. Αυτές οι συνεντεύξεις θα πρέπει να καλύπτουν την εμβολιαστική τους κατάσταση, τον αριθμό των δόσεων που έλαβαν, το ιστορικό μόλυνσης από COVID-19 και τυχόν συμπτώματα που μπορεί να εμφανίζουν τα οποία θα μπορούσαν να υποδεικνύουν καταστάσεις όπως το μετα-εμβολιαστικό σύνδρομο (PVS), το μακροχρόνιο COVID-19 ή άλλες επιπλοκές. 

Οι ερευνητές προτείνουν επίσης περιόδους αναβολής για το αίμα που συλλέγεται από λήπτες εμβολίου COVID – 48 ώρες για τους λήπτες του εμβολίου mRNA και 6 εβδομάδες για τους λήπτες του εμβολίου DNA της AstraZeneca. Προτείνεται επίσης μια σειρά εξετάσεων για τη διασφάλιση της ασφάλειας του συλλεγόμενου αίματος, όπως: 

▪ Φασματομετρία μάζας για τη μέτρηση της περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη ακίδας

▪ PCR για την ανίχνευση της παρουσίας mRNA και DNA πρωτεΐνης ακίδας

▪ Έλεγχος για δείκτες που σχετίζονται με αυτοάνοσες διαταραχές

▪ Ενζυμική ανοσοπροσροφητική δοκιμασία (ELISA)

▪ Ανοσοφαινοτυποποίηση

▪ Υγρές βιοψίες σε συνδυασμό με πρωτεομική για την ανίχνευση και τον ποσοτικό προσδιορισμό της πρωτεΐνης ακίδας και του mRNA της. 

Οι συγγραφείς σημειώνουν επίσης ότι οι πολιτικές και οι διαδικασίες πρέπει να αναθεωρούνται συνεχώς καθώς εντοπίζονται διαρκώς νέοι κίνδυνοι και προβλήματα με τα προϊόντα αίματος που προέρχονται από λήπτες εμβόλου mRNA και DNA. 

Διασφάλιση της ασφάλειας των τρεχόντων προϊόντων αίματος 

Η μελέτη εξετάζει επίσης στρατηγικές για τη διασφάλιση της ασφάλειας των προϊόντων αίματος που έχουν ήδη συλλεχθεί, τονίζοντας τις περίπλοκες προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπίσουν τα ιατρικά ιδρύματα, οι ρυθμιστικοί φορείς και το ευρύτερο οικοσύστημα υγειονομικής περίθαλψης στον απόηχο της ευρείας χρήσης των εμβολίων mRNA. 

Το πρωταρχικό μέλημα είναι ο κίνδυνος που υπάρχει για ενέχει τους ασθενείς η λήψη  προϊόντων αίματος από δότες που έχουν κάνει γονιδιακά εμβόλια χωρίς να επιβεβαιώνεται η παρουσία ή η απουσία πρωτεϊνών αιχμής ή τροποποιημένου mRNA. Για να διασφαλιστεί η ασφάλειά τους, πρέπει να αναπτυχθούν και να εφαρμοστούν όσο το δυνατόν συντομότερα μέθοδοι ποσοτικοποίησης πιθανών ρύπων. 

Ένα άλλο κρίσιμο ζήτημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί είναι η τρέχουσα έλλειψη αξιόπιστων μεθόδων για την αφαίρεση πρωτεϊνών αιχμής ή τροποποιημένου mRNA από προϊόντα αίματος. Οι συγγραφείς προειδοποιούν ότι, δεδομένης της πιθανής ανθεκτικότητας, της χαμηλής διαλυτότητας, της αντίστασης στη θερμότητα και της αντίστασης στην ακτινοβολία αυτών των συστατικών, οι τρέχουσες μεθοδολογίες είναι ανεπαρκείς για τη δουλειά. Η μόνη λύση, λένε, είναι να απορρίψετε όλα τα προϊόντα αίματος που διαπιστώθηκε ότι περιέχουν αυτές τις προσμείξεις έως ότου καθιερωθούν αποτελεσματικές τεχνικές αφαίρεσης. 

Οι ερευνητές ζητούν εκτεταμένες εξετάσεις αίματος 

Επιπρόσθετα, οι ερευνητές ζητούν εκτεταμένες δοκιμές τόσο των εμβολιασμένων και των μη-εμβολιασμένων για να αξιολογηθεί η πιθανή μετάδοση πρωτεϊνών ακίδας μέσω των εξωσωμάτων (η λεγόμενη απόρριψη). 

« Δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι η πρωτεΐνη ακίδας και τα τροποποιημένα γονίδιά της μπορούν να μεταδοθούν μέσω εξωσωμάτων». (Ueda et al.) 

Όπως σημειώνουν οι ερευνητές: 

«… όταν τα εξωσώματα που συλλέχθηκαν από εμβολιασμένους χορηγήθηκαν σε ποντίκια που δεν είχαν εμβολιαστεί με το γενετικό εμβόλιο, η πρωτεΐνη ακίδας μεταδόθηκε.

Επομένως, δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς ότι η πρωτεΐνη ακίδας και τα τροποποιημένα γονίδιά της μπορούν να μεταδοθούν μέσω εξωσωμάτων. Για το λόγο αυτό, προτείνουμε να γίνει αρχικά πλήρης έλεγχος, ανεξάρτητα από την κατάσταση του γενετικού εμβολιασμού, και να διεξαχθεί μια μελέτη κοόρτης για να αποτυπωθεί γρήγορα η πλήρης εικόνα…

Επιπλέον… δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι ακόμη και όσοι δεν έχουν εμβολιαστεί με το γενετικό εμβόλιο, αλλά έχουν για μεγάλο χρονικό διάστημα COVID, μπορεί να έχουν υπολειμματικές πρωτεΐνες ή μικροθρόμβους που προέρχονται από ινώδες στο σώμα τους, επομένως θα ήταν σκόπιμο να κάνουν τα ίδια τεστ και να παρακολουθούνται σε σύγκριση με τους λήπτες γενετικών εμβολίων.

Η παρουσία ή η απουσία και η ποσότητα αντισωμάτων κατά του νουκλεοκαψιδίου καθώς και ισοτύπων αντισωμάτων μπορεί να είναι ένας δείκτης για τη διάκριση εάν ο γενετικός εμβολιασμός ή ο μακροχρόνιος COVID είναι η αιτία. Σε κάθε περίπτωση, αυτές οι μελέτες κοόρτης αναμένεται να βοηθήσουν στον καθορισμό τιμών αποκοπής για τα επίπεδα της πρωτεΐνης αιχμής στο αίμα και άλλων ουσιών για τον προσδιορισμό της ασφάλειας των προϊόντων αίματος.

Ο Faksova et al. διεξήγαγε μια μεγάλη μελέτη σειράς (μελέτη κοόρτης)  99 εκατομμυρίων ανθρώπων χρησιμοποιώντας ένα πολυεθνικό Παγκόσμιο Δίκτυο Δεδομένων ΕμβολίωνTM (GVDN®) και διαπίστωσε σημαντικά αυξημένο κίνδυνο μυοκαρδίτιδας, περικαρδίτιδας, συνδρόμου Guillain-Barre και θρόμβωσης του εγκεφαλικού φλεβικού κόλπου σε λήπτες γενετικών εμβολίων». 

Η διασφάλιση της ιχνηλασιμότητας των προϊόντων αίματος και η θέσπιση ενός αυστηρού νομικού και ρυθμιστικού πλαισίου για τη διαχείριση των μυριάδων ζητημάτων που προκύπτουν από τη χρήση προϊόντων αίματος που προέρχονται από άτομα που έχουν κάνει εμβόλια-COVID είναι επίσης υψίστης σημασίας. Αυτό περιλαμβάνει τη δημιουργία συστημάτων για την καταχώριση όλων των πιθανών δοτών αίματος, τη διασφάλιση της ιχνηλασιμότητας των προϊόντων αίματος και τη διεξαγωγή μελετών έκβασης των ληπτών. 

Κάλεσμα για παύση: Για να αξιολογηθούν οι κινδύνων των γενετικών εμβολίων για ένα ασφαλέστερο μέλλον 

Συμπερασματικά, οι συγγραφείς επισημαίνουν ότι εάν συνεχίσουμε να χρησιμοποιούμε πλατφόρμες που βασίζονται σε mRNA-LPN για να αντικαταστήσουμε τα συμβατικά εμβόλια ή να δημιουργήσουμε νέα, τότε οι κίνδυνοι για την παροχή αίματος και μυελού των οστών μας θα αυξηθούν περαιτέρω. 

«Ο αντίκτυπος αυτών των γενετικών εμβολίων στα προϊόντα αίματος και η πραγματική βλάβη που προκαλούνται από αυτά είναι άγνωστα προς το παρόν». [Preprints.org March 15, 2024]

«Ως εκ τούτου, προκειμένου να αποφευχθούν αυτοί οι κίνδυνοι και να αποφευχθεί περαιτέρω επέκταση της μόλυνσης του αίματος και η επιπλοκή της κατάστασης, ζητούμε επιτακτικά να ανασταλεί η εκστρατεία εμβολιασμού με γενετικά εμβόλια και να πραγματοποιηθεί αξιολόγηση επιβλαβών ωφελειών όσο το δυνατόν νωρίτερα. Fraiman et al. [Vaccine 2022 Sep 22;40(40):5798-5805]  και Polykretis et al. [Autoimmunity 2023 Dec;56(1):2259123] 

[Οι] βλάβες της υγείας που προκαλούνται από τη λήψη γενετικών «εμβολίων» είναι εξαιρετικά σοβαροί και είναι καιρός οι χώρες και οι σχετικοί οργανισμοί να πάρουν από κοινού συγκεκριμένα μέτρα για τον εντοπισμό των κινδύνων, τον έλεγχο και την επίλυσή τους».

ΔΠΔ: αίτημα για εντάλματα σύλληψης δύο ηγετών του Ισραήλ και τριών της Χαμάς

 ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΟΥ ΔΠΔ

 Κλεάνθης Γρίβας

21 Μαΐου 2024 

«Στα σχολεία ενός δυστοπικού ολοκληρωτικού καθεστώτος που επιδίωκε την εξάλειψη της δυνατότητας των μαθητών να σκέφτονται, διδάσκονταν μετ’ επιτάσεως ότι “1 + 1 ΚΑΝΟΥΝ 3”. Αλλά κάποια στιγμή, έκπληκτοι οι δάσκαλοι ανακάλυψαν ότι στους τοίχους της τουαλέτας του σχολείου, οι μαθητές είχαν γράψει με μεγάλα γράμματα ότι “1 + 1 ΚΑΝΟΥΝ 2”»

Ο εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ) Karim Khan ζήτησε από τους δικαστές του ΔΠΔ να εκδοθούν εντάλματα σύλληψης  εναντίον του πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu και του υπουργού Άμυνας Yoav Gallant του Ισραήλ και των ηγετών της τρομοκρατικής οργάνωσης Χαμάς Yahya Sinwar, Mohammed Deif και Ismail Haniyeh. 

Και όπως ήταν αναμενόμενο, οι διχασμένες συνειδήσεις που είθισται να κρίνουν πάντα με βάση το σχιζοφρενικό διπλό κριτήριο (οι αντίπαλοί μας είναι «γιοί της σκύλας», αλλά οι  φίλοι μας είναι «γιοί της σκύλας μας») και η χορωδία των όπου γης χρήσιμων ηλίθιων, έσπευσαν να καταδικάσουν το ένα σκέλος του αιτήματος και να πανηγυρίσουν για το άλλο, αδυνατώντας να σκεφτούν ότι ένα έγκλημα είναι έγκλημα ανεξάρτητα από το ποιος το διαπράττει, ότι δεν υπάρχουν καλοί και κακοί φόνοι, βιασμοί, κακοποιήσεις, βασανισμοί και εκτοπίσεις αμάχων, και ότι αυτή η στάση τους, απλώς διαιωνίζει το έγκλημα. 

Αμέσως μετά την κατάθεση του αιτήματος του εισαγγελέα του ΔΠΔ, τα καταγγελλόμενα μέρη αντέδρασαν με βάση τη μονόπλευρη ιδιοτελή «λογική» τους: 

Το Ισραήλ κατήγγειλε το σκέλος του αιτήματος που αφορά τους ισραηλινούς αξιωματούχους Benjamin Netanyahu και Yoav Gallant, αλλά επικρότησε το σκέλος του που αφορά τους ηγέτες της τρομοκρατικής οργάνωσης Χαμάς Yahya Sinwar, Mohammed Deif και Ismail Haniyeh, και 

Η Χαμάς κατήγγειλε το σκέλος του αιτήματος που αφορά τους ηγέτες της, αλλά επικρότησε το σκέλος του που αφορά τους ισραηλινούς αξιωματούχους. 

Τυπική εκδήλωση της σχιζοφρένειας των όπου γης διαχειριστών της εξουσίας που τα παρανοϊκά συμπτώματά της γίνονται όλο και πιο εμφανή κάθε φορά που δέχονται επίθεση: Στην αρχή διαπιστώνεται μιά έκδηλη γοργή αποσύνδεσή τους από την περιρρέουσα πραγματικότητα. Στη συνέχεια, εμφανίζονται διαταραχές στον ειρμό της σκέψης τους και κυριαρχούν παραληρηματικές ιδέες μεγαλείου («θα εκτελέσουμε την αποστολή που μας ανέθεσε ο θεός, η λαός, και η ιστορία»), συνδυασμένες με έμμονες ιδέες μέσω των οποίων οι ασθενείς εξουσιοφρενείς δίδουν εξόχως παράλογες και αντιφατικές εξηγήσεις της συμπεριφορά τους, οι οποίες ενδέχεται να έχουν σχέση με κάποια επιφανειακά στοιχεία της πραγματικότητας, αποκρύπτοντας πάντοτε τις πραγματικές αιτίες των επιδιώξεών τους, δηλαδή την αρρωστημένη εμμονή τους στην κατάκτηση ή τη διατήρησης της εξουσίας. 

Η «αντι-ιμπεριαλιστική» ρητορική των εξουσιοφρενών και τα άλυτα «οιδιπόδεια συμπλέγματα» των περιστασιακών συνοδοιπόρων τους, πάνω στα οποία εποικοδομείται η καθολική πολιτική νεύρωσή τους, δεν μπορούν να τους σώσουν πλέον: Οι «άρρωστοι» υποφέρουν από θυμικές διαταραχές και ατολμία που τους καθιστά ανίκανους να αντιμετωπίσουν τα μείζονα πολιτικά προβλήματα με λογικούς, πολιτικούς και ανθρωπιστικούς όρους και τους αναγκάζει να αυτοπεριορίζονται σε επιλογές σύμφωνες με ορισμένα ιδιοτελή κριτήρια, που λόγω ακριβώς της περιορισμένης εμβέλειάς τους, τους επιτρέπουν να αισθάνονται αρκούντως «ασφαλείς». 

Σε ότι αφορά τους ευκαιριακούς συνοδοιπόρους τους και τους απανταχού χρήσιμους ηλίθιους, δεν έχουν υπάρχει πρόβλημα: Αυτοί, στερούμενοι οποιουδήποτε ουσιαστικού λόγου και αγνοώντας ή παραβλέποντας τα ιστορικά δεδομένα, αυτονόητα καθιστούν περιττό κάθε σοβαρό κριτικό λόγο για τις τραγικές προβληματικές καταστάσεις έναντι των οποίων τοποθετούνται πάντοτε μονομερώς, βοηθώντας έτσι να καταστούν ακόμη πιο τραγικές και αδιέξοδες. Και το έγκλημα διαιωνίζεται. 

Η ερμηνεία της αδυναμίας των εξουσιοφρενών να λειτουργούν λογικά, πολιτικά και ανθρωπιστικά θα πρέπει να αναζητηθεί στα ιδιαίτερα οργανικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν το μονοδιάστατο ολοκληρωτικό διανοητικό περιβάλλον της διπλής σκέψης μέσα στο οποίο διαμορφώνονται. 

Πρόκειται για μιά αλληλεπίδραση που εγκλωβίζει την ανάπτυξη της προσωπικότητας του εξουσιοφρενούς γύρω από έναν αμυντικό μηχανισμό, ο οποίος του επιτρέπει να βιώνει την ύπαρξή του σε ένα ψυχοδιανοητικό σύμπαν όπου όλες οι κραυγαλέες αντιφάσεις μεταξύ της περιρρέουσας πραγματικότητας και των διαστροφικών εξιδανικεύσεών της μπορούν να καλύπτονται πλασματικά στη συνείδηση τους, μέσω των ιδεολογικοποιήσεών τους. 

Η ψυχοδιανοητική διεργασία μέσω της οποίας καθίσταται δυνατή αυτή η διαστροφική (αλλά ανακουφιστική και αναγκαία για κάθε εξουσιοφρενή) υποκατάσταση της πραγματικότητας από τις ιδεολογικοποιήσεις της, είναι απλή και στηρίζεται στη συνειδητή ή ασυνείδητη αποδοχή και εσωτερίκευση του διαστροφικού μηχανισμού της διπλής σκέψης που του επιτρέπει αφενός να επιδοκιμάζει κάθε ενέργεια των «δικών» του και αφετέρου να αποδοκιμάζει κάθε ενέργεια των «αντιπάλων» του. 

Γιατί, όπως γράφει ο Albert Camus, «Η ιδεολογία αρνιέται τούς άλλους. Αυτοί είναι μό­νο υποκριτές. Τότε σκοτώνουν. Κάθε αυγή χρυσοστολισμένοι δολοφόνοι γλιστράνε μέσα σ' ένα κελί. Το έγκλη­μα είναι τώρα το πρόβλημα [… ] Ζούμε στην εποχή της προμελέτης και του τέλειου εγκλήματος. Χτες το δίκαζαν, σήμερα το ίδιο το έγκλημα γίνεται νόμος». (A. Camus, Ο Επαναστατημένος Άνθρωπος) 

Έτσι, οι ναζιστικές θηριωδίες μιας τρομοκρατικής οργάνωσης (όπως η Χαμάς) μπορεί να εκλαμβάνονται ως «πράξεις αντίστασης» (που δεν είναι) και η θηριωδία της απάντησης του βαθέως κράτους του Ισραήλ να προβάλλονται ως εγκλήματα πολέμου (που είναι). 

Με την αποδοχή και την εφαρμογή της «Τρομοκρατίας εναντίον τρομοκρατίας», ο άμαχος πληθυσμός θα βρίσκεται πάντοτε μεταξύ δύο πυρών και θα υφίσταται τις συνέπειες της δράσης και των μεν και των δε. 

 

ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΟΥ ΔΠΔ KARIM KHAN

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΣΥΛΛΗΨΗΣ - Δημοσιεύθηκε στις 20 Μαίου 2024 

Ο Εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ) κατηγορεί τον Νετανιάχου και τον Γκαλάντ για σκόπιμη λιμοκτονία των κατοίκων της Γάζας, ως «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας» και τρεις αρχηγούς της Χαμάς για δολοφονίες, βιασμούς, αρπαγή ομήρων, βασανιστήρια 

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

Σήμερα καταθέτω αιτήσεις για εντάλματα σύλληψης ενώπιον του Προδικαστικού Τμήματος Ι του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για την Κατάσταση στο Κράτος της Παλαιστίνης, για τους: 

Yahya Sinwar, Mohammed Diab Ibrahim Al-Masri (Deif), Ismail Haniyeh

Με βάση τα στοιχεία που συνέλεξε και εξέτασε το γραφείο μου, έχω βάσιμους λόγους να πιστεύω ότι ο Yahya SINWAR (Επικεφαλής του Ισλαμικού Κινήματος Αντίστασης ("Hamas") στη Λωρίδα της Γάζας), ο Mohammed Diab Ibrahim AL-MASRI, ευρύτερα γνωστός ως DEIF (Ανώτατος Διοικητής της στρατιωτικής πτέρυγας της Χαμάς, γνωστή ως Ταξιαρχίες Al-Qassam) και ο Ismail HANIYEH (Επικεφαλής του Πολιτικού Γραφείου της Χαμάς) φέρουν ποινική ευθύνη για τα ακόλουθα εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διαπράχθηκαν στο έδαφος της Ισραήλ και το κράτος της Παλαιστίνης (στη Λωρίδα της Γάζας) τουλάχιστον από τις 7 Οκτωβρίου 2023: 

Η εξόντωση ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, σε αντίθεση με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο β) του Καταστατικού της Ρώμης. 

Η δολοφονία ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, σε αντίθεση με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο α), και ως έγκλημα πολέμου, σε αντίθεση με το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο γ) (Ι). 

Η σύλληψη ομήρων ως έγκλημα πολέμου, σε αντίθεση με το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο γ) σημείο iii). 

Ο βιασμός και άλλες πράξεις σεξουαλικής βίας ως εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, σε αντίθεση με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο ζ), και επίσης ως εγκλήματα πολέμου σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο ε) σημείο vi) στο πλαίσιο της αιχμαλωσίας· 

Τα βασανιστήρια ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, σε αντίθεση με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο στ), και επίσης ως έγκλημα πολέμου, σε αντίθεση με το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο γ) σημείο i), στο πλαίσιο της αιχμαλωσίας· 

Άλλες απάνθρωπες πράξεις ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, σε αντίθεση με το άρθρο 7(ιβ)(ια), στο πλαίσιο της αιχμαλωσίας· 

Βάναυση μεταχείριση ως έγκλημα πολέμου σε αντίθεση με το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο γ) σημείο i), στο πλαίσιο της αιχμαλωσίας· και 

Προσβολές της προσωπικής αξιοπρέπειας ως έγκλημα πολέμου, σε αντίθεση με το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο γ) σημείο ii), στο πλαίσιο της αιχμαλωσίας. 

Η Υπηρεσία μου υποστηρίζει ότι τα εγκλήματα πολέμου που φέρονται σε αυτές τις αιτήσεις διαπράχθηκαν στο πλαίσιο μιας διεθνούς ένοπλης σύγκρουσης μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης και μιας μη διεθνούς ένοπλης σύγκρουσης μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς που εκτελείται παράλληλα. Υποστηρίζουμε ότι τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που κατηγορούνται ήταν μέρος μιας εκτεταμένης και συστηματικής επίθεσης κατά του άμαχου πληθυσμού του Ισραήλ από τη Χαμάς και άλλες ένοπλες ομάδες σύμφωνα με τις οργανωτικές πολιτικές. Κάποια από αυτά τα εγκλήματα, κατά την εκτίμησή μας, συνεχίζονται μέχρι σήμερα. 

Η Υπηρεσία μου υποστηρίζει ότι υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να πιστεύουμε ότι οι SINWAR, DEIF και HANIYEH είναι ποινικά υπεύθυνοι για τη δολοφονία εκατοντάδων Ισραηλινών πολιτών σε επιθέσεις που διέπραξε η Χαμάς (ιδίως η στρατιωτική της πτέρυγα, οι Ταξιαρχίες al-Qassam) και άλλες ένοπλες ομάδες στις 7 Οκτώβριος 2023 και τη σύλληψη τουλάχιστον 245 ομήρων. 

Στο πλαίσιο των ερευνών μας, το γραφείο μου έχει πάρει συνεντεύξεις με θύματα και επιζώντες, συμπεριλαμβανομένων πρώην ομήρων και αυτοπτών μαρτύρων από 6 μεγάλες τοποθεσίες επιθέσεων: Kfar Aza. Holit, η τοποθεσία του Φεστιβάλ Μουσικής Supernova. Be'eri, Nir Oz, και Nahal Oz. Η έρευνα βασίζεται επίσης σε στοιχεία όπως πλάνα κλειστού κυκλώματος τηλεόρασης, επικυρωμένο ηχητικό, φωτογραφικό και βίντεο υλικό, δηλώσεις μελών της Χαμάς, συμπεριλαμβανομένων των φερόμενων δραστών που αναφέρονται παραπάνω, και στοιχεία εμπειρογνωμόνων. 

Η άποψη της Υπηρεσίας μου είναι ότι αυτά τα άτομα σχεδίασαν και υποκίνησαν τη διάπραξη εγκλημάτων στις 7 Οκτωβρίου 2023 και με τις δικές τους ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων προσωπικών επισκέψεων σε ομήρους λίγο μετά την απαγωγή τους, έχουν αναγνωρίσει την ευθύνη τους για αυτά τα εγκλήματα. Υποστηρίζουμε ότι αυτά τα εγκλήματα δεν θα μπορούσαν να έχουν διαπραχθεί χωρίς τις πράξεις τους. Κατηγορούνται τόσο ως συν-αυτουργοί όσο και ως ανώτεροι αξιωματούχοι σύμφωνα με τα άρθρα 25 και 28 του Καταστατικού της Ρώμης. 

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μου στο Kibbutz Be'eri και στο Kibbutz Kfar Aza, καθώς και στον χώρο του Supernova Music Festival στο Re'im, είδα τις καταστροφικές σκηνές αυτών των επιθέσεων και τον βαθύ αντίκτυπο των ασυνείδητων εγκλημάτων που κατηγορούνται στις αιτήσεις που κατατέθηκαν σήμερα. Μιλώντας με επιζώντες, άκουσα πώς η αγάπη μέσα σε μια οικογένεια, οι βαθύτεροι δεσμοί μεταξύ ενός γονέα και ενός παιδιού, παραμορφώνονταν για να προκαλέσουν ανεξιχνίαστο πόνο μέσω υπολογισμένης σκληρότητας και ακραίας σκληρότητας. Αυτές οι πράξεις απαιτούν λογοδοσία. 

Το Γραφείο μου υποστηρίζει επίσης ότι υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να πιστεύεται ότι οι όμηροι που απήχθησαν από τη Χαμάς κρατήθηκαν σε απάνθρωπες συνθήκες και ότι ορισμένοι έχουν υποστεί σεξουαλική βία, συμπεριλαμβανομένου του βιασμού, ενώ κρατούνταν σε αιχμαλωσία. Καταλήξαμε σε αυτό το συμπέρασμα με βάση ιατρικά αρχεία, σύγχρονα βίντεο και αποδεικτικά στοιχεία και συνεντεύξεις με θύματα και επιζώντες. Το Γραφείο μου συνεχίζει επίσης να διερευνά αναφορές για σεξουαλική βία που διαπράχθηκε στις 7 Οκτωβρίου. 

Θα ήθελα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στους επιζώντες και στις οικογένειες των θυμάτων των επιθέσεων της 7ης Οκτωβρίου, για το θάρρος τους να παρουσιάσουν τη μαρτυρία τους στο Γραφείο μου. Παραμένουμε επικεντρωμένοι στην περαιτέρω εμβάθυνση των ερευνών μας για όλα τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν ως μέρος αυτών των επιθέσεων και θα συνεχίσουμε να συνεργαζόμαστε με όλους τους εταίρους για να διασφαλίσουμε ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη. 

Επαναλαμβάνω και πάλι την έκκλησή μου για άμεση απελευθέρωση όλων των ομήρων που απήχθησαν από το έδαφος του Ισραήλ και για ασφαλή επιστροφή τους στις οικογένειές τους. Αυτή είναι μια θεμελιώδης απαίτηση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου.

Ο πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu και ο υπουργός Άμυνας Yoav Gallant σε συνέντευξη Τύπου στη στρατιωτική βάση Kirya στο Τελ Αβίβ, 28 Οκτωβρίου 2023. (Abir Sultan/Pool Photo via AP) 

Benjamin Netanyahu, πρωθυπουργός - Yoav Gallant, υπουργός άμυνας 

Με βάση τα στοιχεία που συνέλεξε και εξέτασε το γραφείο μου, έχω βάσιμους λόγους να πιστεύω ότι ο Benjamin NETANYAHU, ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ, και ο Yoav GALLANT, ο Υπουργός Άμυνας του Ισραήλ, φέρουν ποινική ευθύνη για τα ακόλουθα εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διαπράχθηκε στο έδαφος του Κράτους της Παλαιστίνης (στη Λωρίδα της Γάζας) τουλάχιστον από τις 8 Οκτωβρίου 2023: 

Η πείνα αμάχων ως μέθοδος πολέμου ως έγκλημα πολέμου σε αντίθεση με το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο β) σημείο xxv) του Καταστατικού. 

Η Εσκεμμένη πρόκληση μεγάλου πόνου ή σοβαρού τραυματισμού στο σώμα ή την υγεία σε αντίθεση με το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο α) σημείο iii, ή σκληρή μεταχείριση ως έγκλημα πολέμου σε αντίθεση με το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο γ) σημείο Ι· 

Η Εσκεμμένη θανάτωση σε αντίθεση με το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο α) σημείο i), ή δολοφονία ως έγκλημα πολέμου σε αντίθεση με το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο γ) σημείο I. 

Η σκόπιμη διεξαγωγή επιθέσεων κατά άμαχου πληθυσμού ως έγκλημα πολέμου σε αντίθεση με τα άρθρα 8 παράγραφος 2 στοιχείο β) σημείο i) ή 8 παράγραφος 2 στοιχείο ε) (Ι). 

Η Εξόντωση ή/και δολοφονία αντίθετη με τα άρθρα 7 παράγραφος 1 στοιχείο β) και 7 παράγραφος 1 στοιχείο α), μεταξύ άλλων στο πλαίσιο θανάτων που προκαλούνται από πείνα, ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας·

Η δίωξη ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας σε αντίθεση με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο η).

Άλλες απάνθρωπες πράξεις ως εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας αντίθετες με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο ια). 

Η Υπηρεσία μου υποστηρίζει ότι τα εγκλήματα πολέμου που φέρονται σε αυτές τις αιτήσεις διαπράχθηκαν στο πλαίσιο μιας διεθνούς ένοπλης σύγκρουσης μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης και μιας μη διεθνούς ένοπλης σύγκρουσης μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς (μαζί με άλλες Παλαιστινιακές Ένοπλες Ομάδες) που εκτελείται παράλληλα. Υποστηρίζουμε ότι τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που κατηγορούνται διαπράχθηκαν ως μέρος μιας εκτεταμένης και συστηματικής επίθεσης κατά του παλαιστινιακού άμαχου πληθυσμού σύμφωνα με την κρατική πολιτική. Αυτά τα εγκλήματα, κατά την εκτίμησή μας, συνεχίζονται μέχρι σήμερα. 

Η Υπηρεσία μου υποστηρίζει ότι τα στοιχεία που έχουμε συλλέξει, συμπεριλαμβανομένων συνεντεύξεων με επιζώντες και αυτόπτες μάρτυρες, επικυρωμένο βίντεο, φωτογραφικό και ηχητικό υλικό, δορυφορικές εικόνες και δηλώσεις από την φερόμενη ομάδα δραστών, δείχνουν ότι το Ισραήλ σκόπιμα και συστηματικά έχει στερήσει τον άμαχο πληθυσμό σε όλα τα μέρη της Η Γάζα των αντικειμένων που είναι απαραίτητα για την ανθρώπινη επιβίωση. 

Αυτό συνέβη μέσω της επιβολής μιας πλήρους πολιορκίας στη Γάζα που περιελάμβανε το κλείσιμο των τριών συνοριακών σημείων διέλευσης, Ράφα, Κερέμ Σαλόμ και Ερέζ, από τις 8 Οκτωβρίου 2023 για παρατεταμένες περιόδους και, στη συνέχεια, με τον αυθαίρετο περιορισμό της μεταφοράς βασικών προμηθειών – συμπεριλαμβανομένων τροφίμων και φαρμάκων – μέσω των συνοριακών σημείων μετά την επαναλειτουργία τους. Η πολιορκία περιελάμβανε επίσης διακοπή των διασυνοριακών αγωγών ύδρευσης από το Ισραήλ στη Γάζα – την κύρια πηγή καθαρού νερού της Γάζας – για παρατεταμένες περιόδους από τις 9 Οκτωβρίου 2023 και διακοπή και παρεμπόδιση της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας από τις 8 Οκτωβρίου 2023 μέχρι σήμερα. Αυτό έλαβε χώρα παράλληλα με άλλες επιθέσεις εναντίον αμάχων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που έκαναν ουρές για φαγητό, παρεμπόδιση της παράδοσης βοήθειας από ανθρωπιστικές υπηρεσίες, και επιθέσεις και δολοφονίες εργαζομένων στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας, που ανάγκασαν πολλές υπηρεσίες να σταματήσουν ή να περιορίσουν τις δραστηριότητές τους στη Γάζα. 

Η Υπηρεσία μου υποστηρίζει ότι αυτές οι πράξεις διαπράχθηκαν ως μέρος ενός κοινού σχεδίου για τη χρήση της πείνας ως μεθόδου πολέμου και άλλων πράξεων βίας κατά του άμαχου πληθυσμού της Γάζας ως μέσο για (i) εξάλειψη της Χαμάς. (ii) να εξασφαλίσουν την επιστροφή των ομήρων που απήγαγε η Χαμάς και (iii) να τιμωρήσουν συλλογικά τον άμαχο πληθυσμό της Γάζας, τον οποίο αντιλήφθηκαν ως απειλή για το Ισραήλ. 

Τα αποτελέσματα της χρήσης της πείνας ως μεθόδου πολέμου, μαζί με άλλες επιθέσεις και συλλογικές τιμωρίες κατά του άμαχου πληθυσμού της Γάζας είναι οξείες, ορατές και ευρέως γνωστές, και έχουν επιβεβαιωθεί από πολλούς μάρτυρες που ερωτήθηκαν από το γραφείο μου, συμπεριλαμβανομένων τοπικών και διεθνών γιατροί. Περιλαμβάνουν τον υποσιτισμό, την αφυδάτωση, τη βαθιά ταλαιπωρία και έναν αυξανόμενο αριθμό θανάτων στον παλαιστινιακό πληθυσμό, συμπεριλαμβανομένων μωρών, παιδιών και γυναικών. 

Η πείνα είναι παρούσα σε ορισμένες περιοχές της Γάζας και επίκειται και σε άλλες περιοχές. Όπως προειδοποίησε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες πριν από περισσότερους από δύο μήνες, «1,1 εκατομμύρια άνθρωποι στη Γάζα αντιμετωπίζουν καταστροφική πείνα –ο μεγαλύτερος αριθμός ανθρώπων που έχει καταγραφεί ποτέ– οπουδήποτε και οποτεδήποτε» ως αποτέλεσμα μιας «εξ ολοκλήρου ανθρωπογενούς καταστροφής». Σήμερα, το Γραφείο μου επιδιώκει να κατηγορήσει δύο από τους πιο υπεύθυνους, τον NETANYAHU και τον GALLANT, τόσο ως συναυτουργούς όσο και ως ανώτερους αξιωματούχους, σύμφωνα με τα άρθρα 25 και 28 του Καταστατικού της Ρώμης. 

Το Ισραήλ, όπως όλα τα κράτη, έχει το δικαίωμα να αναλάβει δράση για την υπεράσπιση του πληθυσμού του. Αυτό το δικαίωμα, ωστόσο, δεν απαλλάσσει το Ισραήλ ή οποιοδήποτε κράτος από την υποχρέωσή του να συμμορφωθεί με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο. Ανεξάρτητα από τυχόν στρατιωτικούς στόχους που μπορεί να έχει, τα μέσα που επέλεξε το Ισραήλ για να τους επιτύχει στη Γάζα – δηλαδή, η σκόπιμη πρόκληση θανάτου, πείνας, μεγάλου πόνου και σοβαρού τραυματισμού στο σώμα ή την υγεία του άμαχου πληθυσμού – είναι εγκληματικά. 

Από πέρυσι, στη Ραμάλα, στο Κάιρο, στο Ισραήλ και στη Ράφα, έχω τονίσει σταθερά ότι το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο απαιτεί από το Ισραήλ να λάβει επείγουσα δράση για να επιτρέψει αμέσως την πρόσβαση σε ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα σε κλίμακα. Υπογράμμισα συγκεκριμένα ότι η πείνα ως μέθοδος πολέμου και η άρνηση της ανθρωπιστικής βοήθειας συνιστούν αδικήματα του Καταστατικού της Ρώμης. Δεν θα μπορούσα να είμαι πιο σαφής. 

Επίσης, όπως επανειλημμένα υπογράμμισα σε δημόσιες δηλώσεις μου, όσοι δεν συμμορφώνονται με το νόμο δεν θα πρέπει να διαμαρτύρονται αργότερα όταν η Υπηρεσία μου αναλάβει δράση. Και αυτή η μέρα ήρθε. 

Κατά την υποβολή αυτών των αιτήσεων για εντάλματα σύλληψης, η Υπηρεσία μου ενεργεί σύμφωνα με την εντολή της βάσει του Καταστατικού της Ρώμης. Στις 5 Φεβρουαρίου 2021, το Προδικαστικό Τμήμα I αποφάσισε ότι το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει την ποινική του δικαιοδοσία στο Κράτος της Παλαιστίνης και ότι το εδαφικό πεδίο αυτής της δικαιοδοσίας εκτείνεται στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ. Αυτή η εντολή είναι συνεχής και περιλαμβάνει την κλιμάκωση των εχθροπραξιών και της βίας από τις 7 Οκτωβρίου 2023. Το Γραφείο μου έχει επίσης δικαιοδοσία για εγκλήματα που διαπράττονται από υπηκόους των κρατών μερών και από υπηκόους μη-συμβαλλόμενων κρατών στην επικράτεια ενός Κράτους-Μέρους. 

Οι σημερινές αιτήσεις είναι το αποτέλεσμα μιας ανεξάρτητης και αμερόληπτης έρευνας από το Γραφείο μου. Καθοδηγούμενη από την υποχρέωσή μας να διερευνήσουμε εξίσου τα ενοχοποιητικά και τα αθωωτικά στοιχεία, η Υπηρεσία μου εργάστηκε επίπονα για να διαχωρίσει τους ισχυρισμούς από τα γεγονότα και να παρουσιάσει νηφάλια συμπεράσματα βάσει αποδεικτικών στοιχείων στο Τμήμα Προδικασίας. 

Ως πρόσθετη διασφάλιση, είμαι επίσης ευγνώμων για τη συμβουλή μιας ομάδας εμπειρογνωμόνων στο διεθνές δίκαιο, μιας αμερόληπτης ομάδας που συγκέντρωσα για να υποστηρίξει την εξέταση αποδεικτικών στοιχείων και τη νομική ανάλυση σε σχέση με αυτές τις αιτήσεις εντάλματος σύλληψης. Η ομάδα αποτελείται από εμπειρογνώμονες με τεράστιο κύρος στο διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και το διεθνές ποινικό δίκαιο, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται ο Sir Adrian Fulford PC, πρώην Λόρδος Εφετείου και πρώην δικαστής του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, η βαρόνη Helena Kennedy KC, Πρόεδρος του Ινστιτούτου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Διεθνούς Δικηγορικού Συλλόγου, η Elizabeth Wilmshurst CMG KC, πρώην Αναπληρώτρια Νομική Σύμβουλος στο Υπουργείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας του ΗΒ, ο Danny Friedman KC, και δύο από τους ειδικούς συμβούλους μου – η Amal Clooney και ο εξοχότατο δικαστή Theodor Meron CMG. Αυτή η ανάλυση ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων υποστήριξε και ενίσχυσε τις αιτήσεις που κατατέθηκαν σήμερα από το Γραφείο μου. Είμαι επίσης ευγνώμων για τη συνεισφορά και ορισμένων άλλων ειδικών συμβούλων μου σε αυτήν την κριτική, ιδιαίτερα του Adama Dieng και του καθηγητή Kevin Jon Heller. 

Σήμερα υπογραμμίζουμε για άλλη μια φορά ότι το διεθνές δίκαιο και οι νόμοι των ένοπλων συγκρούσεων ισχύουν για όλους. Κανένας στρατιώτης, κανένας διοικητής, και κανένας πολιτικός ηγέτης δεν μπορεί να ενεργήσει ατιμώρητα. Τίποτα δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη σκόπιμη στέρηση των ανθρώπινων όντων, συμπεριλαμβανομένων τόσων πολλών γυναικών και παιδιών, των βασικών αναγκών που απαιτούνται για τη ζωή. Τίποτα δεν μπορεί να δικαιολογήσει την σύλληψη ομήρων ή τη στόχευση αμάχων. 

Οι ανεξάρτητοι δικαστές του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου είναι οι μόνοι κριτές για το εάν πληρούνται τα απαραίτητα πρότυπα για την έκδοση ενταλμάτων σύλληψης. Εάν εγκρίνουν τις αιτήσεις μου και εκδώσουν τα αιτούμενα εντάλματα, θα συνεργαστώ στενά με τον Έφορο σε όλες τις προσπάθειες για τη σύλληψη των κατονομαζόμενων ατόμων. Βασίζομαι σε όλα τα Κράτη-Μέρη του Καταστατικού της Ρώμης να λάβουν αυτές τις αιτήσεις και την επακόλουθη δικαστική απόφαση με την ίδια σοβαρότητα που επέδειξαν σε άλλες καταστάσεις, εκπληρώνοντας τις υποχρεώσεις τους βάσει του Καταστατικού. Είμαι επίσης έτοιμος να συνεργαστώ με Κράτη μη-Μέρη στην κοινή μας επιδίωξη λογοδοσίας. 

Είναι κρίσιμο αυτή τη στιγμή να επιτραπεί στο Γραφείο μου και σε όλα τα τμήματα του Δικαστηρίου, συμπεριλαμβανομένων των ανεξάρτητων δικαστών του, να διεξάγουν το έργο τους με πλήρη ανεξαρτησία και αμεροληψία. Επιμένω ότι όλες οι προσπάθειες παρεμπόδισης, εκφοβισμού ή αθέμιτης επιρροής στους υπαλλήλους αυτού του Δικαστηρίου πρέπει να σταματήσουν αμέσως. Το Γραφείο μου δεν θα διστάσει να ενεργήσει σύμφωνα με το άρθρο 70 του Καταστατικού της Ρώμης, εάν αυτή η συμπεριφορά συνεχιστεί. 

Παραμένω βαθιά ανήσυχος για τις συνεχιζόμενες καταγγελίες και τα αναδυόμενα στοιχεία διεθνών εγκλημάτων που συμβαίνουν στο Ισραήλ, τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη. Η έρευνά μας συνεχίζεται. Το Γραφείο μου προωθεί πολλαπλές και αλληλένδετες πρόσθετες γραμμές έρευνας, συμπεριλαμβανομένων των αναφορών σεξουαλικής βίας κατά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου και σε σχέση με τους βομβαρδισμούς μεγάλης κλίμακας που προκάλεσαν και συνεχίζουν να προκαλούν τόσους πολλούς θανάτους, τραυματισμούς και ταλαιπωρία αμάχων στην Γάζα. Προτρέπω όσους έχουν σχετικές πληροφορίες να επικοινωνήσουν με το Γραφείο μου και να υποβάλουν πληροφορίες μέσω OTP Link. 

Η Υπηρεσία μου δεν θα διστάσει να υποβάλει περαιτέρω αιτήσεις για εντάλματα σύλληψης, εάν και εφόσον θεωρήσουμε ότι το όριο μιας ρεαλιστικής προοπτικής καταδίκης έχει εκπληρωθεί. Ανανεώνω την έκκλησή μου προς όλα τα μέρη στην τρέχουσα σύγκρουση να συμμορφωθούν με το νόμο τώρα. 

Θέλω επίσης να τονίσω ότι η αρχή της συμπληρωματικότητας, η οποία βρίσκεται στο επίκεντρο του Καταστατικού της Ρώμης, θα συνεχίσει να αξιολογείται από το Γραφείο μου καθώς αναλαμβάνουμε δράση σε σχέση με τα προαναφερθέντα εικαζόμενα εγκλήματα και τους φερόμενους δράστες και προχωράμε με άλλους γραμμές έρευνας. Η συμπληρωματικότητα, ωστόσο, απαιτεί αναβολή προς τις εθνικές αρχές μόνο όταν εμπλέκονται σε ανεξάρτητες και αμερόληπτες δικαστικές διαδικασίες που δεν προστατεύουν τους υπόπτους και δεν είναι απάτη. Απαιτεί ενδελεχείς έρευνες σε όλα τα επίπεδα για την αντιμετώπιση των πολιτικών και των ενεργειών στις οποίες βασίζονται αυτές οι εφαρμογές. 

Ας είμαστε σήμερα ξεκάθαροι σε ένα βασικό ζήτημα: εάν δεν δείξουμε τη βούλησή μας να εφαρμόσουμε το νόμο ισότιμα, εάν θεωρηθεί ότι εφαρμόζεται επιλεκτικά, θα δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για την κατάρρευσή του. Με αυτόν τον τρόπο, θα χαλαρώσουμε τους εναπομείναντες δεσμούς που μας κρατούν ενωμένους, τις σταθεροποιητικές συνδέσεις μεταξύ όλων των κοινοτήτων και των ατόμων, το δίχτυ ασφαλείας στο οποίο κοιτάζουν όλα τα θύματα σε περιόδους ταλαιπωρίας. Αυτός είναι ο πραγματικός κίνδυνος που αντιμετωπίζουμε αυτή τη στιγμή. 

Τώρα, περισσότερο από ποτέ, πρέπει να αποδείξουμε συλλογικά ότι το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, η θεμελιώδης βάση για την ανθρώπινη συμπεριφορά κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, ισχύει για όλα τα άτομα και ισχύει εξίσου σε όλες τις καταστάσεις που αντιμετωπίζουν το Γραφείο μου και το Δικαστήριο. Έτσι θα αποδείξουμε, απτά, ότι η ζωή όλων των ανθρώπων έχει ίση αξία. 

 

[ΣτΕ] Κατά τη διάρκεια της επίθεσης της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 στο νότιο Ισραήλ, οι τρομοκράτες σκότωσαν περίπου 1.250 ανθρώπους, απήγαγαν 252 ομήτους, κακοποίησαν, ακρωτηρίασαν και βίασαν εκατοντάδες.

Το υπουργείο Υγείας της Γάζας που διευθύνεται από τη Χαμάς λέει ότι μέχρι στιγμής περισσότεροι από 35.000 άνθρωποι στη Λωρίδα έχουν σκοτωθεί ή θεωρούνται νεκροί στις μάχες, αν και μόνο 24.000 θάνατοι έχουν εντοπιστεί στα νοσοκομεία. Οι απολογισμοί, οι οποίοι δεν μπορούν να επαληθευτούν, περιλαμβάνουν περίπου 15.000 τρομοκράτες που το Ισραήλ λέει ότι σκότωσε στη μάχη. Το Ισραήλ λέει επίσης ότι σκότωσε περίπου 1.000 τρομοκράτες μέσα στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου.

Κατά τη διάρκεια της χερσαίας επίθεσης κατά της Χαμάς και εν μέσω επιχειρήσεων κατά μήκος των συνόρων της Γάζας, σκοτώθηκαν 283 Ισραηλινοί στρατιώτες.

Από την ανθρωποθυσία της Χαμάς (7-10-2023),

στην απάντηση του βαθέως κράτους του Ισραήλ (7-5-2024)

 Τρομοκρατία εναντίον τρομοκρατίας. Και στη μέση, ο άμαχος πληθυσμός που υφίσταται πάντοτε τις συνέπειες της δράσης και των μεν και των δε.

Κλεάνθης Γρίβας

7 Μάϊου 2024 – 9.25 μ.μ. 

Θέση 1. Η τρομοκρατία είναι η έσχατη έκφραση του παραληρηματικού ιδεολογικού λόγου. Είναι ιδεολογικός λόγος αναγόμενος στον ανώτατο συντελεστή της εξουσίας. Είναι εξουσία στο νιοστό βαθμό. Εξουσία που δεν υπόκειται σε κανέναν κανόνα ή περιορισμό. Εξουσία απόλυτη. 

Θέση 2. Η τρομοκρατία είναι προνομιούχο μέσο και, συγχρόνως, πεδίο άσκησης πολιτικής, σε όλες τις ετερόνομες κοινωνίες όπου η «πολιτική» είναι αποκλειστική υπόθεση των επαγγελματιών πολιτικών. Κι αυτό καθίσταται ολοφάνερο «αν την κρίνουμε από τα αποτελέσματά της και αν δούμε ποιον ευνοούν». Εξ ου και η ανάγκη «να πούμε καθαρά ποιος ασκεί την τρομοκρατία και πώς την χρησιμοποιεί ως θέαμα». (G. Sanguinetti) 

Θέση 25. H κρατική διαχείριση του τρόμου και της αυταπάτης είναι το λυμένο αίνιγμα της διαλεκτικής της εξουσίας και της τρομοκρατίας. «Το κράτος είναι ο αυτουργός και ο αποκλειστικός ωφελημένος από τη σύγχρονη τεχνητή τρομοκρατία... Την τρομοκρατία τη διευθύνει η εξουσία, κι όποιος θέλει την εξουσία, πρέπει να αποδείξει πως ξέρει να διευθύνει την τρομοκρατία». (G. Sanguineti) 

Κλεάνθης Γρίβας: 25 Θέσεις για την τρομοκρατία (Ελευθεροτυπία, 1-10-1992)

 

Στις 7 Οκτωβρίου 2023, οι τρομοκράτες της Χαμάς εισέβαλαν στο έδαφος του Ισραήλ κατά μήκος των συνόρων του με την Γάζα, διείσδυσαν σε πολλές ισραηλινές πόλεις, κοινότητες και βάσεις των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF), υπό την κάλυψη ενός μπαράζ ρουκετών, και επιδόθηκαν σε ένα πρωτοφανές όργιο βαρβαρότητας σε βάρος αμάχων. 

Οι επιθέσεις των τρομοκρατών στο έδαφος του Ισραήλ είχαν ως αποτέλεσμα τουλάχιστον 1.200 δολοφονίες και εκατοντάδες τραυματισμούς αμάχων ανδρών, γυναικών και παιδιών, πολλούς βιασμούς και απαγωγή 250 και πλέον ομήρων από τη Χαμάς στη Γάζα. 

Η (σουνίτικη) τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς, είναι μία από τις 14 τρομοκρατικές οργανώσεις που λειτουργούν ως εργαλείο της εξωτερικής πολιτικής του (σιίτικου) Ιράν, του αποτυχημένου κράτους-παρία που δεν διαθέτει κανένα σύμμαχο μεταξύ των αραβικών κρατών στην περιοχή. Βλ. https://www.zougla.gr/apopseis/o-polemos-einai-i-moira-tou-engenos-schizofrenikou-anthropinou-eidous/ 

Ιθύνων νους της τρομοκρατικής σφαγής της 7ης Οκτωβρίου 2023, ήταν ο Yahya Sinwar, επικεφαλής της Χαμάς στη Γάζα, μια αδίστακτη ψυχοπαθητική προσωπικότητα με εμφανή παρανοϊκά στοιχεία, διακατεχόμενη από αυταπάτες μεγαλείου, που έκανε το τραγικό λάθος να μη υπολογίσει την επίσης τρομοκρατική αντίδραση του βαθέως κράτους του Ισραήλ, το οποίο ανταπέδωσε το χτύπημα βομβαρδίζοντας τις κατοικημένες περιοχές της Γάζας στις οποίες είχε κράτος και εξουσία η Χαμάς, με αποτέλεσμα το θάνατο 35.000 αθώων Παλαιστίνιων που χρησιμοποιούνται ως ζωντανές ασπίδες από την Χαμάς.

Ο Yuval Bitton, ως επικεφαλής του Τμήματος Πληροφοριών της Υπηρεσίας Φυλακών του Ισραήλ, γνώριζε από κοντά τον ηγέτη της Χαμάς Yahya Sinwar – που η οργάνωσή του δολοφόνησε τον ανιψιό του στις 7 Οκτωβρίου. «Ρώτησα τον Sinwar ”αξίζει να πεθάνουν 10.000 αθώοι κάτοικοι της Γάζας;. Μου απάντησε: “Ακόμα και 100.000 αξίζει”». (Βλ. HAARETZ – 13-04-2024)

https://www.haaretz.com/israel-news/2024-04-13/ty-article-magazine/.highlight/i-asked-sinwar-is-it-worth-10-000-gazans-dying-he-said-even-100-000-is-worth-it/0000018e-d40a-d5ed-adcf-f79af56c0000

Μετά τη σφαγή στις 7 Οκτωβρίου 2023 ξεκίνησε ο πόλεμος του Ισραήλ εναντίον της Χαμάς στη Γάζα, με την κωδική ονομασία Επιχείρηση Swords of Iron. Τρομοκρατία εναντίον τρομοκρατίας. Και στη μέση, ο άμαχος πληθυσμός που υφίσταται τις συνέπειες της δράσης και των μεν και των δε.

 Η πρόταση Αιγύπτου-Κατάρ με την οποία συμφώνησε η Χαμάς 

https://www.aljazeera.com/news/2024/5/6/heres-everything-know-about-gaza-deal-hamas-agreed

 

 

Όπως ανακοίνωσε το Al Jazeera, στο οποίο αξιωματούχοι της Χαμάς επέδειξαν ένα αντίγραφο της πρότασης της Αιγύπτου και του Κατάρ για κατάπαυση του πυρός στη Γάζα, με την οποία λένε ότι η Χαμάς έχει συμφωνήσει: 

«H συμφωνία είναι πολύπλοκη και θα περιλαμβάνει τρεις φάσεις, καθεμία από τις οποίες θα διαρκέσει έξι εβδομάδες. 

Στην πρώτη φάση της συμφωνίας, θα υπάρξει προσωρινή παύση των εχθροπραξιών μεταξύ της Χαμάς και του Ισραήλ καθώς και αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων προς τα ανατολικά, μακριά από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της Γάζας και προς τα σύνορα μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστινιακού θύλακα. Ισραηλινά αεροπλάνα και drones θα σταματούν να πετούν πάνω από τη Γάζα για 10 ώρες κάθε μέρα και για 12 ώρες τις ημέρες που απελευθερώνονται οι όμηροι.

Στην πρώτη φάση, η Χαμάς θα απελευθερώσει σταδιακά 33 ομήρους (είτε ομήρους που είναι ζωντανοί είτε τα λείψανα ομήρων που έχουν πεθάνει). Οι όμηροι θα είναι γυναίκες, οποιοσδήποτε άνω των 50 ετών, όσοι είναι άρρωστοι ή μη στρατιώτες κάτω των 19 ετών.

Για κάθε άμαχο Ισραηλινό όμηρο που θα απελευθερώνεται ζωντανός, το Ισραήλ θα απελευθερώσει 30 Παλαιστίνιους κρατούμενους. Για κάθε γυναίκα-στρατιώτη που απελευθερώνεται από τη Χαμάς, το Ισραήλ θα απελευθερώσει 50 Παλαιστίνιους.

Η αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων θα επιτρέψει στους εκτοπισμένους Παλαιστίνιους αμάχους να επιστρέψουν στα σπίτια τους σε όλη τη Γάζα, κάτι που θα συμβεί σταδιακά καθώς η Χαμάς θα απελευθερώνει ομήρους.

Ξεχωριστά, η συμφωνία ορίζει ότι οι εργασίες ανοικοδόμησης στη Γάζα πρέπει να ξεκινήσουν σε αυτή τη φάση, καθώς και η ροή βοήθειας, και ότι η UNRWA και άλλες οργανώσεις αρωγής μπορούν να εργαστούν για να βοηθήσουν τους αμάχους. 

Στη δεύτερη φάση της συμφωνίας, θα υπάρξει οριστικός τερματισμός των στρατιωτικών επιχειρήσεων και πλήρης αποχώρηση του Ισραήλ από τη Γάζα. Θα υπάρξει επίσης μια άλλη ανταλλαγή ομήρων που θα περιλαμβάνει όλους τους υπόλοιπους Ισραηλινούς άνδρες, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτών που κρατούνται αιχμάλωτοι στη Γάζα. Οι Ισραηλινοί θα απελευθερώσουν έναν απροσδιόριστο ακόμη αριθμό Παλαιστινίων κρατουμένων. 

Στην τρίτη φάση της συμφωνίας θα γίνει ανταλλαγή των λειψάνων των υπόλοιπων ομήρων και αιχμαλώτων που κρατούνται και από τις δύο πλευρές. Αυτή η φάση θα περιλαμβάνει ένα σχέδιο ανοικοδόμησης 3 έως 5 ετών για τη Γάζα και, ίσως το πιο σημαντικό, τον τερματισμό του ισραηλινού αποκλεισμού του θύλακα».

Έχω την εντύπωση ότι μια τέτοια συμφωνία θα την αποδέχονταν όχι ένα κράτος αλλά μια χώρα-χώρος, όπως η Ελλάδα, που στο πογκρόμ κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης στις 6 – 7 Σεπτεμβρίου 1955, ένας κρατικά οργανωμένος και καθοδηγούμενος μαινόμενος τουρκικός όχλος που ανέρχονταν σε δεκάδες χιλιάδες, ξεχύθηκε στους δρόμους της Πόλης και άρχισε να λεηλατεί κάθε τι το ελληνικό.

«Καταστράφηκαν ολοσχερώς 1.004 σπίτια, και άλλα περίπου 2.500 υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές. Καταστράφηκαν επίσης 4.348 καταστήματα, 27 φαρμακεία, 26 σχολεία, 5 πολιτιστικοί σύλλογοι, οι εγκαταστάσεις 3 εφημερίδων, 12 ξενοδοχεία, 11 κλινικές, 21 εργοστάσια, 110 ζαχαροπλαστεία και εστιατόρια, 73 εκκλησίες, και συλήθηκαν πάρα πολλοί τάφοι σε 2 κοιμητήρια. Καταστράφηκε επίσης και ένας αριθμός αρμενικών και εβραϊκών περιουσιών, ορισμένες αρμενικές εκκλησίες και μια εβραϊκή συναγωγή. Τουλάχιστον 30 Έλληνες σκοτώθηκαν και εκατοντάδες άλλοι κακοποιήθηκαν βάναυσα και σημειώθηκαν περίπου 2.000 βιασμοί, σύμφωνα με τους κύκλους της ομογένειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Ραντικάλ, στις της 12 Αυγούστου 2008, τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στις 6-7 Σεπτεμβρίου 1955 εναντίον των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης είχαν οργανωθεί από το Γραφείο Ειδικού Πολέμου (Özel Harp Dairesi), το οποίο αποτελούσε τον μηχανισμό, που είχε στηθεί από το ΝΑΤΟ για την αποτροπή του κομμουνιστικού κινδύνου». Και η υπερήφανη «Ελλάς» δεν ύψωσε ούτε καν φωνή διαμαρτυρίας.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%B5%CF%80%CF%84%CE%B5%CE%BC%CE%B2%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%AC 

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 

Ενώ ολοκλήρωνα το παρόν άρθρο, ανακοινώθηκε με διάγγελμα του Νετανιάχου η απόφαση του βαθέως κράτους να πετύχει τους στρατιωτικούς του στόχους. 

Στις 7 Μαίου 2024, ο Νετανιάχου εξήγγειλε με διάγγελμα χερσαία επίθεση στη Ράφα

Σβήνουν και οι τελευταίες ελπίδες για εκεχειρία

https://www.zougla.gr/kosmos/o-netaniachou-exigeile-me-diangelma-chersaia-epithesi-sti-rafa/ 

Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου απέρριψε δημοσίως την πρόταση της Χαμάς για συμφωνία – που διαμορφώθηκε από την Αίγυπτο και το Κατάρ. Σε βιντεοσκοπημένο μήνυμά του το βράδυ της Τρίτης 7/7, δήλωσε: 

«Η πρόταση της Χαμάς απέχει πολύ από το να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του Ισραήλ», «Το Ισραήλ δεν μπορεί να δεχτεί μια πρόταση που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των πολιτών μας και το μέλλον της χώρας μας. Η διαπραγματευτική ομάδα του Ισραήλ έλαβε οδηγίες «να παραμείνει σταθερή σε θέματα αρχών σχετικά με τους ομήρους και την ασφάλεια. Η επιχείρηση στη Ράφα έχει σκοπό να φέρει πίσω τους ομήρους και να εξαλείψει τη Χαμάς. Έχουμε ήδη αποδείξει στην προηγούμενη απελευθέρωση ομήρων ότι η στρατιωτική πίεση στη Χαμάς είναι προϋπόθεση για την επιστροφή των ομήρων».

Οι ισραηλινές δυνάμεις (IDF) έθεσαν νωρίτερα υπό τον έλεγχό τους την παλαιστινιακή πλευρά της συνοριακής διέλευσης της Ράφα μεταξύ της Αιγύπτου και της Λωρίδας της Γάζας, μια εξέλιξη την οποία ο Νετανιάχου χαρακτήρισε ως «ένα πολύ σημαντικό βήμα προς την καταστροφή των στρατιωτικών δυνατοτήτων που έχουν εναπομείνει στη Χαμά». 

Οι IDF έχουν ξεκινήσει στρατιωτική εκστρατεία στη Ράφα 

Ο Ισραηλινός Στρατός ξεκίνησε επίσης τη στρατιωτική εκστρατεία του στη Γάζα για να καταστρέψει 4 τάγματα της Χαμάς εκεί, καταλαμβάνοντας την παλαιστινιακή πλευρά του περάσματος της Ράφα προς τα αιγυπτιακά σύνορα, είπε, αναφερόμενος στην απόφαση του Πολεμικού Υπουργικού Συμβουλίου τη Δευτέρα 6/5 το βράδυ να ξεκινήσει αυτή την επιχείρηση. 

Όπως δήλωσε ο Νετανιάχου:

«μέσα σε λίγες ώρες, οι δυνάμεις μας ύψωσαν τις ισραηλινές σημαίες στο πέρασμα της Ράφα και κατέβασαν τις σημαίες της Χαμάς. Η κατάληψη της διόδου προς την Αίγυπτο επαναφέρει όλα τα περάσματα στη Γάζα υπό τον έλεγχο του Ισραήλ. Είναι ένα βήμα που βοηθά να ασκηθεί πίεση της Χαμάς να κάνει μια συμφωνία και προωθεί τον πολεμικό στόχο του Ισραήλ να καταστρέψει την τρομοκρατική ομάδα… Έχουμε ήδη αποδείξει ότι η στρατιωτική πίεση στη Χαμάς είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επιστροφή των ομήρων μας… Η απόφαση της Χαμάς να θέσει μια νέα πρόταση στο τραπέζι της Δευτέρας 6/5 το βράδυ είχε σκοπό να σταματήσει την είσοδο του Ισραηλινού Στρατού στη Ράφα. Αυτό δεν συνέβη. Ο έλεγχος του Ισραήλ στο πέρασμα της Ράφα, βλάπτει τις κυβερνητικές δυνατότητες της Χαμάς και εμποδίζει την ικανότητα των στελεχών της να ταξιδεύουν». 

Ο υπουργός Άμυνας Yoav Gallant επισκέφτηκε την Ράφα, και είπε στους στρατιώτες εκεί: 

«Αυτή η επιχείρηση θα συνεχιστεί μέχρι να εξαλείψουμε τη Χαμάς στην περιοχή της Ράφα και σε ολόκληρη τη λωρίδα της Γάζας ή μέχρι να επιστρέψουν οι όμηροι. Είμαστε πρόθυμοι να κάνουμε συμβιβασμούς για να φέρουμε πίσω τους ομήρους, αλλά αν μας αφαιρεθεί αυτή η επιλογή, θα συνεχίσουμε και θα εμβαθύνουμε την επιχείρηση - αυτό θα συμβεί σε όλη τη λωρίδα της Γάζας - στο νότο, στο κέντρο και στο Βορρά. Η Χαμάς απαντά μόνο στη βία, επομένως θα εντείνουμε τις ενέργειές μας και η στρατιωτική πίεση θα έχει ως αποτέλεσμα να συντρίψουμε την τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς». 

Τρομοκρατία εναντίον τρομοκρατίας. Και στη μέση ο άμαχος πληθυσμός που υφίσταται πάντοτε τις συνέπειες και των μεν και των δε. Γιατί όπως διακήρυξε ο Sinwar όταν ρωτήθηκε «εάν αξίζει να πεθάνουν 10.000 αθώοι κάτοικοι της Γάζας;», απάντησε «Ακόμα και 100.000, αξίζει».

 

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΙΡΑ ΤΟΥ ΕΓΓΕΝΩΣ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΕΙΔΟΥΣ 

ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ «ΔΙΚΑΙΟ» ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΙΣΧΥΡΩΝ 

Κλεάνθης Γρίβας

18 Απριλίου 2024

1. ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗ

2. ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ

3. ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ «ΔΙΚΑΙΟ» ΕΙΝΑΙ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΙΣΧΥΡΩΝ

4. ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ: ΜΙΑ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

5. Ο ΟΗΕ ΚΑΙ ΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΑΡΩΓΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

6. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ -ΑΟΡΑΤΟΙ- ΕΒΡΑΙΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

7. ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ

8. ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ

9. ΚΑΠΟΙΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ

10. ΤΟ «ΔΙΚΤΥΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ» ΤΟΥ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ 

 

«Όλα είναι αλληλένδετα: ο πόλεμος, η τρομοκρατία, το αστυνομικό κράτος, η παγκόσμια οικονομία, η οικονομική λιτότητα, η οικονομική απάτη, οι διεφθαρμένες κυβερνήσεις, η φτώχεια και η κοινωνική ανισότητα, η αστυνομική βία, η Αλ Κάιντα, το ISIS, η παραπληροφόρηση από τα μέσα ενημέρωσης, ο ρατσισμός, η πολεμική προπαγάνδα, τα όπλα μαζικής καταστροφής, η παραβίαση του διεθνούς δικαίου, η ποινικοποίηση της πολιτικής, οι μυστικές υπηρεσίες των διαφόρων χωρών, η CIA, το FBI, η κλιματική αλλαγή, ο πυρηνικός πόλεμος, η Φουκουσίμα, η πυρηνική ακτινοβολία, τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, η συμμαχία Κίνας-Ρωσίας, η Συρία, η Ουκρανία, το ΝΑΤΟ, οι ποικίλες ψευδείς σημαίες, η αλήθεια της 11ης Σεπτεμβρίου 2001…  Απαιτείται μια συνολική κατανόηση αυτής της παγκόσμιας κρίσης για την αντιστροφή του κύματος του πολέμου, τη δημιουργία ειρήνης και την εγκαθίδρυση κοινωνικής δικαιοσύνης και πραγματικής δημοκρατίας».

καθηγητής Michel Chossudovsky

Global Research, 11 Ιανουαρίου 2023 

 

1. ΠΟΛΕΜΟΣ EINAI ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗ 

Ο πόλεμος είναι η πιο εφιαλτική εκδήλωση της ανθρώπινης καταστρεπτικής επιθετικότητας. Στρέφεται ευθέως εναντίον της ζωής, της λογικής, της ηδονής, του πολιτισμού και της δημοκρατίας. Και, συνεπώς, μπορεί να ασκεί έλξη μόνο σε νεκρόφιλους, παράλογους, ανοργασμικούς, βάρβαρους και αντιδημοκράτες, που τον εκμεταλλεύονται πάντοτε προς ίδιον όφελος, μέσα από ένα δρόμο σπαρμένο με οδύνη, αίμα και θάνατο. 

Ο πόλεμος είναι μια παροξυσμική εκδήλωση της βίαιης κυριαρχίας του ερπετικού τμήματος του ανθρώπινου εγκέφαλου επί του φλοιού. Πυρηνικό σύμπτωμα μιας οικουμενικής διανοητικής διαταραχής του ανθρώπινου είδους. Και εφιαλτική έκφραση της παράνοιας που πλημμυρίζει την αιματοβαμμένη ιστορία του εγγενώς σχιζοφρενικού ανθρώπινου είδους, η οποία απορρέει από μια στρεβλή και κακοφορμισμένη αφοσίωση σε μια σημαία, σ’ έναν αρχηγό, σε μια θρησκεία, σε μια πολιτική πεποίθηση και τα σύμβολά τους,  ο πόλεμος «ποδοπατάει την άνοιξη, αποκεφαλίζει την προσδοκία και σέρνει στο σφαγείο όλες τις ελπίδες» (Αλμπερτ Αϊνστάιν), επιτρέποντας στο παράλογο να πάρει την εκδίκησή του από τη λογική. 

Η πίστη σε μια δήθεν «ιερή» υπόθεση αποτελεί πλασματική επικάλυψη μιας ανύπαρκτης αυτοπεποίθησης κι ενός χαμένου αυτοσεβασμού. Ο εθνικιστικός και ο θρησκευτικός φανατισμός και οι κάθε είδους ιδεολογίες των κρατικών εξουσιών, είναι οι αποδοτικότερες και διαρκέστερες πηγές μαζικού ενθουσιασμού. Και οι φανατικοί διαχειριστές τους είναι ειδικοί στη διαχείριση τους, μέσω της οποίας μετατρέπουν το  προσωπικό τους κενό, την προσωπική ανικανότητα και αποτυχία και το διεστραμμένο Εγώ τους σε «ιερή» συλλογική υπόθεση. 

Όσο πιο αρρωστημένη ιδέα έχει ένας άνθρωπος για τον εαυτό του, τόσο μεγαλύτερη επιθυμία τον διακατέχει να αποδίδει απόλυτη τελειότητα στη φυλή, το λαό, το έθνος, τη θρησκεία, το κόμμα του και τα σύμβολά τους. Και προσκολλάται σ’ αυτές τις ιδεοληψίες με φανατισμό προκειμένου να εκτοπίσει το αποτυχημένο και μισητό Εγώ του, αδιαφορώντας πλήρως για τις τραγικές συνέπειες που μπορούν να προκύψουν για ολόκληρη την κοινωνία όταν η υστερία του φανατισμού τείνει να αναχθεί σε παράγοντα καθορισμού των αντιδράσεών της. 

Το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι επιδοκιμάζουν τις τυχοδιωκτικές και επικίνδυνες ενέργειες ορισμένων παραλογισμένων φανατικών που ανάγουν τις αρρωστημένες φαντασιώσεις τους σε κεντρικό παράγοντα της διαμόρφωσης της εσωτερικής οργάνωσης και της εξωτερικής πολιτικής μιας χώρας, δίνοντας αφορμές που κατά κανόνα οδηγούν στην εμπλοκή της σε πολεμικές συγκρούσεις, σημαίνει απλώς ότι «θα πρέπει να έχει λασκάρει κάποια βίδα στον ανθρώπινο νου» και ότι «η φλέβα της παραίσθησης που διατρέχει την ιστορία μπορεί να οφείλεται σε κάποια ενδημική μορφή παράνοιας που είναι εγγενής στα κυκλώματα του ανθρώπινου εγκέφαλου». (Άρθουρ Καίσλερ).  

Παρά την κατηγορηματική διαβεβαίωση του Ηρόδοτου ότι «κανένας δεν είναι τόσο ανόητος ώστε να διαλέγει τον πόλεμο αντί την ειρήνη», η συναισθηματική πανούκλα του εθνικισμού και της πολεμοκαπηλείας σαρώνει μονίμως και εξακολουθητικά την επιφάνεια του πλανήτη, και σέρνει διαρκώς τα κράτη στον χωρίς επιστροφή δρόμο της στρατιωτικής σύγκρουσης, αποδεικνύει ότι ο πόλεμος είναι η μοίρα του ανθρώπου. 

Άτομα στερούμενα ευθυκρισίας και ορθοφροσύνης, αναδεικνύονται σε παράγοντες ικανούς να αποσταθεροποιούν τις διεθνείς σχέσεις, να δυναμιτίζουν την ειρήνη σε οποιαδήποτε περιοχή προκαλώντας στρατιωτικές συρράξεις, ισοπεδώνοντας κατοικημένες περιοχές και θερίζοντας ανθρώπινες ζωές,  ανοίγοντας έναν δρόμο που είναι σπαρμένος μόνο με πτώματα και ερείπια.  Κι αυτό θέτει πολλά κρίσιμα ερωτήματα για την βλάβη της διανοητική υγείας του ανθρώπου και της κοινωνίας εν συνόλω. 

Γιατί ο πόλεμος, που «είναι γλυκός μόνο για όσους δεν τον έχουν ζήσει» (Πίνδαρος), αποτελεί έναν εφιάλτη χωρίς όρια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης μόνο ως έσχατη μορφή αντίστασης μιας κοινωνίας στην οποία προσπαθούν να επιβάλλουν με τη δύναμη των όπλων, ένα πολιτιστικό σύμπαν, έναν τρόπο ζωής και μια πολιτική τάξη που η ίδια απορρίπτει. 

Για να μετριάσει τις εκδηλώσεις της εγγενούς σχιζοφρένειας που χαρακτηρίζει κατ’ αποκλειστικότητα το ανθρώπινο είδος (μοναδικό ανάμεσα σε όλα τα είδη του ζωικού βασιλείου που σκοτώνει –ατομικά και μαζικά– τους ομοειδείς του, προσποριζόμενο  ηδονή απ’ αυτούς τους φόνους), οι άνθρωποι καθιέρωσαν σταδιακά, αρχίζοντας από το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, ένα δήθεν «δίκαιο του πολέμου» και ένα δήθεν «διεθνές δίκαιο»» ως αναποτελεσματικό ψυχοφάρμακο απέναντι στην εγγενή σχιζοφρένεια (εξουσιοφρένεια)  που καθιστά τον πόλεμο αναπότρεπτη μοίρα του ανθρώπου. 

2. ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ 

Δεν υπάρχουν δίκαιοι και άδικοι πόλεμοι, όλοι οι πόλεμοι είναι άδικοι. Δεν υπάρχουν νόμιμοι και παράνομοι πόλεμοι, όλοι οι πόλεμοι είναι παράνομοι. Γιατί όλοι εμπεριέχουν ως βασικό τους στοιχείο τον ατομικό και μαζικό φόνο ενόπλων και αμάχων. 

Υπάρχουν μόνο εξαναγκαστικοί πόλεμοι που διακρίνονται σε επιθετικούς και αμυντικούς, χωρίς αυτό να τους καθιστά δίκαιους ή νόμιμους. Οι επιθετικοί έχουν πάντοτε ως στόχο τους την κατάκτηση ή την υποδούλωση μιας χώρας, ενώ οι αμυντικοί αποβλέπουν στην απόκρουση μιας επαπειλούμενης υποδούλωσης. Οι πρώτοι προκαλούνται οικειοθελώς από τον επιτιθέμενο, ενώ οι δεύτεροι επιβάλλονται αναγκαστικά στον αμυνόμενο. 

Από νομική άποψη, οι επιθετικοί πόλεμοι απλώς θεωρούνται παράνομοι (όταν, φυσικά, η ισχύς των επιτιθέμενων δεν είναι αρκετή για να τους επιβάλλει ως «νόμιμους», πράγμα απίθανο), ενώ οι αμυντικοί θεωρούνται ως νόμιμοι όταν η κατάσταση των αμυνόμενων τους επιτρέπει να τους επιβάλλουν ως τέτοιους. 

Μ’ άλλα λόγια, ο νομικός χαρακτηρισμός ενός πολέμου ως νόμιμου ή παράνομου εξαρτάται από την ισχύ που διαθέτουν οι επιτιθέμενοι και οι αμυνόμενοι για να τους επιβάλλουν ως νόμιμους οι μεν και ως παράνομους οι δε. Εξ’ ου και οι διαφορετικές εκτιμήσεις ενός πολέμου στο διεθνές πεδίο. 

Οι πόλεμοι των ΗΠΑ εναντίον της Κούβας, του Βιετνάμ, της Σερβίας, του Ιράκ και πλήθος άλλων χωρών ήταν πόλεμοι επιθετικοί και, άρα παράνομοι από νομική και ηθική άποψη. Αλλά αυτό δεν επέσυρε καμιά κύρωση στον παρανομούντα επιτιθέμενο που, ως υπερδύναμη, μπορεί να ελέγχει τις διαδικασίες του διεθνούς «δίκαιου του πολέμου» και των δύο Διεθνών Δικαστηρίων που εδρεύουν στη Χάγη (ΔΠΔ/ICC και ΔΔ/ICJ), να αυτοεξαιρείται από τις δικαιοδοσίες του (κακώς), και να στέλνει στο εδώλιό τους κατηγορούμενους που επιλέγει ο ίδιος ο παρανομών (πολλές φορές, καλώς). 

Υπάρχουν δύο διεθνή δικαστήρια που και τα δύο εδρεύουν στη Χάγη: 

▪ Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ICJ) είναι όργανο των Ηνωμένων Εθνών, αρμόδιο για τις διαφορές μεταξύ κρατών. 

▪ Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ – ICC), είναι μόνιμο δικαστικό όργανο αρμόδιο για την ποινική δίωξη ατόμων για τα  εγκλήματα της γενοκτονίας, τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, και τα εγκλήματα πολέμου. 

Μέχρι το 2022, το ΔΠΔ (ICC), είχε 123 χώρες-μέλη. Άλλα 42 κράτη είχαν υπογράψει αλλά δεν είχαν επικυρώσει το Καταστατικό της Ρώμης με βάση το οποίο ιδρύθηκε το ΔΠΔ. Από τις χώρες που έχουν υπογράψει το Καταστατικό, 35 χώρες δεν το έχουν επικυρώσει, 4 χώρες το επικύρωσαν αλλά απέσυραν την υπογραφή τους (ΗΠΑ, Ισραήλ, Σουδάν, Ρωσία), για να μη μπορούν να διωχθούν ποινικά τα στρατεύματα τους, και 2 χώρες δεν το υπέγραψαν (Κίνα και Ινδία). 

Στο ICC (ΔΠΔ) ποτέ δεν προσήχθησαν οι χιλιάδες εγκληματίες πολέμου που ανήκαν στις νικήτριες δυνάμεις μιας πολεμικής σύγκρουσης. Όλοι όσοι προσήχθησαν (πολλές φορές ορθώς) ανήκαν στις νικημένες δυνάμεις. 

3. ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ «ΔΙΚΑΙΟ» ΕΙΝΑΙ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΙΣΧΥΡΩΝ 

Η χειραγώγηση του διεθνούς «δικαίου» επιτρέπει στους ισχυρούς εμπλεκόμενους να αποφεύγουν την καταδίκη για τα εγκλήματά τους και να υποστηρίζουν ότι ο στρατός τους είναι ο «πιο ηθικός στρατός» του κόσμου, προκαλώντας τον καγχασμό. 

«Ο όρος εγκλήματα πολέμου εμπεριέχει δολοφονίες, εξόντωση, υποδούλωση, εκτόπιση, βασανιστήρια και άλλες απάνθρωπες ενέργειες που διαπράττονται εναντίον οποιουδήποτε πληθυσμού αμάχων πριν ή κατά τη διάρκεια του πολέμου». (Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ προς τον Βρετανό πρεσβευτή στην Ουάσιγκτον, 18/10/1945) 

Φυσικά, αυτό δεν ισχύει όταν τα εγκλήματα πολέμου διαπράττονται από τους νικητές ενός πολέμου – από τους ισχυρούς σε βάρος των αδύναμων, από τον μεσοπόλεμο μέχρι σήμερα, γιατί αυτοί έχουν τη δυνατότητα να χειραγωγούν το διεθνές «δίκαιο», όπως απέδειξε η μαζική εφαρμογή από τους Συμμάχους κατά τον Β’ΠΠ των Στρατηγικών Βομβαρδισμών (όπως χαρακτηρίζονται ευφημιστικά οι ανελέητοι συμμαχικοί βομβαρδισμοί κατοικημένων περιοχών) στη Ναζιστική Γερμανία και στην Ιαπωνία. 

Η μαζική δολοφονία αμάχων πέρασε σε ένα άλλο ποιοτικό επίπεδο κατά τον Β’ ΠΠ, όταν η Βρετανική Διοίκηση Στρατηγικών Βομβαρδισμών –όρος που υποδηλώνει την εξόντωση αμάχων πληθυσμών με τον βομβαρδισμό κατοικημένων περιοχών– ανατέθηκε στον αδίστακτο σερ Άρθουρ Χάρις, τον επονομαζόμενο Χάρις ο βομβαρδιστής. 

Έκτοτε, ο μαζικός φόνος αμάχων ενσωματώθηκε στα στρατιωτικά δόγματα όλων των κρατών, όπως έδειξαν οι Νατοϊκοί βομβαρδισμοί στη Σερβία (1999) και η εν συνεχεία, καταστροφή δεκάδων χωρών στη Μέση Ανατολή και αλλού, από το 2000 μέχρι σήμερα, που αντιμετωπίζονται με βάση ένα διπλό σχιζοφρενικό κριτήριο: Τα εγκλήματα πολέμου είναι εγκλήματα μόνο όταν διαπράττονται από ισχυρές δυνάμεις  που θεωρούνται «εχθρικές», αλλά δεν είναι εγκλήματα όταν διαπράττονται από δυνάμεις που θεωρούνται «φιλικές». (!) 

4. ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ: ΜΙΑ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ 

Η ιστορία του Κράτους του Ισραήλ διανύθηκε σε δύο στάδια: Το πρώτο από την έναρξη της μετανάστευσης  (Αλιγιά ) μέχρι την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ (15 Μαΐου 1948) και τη λήξη του πρώτου Αραβο-ισραηλινού Πολέμου (1948-1949).  Και το δεύτερο από το 1949 μέχρι σήμερα. 

  • Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι κατά την περίοδο μεταξύ των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, οι Εβραίοι μετανάστες δεν άρπαξαν γη από τους ντόπιους Παλαιστίνιους (νομάδες και αγρότες), οι οποίοι, άλλωστε, δεν διέθεταν τίτλους ιδιοκτησίας, δεδομένου ότι στην Οθωμανική αυτοκρατορία αποκλειστικός κάτοχος γης ήταν ο Σουλτάνος που εκχωρούσε τη χρήση γης στους σε ευνοούμενούς του με διάφορα φιρμάνια ή ταπιά που ήταν πάντοτε ανακλήσιμα. Σ’ αυτή την περίοδο, οι Εβραίοι μετανάστες αγόραζαν γη από ντόπιους που την πουλούσαν σε τιμές 20 ή 30 φορές πάνω από την αξία τους, και μάλιστα υπό συνθήκες αγγλικής κατοχής που απαγόρευε την πώληση γης σε Εβραίους. 
  • Η αρπαγή γης έγινε με τη δημιουργία παράνομων οικισμών σε παλαιστινιακά εδάφη που άρχισε να εκδηλώνεται πολλά χρόνια αργότερα, με τη σύμπραξη του κράτους, το οποίο πρώτα χαρακτηρίζει ορισμένες εκτάσεις γης ως δημόσιες (κρατικές) και, εν συνεχεία, ευνοεί η επιθετική εγκατάσταση εποίκων που κατά κανόνα προέρχονται από τα καθυστερημένα και αντιδραστικά τμήματα του πληθυσμού, τα οποία εξαναγκάστηκαν σε μετανάστευση από τις αραβικές και μουσουλμανικές χώρες της Μέσης Ανατολής, της Αφρικής, της ανατολικής Ευρώπης και τη Ρωσία. 
  • Η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ ήταν αποτέλεσμα του ψηφίσματος 181 στη Γεν. Συνέλευση του ΟΗΕ στις 29 Νοεμβρίου 1947, που προέβλεπε τη δημιουργία ΔΥΟ ανεξάρτητων κρατών στην Παλαιστίνη – ενός Εβραϊκού και ενός Παλαιστινιακού. Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας καθορίστηκε και από το σο­βιετικό μπλοκ που διέθετε 5 ψήφους (ΕΣΣΔ, Ουκρανία, Λευκορωσία, Τσεχοσλοβακία και Πολωνία), με τις οποίες συμπληρώθηκε ο αναγκαίος αριθμός των ψήφων που απαιτούνταν για την έγκριση του ψηφίσματος – δεδομένου ότι αρκούσαν τρεις μόνο ψήφοι «κατά» για να μην εγκριθεί το ψήφισμα. Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας: 

Υπέρ: 33

Κατά: 13

Αποχές: 10

 Αϊτή

Λιβερία

 Αίγυπτος

 Αιθιοπία

 Αυστραλία

Λουξεμβούργο

 Αφγανιστάν

 Αργεντινή

 Βέλγιο

Λευκορωσία

 Ελλάδα

 Γιουγκοσλαβία

 Βενεζουέλα

Νέα Ζηλανδία

 Ινδία

 Ελ Σαλβαδόρ

 Βολιβία

Νικαράγουα

 Ιράκ

 Κίνα (Φορμόζα)

 Βραζιλία

Νορβηγία

 Κούβα

 Κολομβία

 Γαλλία

Νότιος Αφρική

 Λίβανος

 Μεγάλη Βρετανία

 Γουατεμάλα

Ολλανδία

 Πακιστάν

 Μεξικό

 Δανία

Ουκρανία

 Περσία

 Ονδούρα

 Δομινικανή

Ουρουγουάη

 Σαουδική Αραβία

 Χιλή

 Δημοκρατία

Παναμάς

 Συρία

 

 ΕΣΣΔ

Παραγουάη

 Τουρκία

 

 ΗΠΑ

 Ισημερινός

 Ισλανδία      Καναδάς 

Κόστα Ρίκα

Περού

Πολωνία

Σουηδία Τσεχοσλοβακία Φιλιππίνες

 Υεμένη

 

 

 

Η "δημοκρατική" Ελλάδα συνασπίστηκε με το μπλοκ των αυταρχικών καθεστώτων

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ΟΗΕ – 29-11-1947: Χάρτης για τον διαχωρισμού της Παλαιστίνης

 με τη δημιουργία δύο ανεξάρτητων κρατών ( Έγγραφο )

 

▪ Το Ισραήλ, αποδέχθηκε και εφάρμοσε το Ψήφισμα 181 της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ (της 29ης Νοεμβρίου 1947),  για τη δημιουργία δύο ανεξάρτητων κρατών στην Παλαιστίνη, ενός εβραϊκού και ενός αραβικού. Και τα μεσάνυχτα της 14ης Μαΐου 1948, την ημέρα που έληγε η βρετανική εντολή στην Παλαιστίνη, ο Νταβίντ μπεν Γκουριόν ανακήρυξε την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ, που αμέσως αναγνωρίστηκε από τις ΗΠΑ, την ΕΣΣΔ και πολλές άλλες χώρες (ας σημειωθεί ότι ο Στάλιν ανακοίνωσε αμέσως ο ίδιος στους Σοβιετικούς πολίτες την είδηση της ίδρυσης του Ισραήλ). Στην ιδρυτική του διακήρυξη, το Ισραήλ αναγνώριζε το δικαίωμα των Παλαιστινίων να ιδρύσουν το δικό τους κράτος. 

▪ Αντίθετα, όλες οι κυβερνήσεις του χωρών-μελών Αραβικού Συνδέσμου (που είχε ιδρυθεί στο στις 16 Μαρτίου 1945), απέρριψαν ασυζητητί το Ψήφισμα 181, και κήρυξαν τζιχάντ (ιερό πόλεμο) εναντίον του Κράτους του Ισραήλ. Στη σύσκεψη του Αραβικού Συνδέσμου στο Κάιρο συμμετείχε και ένας Άραβας αντιπρόσωπος της Παλαιστίνης. 

  • Ο Αραβο-ισραηλινός Πόλεμος (1948-1949) ξεκίνησε στις 15 Μαΐου 1948, αμέσως μόλις ανακηρύχθηκε η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ, όταν τα στρατεύματα 6 αραβικών κρατών (ΙορδανίαΑίγυπτοςΣυρίαΛίβανοςΙράκΣαουδική Αραβία), εισέβαλαν στην Παλαιστίνη με διακηρυγμένο στόχο να πνίξουν στο αίμα το μόλις συσταθέν Κράτος του Ισραήλ που, όπως ήταν επόμενο, διέθετε μια υποτυπώδη ερασιτεχνική διοικητική μηχανή και έναν αριθμητικά ασήμαντο «στρατό», τη Τζαχάλ, που συγκροτήθηκε κυρίως από την προϋπάρχουσα ισραηλιτική πολιτοφυλακή Χαγκανά, που είχε δημιουργηθεί για την προστασία του εβραϊκού πληθυσμού. 
  • Αυτή η αραβική εισβολή καταγγέλθηκε από τις ΗΠΑ, την ΕΣΣΔ και άλλα κράτη μέλη του ΟΗΕ, ενώ τα αραβικά κράτη διακήρυξαν ως στόχο τους την εξόντωση του νεότευκτου κράτους του Ισραήλ και την εγκαθίδρυση του Ηνωμένου κράτους της Παλαιστίνης. 
  • Με την επίθεση των 6 αραβικών χωρών εναντίον του νεότευκτου κράτους του Ισραήλ το 1948, άνοιξε μια πληγή που εξακολουθεί να αιμορραγεί μέχρι σήμερα. 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι Αραβες και ο ναζισμός. Κατά τις δεκαετίες του 1920 και 1930, ο Μεγάλος Μουφτής της Ιερουσαλήμ Χατζ Αμίν αλ-Χουσαϊνί καλούσε τους Παλαιστινίους και τους μουσουλμάνους όλου του κόσμου να ξεσηκωθούν κατά των σιωνιστών και των Άγγλων (που τον είχαν τοποθετήσει σ’ αυτή τη θέση), ενώ κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο με φατουά του τον Μάιο του 1941 κήρυξε ιερό πόλεμο (τζιχάντ) στο πλευρό του ναζιστικού-φασιστικού Άξονα και οργάνωσε την Ισλαμική 13η Ορεινή Μεραρχία των Waffen-SS που έδρασε στη Βοσνία. Στις 27 Οκτωβρίου 1941 ο Μουφτής έγινε δεκτός από τον Μουσολίνι και στις 28 Νοεμβρίου 1941 από τον Χίτλερ. Ήταν καθοδηγητής του Κεντρικού Ισλαμικού Ινστιτούτου του Βερολίνου, προπαγανδιστικού οργάνου του ναζιστικού καθεστώτος. Και ετέθη επικεφαλής αραβικών λεγεώνων εκπαιδευμένων από τους Γερμανούς, όπως και μιάς ειδικής μονάδας Αράβων κομάντος θανάτου των SS που στάθμευε στην Αθήνα. 

5. Ο ΟΗΕ ΚΑΙ ΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΑΡΩΓΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ 

Ο «πολιτισμένος» κόσμος δεν θέλει να θυμάται ότι μετά το 1945, στην Ευρώπη και την Ασία σημειώθηκαν πρωτοφανείς αναγκαστικές μετακινήσεις πληθυσμών. Μόνο στην Ευρώπη πάνω από 30 εκατομμύρια άνθρωποι εξαναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν, υπομένοντας βιαιοπραγίες, βιασμούς και εθνοτικές εκκαθαρίσεις που προκάλεσαν εκατομμύρια θανάτους, τραυματισμούς και απώλεια περιουσιών. 

Η υποχρεωτική έξοδος που συντελέστηκε στην Ευρώπη μεταξύ 1945 και 1948 συμπεριέλαβε όχι μόνο λαούς που συμβιβάστηκαν με τον ναζισμό, αλλά και εκατομμύρια ανθρώπους που αντιστάθηκαν στον άξονα και, συχνά, τον πολέμησαν μαζί με τους νικητές. Κι όμως κανείς δεν μίλησε για το δικαίωμα επιστροφής αυτών των προσφύγων αλλά και των 12 εκατομμυρίων ατόμων που ξεριζώθηκαν από τις Ανατολικές χώρες. 

Για την παροχή βοήθειας σ’ αυτούς τους πρόσφυγες, ο ΟΗΕ δημιούργησε την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR), και έναν οργανισμό ειδικά για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες (UNRWA). 

  • Το 1950, ο ΟΗΕ δημιούργησε έναν οργανισμό ειδικά για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες, την UNRWA (United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East - Υπηρεσία Αρωγής και Εργασίας του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες στην Εγγύς Ανατολή), οι οποίοι απολαμβάνουν ένα μοναδικό προνόμιο: η προσφυγική τους κατάσταση είναι… κληρονομική. 
  • Η UNRWA, Υπηρεσία Αρωγής και Εργασίας του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες λειτουργεί παράλληλα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, την UNHCR, η οποία ασχολείται με τα δεκάδες εκατομμύρια των προσφύγων του όλου υπόλοιπου κόσμου, που είναι πρόσφυγες με τη νομική έννοια του όρου, και εμπίπτουν στον ορισμό του πρόσφυγα από την UNHCR: 

«Πρόσφυγας είναι αυτός ο οποίος, φοβούμενος ότι θα διωχθεί λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, ένταξης σε μια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ή πολιτικών ιδεών, βρίσκεται έξω από τη χώρα της οποίας είναι υπήκοος και δεν δύναται, ή δεν επιθυμεί, λόγω αυτού του φόβου του, να καλύπτεται από την προστασία αυτής της χώρας· είτε αυτός ο οποίος, μη έχοντας υπηκοότητα και βρισκόμενος έξω από τη χώρα στην οποία είχε τη μόνιμη κατοικία του, λόγω των προαναφερθέντων γεγονότων δεν δύναται, ή δεν επιθυμεί, να επιστρέφει σε αυτήν εξαιτίας του προαναφερθέντος φόβου». 

Αυτό σημαίνει ότι η ιδιότητα του πρόσφυγα παύει, ή με την επιστροφή του στην πατρίδα του ή με τον θάνατό του. 

Ο ορισμός των Παλαιστίνιων προσφύγων, με τους οποίους ασχολείται η UNRWA είναι διαφορετικός: 

«Παλαιστίνιοι πρόσφυγες είναι αυτοί που είχαν τη μόνιμη κατοικία τους στην Παλαιστίνη κατά την περίοδο Ιούνιος 1946 - Μάιος 1948 και, λόγω του αραβο-ισραηλινού πολέμου του 1948, έχασαν τις κατοικίες τους και τα μέσα προς επιβίωση. Οι υπηρεσίες της UNRWA είναι στη διάθεση όσων εμπίπτουν σε αυτό τον χαρακτηρισμό, έχουν καταγραφεί από την υπηρεσία και έχουν ανάγκη βοήθειας. Ο χαρακτηρισμός της UNRWA για τους πρόσφυγες κληροδοτείται και στους απογόνους των προσφύγων του 1948». 

Η κατανομή της οικονομικής υποχρέωσης που αναλαμβάνει η «διεθνής κοινότητα» για τους πρόσφυγες είναι αποκαλυπτική: 

Το 2005, η UNHCR για τα 17 εκατομμύρια πρόσφυγες που φρόντιζε σε όλο τον κόσμο, διέθετε ένα προϋπολογισμό ύψους 981.647.000 δολαρίων. 

Το ίδιο έτος, η UNRWA για τα 2,7 εκατομμύρια Παλαιστίνιους πρόσφυγες διέθετε έναν προϋπολογισμό ύψους 408.100.000 (δηλαδή το 42% του συνολικά διαθέσιμου ποσού, παρόλο που οι πρόσφυγες όλου του κόσμου είναι 6 φορές περισσότεροι από τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες). 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: το 1947, ο πληθυσμός της Παλαιστίνης ήταν 1.845.000608.000 Εβραίοι και 1.237.000 Άραβες και άλλοι, (Έκθεση της UNSCOP, 1947), ενώ το 2005 οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες ανέρχονταν σε… 2.700.000 (UNRWA). 

Απ’ αυτό τον προϋπολογισμό των 408.100.000 δολαρίων, τα 266.000.000 δολάρια (δηλαδή το 65,2% ή τα 2/3), διατίθενται από την UNRWA για τη μισθοδοσία και την κάλυψη δαπανών του προσωπικού της το οποίο αποτελείται από 24.324 άτομα, που σε μεγάλο ποσοστό είναι Παλαιστίνιοι – για καθένα από τους οποίους δαπανώνται περίπου 11.000 δολάρια ετησίως. 

Μ’ άλλα λόγια, τα 2/3 του διαθέσιμου κεφαλαίου των 408.100.000 δολαρίων σπαταλιούνται στο προσωπικό, και μόνο το 1/3 του κεφαλαίου μένει για παροχή υπηρεσιών. Αυτό σημαίνει ότι η βοήθεια του ΟΗΕ στους Παλαιστίνιους πρόσφυγες μεταλλάχθηκε σε μια μεγάλη μηχανή που καταβροχθίζει οικονομικούς πόρους για να διαιωνίζεται. 

Ένα σημαντικό ποσοστό των Παλαιστίνιων προσφύγων και των απογόνων τους στερούνται εγγράφων ταυτότητας, επειδή τα αραβικά κράτη που τους «φιλοξενούν» σε στρατόπεδα συγκέντρωσης κατά κανόνα, αρνούνται να τους δώσουν τα σχετικά έγγραφα, και πολύ συχνά, το μόνο που διαθέτουν είναι η κάρτα διανομής βοήθειας της UNRWA, ενώ καμιά υπηρεσία δεν καταγράφει επίσημα σε κάποιο ληξιαρχείο τις γεννήσει και τους θανάτους τους. 

▪ Λόγω του θλιβερού προνομίου της κληροδότησης της προσφυγικής ιδιότητας, οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες –επίσημοι και ανεπίσημοι– ανήλθαν το 2006 σε 3,5 εκατομμύρια. Πρόκειται για μια κατάσταση που βολεύει την στρατηγική του ιερού πολέμου (τζιχάντ) από τις αραβικές χώρες και την παλαιστινιακή ηγεσία. 

Ο «πολιτισμένος» κόσμος δεν θέλει να θυμάται ότι μετά το 1945, στην Ευρώπη και την Ασία σημειώθηκαν πρωτοφανείς αναγκαστικές μετακινήσεις πληθυσμών. Περίπου 30 εκατομμύρια Ευρωπαίοι εξαναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν, υπομένοντας βιαιοπραγίες, βιασμούς και εθνοτικές εκκαθαρίσεις που προκάλεσαν εκατομμύρια θανάτους, απώλεια περιουσιών. 

Η υποχρεωτική έξοδος που συντελέστηκε στην Ευρώπη μεταξύ 1945 και 1948 συμπεριέλαβε όχι μόνο λαούς που συμβιβάστηκαν με τον ναζισμό, αλλά και εκατομμύρια ανθρώπους που αντιστάθηκαν στον άξονα και συχνά τον πολέμησαν μαζί με τους νικητές. Και όμως, κανείς δεν μιλάει για το δικαίωμα επιστροφής των 30 εκατομμυρίων ευρωπαίων προσφύγων από τους οποίους 12 εκατομμύρια ξεριζώθηκαν από τις Ανατολικές χώρες. 

Οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες που εκδιώχθηκαν ή διέφυγαν από την Παλαιστίνη στη διάρκεια του πολέμου του 1948 βρίσκονται σήμερα στην ίδια κατάσταση που βρισκόταν τα 30 εκατομμύρια Ευρωπαίοι που εξαναγκάστηκαν στην προσφυγιά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο εξαιτίας των νικημένων που προκάλεσαν την δυστυχία τους και των νικητών που την διαιώνισαν. 

Αλλά, ο ΟΗΕ, δεν πήρε ποτέ μέτρα εναντίον του Αραβικού Συνδέσμου και του Συμβουλίου του Τζιχάντ (ιερού πολέμου) που απέρριψαν το Ψήφισμα 181 του 1947, για τη δημιουργία δύο κρατών στην Παλαιστίνη, ενός Εβραϊκού και ενός Παλαιστινιακού, διακηρύσσοντας την απόφασή τους να «καθαρίσουν την ιερή γη της Παλαιστίνης από τους Εβραίους». Σε αντίθεση με τους Άραβες, οι Ισραηλινοί αποδέχθηκαν αμέσως το ψήφισμα και το έκαναν πράξη στις 15 Μαΐου 1948 τα μεσάνυχτα που έληγε η βρετανική εντολή στην Παλαιστίνη. 

Σ' αντίθεση με την στάση του απέναντι στους Ευρωπαίους πρόφυγες της μεταπολεμικής περιόδου, ο ΟΗΕ στις 11 Νοεμβρίου 1948 εξέδωσε το Ψήφισμα 194, με το οποίο επικύρωνε «το δικαίωμα επιστροφής όλων των Παλαιστίνιων προσφύγων», πράγμα που απέφυγε σκοπίμως να κάνει για τα 30 εκατομμύρια Ευρωπαίους πρόσφυγες αμέσως μετά τη λήξη του πολέμου, για τον απλούστατο λόγο ότι θα θίγονταν τα συμφέροντα των νικητών. 

Το 1949, μπροστά στην απαίτηση του ΟΗΕ για επιστροφή των Αράβων προσφύγων στην Παλαιστίνη, το Ισραήλ δήλωσε επίσημα ότι αποδέχονταν την επιστροφή 100.000 προσφύγων με την προϋπόθεση ότι Αραβικός Σύνδεσμος και η παλαιστινιακή ηγεσία θα αναγνώριζαν το δικαίωμα της ύπαρξης του Ισραήλ. 

Η προσφορά απορρίφθηκε από τον Αραβικό Σύνδεσμο και την παλαιστινιακή ηγεσία, και το Ισραήλ κράτησε αυστηρά αρνητική στάση στις εντονότατες πιέσεις από την αμερικανική κυβέρνηση και τα Ηνωμένα Έθνη. Στην πραγματικότητα, η αιτία της σκλήρυνσης της στάσης του ΟΗΕ οφειλόταν και σε ένα άλλο ζήτημα, με το οποίο η ευρωπαϊκή ιστοριογραφία δεν ασχολήθηκε ποτέ: τη σιωπή του ΟΗΕ σχετικά με τον βίαιο διωγμό Εβραίων από τις αραβικές χώρες. 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Από τη διαιώνιση αυτής της κατάστασης, ορισμένα αυταρχικά αραβικά καθεστώτα προσπορίστηκαν -εκτός των άλλων- και εδαφικά οφέλη χωρίς να παραχωρήσουν δικαιώματα στους Παλαιστίνιους πρόσφυγες που κατέφυγαν στο έδαφός τους, όπως για παράδειγμα το καθεστώς του Νάσερ που προσάρτησε τη Λωρίδα της Γάζας στην Αίγυπτο, αλλά δεν έδωσε την αιγυπτιακή υπηκοότητα ούτε στους Παλαιστίνιους που είχαν γεννηθεί στην Αίγυπτο, ούτε στους πρόσφυγες που κατέφυγαν εκεί, καθιστώντας εκρηκτικό το μείγμα οργής και απόγνωσης αυτών των ανθρώπων.

6. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ – ΑΟΡΑΤΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΗΕ – ΕΒΡΑΙΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ 

Από το 1945 μέχρι το 1958 τουλάχιστον 486.500 Εβραίοι εκδιώχθηκαν από τις αραβικές χώρες, και αριθμός τους έφτασε τις 889.350 το 1968, και στις 916.470 το 2001. Ας σημειωθεί ότι επρόκειτο για Άραβες Εβραίους Σεφαρντίμ (απόγονους των Εβραίων που είχαν εκδιωχθεί μαζικά από την Ισπανία από το 1492 και μετά, και είχαν εγκατασταθεί επί αιώνες σε αραβικές χώρες). Σ’ αντίθεση με τη μοίρα των με τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες που διέφυγαν στις αραβικές χώρες, οι εκατοντάδες χιλιάδες Εβραίοι πρόσφυγες από τις αραβικές χώρες στο Ισραήλ δεν κλείστηκαν σε στρατόπεδα προσφύγων, αλλά εντάχθηκαν στην κοινωνία. Σχετικά με τον βίαιο διωγμό Εβραίων από τις αραβικές χώρες, ο ΟΗΕ παρέμεινε κραυγαλέα σιωπηλός. 

                        Εβραίοι κάτοικοι αραβικών χωρών (1945 – 2001)                            

 Χώρες

1945

1958

1968

1976

2001

Διαφορά

Αίγυπτος

63.500

40.000

1.000

400

100

63.400

Αλγερία

140.000

130.000

1.500

1.000

0

140.000

 Άντεν   

8.000

800

0

0

0

8.000

 Ιράκ

140.000

6.000

2.500

350

100

139.900

 Λίβανος

6.950

6.000

3.000

400

0

6.950

 Μαρόκο

270.000

200.000

50.000

18.000

5.500

264.500

 Μπαχρέιν

600

500

100

50

30

570

 Συρία

35.000

5.000

4.000

4.500

100

34.900

 Τυνησία

105.000

80.000

10.000

7.000

1.500

103.500

 Υεμένη

55.000

3.500

500

500

200

54.800

Άλλες χώρες

100.000

-

-

-

50

99.950

 ΣΥΝΟΛΟ

962.050

475.550

72.700

32.240

7.580

916.470

 7. ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ 

Στις 7 Οκτωβρίου 2023, η τρομοκρατική οργάνωση Hamas – πληρεξούσια του Ιράν στην Γάζα (όπως και η Χεζμπολάχ στο Λίβανο) εισέβαλε στο Ισραήλ, δολοφόνησε πάνω από 1.200 άμαχους μεταξύ των οποίων άνδρες, γυναίκες παιδιά και βρέφη, βασάνισε και βίασε εκατοντάδες και απήγαγε 250 ομήρους που τους μετέφερε στη Γάζα. 

Σ’ αυτή την πρωτοφανή εκδήλωση βαρβαρότητας, το βαθύ κράτος του Ισραήλ, ενεργώντας  τρομοκρατικά, απάντησε με μια εξίσου βαρβαρότητα που προκάλεσε τον θάνατο 30 χιλιάδων και πλέον κατοίκων της κατεχόμενης από την Hamas Γάζας, από το πλήθος των οποίων είναι αδύνατο να διακριθούν  οι άμαχοι από τους ένοπλους. 

Σ’ αυτή την τραγωδία, η διεθνής αντίδραση υπήρξε μονόπλευρη και μεροληπτική ανάλογα με τα άθλια τοπικά και τα γεωπολιτικά συμφέροντα του καθενός, τυπικό δείγμα της εφαρμογής της σχιζοφρενικής σχάσης που χαρακτηρίζει την Οργουελιανή Διπλοσκέψη του 1984: 

  • Οι μεν παραβλέπουν σκοπίμως ή δικαιολογούν την τρομοκρατική οργάνωση, αποσιωπώντας το γεγονός ότι αυτή «ήρξατο πρώτη χειρών αδίκων», και εστιάζουν μόνο στο μέγιστο έγκλημα του βομβαρδισμού αμάχων από το βαθύ Κράτος του Ισραήλ, ορμώμενοι από έναν τυφλό αντι-αμερικανισμό. 
  • Οι δε κατήγγειλαν την τρομοκρατική ομάδα, υποβαθμίζουν το μέγιστο έγκλημα του βαθέως κράτους του Ισραήλ, παρακάμπτοντας εντέχνως το κρίσιμο ερώτημα «πώς θα αντιδρούσε η δική τους χώρα εάν δέχονταν μια παρόμοια επίθεση». 
  • Μέσα από τη δημόσια αντιπαράθεση των μεν και των δε, εξαερώνονταν οι άμαχοι-θύματα ΚΑΙ των δύο πλευρών και συσκοτίζονται τα προσωπικά βρώμικα παιχνίδια και οι γεωπολιτικοί στόχοι των εμπλεκόμενων μεγάλων δυνάμεων (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα), των μικρότερων χωρών της Μέσης Ανατολής (Αίγυπτος, Σαουδική Αραβία, κ.α.) και του αποτυχημένου, και γι’ αυτό επικίνδυνου, κράτους-παρία του Ιράν που επιδιώκει να ανατρέψει την επισφαλή ισορροπία στην περιοχή χρησιμοποιώντας το πλήθος των τρομοκρατικών οργανώσεων που ελέγχει, καθοδηγεί, χρηματοδοτεί, εξοπλίζει και εκπαιδεύει, ένα «Δίκτυο Αντίστασης». (!!!) 

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ–ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΕΣ ΤΟΥ ΙΡΑΝ 

Χώρα δραστηριότητας

Πολιτοφυλακές του Ιράν

Δυναμικό

 ΙΡΑΚ

 Kataib Hezbollah

 Badr Organization

 Asaib Ahl al-Haq

 Harakat Hezbollah al-Nujaba

 Kataib Sayyid al-Shuhada

20.000 - 30.000

30.000 - 60.000

20.000 - 30.000

10.000 - 20.000

10.000 - 20.000

 ΛΙΒΑΝΟΣ

 Hezbollah

30.000 - 45.000

 ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΕΣ

 ΠΕΡΙΟΧΕΣ

 Hamas

 Palestinian Islamic Jihad

30.000 - 40.000

1.000 - 15.000

ΣΥΡΙΑ

 Fatemiyoun Brigade

 Zainabiyoun Brigade

 Quwat al-Ridha

 Baqir Brigade

10.000 - 15.000

2.000 - 5.000

3.000 - 3.500

3.000

 ΥΕΜΕΝΗ

 Houthi movement

10.000 - 30.000

 ΜΠΑΧΡΕΪΝ

 Al-Ashtar Brigades

 Άγνωστο

Πηγές: Militia Spotlight, Washington Institute for Near East Policy. Financial Times.

International Institute for Strategic Studies. Council on Foreign Relations. 

Πρώτος στόχος της επεκτατικής πολιτικής του Ιράν, είναι η ανατροπή των Συμφωνιών του Αβραάμ που υπογράφηκαν στο Λευκό Οίκο στις 15 Σεπτεμβρίου 2020, από το Ισραήλ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) και το Μπαχρέιν, στις οποίες προσχώρησε το Μαρόκο τον Δεκέμβριο 2020. Οι Συμφωνίες εντάσσονται στο πλαίσιο στρατηγικών ειρηνευτικών συμφωνιών που έγιναν στο παρελθόν μεταξύ του Ισραήλ, της Αιγύπτου και της Ιορδανίας. 

Σ’ αυτή την κατεύθυνση, το Ιράν επιτέθηκε στο Ισραήλ στις 13-14/4/2024 με αφορμή τον ισραηλινό βομβαρδισμό του προξενείου του στη Συρία (1/4/2024), στο οποίο έδρευε το ιρανικό επιτελείο που καθοδηγεί την τρομοκρατική δραστηριότητα των τρομοκρατικών οργανώσεων «πληρεξουσίων» του Ιράν στον Λίβανο, τη Συρία, το Ισραήλ, το Ιράκ, την Υεμένη και το Μπαχρέιν. 

8. ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ

Είναι ανεπίτρεπτη τύφλωση να μη βλέπει κάποιος ότι η βασική αντίθεση της σκοτεινής εποχής μας: 

- αφορά απ’ τη μια μεριά τα αυταρχικά, δικτατορικά ή ολοκληρωτικά καθεστώτα (στα οποία δεν επιθυμούν να ζουν ούτε οι υπήκοοί τους), και απ’ την άλλη τις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες (παρά το πλήθος των μειονεκτημάτων τους, που πρέπει να διορθωθούν). Και 

- προοπτικά, αφορά, την σημερινή ανθρωποβόρα κυριαρχία των δύο μορφών οργάνωσης της κοινωνίας, του ολιγαρχικού ιδιωτικού καπιταλισμού  και του δουλοκτητικού κρατικού καπιταλισμού, που σφράγισαν τον 20ο αιώνα. Δύο μορφές που τείνουν βαθμιαία να ενοποιηθούν σε μια νέα μορφή ολοκληρωτισμού, με ήδη ανιχνεύσιμα χαρακτηριστικά του την απόλυτη συγκέντρωση της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας, μιας σύγχρονης μορφής Μεσαίωνα εξοπλισμένου με μια τερατώδη τεχνολογία Επιτήρησης, Ελέγχου και Επιβολής, που μάλλον θα κυριαρχήσει στον 21ο αιώνα, έχοντας δύο κέντρα: την Ουάσιγκτον και το Πεκίνο. Το τέλος του ανθρώπου, του κόσμου όπως τον ξέρουμε και της ιστορίας του. 

  • Μετά την άμεση επίθεση του Ιράν στο έδαφός του Ισραήλ στις 13-14/4/2024 –για πρώτη φορά απευθείας και όχι δι’ αντιπροσώπων– που απέδειξε αφενός την ανεπάρκεια των ενόπλων δυνάμεων του Ιράν και αφετέρου την αποτελεσματικότητα της αντιαεροπορικής άμυνας του Ισραήλ, που (με την αποφασιστική συμβολή των ΗΠΑ, της Βρετανίας, της Γαλλίας και των περιφερικών του συμμάχων) εξουδετέρωσε το 99% των 350 ρουκετών, πυραύλων και drones που εκτοξεύτηκαν εναντίον του, έθεσε το Ισραήλ μπροστά σε ένα δύσκολο αμλετικό δίλημμα: 

ή να ανταποδώσει το χτύπημα στοχεύοντας με βολές ακριβείας στο πυρηνικό απαράτ του Ιράν, ματαιώνοντας έτσι την διαφαινόμενη απόκτηση πυρηνικής βόμβας από το Ιράν, πράγμα που άμεσα είναι πιθανό ότι θα κλιμακώσει τη σύγκρουση, ανατρέποντας τις ισορροπίες σε όλη τη Μέση Ανατολή, αλλά μακροπρόθεσμα θα τις σταθεροποιήσει λόγω της απουσίας μιας ανατρεπτικής δύναμης εξοπλισμένης με πυρηνικές βόμβες, 

ή να αποφύγει μια απευθείας ανταπόδοση και να περιοριστεί στην προσπάθεια της εξουδετέρωσης των κατά τόπους τρομοκρατικών οργανώσεων-πληρεξουσίων του Ιράν, πράγμα που πιθανώς θα λειτουργήσει όπως λειτούργησαν οι συμβιβασμοί των δυτικών χωρών  με τον Χίτλερ στο Μόναχο το 1938. 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Με την κατάπτυστη Συμφωνία του Μονάχου (που υπογράφηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1938) οι πρωθυπουργοί της Βρετανίας Άρθουρ Νέβιλ Τσάμπερλεν και της Γαλλίας, Εντουάρ Νταλαντιέ, παρέδωσαν στον Χίτλερ τη Σουδητία, που ήταν μέρος της σύμμαχου τους Τσεχοσλοβακίας. Λίγο πριν, στις 12 Μαρτίου 1938, η Γερμανία προσάρτησε την Αυστρία, πράγμα που επικυρώθηκε με δημοψήφισμα (Ναι 99,73%). Και στις δύο περιπτώσεις, οι δυτικές δυνάμεις δεν αντέδρασαν, και ο Χίτλερ ενθαρρυμένος  επιτέθηκε  στις 1 Σεπτεμβρίου 1939 στην Πολωνία. Και λίγους μήνες αργότερα όλη η δυτική Ευρώπη είχε κατακτηθεί από τη ναζιστική Γερμανία. 

  • Το Ισραήλ είναι η μοναδική νησίδα κοινοβουλευτικής δημοκρατίας μέσα σε ένα ωκεανό αυταρχικών ή δικτατορικών καθεστώτων στην περιοχή – μια νησίδα στην οποία ο πρωθυπουργός μπορεί δικάζεται εν καιρώ πολέμου για κακουργήματα του κοινού ποινικού δικαίου. Και πρέπει να επιβιώσει, απαλλαγμένο από τις όποιες στρεβλώσεις του από την επιρροή του βαθέως κράτους και της μάζας των Υπερορθόδοξων πολιτών του (το 13% του πληθυσμού), σε συνθήκες ισονομικής συνύπαρξης με τους Παλαιστίνιους. Άλλωστε, πρόκειται για δύο σημιτικούς λαούς που διαφέρουν ως προς τη θρησκεία τους, και δεν αξίζει να άλλη-εξοντωθούν γι’ αυτό, προς χάρη αλλότριων συμφερόντων. 
  • 9. ΚΑΠΟΙΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 
  • Στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι επιχειρούσαν να περάσουν από την Ανατολή στη Δύση, διακινδυνεύοντας και -πάρα πολλοί- χάνοντας τη ζωή τους. Αλλά, κανένας δεν έκανε την ακίνδυνη αντίθετη διαδρομή. 
  • Ποτέ μέχρι σήμερα, δεν γνώρισα ΟΥΤΕ ΕΝΑ θιασώτη ή υποστηρικτή ή προπαγανδιστή των τρομοκρατικών οργανώσεων-πληρεξουσίων των ολοκληρωτικών χωρών και των ισλαμικών δεσποτικών καθεστώτων, που να επιθυμεί να ζήσει σ’ αυτά. Όλοι τους προτιμούν την «κόλαση» της “παρηκμασμένης” Δύσης από τον «παράδεισο» της αυταρχικής Ανατολής. 
  • Η απάντηση στο ερώτημα «σε τί έγκειται η διάφορά τους;» είναι απλή: «Στο γεγονός ότι εγώ κι εσείς μπορούμε ακόμα να μιλάμε και να γράφουμε εναντίον της της “παρηκμασμένης” Δύσης. Πράγμα αντικειμενικά αδύνατο στον παράδεισο της αυταρχικής Ανατολής – πολιτικής και θρησκευτικής». 
  1. 10. ΤΟ «ΔΙΚΤΥΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ» ΤΟΥ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ 

Η προπαγάνδα του θεοκρατικού ολοκληρωτισμού έχει εισάγει τον καινοφανή και παραπλανητικό όρο «Δίκτυο Αντίστασης» προς άγραν των αφελών που σπεύδουν να υιοθετήσουν οτιδήποτε «αντιαμερικανικό» χωρίς να προβληματίζονται για το περιεχόμενό του. Ο όρος περιλαμβάνει 14 τρομοκρατικές οργανώσεις, από τις οποίες: 

5 δρουν στο Ιράκ  (Kataib Hezbollah ▪ Badr Organization ▪  Asaib Ahl al-Haq ▪ Harakat Hezbollah al-Nujaba ▪ Kataib Sayyid al-Shuhada),

4 στη Συρία (Fatemiyoun Brigade ▪ Zainabiyoun Brigade ▪ Quwat al-Ridha ▪ Baqir Brigade),

2 στο Ισραήλ (Hamas ▪ Palestinian Islamic Jihad),  

1 στον Λίβανο (Hezbollah),

1 στην Υεμένη (Houthi movement) και

1 στο Μπαχρέιν (Al-Ashtar Brigades). 

Αυτές οι 14 τρομοκρατικές οργανώσεις χρηματοδοτούνται, εξοπλίζονται, εκπαιδεύονται και καθοδηγούνται από το Ιράν, μέσω ενός επιτελικού κέντρου που έχει εγκαταστήσει το Ιράν στο προξενείο του στη Δαμασκό, το οποίο διευθύνεται από ηγέτες του επίλεκτου σώματος των Φρουρών της Ιρανικής Επανάστασης. Κατά τα άλλα, «ζήτω το Δίκτυο Αντίστασης». Ποιάς αντίστασης;

 

Εγγραφή στο Newsletter - Μην εμπιστεύεστε τα Social Media!

ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΚΟΣΜΟΣ

15 Ιουνίου 2024

Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ  Οι σημερινές περιφερειακές συγκρούσεις μοιάζουν με αυτές που προκάλεσαν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Hal Brands FOREIGN AFFAIRS 26 Ιανουαρίου 2024  https://www.foreignaffairs.com/united-states/next-global-war?check_logged_in=1   Η εποχή μετά τον Ψυχρό Πόλεμο ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, με φιλόδοξα οράματα για την παγκόσμια ειρήνη. Και τελείωσε τρεις δεκαετίες αργότερα, με αυξανόμενους κινδύνους παγκόσμιου πολέμου. Σήμερα, η Ευρώπη βιώνει την πιο...

COVID 19

13 Ιουνίου 2024

ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑΓΓΙΣΗΣ ΑΙΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΟΥΣ ΔΟΤΕΣ  Οι ερευνητές καλούν σε επείγουσα δράση για την αντιμετώπιση της μαζικής μόλυνσης της παροχής αίματος  [Μελέτη: Ανησυχίες σχετικά με τις μεταγγίσεις προϊόντων αίματος που προέρχονται από λήπτες γενετικών εμβολίων και προτάσεις για ειδικά μέτρα – Concerns regarding Transfusions of Blood Products Derived from Genetic Vaccine Recipients and Proposals for Specific Measures Jun Ueda,* Hideyuki Motohashi , Yuriko Hirai , Kenji Yamamoto,...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΚΟΣΜΟΣ

01 Ιουνίου 2024

ΔΠΔ: αίτημα για εντάλματα σύλληψης δύο ηγετών του Ισραήλ και τριών της Χαμάς  ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΟΥ ΔΠΔ  Κλεάνθης Γρίβας 21 Μαΐου 2024  «Στα σχολεία ενός δυστοπικού ολοκληρωτικού καθεστώτος που επιδίωκε την εξάλειψη της δυνατότητας των μαθητών να σκέφτονται, διδάσκονταν μετ’ επιτάσεως ότι “1 + 1 ΚΑΝΟΥΝ 3”. Αλλά κάποια στιγμή, έκπληκτοι οι δάσκαλοι ανακάλυψαν ότι στους τοίχους της τουαλέτας του σχολείου, οι μαθητές είχαν γράψει με μεγάλα γράμματα ότι...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΚΟΣΜΟΣ

13 Μαϊος 2024

Από την ανθρωποθυσία της Χαμάς (7-10-2023), στην απάντηση του βαθέως κράτους του Ισραήλ (7-5-2024)  Τρομοκρατία εναντίον τρομοκρατίας. Και στη μέση, ο άμαχος πληθυσμός που υφίσταται πάντοτε τις συνέπειες της δράσης και των μεν και των δε. Κλεάνθης Γρίβας 7 Μάϊου 2024 – 9.25 μ.μ.  Θέση 1. Η τρομοκρατία είναι η έσχατη έκφραση του παραληρηματικού ιδεολογικού λόγου. Είναι ιδεολογικός λόγος αναγόμενος στον ανώτατο συντελεστή της εξουσίας. Είναι εξουσία στο νιοστό βαθμό. Εξουσία που δεν...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΚΟΣΜΟΣ

19 Απριλίου 2024

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΙΡΑ ΤΟΥ ΕΓΓΕΝΩΣ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΕΙΔΟΥΣ  ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ «ΔΙΚΑΙΟ» ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΙΣΧΥΡΩΝ  Κλεάνθης Γρίβας 18 Απριλίου 2024 1. ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗ 2. ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ 3. ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ «ΔΙΚΑΙΟ» ΕΙΝΑΙ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΙΣΧΥΡΩΝ 4. ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ: ΜΙΑ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ 5. Ο ΟΗΕ ΚΑΙ ΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΑΡΩΓΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ 6. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ -ΑΟΡΑΤΟΙ- ΕΒΡΑΙΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ 7. ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ 8. ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΚΟΣΜΟΣ

06 Μαρτίου 2024

Ο εγκέφαλος είναι το πεδίο μάχης του μέλλοντος (που είναι ήδη εδώ)  Ο δηλωμένος στόχος του WEF είναι «Αλλαγή του Ανθρώπου» Η Κατευθυνόμενη Ενέργεια οπλίζεται. Ο εγκέφαλος των ατόμων μπορεί να στοχοποιηθεί από τα μικροκύματα  Του Peter Koenig Global Research, 25 Φεβρουαρίου 2024 Πρώτη δημοσίευση: Global Research, 14 Ιουνίου 2023  https://www.globalresearch.ca/brain-battlefield-future/5822326 Ο Peter Koenig  είναι γεωπολιτικός αναλυτής και πρώην Senior Economist στην Παγκόσμια Τράπεζα και...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

03 Μαρτίου 2024

ΤΕΜΠΗ: Μαζικός Κρατικός Φόνος στην Ημερήσια Διάταξη  Οι ασυλίες καλύπτουν τους δολοφόνους  Σκάστε επιτέλους φονιάδες  Διαβάστε το Δελτίο Δεδομένων Ασφαλείας του ξυλόλιου της εταιρείας SLOVNAFT (εδρεύει στη Μπρατισλάβα) που το παρασκευάζει  - ξυλόλιο –Xylene έκδοση 14.0 Ελλ  Κλεάνθης Γρίβας 1 Μαρτίου 2023   Θέλεις να έχεις μια εικόνα του μέλλοντος; Φαντάσου μια μπότα να συντρίβει ένα ανθρώπινο πρόσωπο, για πάντα… George Orwell, 1984   «Το ότι ζω δεν σημαίνει ότι υπάρχω. Ο πόνος...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

20 Φεβρουαρίου 2024

Αλεξέι Ναβάλνι: Στη μνήμη των θυμάτων του σοβιετικού και μετασοβιετικού Μινώταυρου  Κλεάνθης Γρίβας 20 Φεβρουαρίου 2024  Από τη μια μεριά η δυτική δήθεν «φιλελεύθερη» ολιγαρχία, από την άλλη ο ανατολικός ολοκληρωτικός αυταρχισμός. Και στη μέση, οι διαφωνούντες, που πλήρωναν και πληρώνουν με τη ζωή τους την επιδίωξη της ελευθερίας. Αδιέξοδο… Λονδίνο: Εξω από την Ρωσική Πρεσβεία  Στην εξελικτική πορεία των ανταγωνιστικών κοινωνιών διαφοροποιείται συνεχώς ο «ύψιστος νόμος» που επικαλείται...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΚΟΣΜΟΣ

01 Φεβρουαρίου 2024

Διοξείδιο του άνθρακα – Είναι αέριο της ζωής  Η απάτη της κλιματικής αλλαγής Ανάλυση από τον Δρ. Joseph Mercola 27 Ιανουαρίου 2024 Επιλογή-επιμέλεια άρθρου: Κλεάνθης Γρίβας  Video: https://youtu.be/tXJ7UZjFDHU ΠΕΡΙΛΗΨΗ  ▪ Το διοξείδιο του άνθρακα (CO2 ) συνήθως λανθασμένα χαρακτηρίζεται ως επιβλαβές απόβλητο προϊόν της αναπνοής και κατηγορείται λανθασμένα ότι διαταράσσει το πλανητικό κλίμα.  ▪ Το CO2 είναι αέριο απαραίτητο για τη ζωή. Επιπλέον, η επίδρασή του στις θερμοκρασίες της...

ΙΑΤΡΙΚΗ - ΥΓΕΙΑ

12 Ιανουαρίου 2024

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΤΡΑΝΣΕΞΟΥΑΛ-ΨΕΥΔΗ  Δρ. Joseph Mercola 7 Ιανουαρίου 2024 https://articles.mercola.com/sites/articles/archive/2024/01/07/protect-your-child-from-transgender-lies.aspx  Download Interview Transcript      Video Link  ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ  ▪ Αν και φαίνεται ότι η τρανσέξουαλ ιδεολογία προέκυψε από το πουθενά, τα σχολεία εδώ και πολύ καιρό διδάσκουν στα παιδιά ότι η ταυτότητά τους είναι ξεχωριστή από τη βιολογία τους και ότι το φύλο είναι επιλογή, Σήμερα, η...

COVID 19

11 Ιανουαρίου 2024

«Εμβόλια» για τον ιό RSV – Απίθανα υψηλό το ποσοστό θανάτων σε νεογνά ΜΗΤΕΡΕΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΤΕ ΤΑ ΜΩΡΑ ΣΑΣ Ανεξάρτητοι Γάλλοι ερευνητές ανακάλυψαν σημαντική αύξηση των θανάτων νεογνών στη Γαλλία, που συμπίπτει με την κυκλοφορία του «εμβολίου» Beyfortus για βρέφη, μιας «θεραπείας» με μονοκλωνικά αντισώματα για τον αναπνευστικό συγκυτιακό ιό RSV   Childrens Health Defense (CHD) The Defender 02/01/2024  επιλογή - επιμέλεια κειμένου: Κλεάνθης...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΚΟΣΜΟΣ

07 Ιανουαρίου 2024

ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (11 και 12/1/2024) Πώς θα αμυνθεί ενάντια στις κατηγορίες για γενοκτονία στη Γάζα Το Διεθνές Δικαστήριο (International Court of Justice - ICJ), το κύριο όργανο δικαιοσύνης του ΟΗΕ, που συνέρχεται στις 11 και 12/01 2024, θα βασίσει την απόφασή του στη Σύμβαση του ΟΗΕ για τη Γενοκτονία του 1948, στην οποία το Ισραήλ προσχώρησε σχεδόν μόλις ιδρύθηκε το κράτος.  Ron Kampeas / JTA JERUSALEM POST - 5 Ιανουαρίου 2024 -...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΚΟΣΜΟΣ

29 Δεκεμβρίου 2023

Οι New York Times αποκαλύπτουν ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για τους βιασμούς και τη σεξουαλική βία που ασκήθηκαν από τη Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023  Το δημοσίευμα αποκαλύπτει νέα στοιχεία για τη συστηματική στόχευση γυναικών και κοριτσιών, τη χρήση σεξουαλικής βίας, βιασμών, ακρωτηριασμών δολοφονιών και κατά τη διάρκεια της δολοφονικής επίθεσης της Χαμάς  ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΒΡΕΘΗΚΕ ΜΕ ΚΑΡΦΙΑ ΣΤΟΥΣ ΜΗΡΟΥΣ ΤΗΣ, ΣΤΗ ΒΟΥΒΩΝΙΚΗ ΧΩΡΑ  Αναδημοσίευση των TIMES OF ISRAEL 29 Δεκεμβρίου 2023 - 5:59...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΚΟΣΜΟΣ

23 Νοεμβρίου 2023

ΜΙΑ ΔΙΠΛΗ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ: ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ  ΕΙΣΑΓΩΓΗ 1. ΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ: ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΟ      Γ.Σ. του ΟΗΕ – Ψήφισμα 181,  29 Νοεμβρίου 1947 2. Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ 1948: Δαυίδ και Γολιάθ 3. ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ 4. ΕΒΡΑΙΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ 5. ΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΑΡΩΓΗΣ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΤΟΥ ΟΗΕ 6. ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ: Η ΧΑΜΑΣ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΑ     Το Καταστατικό της Χαμάς (αποσπάσματα) Καθένας μπορεί να έχει όποια άποψη θέλει. Αλλά, προηγουμένως οφείλει να γνωρίζει.  Κλεάνθης Γρίβας 23/11/2023  Σημείωση:...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΚΟΣΜΟΣ

11 Νοεμβρίου 2023

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΣΤΗΣΕ ΧΟΡΟ ΣΤΗ ΓΑΖΑ  Η τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς και η ο τρομοκρατική ηγεσία του βαθέως κράτους του Ισραήλ σέρνουν το χορό του θανάτου, διακατεχόμενοι από την ίδια θανατολατρική διαστροφή  Όποιος δηλώνει ότι είναι υπερ της Χαμάς ή του βαθέως κράτους του Ισραήλ και όχι υπέρ του Ισραηλινού και Παλαιστινιακού λαού που υφίσταται και τη μεν και το δε, ίσως θα πρέπει να το ξανασκεφτεί Κλεάνθης Γρίβας 11/11/2023   «Όλα είναι αλληλένδετα: πόλεμος, τρομοκρατία, αστυνομικό κράτος,...

Κλεάνθης Γρίβας: Μικρό Λεξικό Εξαχρείωσης - ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΒΛΑΚΕΙΑ - 12-02-2018
Κλεάνθης Γρίβας ΜΙΚΡΟ ΛΕΞΙΚΟ ΕΞΑΧΡΕΙΩΣΗΣ  ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΒΛΑΚΕΙΑ:  ΕΝΑΣ ΑΔΥΝΑΤΟΣ... Read More...
Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα - ΕΜΒΟΛΙΑ: "ΜΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΦΟΒΟ"
ΕΜΒΟΛΙΑ: «ΜΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΦΟΒΟ»   Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα... Read More...
BILL GATES: Ο "ΠΡΟΦΗΤΗΣ" ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ
    Bill Gates, "ο προφήτης" του κοροναϊού Ενας "προφήτης", μα τί προφήτης  ... Read More...
Κλ. Γρίβας: ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΚΑΙ ΕΝΑ ΔΟΚΙΜΙΟ
ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΤΟΥΙΤΕΡ ΤΟΥ ΜΑΚΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΕΝΑ ΔΟΚΙΜΙΟ ΤΟΥ GOTTFRIED SCHATZ:... Read More...
Κλεάνθης Γρίβας: ΒΙΑΣΜΟΣ: ΕΝΑΣ ΣΕΞΙΣΤΙΚΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ (1982)
Κλεάνθης Γρίβας ΒΙΑΣΜΟΣ: ΕΝΑΣ ΣΕΞΙΣΤΙΚΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ   Εισήγηση στη σειρά... Read More...
Κλεάνθης Γρίβας: ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ (1983)
Κλεάνθης Γρίβας ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ  (1983)    ● Το κείμενο αυτό παρουσιάστηκε ως εισήγηση... Read More...
Κλεάνθης Γρίβας: ΒΑΛΚΑΝΙΑ 1999 - ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ (1-5-1999)
Κλεάνθης Γρίβας ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ   γραμμένο εν θερμώ κατά την παραμονή μου... Read More...
IMAGE Κλεάνθης Γρίβας: ΒΑΛΚΑΝΙΑ 1999 - UCK: ΚΙΝΗΜΑ Ή ΣΥΜΜΟΡΙΑ (3-5-1999) Ελευθεροτυπία
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 3 Μαϊου 1999 Γράφει από το ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ ο ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΓΡΙΒΑΣ ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ... Read More...
IMAGE Κλεάνθης Γρίβας: 25 ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ (01-10-1992) Ελευθεροτυπία
ΑΡΘΡΑ - ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ   Κλεάνθης Γρίβας 25 ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ      ... Read More...
IMAGE Κλεάνθης Γρίβας: Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ «ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ STAY BEHIND / GLADIO» TOY NATO
    Κλεάνθης Γρίβας Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗ ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ - Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ... Read More...
Κλεάνθης Γρίβας: ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΟΥΣΙΩΝ: ΡΥΘΜΙΣΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ & ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΓΕΝΗΣ
Κλεάνθης Γρίβας ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΟΥΣΙΩΝ: ΡΥΘΜΙΣΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΓΕΝΗΣ  ... Read More...
IMAGE Κλεάνθης Γρίβας: ΚΑΝΝΑΒΗ - 30 ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΝΝΑΒΗ (περιοδ. Cannabis Street, τχ. 1, 1998)
ΤΡΙΑΝΤΑ ΘΕΣΕΙΣΓΙΑΤΗΝΚΑΝΝΑΒΗ   Κλεάνθης Γρίβας Η κάνναβη   1.Η κάνναβη είναι φυτό... Read More...
Κλεάνθης Γρίβας - ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΙΣΜΟΣ - ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ
Κλεάνθης Γρίβας  ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΙΣΜΟΣ: ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ Τη σκέψη σας που νείρεται... Read More...
Κλεάνθης Γρίβας: ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΣΟΛΤΖΕΝIΤΣΙΝ (1918-2008) - 1974
ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΣΟΛΤΖΕΝIΤΣΙΝ (1918-2008)Ο Ανθρωπος και ο Μηχανισμός Κλεάνθης Γρίβας «Ο... Read More...
IMAGE Κλεάνθης Γρίβας: ΟΠΙΟΥΧΑ: ΕΞΑΡΤΗΣΗ & ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗ (Ιανός, 2002)
Κλεάνθης Γρίβας - ΟΠΙΟΥΧΑ -  εξάρτηση και απεξάρτηση.     Read More...
Κλεάνθης Γρίβας: ΚΑΝΝΑΒΗ (Λιβάνης, 1993 - Εκδοτική, 2005)
Κλεάνθης Γρίβας - ΨΥΧΟΤΡΟΠΕΣ ΟΥΣΙΕΣ.   Read More...
Κλεάνθης Γρίβας: ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ (03-10-1990) Ελευθεροτυπία
Δημοσιεύθηκε: Ελευθεροτυπία, 3-10-1990 Αναδημοσιεύτηκε: Οικονομικός Ταχυδρόμος,... Read More...
IMAGE Κλεάνθης Γρίβας: ΜΜΕ - ΠΑΨΤΕ ΝΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΕΤΕ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ (11-9-1983) Το Βήμα
ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ   11 Σεπτεμβρίου 1983   «ΠΑΨΤΕ ΤΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΖΕΤΕ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ»    ... Read More...
IMAGE Κλεάνθης Γρίβας: ΛΕΣΧΗ BILDERBERG: ΧΕΙΡΑΓΩΓΟΙ ΚΑΙ ΜΑΡΙΟΝΕΤΕΣ
  Κλεάνθης Γρίβας ΛΕΣΧΗ BILDERBERG Χειραγωγοί και Μαριονέτες Η Λέσχη Bilderberg είναι... Read More...
Κλεάνθης Γρίβας: ΤΟ 'ΒΡΩΜΙΚΟ 1989' - ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΤΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΔΕΞΙΑΣ (Ελευθεροτυπία, 27-06-1989)
Δημοσίευση: 27 Ιουνίου 1989 Το "Βρώμικο" 1989: Το δίλημμα της κομμουνιστικής δεξιάς... Read More...
IMAGE Κλεάνθης Γρίβας: ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ - Η ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ 1971 ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΘΑΝΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ (Οικ....
      Κλεάνθης Γρίβας Η ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΜΑΪΟΥ 1971 ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΘΑΝΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ... Read More...
Naomi Klein - ΣΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΕΣΤΕ ΕΝΟΧΟΙ (2010) Το Βήμα
Naomi Klein The Shock Doctrine Το The Shock Doctrine είναι το τελευταίο ντοκιμαντέρ του καταξιωμέμου... Read More...
IMAGE Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα: ΑΡΘΡΙΤΙΣΜΟΣ
  Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα ειδική παθολόγος ΑΡΘΡΙΤΙΣΜΟΣ Ο αρθριτισμός είναι... Read More...
Κλεάνθης Γρίβας: Ο ΤΟΚΕΤΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΔΙΩΚΕΤΑΙ ΣΤΟ "ΕΛΛΑΔΙΣΤΑΝ" (23-3-2013)
  Ο ΤΟΚΕΤΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΔΙΩΚΕΤΑΙ στο «Ελλαδιστάν»     Κλεάνθης Γρίβας 23 Μαρτίου 2013... Read More...
IMAGE Κλεάνθης Γρίβας: ΧΙΤΛΕΡ 'Ο ΑΓΩΝ' ΤΟΥ & Η ΑΓΩΝΙΑ ΜΑΣ (Πρόλογος στο ομότιτλο βιβλίο - Κάκτος, 2006)
  Αδόφος Χίτλερ: MeinKampf «Ο Αγών» του και η Αγωνία μας   Κλεάνθης Γρίβας    ... Read More...
IMAGE Κλεάνθης Γρίβας: ΝΑΖΙΣΜΟΣ - Η "ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ" ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ (22-09-2013)
Ναζισμός: η «πολιτικοποίηση» του οργανωμένου εγκλήματος   Κλεάνθης Γρίβας   «Αν... Read More...
IMAGE Κλεάνθης Γρίβας: ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ - Η ΜΕΤΑΠΛΑΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΣΕ ΜΥΘΟ (1980)
  «Εδώ Πολυτεχνείο» Η ΜΕΤΑΠΛΑΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΣΕ ΜΥΘΟ (1980) Κλεάνθης Γρίβας  ... Read More...
Η ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ 21η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1969
Η ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ 21η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1969  Ο ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΟΙ 70.000 «ΤΕΝΤΙΜΠΟΗΔΕΣ»... Read More...
IMAGE Κλεάνθης Γρίβας: Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΛΑΜΠΡΑΚΗ - 22 ΜΑΪΟΥ 1963
Κλεάνθης Γρίβας   Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΛΑΜΠΡΑΚΗ Θεσσαλονίκη 22 Μαΐου 1963 ... Read More...
IMAGE Κλεάνθης Γρίβας: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΩΝ (1998)
Εφημ. "Θεσσαλονίκη" 22-3-2004   Δημοσιεύτηκε στο Φωτογραφικό Λεύκωμα "Θεσσαλονίκη",... Read More...
IMAGE Κλεάνθης Γρίβας: ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ (Εργο, Χρονολόγιο, Βιβλιογραφία, Αποσπάσματα) 2007
  Κλεάνθης Γρίβας Κορνήλιος Καστοριάδης (1922-1997) Φόρος τιμής σε ένα στοχαστή 1.... Read More...
Κλεάνθης Γρίβας: ΦΑΚΕΛΟΣ ΑΘΕΟΛΟΓΙΑ - Μέρος 8 - ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ: Η χριστιανική μυθοπλασία
ΦΑΚΕΛΟΣ ΑΘΕΟΛΟΓΙΑ Επιμέλεια: Κλεάνθης Γρίβας Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΖΕΝΙΘ,... Read More...

www.grivas.info

Pin It