ΤΑ «ΕΜΒΟΛΙΑ»-FRANKENSTEIN ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΒΟΛΙΑ

Αδίκως περιμένουμε τον «Γκοντό» (του Σάμουελ Μπέκετ)’ δεν θα έρθει.

Αντ’ αυτού θα μας επισκεφτεί ο «Frankenstein» (της Μέρι Σέλεϊ) 

Ο Μαρκ Τουαίν έγραφε το 1879:  «O Όμηρος στη δεύτερη ωδή της Ιλιάδας λέει με άμετρο ενθουσιασμό: Χάρισέ μου αυνανισμό ή δώσε μου το θάνατο...». (Σκέψεις για την Επιστήμη του Αυνανισμού, Περίπλους, Αθήνα, 1998)  Εκατον σαράντα χρόνια αργότερα, οι θλιβεροί κλόουν (που ανέλαβαν επ’ αμοιβή το «θεάρεστο» έργο να μας τρομοκρατήσουν, βομβαρδίζοντας μας καθημερινά από τα τηλεοπτικά, διαδικτυακά και ηλεκτρονικά μέσα μαζικής παραπληροφόρησης), επιμένουν ξεδιάντροπα να μετασχηματίζουν αυτή την «ειδική» ατομική απόλαυσή τους  σε δημόσιο πρόβλημα, στερώντας την κοινωνία από το οξυγόνο της ελευθερίας...

Κλεάνθης Γρίβας

 

ΕΜΒΟΛΙΑ ΚΑΙ «ΕΜΒΟΛΙΑ»-FRANKENSTEIN 

Ως γνωστόν, όλα τα εν χρήσει συμβατικά εμβόλια: 

  • Περιέχουν μικροοργανισμούς (κυρίως, ιούς), είτε εξασθενημένους είτε απονεκρωμένους.
  • Χορηγούνται για να προκαλέσουν παραγωγή αντισωμάτων έναντι των ιών που περιέχουν. Και
  • Απαιτούν 8 ως 10 ΧΡΟΝΙΑ για την παρασκευή τους. 

Αντιθέτως, τα «εμβόλια»-Φρανκεστάιν που παρασκευάζονται από τους άπληστους για αναγνώριση, ισχύ και χρήμα, μανιακούς της γενετικής κοπτο-ραπτικής, δεν είναι εμβόλια. Αποκαλούνται έτσι, απλώς για να διασκεδαστεί ο  βάσιμος τρόμος που τα συνοδεύει: 

  • Δεν περιέχουν ιούς. Περιέχουν συνθετικό γενετικό υλικό (συνθετικό DNA ή αγγελιοφόρο mRNA), με εξαίρεση το πρώτο ρωσικό που ανακοινώθηκε, που περιέχει ιό.
  • Δεν χορηγούνται για να προκαλέσουν παραγωγή αντισωμάτων έναντι καθορισμένων ιών (δεν περιέχουν τέτοιους). Και,
  • Απαιτούν 8 ως 10 ΜΗΝΕΣ για την παρασκευή τους. 

Τα μέλη της μαφίας της Big Pharma έβαλαν στόχο να αναπτύξουν ένα εμβόλιο για τον κοροναϊό εντός 8 έως 12 μηνών. Αυτό αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ εάν ληφθεί υπόψη ότι τα συμβατικά εμβόλια χρειάζονται 4 έως 34 χρόνια για να αναπτυχθούν (από τη σύλληψη μέχρι την έγκρισή τους). Και για ορισμένα, όπως αυτό για το εμβόλιο HIV/AIDS V η έρευνα συνεχίζεται επί 36 χρόνια τώρα.

 Χρόνος που χρειάστηκε για την ανάπτυξη άλλων εμβολίων 

Ευλογιά

34 χρόνια

1954-1988

HPV

15 χρόνια

1991-2006

Ιλαρά

9 χρόνια

1954-1963

Polio

7 χρόνια

1948-1955

Παρωτίτιδα

4 χρόνια

1963-1967

Μέσος χρόνος

10.7 ΧΡΟΝΙΑ

 

ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ/Covid-19

8-12 ΜΗΝΕΣ

2020

Τα «εμβόλια» για τον κορωνοϊό παρασκευάζονται με απαράδεκτες fast-track διαδικασίες, κυρίως επειδή οι κυβερνήσεις ανέλαβαν τόσο το οικονομικό κόστος της ανάπτυξής τους όσο και το κόστος της αποζημίωσης των ατόμων που θα υποστούν βλάβες από τις παρενέργειές τους.  

Μέσω της Επιχείρησης Warp Speed, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει ενισχύσει τη Μαφία της Big Pharma με περίπου 9,5 δισεκατομμύρια δολάρια (των φορολογούμενων) και ανάλογα ποσά έχει προσφέρει η Ευρωπαϊκή Ένωση, για να επιταχυνθεί η ανάπτυξη και να ξεκινήσει η παρασκευή των «εμβολίων»-Frankenstein πριν ολοκληρωθούν οι μελέτες για την ασφάλεια, την αποτελεσματικότητα και, κυρίως για τις μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες σοβαρές παρενέργειές τους που είναι αντικειμενικά αδύνατο να προσδιοριστούν γιατί η διαπίστωσή τους απαιτεί εξαιρετικά μακροχρόνιο έλεγχο των εμβολίων. 

Το γενετικό υλικό κάθε οργανισμού–δηλαδή, ο κώδικας της ζωής– αποτελείται από το DNA και το RNA. Στο DNA είναι αποθηκευμένες όλες οι γενετικές πληροφορίες που καθορίζουν την ύπαρξή μας. Ο ρόλος του RNA είναι να μεταφέρει οδηγίες από το DNA στις πρωτεΐνες και αντιστρόφως (για αυτό και ονομάζεται αγγελιοφόρο RNA ή mRNA), επηρεάζοντας έτσι και τις πρωτεΐνες και το DNA. 

Έχοντας υπόψη έναν κλασικό ορισμό, σύμφωνα με τον οποίο «η ζωή είναι ένας ορισμένος τρόπος ύπαρξης των πρωτεϊνών», δεν μπορούμε ούτε να διανοηθούμε καν τον εφιάλτη στον οποίο θα εισαχθεί το ανθρώπινο είδος, όταν οι πολιτικοί και «επιστημονικοί» χιτλερίσκοι του 21ου αιώνα, θα εγχύσουν στον οργανισμό του ανθρώπου συνθετικό mRNA, για το οποίο είναι αντικειμενικά αδύνατο να γνωρίζει κανείς τί πληροφορίες θα μεταφέρει στην αμφίδρομη διαδρομή του. 

 

Σ’ αυτή την κούρσα για την πρωτιά και το κέρδος, οι ανενδοίαστοι εγκληματίες της κρατικής εξουσίας και των ιδιωτικών κερδοσκοπικών εταιρειών που συγκροτούν την μαφία της Big Pharma, πέτυχαν: 

1) Τη χρηματοδότηση της παρασκευής των  «εμβολίων»-Frankenstein  της Big Pharma με δημόσιο χρήμα. Έτσι, όλο το  κόστος της παρασκευής τους καταβάλλεται από τους φορολογούμενους και όλα τα κέρδη από την καταναγκαστική κατανάλωσή τους εισπράττονται από τη μαφία της Big Pharma, μέσω μιας απατεωνίστικης ρύθμισης που ονομάζεται «συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα». 

2) Την πρωτοφανή συμπίεση του χρόνου παρασκευής των δήθεν «εμβολίων» τους, ΑΠΟ 8 ΕΩΣ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ 8 ΕΩΣ 10 ΜΗΝΕΣ, με την κατάργηση όλων των ενδιάμεσων σταδίων του ελέγχου τόσο της «αποτελεσματικότητας» (δηλαδή εάν παράγουν ή όχι τα εικαζόμενα αντισώματα για τον στοχευόμενο ιό), όσο και της «ασφάλειάς» τους (δηλαδή εάν δεν προκαλούν σοβαρότατες μη-αντιστρεπτές ή θανατηφόρες παρενέργειες). 

3) Την επέκταση της πλήρους νομικής ασυλίας (αστικής και ποινικής) και στα εμβόλια-Frankenstein για όποιες βλάβες προκαλέσουν πριν ακόμη κυκλοφορήσουν, ασυλίας που είχαν εξασφαλίσει το 1986 με τον Εθνικό Νόμο για Πρόκληση Βλαβών από Παιδικά Εμβόλια (National Childhood Vaccine Injury Act, Public Law 99-660, 1986). Μόνο που τώρα, η ασυλία δεν αφορά μόνο τις βλάβες που προκαλούνται στα παιδιά, αλλά και τις βλάβες που θα προκαλούνται σε όλους ανεξαρτήτως ηλικίας. 

Τα «εμβόλια»-Frankenstein (με DNA και mRNA) για την COVID-19 είναι η αιχμή του δόρατος για την είσοδο σε μια «νέα εποχή» γενετικά τροποποιημένων «εμβολίων» υψηλού κινδύνου και σηματοδοτούν το πέρασμα από τον εφιάλτη των Γενετικά Μεταλλαγμένων Τροφίμων στην κόλαση των Γενετικά Μεταλλαγμένων Ανθρώπων, που αποτελεί πλέον μια εν διαμορφώσει πραγματικότητα. 

 

Επισκοπώντας την σημερινή κατάσταση στο πεδίο των «εμβολίων»-Frankenstein, μπορεί κανείς να οδηγηθεί στις εξής διαπιστώσεις: 

1) Είναι αδύνατο να παρασκευαστεί κάποιο εμβόλιο για τον κορωνοϊό με τις εν χρήσει συμβατικές τεχνικές παρασκευής εμβολίων. Όλες οι προηγούμενες προσπάθειες σ’ αυτή την κατεύθυνση από το 2001 και μετά, έχουν αποτύχει παταγωδώς. 

2) Εξαιτίας αυτού, οι προσπάθειες για την παρασκευή ενός «εμβολίου» για την COVID επικεντρώθηκαν στη χρήση «καινοτόμων τεχνικών» (!) για την παρασκευή εμβολίων με θραύσματα συνθετικού γενετικού υλικού (DNA και mRNA). 

3) Όλες οι κλινικές δοκιμές των «εμβολίων» COVID σχεδιάστηκαν με τρόπο ώστε να «αποδεικνύουν» την «αποτελεσματικότητα» των fake-εμβολίων όχι με την πρόκληση ανοσίας στον ιό SARS-CoV-2 (που αποτελεί βασικό στόχο κάθε εμβολίου, ο οποίος σε ό,τι αφορά τα fake-εμβόλια με γενετικό υλικό, είναι αδύνατο να επιτευχθεί), αλλά με την… αποτροπή ή την υποχώρηση κάποιων… συμπτωμάτων, όπως ο βήχας ή τα ρίγη και ο πυρετός. (!) 

4) Αυτή η λογική στρεψοδικία και η επιστημονική απάτη τροποποιεί ριζικά τον διακηρυγμένο λόγο ύπαρξης των εμβολίων: 

  • Μέχρι τώρα, στόχος των εμβολίων (έστω και διακηρυκτικά) ήταν η πρόκληση ανοσίας απέναντι σε κάποιο συγκεκριμένο μικροοργανισμό. 
  • Τώρα, στόχος των «εμβολίων» είναι η αποτροπή ή η υποχώρηση κάποιων συμπτωμάτων. (!!!) 

5) Μετά την εφαρμογή των fake-εμβολίων στον πληθυσμό, το σχέδιο της μετατροπής τους από μια κραυγαλέα και τραγική αποτυχία σε μέγιστη «επιτυχία», θα εξελιχθεί σε ΔΥΟ ΦΑΣΕΙΣ: 

  • Στην πρώτη φάση, λίγο πριν και λίγο μετά την έναρξη των «εμβολιασμών», θα μεγιστοποιηθεί η κατασκευασμένη «απειλή» με την αύξηση των «κρουσμάτων» της COVID, με τη χρήση των δοκιμασμένων «στρατηγικών εξαπάτησης». [που αναλύονται παρακάτω] 
  • Στη δεύτερη φάση, μετά τους εμβολιασμούς, θα μειωθεί η απειλή (που είχε διογκωθεί με τις ίδιες στρατηγικές εξαπάτησης, αντεστραμμένες), πράγμα που θα αποδοθεί στην «αποτελεσματικότητά» των «εμβολίων»-Frankenstein. 

Η ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ FAKE-ΑΠΕΙΛΗΣ: EVENT 201 

Η προαναγγελία της τραγωδίας που επρόκειτο να βιώσει η ανθρωπότητα στον χρόνο που ακολούθησε (αλλά και στα χρόνια που θα ακολουθήσουν) έγινε στις 18 Οκτωβρίου 2019, από ένα ετερόκλητο περιοδεύοντα θίασο ποικιλιών, τα μέλη του οποίου εκπροσωπούσαν δυσώδεις ισχυρούς «κύκλους» που συνέβαινε να έχουν τους ίδιους στόχους. Τίτλος της παράστασης: Event 201. Επρόκειτο για μια προσομοίωση άσκησης για την αντιμετώπιση μιας «πανδημίας» η οποία θα μεταφέρονταν από τις οθόνες των εμπνευστών της στην πραγματική ζωή δισεκατομμυρίων ανθρώπων κατά τους επόμενους μήνρες. 

Το Event 201 ανέβηκε στην «παράγκα» του John Hopkins,

  • Με σκηνοθέτη τον Bill Gates, που ως Χίτλερ του 21ο αιώνα, υλοποιεί τις ρατσιστικές ιδεοληψίες του προκατόχου του.
  • Με διευθυντή παραγωγής το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates, το Γενικό Επιτελείο της σχεδιαζόμενης πλανητικής «επιχείρησης κορωνοϊός» μέσω της οποίας θα επιδιωχθεί η ΚΙΝΕΖΟΠΟΙΗΣΗ της παγκόσμιας οικονομίας και κοινωνίας.
  • Με οικονομικό «πανεπόπτη» την Παγκόσμια Τράπεζα και
  • Με τη συμμετοχή ενός μεγάλου αριθμού ομότεχνων και ομόσταυλων εκπροσώπων των «γουρουνιών» της «Φάρμας των Ζώων» της παγκοσμιοποιημένης επιχειρηματικής και χρηματιστικής «αλήτ», η οποία έχει ως πυρήνα της την «αυλή των τεράτων» που κυριαρχούν στο πεδίο των τηλεπικοινωνιών, της πληροφορικής και του διαδικτύου (Bill Gates/Microsoft, Mark Zuckerberg/Facebook, Instagram, JeffreyBezos/Amazon, Lawrence Edward Page και Sergey Brin/Google. 

Όλοι αυτοί οι πρωτεργάτες του «Θαυμαστού Καινούριου Κόσμου» αφιέρωσαν τον πολύτιμο χρόνο τους από τις 18 Οκτωβρίου μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2019, για να προετοιμάσουν τη θριαμβευτική εκτέλεση της δεύτερης πράξης της «σωτηρίας» μας (διά της γενετικής μας τροποποίησης) χωρίς να ρωτηθούμε εάν την θέλουμε ή όχι. 

Βεβαίως, «το να περάσεις μια γριούλα στο απέναντι πεζοδρόμιο αν δεν το θέλει, δεν είναι καλή πράξη αλλά χουλιγκανισμός. Το να προσφέρεις τις ερωτικές σου υπηρεσίες σε μια γυναίκα αν δεν τις δέχεται, δεν είναι ερωτική πράξη, αλλά βιασμός. Και το να «απελευθερώσεις» αυτούς που δεν θέλουν να απελευθερωθούν, δεν είναι επαναστατική πράξη, αλλά φασισμός».

(Δημήτρης Ιωάννου: «Οι κακοί κοιμούνται ήσυχα», Περ. Τετράδια, τχ. 10, 1985. Αναφ. στο Κλ. Γρίβας, Η εξουσία της Βίας, Ιανός, Θεσσαλονίκη, 1987, σελ. 30) 

Αλλά, αυτά είναι «νεφελώδεις φλυαρίες ηθικής φιλοσοφίας» για τους μεγάλους αναμορφωτές της γενετικής μας ταυτότητας στο όνομα της «προστασίας» της υγείας μας, που η κατάληξη των σχεδίων τους έχει ήδη σκιαγραφηθεί στον κοντινό μας ορίζοντά μας. 

Από την μακραίωνη σύγκρουση μεταξύ ελευθερίας και δουλείας, επιβεβαιώνεται εξακολουθητικά το μέγιστο δίδαγμα ότι «το να “απελευθερώσεις” αυτούς που δεν θέλουν να απελευθερωθούν, δεν είναι επαναστατική πράξη, αλλά φασισμός». 

Κι αυτό ακριβώς το μέλλον απεργάζονται για μας όσοι επιδιώκουν να μας «απελευθερώσουν» παρά τη θέλησή μας: τη δουλεία μας μέσω του φασισμού.

 

Η ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ ΤΗΣ FAKE-ΑΠΕΙΛΗΣ 

Η εισαγωγή στην επόμενη πράξη της τραγωδίας έγινε στις 31 Δεκεμβρίου 2019, με την «αιφνίδια ανακάλυψη» στην Κίνα κάποιου ιού που ανήκει σε έναν από τους 32 υπότυπους της οικογένειας των κορωνοϊών, οι οποίοι μας συνοδεύουν επί πολλές δεκαετίες, χωρίς να προκαλούν σοβαρά προβλήματα. 

Με την «αιφνίδια ανακάλυψη» του ιού που καλλιεργούνταν στο Ιολογικό Ινστιτούτο της πόλης Wuhan (με την «ευγενική χρηματοδότηση» σε δύο δόσεις των 3,7 εκατομμυρίων δολαρίων του κ. Anthony Fauci, του αμετακίνητου διευθυντή –από το… 1984– του πολιτικά πανίσχυρου «Εθνικού Ινστιτούτου Αλλεργιών και Λοιμωδών Νόσων / ΝIAΙD και στενού συνεργάτη του Bill Gates. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι το εν λόγω εργαστήριο κατασκευάστηκε στη δεκαετία του 2010 από γαλλική εταιρεία ως εργαστήριο επιπέδου ασφαλείας BSL-2 και μέσα σε ελάχιστο χρόνο «αναβαθμίστηκε» βιαστικά στο ανώτερο επίπεδο ασφαλείας BSL-4 και συνδέονταν με το δίκτυο των εργαστηρίων βιολογικού πολέμου του Κινέζικου στρατού. 

Επιτέλους, ο εχθρός είχε εντοπιστεί. Μόνο που επρόκειτο για έναν «εχθρό» που η βιολογική του «ταυτότητα» ήταν και εξακολουθεί να παραμένει «μυστήριο», φυσικά όταν μιλάμε με όρους επιστήμης –δηλαδή, τεκμηρίωσης– και όχι με τις υποθέσεις της fake-επιστήμης που, στην καλύτερη περίπτωση, είναι καταδικασμένες να παραμένουν εσαεί υποθέσεις. 

Έτσι, με την επικράτηση του βολικού «αφηγήματος» της μετάδοσης του ιού στην αγορά αγρίων ζώων της Wuhan, έμειναν αναπάντητες όλες οι κρίσιμες ερωτήσεις για

την καταγωγή του ιού (εάν προέκυψε τυχαία ή εάν κατασκευάστηκε ως μέσο βιολογικού πολέμου), την πορεία του (εάν η διαφυγή του από το εργαστήριο ήταν τυχαία ή σκόπιμη), τον τρόπος της μετάδοσης του (σε τί οφείλεται αιφνίδια ικανότητα να μεταδίδεται από τα ζώα στους ανθρώπους ενός ιού που μέχρι τότε μεταδίδονταν μόνο μεταξύ ορισμένων ζώων), τη νοσηρότητα και την θνησιμότητά του.

Όλα αυτά, που θα έπρεπε να καταδειχθούν με αποδεικτικά στοιχεία και όχι με υποθέσεις ή φληναφήματα που μεταμφιέζονται ταχυδακτυλουργικά σε «αποδείξεις». 

Η «ανακάλυψη» ακολουθήθηκε από ένα πρωτοφανές κύμα τρομο-θανατο-λαγνείας με την συστηματική δραστηριότητα που ανέπτυξαν με εντυπωσιακά απόλυτο συντονισμό τα ‘Όργανα Παγκόσμιας Διακυβέρνησης (όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Αρρώστιας και Διαφθοράς–Π.Ο.Υ., η Παγκόσμια Τράπεζα, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών–Ο.Η.Ε, κ.α.), η μαφία της Big Pharma, η διεφθαρμένη εκτελεστική και νομοθετική εξουσία διαφόρων χωρών, η εξωνημένη ηγεσία της ιατρικής συντεχνίας και του «επιστημονικού» τύπου, τα εξαγορασμένα εταιρικά Μέσα Μαζικής Αποβλάκωσης και Κατατρομοκράτησης (έντυπα και ηλεκτρονικά). 

Η πολυεπίπεδη τρομοκρατική επιχείρηση που εκδηλώθηκε με μια δυσοίωνη ανατριχιαστική ομοιομορφία σε όλο τον πλανήτη, επέβαλε έναν οργουελιανό μονόλογο σε παγκόσμιο επίπεδο, και κορυφώθηκε με την κήρυξη της «πανδημίας» από τον Gates στις 10 Μαρτίου 2020 και από τον (πρώην τρομοκράτη) γενικό διευθυντή του ΠΟΥ στις 11 Μαρτίου 2020, και την επιβολή του lockdown. 

Ο τρόπος με τον οποίο πολλαπλασιάστηκε στη νιοστή η «απειλή» από τον κορωνοϊό SARS-CoV-2 έχει εκτεθεί επί μακρόν.

 

ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΝΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΣΗΣ ΤΩΝ LOCKDOWN 

Η εναλλαγή της επιβολής και της μερικής άρσης των lockdown, είναι άμεσα συνδεδεμένη με τους στόχους που πρέπει να επιδιωχθούν. Και, αναλόγως, αυξάνεται ή μειώνεται ο αριθμός των «κρουσμάτων» και των θανάτων, με τη χρήση διαφόρων «στρατηγικών εξαπάτησης» ανάμεσα στις οποίες κεντρική θέση κατέχει: 

(α) η τεχνική εξαπάτησης μέσω του «τρόπου επεξεργασίας» των τεστ PCR για τον ιό SARS-Cov-2 και

(β) η τεχνική εξαπάτησης μέσω των σκόπιμων «αλλαγών» του εκάστοτε (!) ισχύοντος ορισμού των συμπτωμάτων που θέτουν την διάγνωση «Covid-19». 

Εν προκειμένω, στην παρούσα φάση ΠΡΙΝ από την προγραμματισμένη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας στα «εμβόλια»-Frankenstein, οι πολίτες πρέπει να χειραγωγηθούν με τρόπο ώστε να βάλουν οικειοθελώς το κεφάλι τους στον πάγκο των χασάπηδων της Big Pharma. Στην κατεύθυνση αυτή, προβλέπεται να εξαπολυθεί μια ασύλληπτη τρομοκρατική εκστρατεία συνδυασμένη με την μεγιστοποίηση της απειλής μέσω ενός τεχνητά αυξανόμενο αριθμού «ασθενών» με Covid-19 (πράγμα που ήδη συμβαίνει). 

- Στα auto da fe που οργάνωνε η εγκληματική αστυνομία της Καθολικής Εκκλησίας, η Ιερή Εξέταση έκαιγε επί γης το κορμί των «αιρετικών», των Εβραίων και των «μαγισσών» (λαϊκών θεραπευτριών σε μια εποχή που η θεσμική καταναγκαστική ιατρική ήταν ανύπαρκτη) για να σώσει την ψυχή τους στον ουρανό, προς «μεγαλύτερη δόξα του θεού» (ad majorem dei gloriam). 

- Στα σύγχρονα auto da fe που οργανώνει η εγκληματική αστυνομία της Big Pharma, η fake-επιστήμη καταστρέφει ανενδοίαστα την υγεία της κοινωνίας για να διευρύνει τα άνομα κέρδη της επί γης, «προς «μεγαλύτερη δόξα της fake-επιστήμης» (ad majorem fake-scientia gloriam). 

Ο «αόρατος εχθρός» ξαναεμφανίζεται επιθετικότερος και τρομακτικότερος με τη πλαστή «αύξηση» των «κρουσμάτων και των θανάτων» με σκόπιμες λαθροχειρίες στον προσδιορισμό των «κρουσμάτων και των θανάτων». 

ΜΕΤΑ τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας σε ένα ή περισσότερα εμβόλια-Frankenstein, από τη Διεύθυνση Φαρμάκων και Τροφίμων (FDA) σε κάποια μέλη της μαφίας της Big Pharma (στις εταιρείες Pfizer/BioNTech, Moderna, AstraZeneca/Oxford Group, κ.α., θα αρχίσουν οι μαζικοί εμβολιασμοί με τα «εμβόλια»-Φρανκεστάιν για την COVID, τα οποία, σημειωτέον, δεν έχουν δοκιμαστεί ποτέ ούτε για την ασφάλεια ούτε και για την αποτελεσματικότητά τους. 

Και μετά από ένα διάστημα, ως δια μαγείας, η «απειλή» αρχίσει να εμφανίζεται «μειωμένη» με τη χρήση των ίδιων ανήθικων μεθόδων που χρησιμοποιήθηκαν για την «αύξησή» της, πράγμα που θα «αποδοθεί» στην δήθεν αποτελεσματικότητα» των «εμβολίων»-Φρανκεστάιν. … ‘Οπερ έδει δείξαι (αυτό που έπρεπε να αποδειχθεί)

 

Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ… ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ 

Πίσω από την πλανητική «επιχείρηση κορωνοϊός», ο στόχος της παγκοσμιοποιημένης «αλήτ» είναι ευδιάκριτος: Το κενό που δημιουργήθηκε από την ανατραπείσα διπολική γεωπολιτική ισορροπία με την διάλυση της πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ (1991), πρέπει να καλυφθεί με την εγκαθίδρυση της νέας «κατάστασης ισορροπίας» μέσω της ΚΙΝΕΖΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ. 

Στην προηγούμενη «κατάστασης διπολικής ισορροπίας» που εγκαθιδρύθηκε με σημείο εκκίνησης την «Συμφωνία των Ποσοστών» (ήτοι, των «ζωνών επιρροής»)  μεταξύ των Τσόρτσιλ και Στάλιν στη Μόσχα στις 9 και 10 Οκτωβρίου 1944, όταν ο Τσόρτσιλ παραχώρησε όλες τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης στον σταλινικό ολοκληρωτισμό, προκειμένου να κρατήσει την Ελλάδα στη δυτική ζώνη επιρροής, επιδιώκοντας τον έλεγχο των θαλασσίων οδών που συνέδεαν τη μητρόπολη και τις αποικιακές κτήσεις της βρετανικής αυτοκρατορίας και, κυρίως, με το «διαμάντι του στέμματος», την Ινδία. 

Ατυχώς σήμερα, σε ό,τι αφορά τη μοίρα της Ελλάδας στην υπό διαμόρφωση νέα παγκόσμια ισορροπία, δεν υπάρχει σύμπτωση συμφερόντων της με τα συμφέροντα κάποιας υπερδύναμης. 

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, δυστυχώς: 

  • Στη θέση της βρετανικής αυτοκρατορίας υπάρχει το γερμανικό Ραϊχ, τα συμφέροντα του οποίου συνέπιπταν και συμπίπτουν με τα συμφέροντα του πάντοτε «επιτήδειου ουδέτερου», της Τουρκίας. 
  • Στη θέση του Τσόρτσιλ υπάρχει η γερμανική καγκελαρία που δεν θα διστάσει να θυσιάσει την Ελλάδα προς όφελος της Τουρκίας (όπως ο Τσόρτσιλ θυσίασε ολόκληρη την ανατολική Ευρώπη για να κρατήσει την Ελλάδα στη δυτική σφαίρα επιρροής). 
  • Στη θέση της Ελλάδας, μικρής αλλά κρίσιμης για τα βρετανικά συμφέροντα που έπρεπε να διασφαλιστούν, υπάρχει μόνο μια περιφερειακή μεσαία δύναμη με αυτοκρατορικές βλέψεις, η Τουρκία, που πρέπει να κρατηθεί στη σφαίρα επιρροής του Βερολίνου. 

Μ’ άλλα λόγια, δεν υπάρχει κανένα αντίβαρο στην επέκταση της επιρροής της Τουρκίας προς δυσμάς. Κι αυτό σημαίνει ότι για την οικοδόμηση της νέας παγκόσμιας ισορροπίας, η Ελλάδα θα θυσιαστεί (όπως θυσιάστηκαν –χωρίς να ερωτηθούν– οι πληθυσμοί των χωρών της ανατολικής Ευρώπης πριν από μισό αιώνα για να χτιστεί η προηγούμενη διπολική ισορροπία). 

Ο πατέρας της ιστορίας και της γεωπολιτικής Θουκυδίδης,, (γεν. προ του 454 και πέθανε το 399 π.Χ.) διατύπωσε την πρώτη αρχή που διέπει τις σχέσεις μεταξύ των χωρών, όπως εκφράστηκε από την πρεσβεία των Αθηναίων που ζήτησαν από τους κατοίκους της Μήλου να παραδοθούν: 

«…στις ανθρώπινες σχέσεις, τα νομικά επιχειρήματα έχουν αξία όταν εκείνοι που τα επικαλούνται είναι περίπου ισόπαλοι σε δύναμη και, αντίθετα ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύνατος υποχωρεί όσο του το επιβάλλει η αδυναμία του». 

Θουκυδίδης, Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου, Βιβλίο Ε (89-91). Μετάφραση Άγγελος Βλάχος, Εστία, Βιβλίο Ε, σελ. 72. 

Μ’ άλλα λόγια, οι δυνατοί κάνουν ότι τους επιτρέπει η δύναμή τους και οι αδύνατοι υφίστανται ό,τι δεν μπορούν να αποφύγουν. Και ένας τρόπος για να μην υποστούμε όλα όσα «δεν μπορούμε να αποφύγουμε» είναι η επιδίωξη συμμαχιών με κάποια δύναμη που θα μπορούσε να μετριάσει αυτά τα οποία «δεν μπορούμε να αποφύγουμε». Και ως μόνη τέτοια δύναμη στον άμεσο ορίζοντά μας προβάλλουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, που τα συμφέροντά τους δεν εναρμονίζονται πλήρως με τα συμφέροντα της Γερμανίας. 

Κλεάνθης Γρίβας

 

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΣ

  • Στις 9 Νοεμβρίου 2020, ξεκίνησε ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΣ της «αποτελεσματικότητας» των εμβολίων-Frankenstein, όταν η Pfizer και η BioNTech ανακοίνωσαν –με δελτίο τύπου και όχι με δημοσίευση σε κάποιο «επιστημονικό» περιοδικό– ότι το δικό τους εμβόλιο-Frankenstein είναι «αποτελεσματικό σε ποσοστό 90%» (!) 
  • Στις 16 Νοεμβρίου 2020, η εταιρεία Moderna (των Bill Gates και Anthony Fauci) παρεμβαίνει στον πλειστηριασμό της «αποτελεσματικότητας», ανακοινώνοντας –με δελτίο τύπου–ότι το δικό της «εμβόλιο»-Frankenstein «είναι αποτελεσματικό κατά 94,5%»
  • . 
  • Στις 18 Νοεμβρίου 2020, οι Pfizer και BioNTech κάνουν ρελάνς στον πλειστηριασμό ανακοινώνοντας –με δελτίο τύπου– ότι το «εμβόλιό» τους είναι «αποτελεσματικό σε ποσοστό 95%» (!).
  • Όπως όλα δείχνουν, η ανελέητη σύγκρουση για την πρωτιά θα οδηγήσει σύντομα σε ανακοινώσεις (με δελτία τύπου, πάντοτε) «αποτελεσματικότητας» 96%, 98%, 100% και, ενδεχομένως, και πάνω από 100%, καθ’ ο μωραίνει ο Κύριος τον άπληστο… 
  • Στο μεταξύ, αναμένονται τα σχετικά «δελτία τύπου» των συνεργαζόμενων εταιρειών Astra Zeneca και Ομάδας της Οξφόρδης (με την υπενθύμιση ότι στην Astra Zeneca έχουν επιβληθεί πρόστιμα-ρεκόρ από διάφορους ελεγκτικούς οργανισμούς για ένα πλήθος ποινικών αδικημάτων)

Κ. Γ.

 

Η ΤΥΡΑNΝΙΑ ΤΗΣ ΚΟΡΩΝΟ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ - 2 

Eπόμενο βήμα o Στρατιωτικός Νόμος

Η fake-επιστήμη όργανο της παγκόσμιας δικτατορίας

Η «κινεζοποίηση» της παγκόσμιας κοινωνίας και η Ελλάδα 

Κλεάνθης Γρίβας

11-11-2020 

https://www.zougla.gr/apopseis/article/i-tirania-tis-korono-tromokratias---2

 

Σήμερα, είμαστε μάρτυρες και θύματα μιας ανελέητης σύγκρουσης ανάμεσα σε τρεις δυνάμεις (τις ΗΠΑ και την Κίνα πρωτίστως και τη μετασοβιετική Ρωσία δευτερευόντως) που αποσκοπούν στην αύξηση της επιρροής τους πριν από τον τελικό διακανονισμό των νέων «ζωνών επιρροής» που θα αποτελέσουν τη βάση της νέας παγκόσμιας αρχιτεκτονικής της ισχύος και της νέας γεωπολιτικής ισορροπίας η οποία θα καλύψει αναγκαία το κενό που άφησε η κατάρρευση της προηγούμενης διπολικής ισορροπίας. 

Σ’ αυτή τη σύγκρουση, η κατασκευή και η εργαλειακή χρήση του ιού SARS-CoV-2, της νόσου Covid-19 και τα μέτρα αντιμετώπισής του, που εφαρμόστηκαν και εφαρμόζονται με τρομακτική ομοιομορφία σε παγκόσμια κλίμακα (lockdown, δηλ. νέκρωση της οικονομίας και της κοινωνίας, μάσκες, αποστάσεις, κ.α.), παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο για την εξουδετέρωση των αντιδράσεων των λαών-υποψηφίων θυμάτων που δεν επιθυμούν να ζήσουν ούτε σε συνθήκες δεσποτικού κρατικο-ιδιωτικού καπιταλισμού (ΗΠΑ), ούτε σε συνθήκες δουλοκτητικού κρατικού καπιταλισμού (Κίνα), ούτε σε συνθήκες αυταρχικού κλεπτοκρατικού καθεστώτος (μετασοβιετική Ρωσία). 

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

  1. 1. ΣΚΟΠΙΜΗ ΔΙΟΓΚΩΣΗ ΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΤΩΝ ΘΑΝΑΤΩΝ
  2. 2. Η ΣΚΛΗΡΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ: ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
  3. 3. ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ AKTION T-4: ΖΩΕΣ ΑΝΑΞΙΕΣ ΝΑ ΒΙΩΘΟΥΝ
  4. 4. Ο ΙΟΣ SARS-CoV-2 ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΣΕ 1 ΧΡΟΝΟ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΑ LOCKDOWN
  5. 5. Ο ΠΟΥ ΕΝΤΑΣΣΕΙ ΤΗΝ COVD ΣΤΟΝ ICD-10 ΠΡΙΝ ΝΑ… ΕΚΔΗΛΩΘΕΙ (!)
  6. 6. Η ΣΚΟΠΙΜΗ ΠΑΡΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ «ΘΝΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΙΤΙΕΣ»
  7. 7. ΕΠΙΛΟΓΟΣ: Η «ΚΙΝΕΖΟΠΟΙΗΣΗ» ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
  8. 8. ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ;

 

1. ΣΚΟΠΙΜΗ ΔΙΟΓΚΩΣΗ ΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΤΩΝ ΘΑΝΑΤΩΝ 

Στις 4 Μαϊου 2020, ο καθ΄ ημάς τηλεοπτικός «εθνικός λοιμωξιολόγος» κ. Σωτήρης Τσιόδρας, προσπαθώντας να δικαιολογήσει το ρόλο που έπαιξε ο ίδιος και οι ομότεχνοί του, στην τεχνητή διόγκωση, μέσω της οποίας διασφαλίστηκε το τρομοκρατικό, ανύπαρκτο και θηριώδες ποσοστό θνησιμότητας 3,4% που χρειάζονταν ο ΠΟΥ για δικαιολογήσει την επιβολή της νέκρωσης της οικονομίας και της κοινωνίας παγκοσμίως, δήλωσε «σεμνά, ταπεινά» και χωρίς ίχνος ντροπής ότι: «Εμείς κάναμε μια ακόμη υπερβολή: οποιοσδήποτε πέθαινε από ή με covid, καταγραφόταν σαν να πέθαινε από covid». 

Φυσικά, δεν πρόκειται για μια αθώα «υπερβολή» αλλά για συνέργεια σε ένα μαζικό έγκλημα σε βάρος της οικονομίας και της κοινωνίας σε παγκόσμια κλίμακα, εάν ληφθεί υπόψη ότι αυτή η «υπερβολή» πολλαπλασιασμένη με τον αριθμό των πρόθυμων «εθνικών –και μη– «λοιμωξιολόγων» του πλανήτη (με μοναδική εξαίρεση αυτή της Σουηδίας) είχε ως αποτέλεσμα την σκόπιμη τρομακτική διόγκωση του δείκτη θνησιμότητας της Covid από το 0,14% στο θηριώδες 3,4% (όπως ομολόγησε ο ΠΟΥ στις 5/10/2020) που χρησιμοποιήθηκε ως «δικαιολογία» της επιβολής των Lockdown που προκαλέσαν (και προκαλούν) μια παγκόσμια καταστροφή αποκαλυπτικών διαστάσεων, οι συνέπειές της οποίας θα μας βασανίζουν επί δεκαετίες, εάν φυσικά είναι αντιστρεπτές. Χάρη σε έναν κατασκευασμένο fake-δείκτη θνησιμότητας κηρύχθηκε μια fake-πανδημία, εξαιτίας της οποίας επιβλήθηκαν τα Lockdown, προκαλώντας πραγματικές (και καθόλου fake) τραγωδίες σε πλανητική κλίμακα.   

Η νέκρωση της κοινωνίας και της οικονομίας δεν προέκυψε τυχαία. Η παρουσία και η ανεμπόδιστη κυκλοφορία του ιού (χωρίς να προκαλεί θανάτους) είχε εντοπιστεί στην Ευρώπη από τις αρχές του… 2019. [Βλ. παρακάτω, “O ιός SARS-CoV-2 κυκλοφορούσε ένα χρόνο πριν από τα lockdown”] 

Η νέκρωση της κοινωνίας και της οικονομίας είχε προγραμματιστεί και ανακοινωθεί πολύ πριν από την εκδήλωση της fake-«πανδημίας» (11/03/2020), στο διαβόητο Event 201 στις 18 Οκτωβρίου 2019, που οργανώθηκε από το "Κέντρο Ασφάλειας της Υγείας" του Johns Hopkins σε συνεργασία με το "Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ" και το "Ίδρυμα Bill & Melinda Gates" (το "Πολιτικό Γραφείο" του Χίτλερ του 21ου αιώνα και των ομοτέχνων του) και αφορούσε την προσομοίωση μιάς άσκησης για την αντιμετώπιση μιας πανδημίας κορωνοϊού που επρόκειτο να εμφανιστεί ύστερα από δύο… μήνες. 

Προφανώς, στη σύσκεψη συμμετείχε ένας μεγάλος αριθμός μετενσαρκώσεων του Νοστράδαμου, εξ ου και οι «σοφοί» (αν)εγκέφαλοι που πήραν μέρος σ΄ αυτή, διέθεταν –μεταφυσικώ δικαίω– τη δυνατότητα να προβλέψουν την fake-«πανδημία» 8 εβδομάδες πριν από την πρώτη εκδήλωση της Covid στην πόλη Wuhan της Κίνας. (βλ. το video στο You Tube) 

Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που χαρακτηρίζεται ως Covid δεν είναι καν άρρωστοι, και η συντριπτική πλειοψηφία εκείνων που νοσούν εμφανίζει συμπτώματα κοινού κρυολογήματος για 1-2 εβδομάδες. Αλλά η προπαγάνδα  τους  παρουσιάζει με τρόπο ώστε να εξυπονοείται ότι «μετά από αυτές τις 2 εβδομάδες το άτομο ή αποθεραπεύεται πλήρως ή πεθαίνει». 

Η Covid-19 είναι μια ασθένεια που προκαλείται από έναν ιό, η επικινδυνότητά του οποίου μεγεθύνθηκε με τη χρήση αναξιόπιστων «μαθηματικών μοντέλων» (βλ. την συνεχείς διαψεύσεις των «μοντέλων πρόβλεψης» του αξιολύπητου Neil Ferguson του Imperial College του Λονδίνου). Και επιβλήθηκε στον κόσμο μέσω μιας αδιάκοπης εκστρατείας κατατρομοκράτησης, προκειμένου να πεισθούν οι ανυποψίαστοι ότι «όσοι άνθρωποι αρρωσταίνουν, θα πεθαίνουν» από αυτή τη «νέα» (με οικονομικούς και πολιτικούς στόχους) ​​αρρώστια. Κι αυτό, για να επιτευχθεί ο αποπροσανατολισμός της προσοχής των ανθρώπων από την εν εξελίξει βαθμιαία εγκαθίδρυση μιας παγκόσμιας κυβέρνησης, άκρως αντιδημοκρατικής, ολοκληρωτικής και τεχνοκρατικής, και από την διαφαινόμενη εφιαλτική «κινεζοποίηση» της κοινωνίας, της οικονομίας και της εξουσίας που προβάλει στον κοντινό μας ορίζοντα με τη συνεργασία των εκμεταλλευτικών «αλήτ» όπου γης. 

Τα Μέσα Μαζικής Κατατρομοκράτησης αναφέρονται στην Covid-19, κάνοντάς να φαίνεται ότι «όσοι μολύνονται πεθαίνουν». Γι’ αυτό και ταξινομούνται συστηματικά ως θάνατοι «από» Covid-19, χωρίς καμιά απόδειξη (π.χ. νεκροτομικός έλεγχος) οι θάνατοι που οφείλονται σε οποιαδήποτε άλλη αιτία (από άνοια, καρδιο-αναπνευστικές παθήσεις, καρκίνους, ατυχήματα, ακόμη και από τραυματισμούς από πυροβόλα όπλα). 

  1. 2. Η ΣΚΛΗΡΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ: ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ 

Η «Εθνική Στατιστική Υπηρεσία» του Ηνωμένου Βασιλείου (Office for National Statistics, ONS, UK) αναφέρει ότι: 

1) Σημειώθηκαν 48.168 θάνατοι «από» COVID-19 και μόλις 394 θάνατοι από τη γρίπη, η οποία μέχρι τώρα προκαλούσε τον θάνατο 17.000 ανθρώπων κάθε χρόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο. 

2) Σημειώθηκαν 13.619 θάνατοι από πνευμονία (που μέχρι τώρα προκαλούσε κατά μέσο όρο τον θάνατο 30.000 ανθρώπων κάθε χρόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο. 

Στις «Οδηγίες για τους γιατρούς που συμπληρώνουν ιατρικά πιστοποιητικά θανάτου», αναφέρεται: «Εάν ένας ασθενής είχε τυπικά συμπτώματα της λοίμωξης COVID-19 πριν πεθάνει, αλλά δεν είχε ληφθεί το αποτέλεσμα του σχετικού τεστ, θα ήταν ικανοποιητικό να καταχωρήσουμε ως αιτία θανάτου την COVID-19, σημειώνοντας το πλαίσιο Β… Στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει τεστ, είναι ικανοποιητικό να εφαρμόζουμε την κλινική κρίση». 

https://web.archive.org/web/20200923101927/https://assets.publishing.service.gov.uk/government/uploads/system/uploads/attachment_data/file/877302/guidance-for-doctors-completing- ιατρικά πιστοποιητικά-αιτία-θανάτου-covid-19.pdf 

  1. 3. ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ AKTION T-4: ΖΩΕΣ ΑΝΑΞΙΕΣ ΝΑ ΒΙΩΘΟΥΝ 

Σύμφωνα με τις τελευταίες ανοσολογικές μελέτες, στις περισσότερες χώρες ο δείκτης της συνολικής  θνησιμότητας του Covid-19  (IFR) στον γενικό πληθυσμό κυμαίνεται  μεταξύ 0,1% και 0,5%, πράγμα που είναι συγκρίσιμο με τις μεσαίες πανδημίες της γρίπης του 1957 και του 1968. Κάθε χρόνο, πεθαίνουν από γρίπη 650.000 άνθρωποι. 

Τα πιστοποιητικά θανάτου για την Covid έχουν παραποιηθεί. Με τρόπο ώστε όλοι οι θάνατοι απ’ οποιαδήποτε αιτία να καταχωρούνται ως θάνατοι από covid. 

Όσον αφορά τους υπερβολικούς θανάτους τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και στον κόσμο, εν αναμονή ενός κατακλυσμού ασθενών από Covid-19 που δεν συνέβη ποτέ: 

(1) Εκκενώθηκαν πολλοί θάλαμοι νοσοκομειακών ασθενών που στάλθηκαν σε κέντρα φροντίδας υγείας. 

(2) Ακυρώθηκαν όλες οι «μη- απαραίτητες» θεραπείες και χειρουργικές επεμβάσεις. 

(3) Μειώθηκαν δραστικά οι παροχές υπηρεσιών σε ασθενείς με οτιδήποτε άλλο εκτός της Covid (σε ασθενείς με καρκίνους, καρδιο-αναπνευστικά προβλήματα, εγκεφαλικά επεισόδια, κ.α.). 

(4) Η εξέταση των ασθενών από τους γιατρούς υποβαθμίστηκε σε τηλε-επικοινωνία. 

(5) Ο φόβος που καλλιεργούσαν τα συστημικά Μέσα Μαζικής Αποβλάκωσης και Κατατρομοκράτησης, απέτρεπε πολλούς ασθενείς απ’ το να ζητήσουν ιατρική περίθαλψη 

(6) Η πιο σοβαρή καταστρατήγηση του ιατρικού καθήκοντος συνέβη στα κέντρα φροντίδας ηλικιωμένων  όπου σημειώθηκε το 57% των θανάτων. Η λειτουργία αυτών των ιδρυμάτων που είναι υπεύθυνα για την ιατρική περίθαλψη εξαιρετικά ευάλωτων ανθρώπων (το 70% των οποίων πάσχουν από χρόνια βαριά νοσήματα) «εκτροχιάστηκε» και οι ασθενείς καταδικάστηκαν να βιώσουν τις τελευταίες ώρες τους σε συνθήκες απομόνωσης, μοναξιάς και έλλειψης φροντίδας (ενώ σε πολλές περιπτώσεις, οι ασθενείς παρέμειναν υποσιτισμένοι και αφυδατωμένοι). 

  1. 4. Ο ΙΟΣ SARS-CoV-2 ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΣΕ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΑ LOCKDOWN 

Η «Επιδημιολογία που Βασίζεται στα Λύματα» (Wastewater Based Epidemiology - WBE), μια επιδημιολογία που βασίζεται σε απτά υλικά και αποδείξιμα στοιχεία (σε πλήρη αντίθεση με την υποθετικολογική «επιδημιολογία» που βασίζεται σε διαρκώς τροποποιούμενες στατικές προσεγγίσεις με βάση κάποια αλλοπρόσαλλά μαθηματικά «μοντέλα») αποκαλύπτει ότι "ο ιός SARS-CoV-2 κυκλοφορούσε στην Ευρώπη και την Λατινική Αμερική για τουλάχιστον ένα χρόνο ΠΡΙΝ από την κήρυξη της fake-πανδημίας από τον Π.Ο.Υ.": 

Τα στοιχεία που στηρίζουν αυτή τη διαπίστωση προήλθαν από εξέταση λυμάτων σε πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων: 

Βλ. 138 μελέτες που αποδεικνύουν την εγκυρότητα της WBE

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32387778/ 

Πριν από την δημοσιοποίηση αυτών των στοιχείων, μια συστηματική ανασκόπηση των διαθέσιμων επιστημονικών ερευνών σχετικά με την ύπαρξη του RNA ιού SARS-CoV-2 σε κόπρανα, αποκάλυψε την ύπαρξη της παρουσία του σ’ αυτά. Εξετάζοντας 26 σχετικές μελέτες, οι ερευνητές σημείωσαν ότι σχεδόν το 54% των δειγμάτων κοπράνων που ελήφθησαν από επιβεβαιωμένους ασθενείς με COVID-19 περιείχαν SARS-CoV-2.  

  1. 5. Ο ΠΟΥ ΕΝΤΑΣΣΕΙ ΤΗΝ COVID ΣΤΟΝ ICD-10 ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΚΔΗΛΩΘΕΙ (!) 

ΣΤΙΣ 1 ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 2019, ο ΠΟΥ ταξινόμησε μια άγνωστη τότε νόσο (την Covid-19) στον ισχύοντα «Διεθνή Πίνακα Ταξινόμησης των Νόσων» (ICD-10), με τον κωδικό 2020 ICD-10-CM (του CDC U07.1) όπου περιγράφεται ως 2019-nCoV (Acute Respiratory Disease), η οποία επιτρέπει να τίθεται η διάγνωση «COVID-19» χωρίς προηγούμενη αυτοψία, πράγμα που διόγκωσε υπερβολικά τη θνησιμότητά της. 

Με μια καταπληκτική διορατικότητα (!), ο ΠΟΥ περιέγραψε και ταξινόμησε την –άγνωστη, τότε– νόσο Covid τον Οκτώβριο του 2019, δηλαδή δυόμιση μήνες ΠΡΙΝ από την εκδήλωση της νόσου στην Κίνα (για την οποία ενημερώθηκε ο ΠΟΥ στις 31 Δεκεμβρίου 2019) και πέντε μήνες ΠΡΙΝ από την κήρυξη της fake-«πανδημίας» στις 11 Μαρτίου 2020. 

Η ταξινόμηση της Covid ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για μπορεί να της αποδοθεί ένας διαρκώς αυξανόμενος αριθμός θανάτων που θα οδηγούσε στην επιβολή της νέκρωση της κοινωνίας και της οικονομίας (lockdown) σε παγκόσμιο επίπεδο. 

ΣΤΙΣ 18 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2019, πραγματοποιήθηκε το διαβόητο Event 201 που οργανώθηκε από το Κέντρο Ασφάλειας της Υγείας (Canter for Health Security) του Johns Hopkins σε συνεργασία με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ και το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates (το «Πολιτικό Γραφείο» του Χίτλερ του 21ου αιώνα και των ομοτέχνων του). 

Το Event 201 αφορούσε την προσομοίωση μιάς άσκησης για την αντιμετώπιση της πανδημίας ενός κορωνοϊού, που επρόκειτο να εμφανιστεί 6 εβδομάδες ΑΡΓΟΤΕΡΑ (31 Δεκεμβρίου 2019) και να αποτελέσει το πρόσχημα για την κήρυξη μιας fake-«πανδημίας» πέντε  μήνες ΜΕΤΑ (11 Μαρτίου 2020). 

Προφανώς, οι «σοφοί» που πήραν μέρος στο Event 201 διέθεταν μια ανεξήγητη μεταφυσική ικανότητα πρόβλεψης των μελλούμενων ή τα είχαν προσχεδιάσει, έχοντας γνώση των μελετών της «Επιδημιολογίας που Βασίζεται στα Λύματα», οι οποίες είχαν εντοπίσει την ύπαρξη του ιού RNA του SARS-Cov-2 που «κολυμπούσε» στα λύματα της Ευρώπης και της Νότιας Αμερικής, ήδη από τις αρχές του… 2019. 

Εξ’ ου και το εύλογο ερώτημα: Τι ήξεραν τότε οι αξιωματούχοι της δημόσιας υγείας και από πότε το γνώριζαν; 

  1. ΣΚΟΠΙΜΗ ΠΑΡΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ «ΘΝΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΙΤΙΕΣ» 

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ κάποιος επί μερικούς μήνες τους αριθμούς που δημοσιεύουν τα «Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης των Νόσων» (CDC), διαπιστώνει ότι o συνολικός αριθμός των θανάτων «από» την Covid-19 κατά την περίοδο από τον Απρίλιο μέχρι τα μέσα Ιουλίου 2020, έχει αυξηθεί σημαντικά με την (εκ των υστέρων και με σημαντική καθυστέρηση) προσθήκη δεκάδων χιλιάδων θανάτων, με τρόπο ώστε ο αριθμός τους να ταιριάζει με την αρχική «αφήγηση» που προβλήθηκε ως λόγος για τo γενικό Lockdown, στέλνοντας δισεκατομμύρια ανθρώπους στην κόλαση της ανεργίας και της απελπισίας, του υποσιτισμού και της λιμοκτονίας, της αρρώστιας και του θανάτου. 

Οι αρχικές προβλέψεις της θνησιμότητας του ΠΟΥ και των παρατρεχάμενων του ήταν τόσο κραυγαλέα ανακριβείς (χονδροειδώς διογκωμένοι), ώστε μόνη εξήγησή τους είναι ότι οφείλονται σε σκόπιμη διαστρεβλωτική παρέμβαση στο διαθέσιμο υλικό ή σε απεριόριστη άγνοια, ανικανότητα ή ανεντιμότητα των διαχειριστών του. 

Στην πραγματικότητα ο ΠΟΥ αναφέρεται στο ποσοστό θνησιμότητας με βάση τον αριθμό των ατόμων που είχαν θετικά τεστ (τα οποία είναι απολύτως αναξιόπιστα λόγω του μεγάλου ποσοστού ψευδώς θετικών και ψευδώς αρνητικών αποτελεσμάτων και μπορούν να χρησιμοποιούνται κατά το δοκούν). Φυσικά, ο αριθμός των ατόμων που έχουν «μολυνθεί» και είναι ασυμπτωματικοί χωρίς να έχουν υποστεί τεστ, είναι πολύ υψηλότερος (10 φορές υψηλότερος (λένε τα CDC), πράγμα που δείχνει ότι το ποσοστό θνησιμότητας της Covid είναι πολύ χαμηλότερο από το ποσοστό θνησιμότητας της γρίπης. 

Η γρίπη και η Covid είναι πιθανό να προκαλέσουν σοβαρές παρενέργειες σε υπερήλικες με βαριά υποκείμενα νοσήματα. Αλλά στις ΗΠΑ, περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωπο πεθαίνουν κάθε χρόνο στα νοσοκομεία όπου ασκείται η κυρίαρχη ιατρική τύπου Rockefeller, ως αποτέλεσμα ενός πλήθους αιτιών, ανάμεσα στις οποίες τα διάφορα σοβαρά νοσήματα, τα ιατρικά σφάλματα, οι λανθασμένες διαγνώσεις και οι παρενέργειες των συνταγογραφούμενων φαρμάκων. 

Πριν από τo Lockdown, υπήρχαν 130 εκατομμύρια άνθρωποι που ζούσαν σε συνθήκες λιμοκτονίας λόγω ένδειας. Μετά το Lockdown, ο αριθμός τους έχει διπλασιαστεί. Οι αυτοκτονίες έχουν τριπλασιαστεί. Οι θάνατοι από υπερβολική δόση έχουν διπλασιαστεί. Και επειδή, τίποτα δεν δείχνει ότι η οικονομία μπορεί να εξαλείψει τις συνέπειες των Lockdown, θα πρέπει να αναμένονται περισσότεροι «θάνατοι από απόγνωση.» 

Όταν ένα σχέδιο που εφαρμόζεται για την «ανάσχεση» ενός ιού χαμηλής θνησιμότητας, σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους απ’ ό,τι η ίδια η νόσος που προκαλείται από αυτόν, είναι τραγικά αποτυχημένο και πρέπει να εγκαταλείπεται. 

  1. ΕΠΙΛΟΓΟΣ: Η «ΚΙΝΕΖΟΠΟΙΗΣΗ» ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ 

Όλα δείχνουν ότι η γεωπολιτική ισορροπία που ανατράπηκε με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ρωσίας (1991) και την είσοδο της Κίνας στην διεθνή σκηνή (2001), τείνει να αποκατασταθεί με την «κινεζοποίηση» παγκόσμιας κοινωνίας και την οργάνωση του νέου καταμερισμού ισχύος γύρω από δύο κύρια κέντρα (τις ΗΠΑ και την ΚΙΝΑ) και ένα δευτερεύον (τη μετα-σοβιετική Ρωσία), με τα οποία θα στοιχηθούν όλες οι μεσαίες και οι μικρές χώρες με βάση πρωτίστως τα συμφέροντα των νέων «Μεγάλων Δυνάμεων» και εντελώς δευτερευόντως τα δικά τους. 

Η προηγούμενη αρχιτεκτονική της ισχύος περιελάμβανε έναν διχοτομημένο πλανήτη (ΗΠΑ, ΕΣΔΔ). Η καινούρια αρχιτεκτονική της ισχύος φαίνεται ότι θα περιλαμβάνει έναν τριχοτομημένο πλανήτη, οι τρεις υποδιαιρέσεις του οποίου θα εποπτεύονται άγρυπνα από τρία ανταγωνιστικά και, συγχρόνως, συνεργαζόμενα «Πολιτικά Γραφεία», 

  • ΜΙΑ «ΖΩΝΗ ΕΠΙΡΡΟΗΣ» ΤΩΝ ΗΠΑ, με άξονα αναφοράς έναν δεσποτικό κρατικο-ιδιωτικό καπιταλισμό υπό την εποπτεία του κοινού επιτελείου του αμερικανικού κράτους, του στρατιωτικού και βιομηχανικού συμπλέγματος (για την επικινδυνότητα του οποίου είχε προειδοποιήσει από το 1961 ο στρατηγός και πρόεδρος των ΗΠΑ Ντουάιτ Αϊζενχάουερ) της Big Phara, της Big Tech, των Μέσων «ενημέρωσης» και των εταιρικών ομίλων κάθε είδους), που θα διατηρεί τα εξωτερικά χαρακτηριστικά της δημοκρατίας και, συγχρόνως, θα την καταλύει εμπράκτως. 
  • ΜΙΑ «ΖΩΝΗ ΕΠΙΡΡΟΗΣ» ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ, με άξονα αναφοράς έναν δουλοκτητικό κρατικό καπιταλισμό υπό την εποπτεία του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας, που έκανε πράξη την επιδίωξη του Λένιν για τον κρατικό σοσιαλισμό.

[σημείωση: για τον οποίο «ο κρατικός καπιταλισμός είναι ο προθάλαμος του καπιταλισμού" (Λένιν, Η επικείμενη καταστροφή, 1918) και "Η γραφειοκρατία απέναντι στη δημοκρατία και ο συγκεντρωτισμός απέναντι στην αυτονομία, είναι η οργανωτική αρχή του επαναστατικού κόμματος απέναντι στην οργανωτική αρχή των οπορτουνιστών» (Λένιν, Ένα βήμα μπρος, δύο βήματα πίσω)]. Και, 

  • ΜΙΑ «ΖΩΝΗ ΕΠΙΡΡΟΗΣ» ΤΗΣ ΜΕΤΑΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΡΩΣΙΑΣ σε δευτερεύοντα ρόλο, με άξονα αναφοράς ένα αυταρχικό κλεπτοκρατικό καθεστώς τύπου Πούτιν. 

Ας μη ξεχνάμε ότι η ανατραπείσα προηγούμενη «κατάσταση ισορροπίας» που εξασφάλισε στον πλανήτη μισό αιώνα σχετικής ειρήνης ήταν αποτέλεσμα ενός καθορισμού των «ζωνών επιρροής» που προέκυψαν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο (Τεχεράνη, 1943 – Μόσχα, 1944 – Γιάλτα και Πότσνταμ, 1945 – και όλοι οι «διακανονισμοί» που τις συμπλήρωσαν εν συνεχεία) που είχαν ως αποτέλεσμα οι δύο υπερδυνάμεις να μη συγκρουστούν ποτέ μεταξύ τους απευθείας και να περιοριστούν σε περιφερειακούς «πολέμους δι’ αντιπροσώπων». 

Προς το παρόν, ζώντας σε μια εξαιρετικά ρευστή και επικίνδυνη εποχή –όπου μπορεί να συμβεί οτιδήποτε– είμαστε μάρτυρες και θύματα μιας ανελέητης σύγκρουσης ανάμεσα σ’ αυτές τις τρεις δυνάμεις που αποσκοπούν στην αύξηση της επιρροής τους πριν από τον τελικό διακανονισμό. 

Σ’ αυτή τη σύγκρουση, η κατασκευή και η εργαλειακή χρήση του ιού SARS-CoV-2, της νόσου Covid-19 και τα μέτρα αντιμετώπισής του, που εφαρμόστηκαν και εφαρμόζονται με τρομακτική ομοιομορφία σε παγκόσμια κλίμακα (lockdown, δηλ. νέκρωση της οικονομίας και της κοινωνίας, μάσκες, αποστάσεις, κ.α.) παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο για την εξουδετέρωση των αντιδράσεων των λαών-υποψηφίων θυμάτων που δεν επιθυμούν να ζήσουν ούτε σε συνθήκες δεσποτικού κρατικο-ιδιωτικού καπιταλισμού (ΗΠΑ), ούτε σε συνθήκες δουλοκτητικού κρατικού καπιταλισμού (Κίνα), ούτε σε συνθήκες αυταρχικού κλεπτοκρατικού καθεστώτος (μετασοβιετική Ρωσία). 

  1. ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ; 

Στο πλαίσιο αυτών των εξελίξεων, προβάλλει το κρίσιμο ερώτημα: Σε ποια «ζώνη επιρροής» θα ριχθεί η Ελλάδα, με δεδομένο ότι ως μικρή δύναμη έχει την γεωγραφική και ιστορική «ατυχία» να συνορεύει με την Τουρκία, μια χώρα που είναι μάλλον βέβαιο ότι στη νέα αρχιτεκτονική της ισχύος θα καταχωρηθεί ως περιφερειακή δύναμη μεσαίας ισχύος.  

Το 1944, στο Μεγάλο Παζάρι των «ποσοστών επιρροής» (Μόσχα, 9-10/10/1944), ο Τσόρτσιλ παραχώρησε στον Στάλιν όλες τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης προκειμένου να κρατήσει στη βρετανική «ζώνη επιρροής» την Ελλάδα, χώρα-κλειδί για τον έλεγχο της Μεσογείου από τη Βρετανία, πράγμα που αφενός απέτρεπε την έξοδο της Ρωσίας στη μεσογειακή λίμνη και αφετέρου διασφάλιζε την επικοινωνία με την Ινδία, το τότε «διαμάντι του στέμματος» της αυτοκρατορίας. 

Το 2020, δεν υπάρχει κανένας πολιτικός αντίστοιχος του «Τσόρτσιλ», ούτε κάποια αυτοκρατορία, ούτε κάποιο «διαμάντι του στέμματος» που θα μπορούσε να ρίξουν το βάρος τους στο νέο Μεγάλο Παζάρι και να καθορίσουν τη θέση της Ελλάδας στην επιρροή της Ευρώπης. Απ’ αυτή την άποψη, τα πάντα είναι ακαθόριστα και ρευστά. 

Το μόνο σίγουρο είναι ότι η Ελλάδα έχει μια κυβέρνηση (την κυβέρνηση Μητσοτάκη) που ακολουθώντας τις «οδηγίες» του Βερολίνου, εφαρμόζει συστηματικά μια πολιτική εξουθένωσης των πολιτών με τα μέτρα νέκρωσης της κοινωνίας και της οικονομίας (lockdown) στο όνομα της αντιμετώπισης ενός… κορωνοϊού. 

Η εξάρτηση της χώρας από τη Γερμανία σημαίνει ότι στο εν εξελίξει νέο Μεγάλο Παζάρι για τις «ζώνες επιρροής» στη νέα γεωπολιτική ισορροπία, η θέση της Ελλάδας στο νέο αρχιτεκτονικό χάρτη της ισχύος στον τριχοτομημένου κόσμο, θα καθοριστεί πρωτίστως από το Βερολίνο που δεν θα διστάσει να αποδεχθεί την εκχώρηση της Ελλάδας (και της Κύπρου) στην επιρροή της Τουρκίας, εάν αυτό εναρμονίζεται με τα συμφέροντα της Γερμανίας. 

Και σε μια τέτοια εξέλιξη –που καθένας απεύχεται– μια καθημαγμένη κοινωνία και μια διαλυμένη οικονομία δεν μπορεί να προβάλει την παραμικρή αντίσταση.  

Καλώς ήρθατε στην κόλαση του πραγματικού ελέω ενός «ηρωικού αγώνα» εναντίον ενός… ιού.

Κλεάνθης Γρίβας

 

ΟΙ ΠΑΡΑΔΟΞΕΣ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

και το ψυχορράγημα της δημοκρατίας 

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: ΟΙ «ΠΡΑΣΙΝΟΙ» ΠΑΛΙΔΡΟΜΟΥΝ ΣΤΟ 1935-1945

HΠΑ: ΟΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΦΙΜΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΤΡΑΜΠ 

Κλεάνθης Γρίβας

6 Νοεμβρίου 2020

 

Στη ΓΕΡΜΑΝΙΑ, οι «Πράσινοι» μεταμορφώνονται σε ακροδεξιούς και οι ακροδεξιοί σε «δημοκράτες». Στις ΗΠΑ οι «σοβαροί αντι-λαϊκιστές» (!) χρησιμοποιούν αδίστακτα τις μεθόδους των λαϊκιστών και μεταλλάσσονται σε λαϊκιστές. Ζούμε σε εποχή καθολικής σύγχυσης και αλλεπάλληλων απρόσμενων «μεταμορφώσεων» και μεταλλάξεων, μοναδική ερμηνευτική πυξίδα της οποίας,  παραμένει η προειδοποίηση του Albert Camus: «Αλλά τα στρατόπεδα των σκλάβων που οργανώνονται κάτω από τη σημαία της ελευθερίας και οι σφαγές που γίνονται με κίνητρο την αγάπη για τον άνθρωπο ή το κέφι του υπεράνθρωπου, φέρνουν σε αμηχανία την κρίση. Όταν το έγκλημα ντύνεται με τη φορεσιά της αθωότητας -σε μια παράδοξη αντιστροφή των ρόλων που συμβαίνει συχνά στην εποχή μας- είναι η αθωότητα εκείνη που πρέπει να απολογηθεί». (Αlbert Camus, Ο Επαναστατημένος Άνθρωπος, Αθήνα, Μπουκουμάνης, 1971, σ. 18)  

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: ΟΙ «ΠΡΑΣΙΝΟΙ» ΠΑΛΙΔΡΟΜΟΥΝ ΣΤΟ 1935-1945 

Οι «Πράσινοι» (τί πράγμα είναι άραγε αυτό στην πραγματικότητα;) επιλήσμονες των εφιαλτικών φυλετικών Νόμων της Νυρεμβέργης (1935), για την «συντήρηση της καθαρότητας του γερμανικού αίματος», αρχικά μέσω μαζικών στειρώσεων και της «ευθανασίας» (1935-1938), στη συνέχεια μέσω της μαζικής δολοφονίας εκείνων που «οι ζωές τους δεν άξιζαν να βιωθούν» με την Επιχείρησης  Aktion T-4 (1938-1941), με κατάληξη το ΑΟΥΣΒΙΤΣ, αυτή την αξεπέραστη εμβληματική ιστορική απόδειξη του γεγονότος ότι η βαρβαρότητα του ανθρώπου δεν έχει όρια. 

Οι «Πράσινοι», μια μυστήρια ποικιλόχρωμη πολιτική κουρελού, προϊόν μιας εποχής σύγχυσης και καιροσκοπισμού, προτείνουν «να θεωρούνται πολιτικοί εγκληματίες οι αρνητές του κορωνοϊού», παραβιάζοντας κατάφωρα τις Αρχές και τον Κώδικα της Νυρεμβέργης, μια απ’ τις πιο κεφαλαιώδεις κατακτήσεις που προέκυψαν από την συντριβή του ναζισμού (με τίμημα 65 εκατομμύρια νεκρούς), που, μεταξύ άλλων, θέσπισαν το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να δέχεται ή να αρνείται οποιαδήποτε ιατρική πράξη ύστερα από πλήρη ενημέρωσή του. (informed consent). 

Όπως μεταδίδεται: «Οι Πράσινοι του Βερολίνου προτείνουν να καταταγούν οι αξιόποινες πράξεις των αρνητών του κορωνοϊού  στην κατηγορία των πολιτικών εγκλημάτων. Ο κ. Ο Benedikt "Bene" Lux (1981), κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος των Πρασίνων του Βερολίνου για εσωτερικά θέματα, δήλωσε στην εφημερίδα Tagesspiegel ότι «απαιτείται μια συνολική εικόνα της κατάστασης σχετικά με τις αξιόποινες πράξεις των αντιπάλων των μέτρων κατά του κορωνοϊού για να τεκμηριωθεί η  ριζοσπαστικοποίηση με στοιχεία. Γι αυτό θα πρέπει να γίνει μια κεντρική καταγραφή αξιόποινων πράξεων οι οποίες να συμπεριληφθούν στο πεδίο της εγκληματικότητας με πολιτικά κίνητρα, ακριβώς όπως όταν πρόκειται για  ακροδεξιές, ακροαριστερές και ισλαμιστικές αξιόποινες πράξεις. Με την ιδέα αυτή συμφωνεί κατά και το Συνδικάτο της Αστυνομίας (GdP)…»

https://www.zougla.gr/kosmos/article/germania-prasini-na-8eorounte-politiki-eglimaties-i-arnites-tou-koronoiou (Τελευταία ενημέρωση: Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2020, 00:48) 

Σημειωτέον ότι ο πολύς κ. Benedikt Lux, ανάμεσα στο πλήθος των επιτροπών που συμμετέχει (!) είναι και πρόεδρος της Επιτροπής Προστασίας του Συντάγματος από το 2012 και έχει ως στόχο του «μια καλά εξοπλισμένη και εκπαιδευμένη αστυνομική δύναμη και o σεβασμός του κράτους για τα ατομικά δικαιώματα και τις ελευθερίες».  ( https://de.wikipedia.org/wiki/Benedikt_Lux ) 

Και, ω του θαύματος,  οι «δημοκρατικοί» Πράσινοι (καθ’ υπόθεση, πολέμιοι της ναζιστικής παράδοσης) απαιτούν να εφαρμοστούν αστυνομικές πρακτικές του ναζιστικού καθεστώτος εναντίον των ακροδεξιών (που εμφανίζονται ως φορείς αυτής της ναζιστικής παράδοσης) και όσων υπερασπίζονται το μείζον δικαίωμα των πολιτών να αποφασίζουν για οποιαδήποτε ιατρική πράξη τους προτείνεται, απαιτώντας τον σεβασμό της «ενημερωμένης συναίνεσης», της πρώτης και ύψιστης αρχής στο πεδίο των παροχών υπηρεσιών υγείας.

 

HΠΑ: ΟΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΦΙΜΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΤΡΑΜΠ

 

«ΗΠΑ: Μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα διέκοψαν την απευθείας μετάδοση των δηλώσεων Τραμπ, κρίνοντας ότι παραπληροφορούσε». (6 Νοεμβρίου 2020)  https://www.zougla.gr/kosmos/article/megala-tileoptika-diktia-diakoptoun-tin-apef8ias-metadosi-diagelmatos-tou-proedrou  

Όταν η πλανητική χούντα των Δικτατόρων της Πληροφορικής, του Διαδικτύου και των Μέσων Μαζικής Αποβλάκωσης και Τρομοκρατίας φτάνει να λογοκρίνει έναν «πλανητάρχη», τα πράγματα για το μέλλον της δημοκρατίας και το μέλλον μας είναι πολύ χειρότερα και επικίνδυνα από ότι μπορεί να φανταστεί κανείς... 

«Ο Ντόναλτ Τραμπ πήρε τον λόγο για πρώτη φορά μετά τη βραδιά των προεδρικών εκλογών. Αλλά ορισμένα από τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα των ΗΠΑ αποφάσισαν χθες βράδυ να διακόψουν την απευθείας μετάδοση των δηλώσεων του Ρεπουμπλικάνου προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, κρίνοντας ότι παραπληροφορούσε.

Ενώ η καταμέτρηση των ψήφων συνεχίζεται, ο πρόεδρος παρουσιάστηκε μπροστά στις κάμερες από τον Λευκό Οίκο, για να πει, ότι θα κέρδιζε «με ευκολία» εάν λογαριάζονταν μόνο «οι νόμιμες» ψήφοι, αλλά εάν η καταμέτρηση συμπεριλάβει «τις παράνομες ψήφους», οι Δημοκρατικοί θα μπορέσουν «να κλέψουν» τη νίκη στις εκλογές.

Το MSNBC διέκοψε γρήγορα την απευθείας μετάδοση. Ο παρουσιαστής Μπράιαν Ουίλιαμς εξήγησε: «Bρισκόμαστε στην ασυνήθιστη θέση να χρειάζεται όχι μόνο να διακόψουμε τον πρόεδρο των ΗΠΑ, αλλά και να διορθώσουμε αυτά που είπε».

Τα τηλεοπτικά δίκτυα NBC News και ABC News έκαναν το ίδιο, διακόπτοντας αμέσως την απευθείας μετάδοση της προεδρικής συνέντευξης Τύπου.

Το CNN αποφάσισε να μην διακόψει την απευθείας μετάδοση του διαγγέλματος, ούτε να κόψει τον ήχο του μικροφώνου του Τραμπ. Αλλά, αμέσως μετά ο παρουσιαστής του δικτύου Τζέικ Τάπερ αντέκρουσε τις δηλώσεις του αρχηγού του κράτους: «πόσο λυπηρή νύχτα για την Αμερική, όταν βλέπει τον πρόεδρό της (...) να κατηγορεί ψευδώς ανθρώπους ότι προσπαθούν να κλέψουν τις εκλογές, να επιτίθεται στη δημοκρατία μας με ψέματα». 

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗ 

Ο χώρος όπου λειτουργούσε η (σήμερα, νεκροζώντανη) κοινοβουλευτική δημοκρατία αποτελεί πεδίο διαρκών πραξικοπημάτων απ’ αυτούς που βρίσκονται στην εξουσία: ροκανίζουν τους δημοκρατικούς θεσμούς χωρίς να τους καταργούν, κυβερνώντας με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου (μια πρακτική χαρακτηριστική των όπου γης αυταρχικών και δικτατορικών καθεστώτων), επικαλούμενοι πάντοτε «καταστάσεις ανάγκης» ή χρησιμοποιούν τεχνικές πλύσεις εγκεφάλου και χειραγωγούν τις εκλογικές διαδικασίες με τρόπο ώστε να καταλήγουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα. 

Η ολοκληρωτική χειραγώγηση της ανθρώπινης βούλησης και ο συνακόλουθος οριστικός θρίαμβος του πλέγματος των εξουσιοφρενών που βυσσοδομούν ακατάπαυστα στο κορμί της κοινωνίας, αποτελεί την (υπό διαμόρφωση) οδυνηρή πραγματικότητα μιάς ιστορίας που τείνει στην αυτοαναίρεσή της. 

Στο τέρμα αυτής της πορείας, ο άνθρωπος, απογυμνωμένος από την ιστορική του διάσταση, θα «υφίσταται» ως ένα απλό ανιστορικό είδος πλάι στα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Γιατί, όπως έχουμε προειδοποιηθεί από την Hanna Arendt, το πρόβλημα για την εξουσία ήταν πάντοτε «η κατασκευή ενός πράγματος που δεν υπάρχει, ενός ανθρώπινου είδους το οποίο θα μοιάζει με τα άλλα ζωικά είδη και του οποίου η μόνη ελευθερία θα συνίστατο στη διατήρηση του είδους». 

Η κρίσιμη προϋπόθεση για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι η διαμόρφωση ενός νέου τύπου «ανθρώπου» που έχει χάσει αμετάκλητα τη δυνατότητα και το δικαίωμά του να νοηματοδοτεί την κοινωνία, την ιστορία και τη ζωή του, που έχει εσωτερικεύσει την καθολική κυριαρχία της μισθωτής δουλείας ως μιά αδήριτη «αναγκαιότητα» που υπερβαίνει τη θέλησή του, που έχει παραιτηθεί από το δικαίωμά του να δημιουργεί τον κόσμο, την ιστορία και τον εαυτό του. Μ’ άλλα λόγια, που έχει μετασχηματιστεί από ενεργός κινητήρια δύναμη της ιστορίας σε παθητικό ενεργούμενό της. 

Και όπως διαπιστώνει ο Ronald Jaccard: «Αυτός ο τύπος ανθρώπου έχει υλοποιηθεί ιστορικά: Είναι ο άνθρωπος της σύγχρονης εποχής, είναι ο άνθρωπος της μάζας, ο ικανοποιημένος με την ευτελή του μόρφωση, τις ασήμαντες αρετές του, την ευτυχία που του προκαλεί η μέτρια τοξικομανία του... Είναι ένας άνθρωπος αδύναμος, αφοπλισμένος, ευνουχισμένος, απομονωμένος. Είναι ο άνθρωπος της ψυχρής τεχνολογίας και των κομματιασμένων συναισθημάτων. Είναι ο άνθρωπος που έχει εξοριστεί μέσα στον εαυτό του. Σχιζοειδικός έξω απ' τους τοίχους του ψυχιατρείου, Σχιζοφρενικός μέσα σ' αυτούς». (R. Jaccard: Η εξορία μέσα μας, Αθήνα, Χατζηνικολή, 1981, σ. 11). 

Γι’ αυτόν ακριβώς τον νέο τύπο «ανθρώπου» οργανώνεται η πλανητική στρατοπεδική κοινωνία που το πειραματικό της μοντέλο έχει δοκιμαστεί μαζικά με «επιτυχία» στα εργαστήρια της «ολοκληρωτικής κυριαρχίας», στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του ναζιστικού ολοκληρωτισμού που αποτελούν το σημερινό προείκασμα του αποτρόπαιου κοντινού μέλλοντος της ανθρώπινης κοινωνίας, η οποία θα συντίθεται από μιά ομοιογενή μάζα ανιστορικών ανθρωποειδών, προγραμματισμένων να μην παρεκκλίνουν ποτέ από τον «κανόνα», ένα άθυρμα από ιδεώδεις μέσους «πολίτες» για τους οποίους δεν έχει καμιά σημασία εάν φορούν την ομοιόμορφη στολή των φυλακισμένων ή εάν βολεύονται με ένα συμβατικό ζουρλομανδύα. 

Μια «ποιοτική» αναπαλαίωση της εξουσίας απείρως χειρότερης από το πειραματικό της μοντέλο, στην οποία η  κτηνωδία της οργανωμένης «νόμιμης» βίας συνδυάζεται με μια σωτηριολογική «θεραπευτική» ιδεολογία. Που έγινε δυνατή απλώς και μόνο γιατί λησμονήσαμε ότι «πίσω από κάθε σωτήρα, βαδίζει πάντα ένας δήμιος». (Samuel Johnson, 1709–1784) 

Κλεάνθης Γρίβας

 

 

Η ΤΥΡΑNΝΙΑ ΤΗΣ ΚΟΡΩΝΟ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ - 1

Έκτακτος υπότιτλος: Eπόμενο μέτρο o Στρατιωτικός Νόμος;)

Κλεάνθης Γρίβας

4 Νοεμβρίου 2020 

«Αλλά τα στρατόπεδα των σκλάβων που οργανώνονται κάτω από τη σημαία της ελευθερίας και οι σφαγές που γίνονται με κίνητρο την αγάπη για τον άνθρωπο ή το κέφι του υπεράνθρωπου, φέρνουν σε αμηχανία την κρίση. Όταν το έγκλημα ντύνεται με τη φορεσιά της αθωότητας -σε μια παράδοξη αντιστροφή των ρόλων που συμβαίνει συχνά στην εποχή μας- είναι η αθωότητα εκείνη που πρέπει να απολογηθεί».

Αlbert Camus, Ο Επαναστατημένος Άνθρωπος

(Αθήνα, Μπουκουμάνης, 1971, σ. 18)

 

Με το αφιόνι της κορωνο-τρομοκροτίας, οι πολίτες των δημοκρατικών χωρών θα κοιμηθούν φορώντας «αναπνευστικό φίμωτρο» και θα ξυπνήσουν φορώντας ένα «σιδερένιο προσωπείο», απογυμνωμένοι από τις ελευθερίες και τα δικαιώματά τους και μεταλλαγμένοι από τα εμβόλια που περιέχουν γενετικό υλικό (συνθετικό DNA και RNA). Ας μη ξεχνάμε ποτέ  ότι «η προστασία των λαών υπήρξε ανέκαθεν το άλλοθι όλων των τυράννων»... 

Η ενατένιση της ατέλειωτης ουράς των ανθρώπων που περίμεναν πολλές ώρες σε όλη την έκταση της παραλίας, προκειμένου να υποβληθούν στα «δωρεάν» αναξιόπιστα τεστ «για» τον κορωνοϊό (τα οποία δεν είναι ούτε ειδικά για τον κορωνοϊό και εμφανίζουν ένα μεγάλο ποσοστό ψευδώς θετικών και ψευδώς αρνητικών αποτελεσμάτων), πυροδότησε ένα πλήθος απαισιόδοξων σκέψεων για το παρόν και το μέλλον μας (εάν, φυσικά, υπάρξει). 

Άνθρωποι κάθε ηλικίας, αγνοώντας ότι η προδιαγεγραμμένη αύξηση των εντοπιζόμενων «κρουσμάτων» (δεδομένου ότι όσο πιο πολλά τεστ γίνονται τόσο περισσότερα «κρούσματα» εντοπίζονται), θα χρησιμοποιούνταν εναντίον όλων μας σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο: σε ατομικό επίπεδο επειδή ένα –κατά κανόνα, ψευδώς– θετικό αποτέλεσμα θα έθετε το «κρούσμα» σε καθεστώς καραντίνας και  σε συλλογικό επίπεδο επειδή θα χρησιμοποιούνταν εναντίον όλων μας, ως δικαιολογία για την –επαναλαμβανόμενη– καταστροφή της καθημερινότητάς μας μέσω των Lockdown, όταν οι διαχειριστές της εξουσίας θα έκριναν ότι αυτό θα εξυπηρετούσε τις αλλότριες σκοπιμότητές τους. 

Μια ατέλειωτη ουρά ανθρώπων που αγόμενοι και φερόμενοι υπό το κράτος της κορωνο-τρομοκρατίας, έβαζαν χαζοχαρούμενα και με τη θέληση τους το κεφάλι τους (αλλά και τα κεφάλια όλων μας) στον πάγκο του χασάπη, αρνούμενοι ή αδυνατώντας να σκεφτούν

 

  • Ότι όλοι οι ολοκληρωτικοί, αλλά μάταιοι, πόλεμοι εναντίον εξουσιαστικά κατασκευασμένων απειλών έχουν ως αποτέλεσμα την περιστολή και, τελικά, την κατάργηση των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. 
  • Ότι όλες οι θεωρίες συνομωσίας επινοούνται από αφελείς που δεν έχουν καμιά δυνατότητα να τις υλοποιήσουν, αλλά, «παραδόξως» χλευάζονται συστηματικά από τους πραγματικούς συνωμότες που έχουν τα μέσα να υλοποιούν τις δικές τους (γνήσιες ) συνωμοσίες. 
  • Ότι τα βοθρολύματα της fake-«επιστήμης» των πρόθυμων συνεργατών ποτέ δεν εξυπηρέτησαν τις ανάγκες της κοινωνίας, αλλά τα συμφέροντα των εργοδοτών τους. 
  • Ότι τα βρωμερά «παιχνίδια» του διεφθαρμένου ΠΟΥ και των κατά τόπους «επιδημιολόγων» του, εξυπηρετούν πάντοτε τα συμφέροντα του μείζονος εργοδότη τους (της Big Pharma και της Κόζα Νόστρα της Πληροφορικής και των Δικτατόρων του διαδικτύου). 
  • Ότι οι ορδές των ανενδοίαστων συμφεροντολόγων «ζηλωτών» έχουν κηρύξει ολοκληρωτικό πόλεμο εναντίον της Ζωής και της Ελευθερίας των Πολιτών, προκειμένου να τους μετατρέψουν σε ευπειθή ζόμπι – υπηκόους. 
  • Ότι στο βάθος του (κοντινού μας) ορίζοντα προβάλλει απειλητικός ο εφιάλτης της ΚΙΝΕΖΟΠΟΙΗΣΗΣ της παγκόσμιας εξουσίας, κοινωνίας και οικονομίας, με πρόσχημα κάποιες fake-«απειλές» (όπως αυτή του κορωνοϊού που προκαλεί μια νόσο παρόμοια με μια συνήθη γρίπη), με στόχο ώστε κατατρομοκρατημένοι, να οδηγηθούμε με τη θέλησή μας στο θάνατό μας. 
  • Ότι η αναβίωση της μεσαιωνικής δεσποτείας με πολύ πιο τρομακτική μορφή εξαιτίας των σύγχρονων τεχνολογικών δυνατοτήτων, είναι προ των θυρών. Και τέλος, 
  • Ότι για να επιβιώσουμε πρέπει να αντισταθούμε, όσο υπάρχει καιρός. Γιατί, εάν επιβληθεί τελικά το πραξικόπημα της Χούντας του 21ου αιώνα, θα εξαλειφθεί κάθε περιθώριο αντίστασης.
  • ●●

 

ΠΟΥ (11 Μαρτίου 2020): Επιβάλλεται γενική νέκρωση της κοινωνίας και της οικονομίας με την «αιτιολογία» ότι δείκτης θνησιμότητας του κορωνοϊού είναι 3,4%. 

ΠΟΥ (5 Οκτωβρίου 2020), Dr. Michael Ryan, επιτελικό στέλεχος του ΠΟΥ: «Καλύτερες εκτιμήσεις μας, έθεσαν το ποσοστό θνησιμότητας στο 0,14%»

[0,14%, δηλαδή 23 φορές ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ από το 3,4% που χρησιμοποιήθηκε από τον ΠΟΥ για την κήρυξη της fake-πανδημίας και επιβεβαιώνει –κατά λάθος;– ότι η Covid-19 δεν είναι πιο επικίνδυνη από τη γρίπη και ότι η «πανδημία» ήταν fake]. 

Σωτήρης Τσιόδρας (δημόσια δήλωση στις 4/5/2020): «Εμείς κάναμε μια ακόμη υπερβολή: οποιοσδήποτε πέθαινε από ή με covid, καταγραφόταν σαν να πέθαινε από covid». [!!!]

• • 

Σωτήρης Τσιόδρας – Θεόδωρος Λύτρας (26/9/2020): «Στην πραγματικότητα, η ανοσία της αγέλης αποτελεί τον ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΤΡΟΠΟ να οδηγηθούμε στο τελικό στάδιο της CoViD-19 […] Η πανδημία θα τελειώσει οριστικά ΜΟΝΟ όταν επιτευχθεί η ανοσία της αγέλης». 

Θάνος Δημόπουλος - Δημήτριος Παρασκευής (Ιατρική, ΕΚΠΑ): «Οποιαδήποτε στρατηγική πρόληψης της πανδημίας που βασίζεται στην ανάπτυξη ανοσίας από μόλυνση με COVID-19 είναι προβληματική… Μία τέτοια στρατηγική δεν μπορεί να τερματίσει την πανδημία του COVID-19».  [προφανώς επειδή δεν παράγει κέρδη για την Κόζα Νόστρα της Big Pharma και τα μίσθαρνα όργανά της]

https://esquire.com.gr/epikairotita/12133/h-anosia-tis-agelis-einai-mia-plani-sumfona-me-tous-kathigites-tou-ekpa  

 

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

  1. 1. ΣΤΗΝ ΠΑΣΑΡΕΛΛΑ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 

Ένα πλήθος από μασκοφορεμένους λοιμωξιολόγους, γιατρούς και γιατρούς-συνδικαλιστές παντός καιρού (σημειωτέον ότι οι διοικήσεις όλων των καθ’ ημάς δήθεν «επιστημονικών» συντεχνιακών συσπειρώσεων εκλέγονται με "επιστημονικά" κομματικά ψηφοδέλτιαέλεος), μας σφυροκοπούν ακατάπαυστα, παρελαύνοντας (με το, πολλαπλώς, αζημίωτο) από τις οθόνες της τηλεόρασης, επαναλαμβάνοντας τον παραληρηματικό μονόλογό τους έχοντας εξασφαλισμένη την –ναζιστικώ δικαίω– απουσία κάθε αντιλόγου, παρότι αποδεικνύονται καθημερινά (με τις διαρκείς αλληλοαναιρέσεις και τις αυτοδιαψεύσεις τους)  παντελώς άσχετοι με το αντικείμενο που υποτίθεται ότι κατέχουν.(!!) Αλλά γιά ’όλους αυτούς, δεν ισχύει η ρήση του Albert Camus ότι «μιλώντας γι’ αυτά που αγνοείς, στο τέλος τα μαθαίνεις», γιατί τους λείπει ο απαραίτητος χρόνος και η εσωτερική ανάγκη για μελέτη και έρευνα της αλήθειας και όχι της διαρπαγής μιας καρέκλας και της αναζήτησης μιας φλέβας του χρυσού. 

Αξιολύπητοι «επιστήμονες-συνδικαλιστές» και «επιστήμονες-τηλεοπτικοί αστέρες» (που, ας μου επιτραπεί να ξανατονίσω ότι όλοι  ανεξαιρέτως κατέχουν την "καρέκλα" τους ελέω «κομματικών ψηφοδελτίων»), ματαίως προσπαθούν συνεχώς να «τετραγωνίσουν» τον προσωπικό τους «κύκλο» για να βγουν απ’ αυτόν, παρόλο που διαισθάνονται ότι ο κύκλος τους δεν έχει διέξοδο.  

Κι έτσι, είναι υποχρεωμένοι να επαναλαμβάνουν απωθητικά την ίδια κινδυνολογική «ομολογία πίστης» στην τυραννική θρησκεία της δήθεν «επιστήμης» και στα «μέτρα» που θα μας «σώσουν» από τους…  4 Ιππότες της Αποκάλυψης, εναλλασσόμενοι με τα κάθε είδους «αστεράκια» από το χώρο της αξιοθρήνητης show-biz, του θεάτρου και του κινηματογράφου, και πλήθος άλλων «προσωπικοτήτων» (ανάμεσά τους, δυστυχώς, και κάποιοι αξιόλογοι άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών). 

Όλοι τους διεκδικούν, καθένας για λογαριασμό του, τα (προς μεταγενέστερη εξαργύρωση) τα 9 δευτερόλεπτα στα οποία εξαντλείται η εστίαση της προσοχής των απανταχού τρεφόμενων με τα τηλεοπτικά και ιντερνετικά σκουπίδια της συνταγής «βία, αίμα, σπέρμα, τρόμος» (σε διάφορες αναλογίες). 9 δευτερόλεπτα, που σημαίνει μόλις κατά 1 δευτερόλεπτο μεγαλύτερη από τα 8 δευτερόλεπτα που διαρκεί η εστίαση της μνήμης του χρυσόψαρου. (Βλ. Bruno Patino: Ο Πολιτισμός του Χρυσόψαρου. Αθήνα, Καστανιώτης, 2019) 

Όπως γράφει ο καθηγητής του Ποινικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Δ.Π.Θ., Κωνσταντίνος Βαθιώτης:

«Εφόσον, οι Έλληνες εξακολουθούν να δέχονται αδιαμαρτύρητα τα εκάστοτε λαμβανόμενα περιοριστικά μέτρα υποκύπτοντας στον υπέρμετρο φόβο […] είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι για την εγκαθίδρυση της δυστοπικής κοινωνίας μας, που πολύ φοβάμαι ότι θα στιγματίσει ανεπιστρεπτί τα επόμενα χρόνια την εν τινι μέτρω εφιαλτική ζωή μας». 

Κων.Βαθιώτης: «Μόλυνση, επιδημία, κατάσταση εξαίρεσης: Εμβαθύνσεις στα τελευταία κριτικά σημειώματα του Giorgio Agamben». https://emperorsclothes.gr/covid-19/61/

 

2. Ο ΠΟΥ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ (κατά λάθος;) ΟΤΙ Η COVID-19 ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΠΟ ΤΗ ΓΡΙΠΗ

 

  • Στις 11 Μαρτίου 2020, ο ΠΟΥ (Παγκόσμιος Οργανισμός Αρρώστιας και Διαφθοράς, στην πραγματικότητα) κήρυξε άλλη μια ακόμη fake-«πανδημία» της λοίμωξης Covid-19, υποστηρίζοντας ότι εμφάνιζε τον θηριώδη δείκτη θνησιμότητας 3,4%.

 

  • Στις 5 Οκτωβρίου 2020, ο Dr. Michael Ryan, επικεφαλής επιτροπής εκτάκτων αναγκών του ΠΟΥ, αποκάλυψε ότι ο δείκτης θνησιμότητας της λοίμωξης ήταν 0,14%, που είναι 23 φορές μικρότερο από το θηριώδες ποσοστό3,4% που ανακοίνωσε και χρησιμοποίησε ο ΠΟΥ τον Μάρτιο 2020 για να κηρύξει την fake-«πανδημία». 

Η αποκάλυψη έγινε από τον Dr. Michael Ryan, κατά τη διάρκεια της Ειδικής Συνόδου του 34μελούς Εκτελεστικού Συμβουλίου του ΠΟΥ στις  5 Οκτωβρίου 2020: 

«Οι τρέχουσες καλύτερες εκτιμήσεις μας, λένε ότι περίπου το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού μπορεί να έχει μολυνθεί από αυτόν τον ιό. [Sars-Cov-2]. Αυτό ποικίλλει ανάλογα με τη χώρα, ποικίλλει από αστικό σε αγροτικό πληθυσμό, διαφέρει μεταξύ διαφορετικών ομάδων». 

Αυτή η «καλύτερη εκτίμησή τους» σημαίνει μια τεράστια αύξηση σε σχέση με τον αριθμό των «μολυνθέντων» από 35 εκατομμύρια περίπου που αναγνωρίζονται επισήμως σε 780 εκατομμύρια (δηλαδή, υπάρχει μια… "αμελητέα" διαφορά 745 εκατομμυρίων). 

Βεβαίως, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Αρρώστιας και Διαφθοράς (ΠΟΥ) ο οποίος, σημειωτέον, διευθύνεται από τον άσχετο με την ιατρική Tedros Ghebreyesus, Αιθίοπα πρώην τρομοκράτη [που ήταν μέλος του Πολιτικού Γραφείου του Λαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου Trigay - Tigray People's Liberation Front - TPFL, της τρομοκρατικής οργάνωσης της εθνοτικής μειονότητας Tigray –6% του πληθυσμού της Αιθιοπίας– η οποία εξακολουθεί να περιλαμβάνεται στην «Παγκόσμια βάση δεδομένων για την τρομοκρατία» της Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ,] ήταν επόμενο να προβάλλει με τρομοκρατικό τρόπο τη δήλωση του Dr. Ryan ότι «οι τρέχουσες καλύτερες εκτιμήσεις μας, λένε ότι περίπου το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού μπορεί να έχει μολυνθεί από αυτόν τον ιό».

https://www.zougla.gr/kosmos/article/ine-tromokratis-o-dief8intis-tou-pouwho

http://www.grivas.info/emvolia/373-einai-tromokratis-o-diefthyntis-tou-p-o-y

Αλλά, εάν προσεχθεί καλύτερα, αυτή η δήλωση επιβεβαιώνει, για άλλη μια φορά, όλους εκείνους που υποστήριζαν ότι ο ιός δεν είναι τόσο θανατηφόρος όσο είχαν «προβλέψει» (!) όσοι επένδυσαν οικονομικά και πολιτικά στην φονικότητά του: 

  • Το 10%, σημαίνει ότι έχουν «μολυνθεί» 780 εκατομμύρια άνθρωποι. 
  • Παγκοσμίως, ο αριθμός θανάτων που αποδίδονται στην Covid-19 είναι 1.061.539. 
  • Συνεπώς, το ποσοστό της θνησιμότητας από τη λοίμωξη είναι περίπου 0,14% 

       [Σημείωση: Με απλή αριθμητική, 1.061539  ΕΠΙ  100  ΔΙΑ  780.000.000 = 0,14] 

Στην πραγματικότητα, ο δείκτης θνησιμότητας της Covid-19 είναι πιθανότατα πολύ χαμηλότερος από 0,14%, εάν ληφθεί υπόψη η ομολογημένη σκόπιμη διόγκωση των αναφορών  των υποτιθέμενων θανάτων από την Covid. Πράγμα που σημαίνει η Covid είναι πολύ λιγότερο επικίνδυνη από τη γρίπη. 

Κανένα από τα εξαγορασμένα συστημικά Μέσα Μαζικής Αποβλάκωσης δεν αντιλήφθηκε (ή αντιλήφθηκε και αποσιώπησε) τη σημασία αυτής της  δήλωσης  που εμπεριέχεται στην ομιλία του Dr. Ryan,  γιατί ήταν προσηλωμένα στην προσπάθεια να βγάλουν απ’ την ομιλία του όσο πιο δυνατό πιο τρομοκρατικούς τίτλους και να εντείνουν περισσότερο τον πανικό. Το ίδιοι και οι κατά τόπους «εθνικοί λοιμωξιολόγοι» (ή γνήσια, συνωμοσιολόγοι;)

Η Dr. Margaret Harris, εκπρόσωπος του ΠΟΥ, επιβεβαίωσε αργότερα αυτό τον αριθμό, δηλώνοντας ότι βασίστηκε στο μέσο όρο των αποτελεσμάτων όλων των μεγάλων μελετών οροεπιτήρησης που έγιναν σε όλο τον κόσμο. (Βλ. Swiss Policy Reseach:  https://swprs.org/studies-on-covid-19-lethality/ ) 

4. ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΝΑ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ 

Στην σκοτεινή Εποχή της Πίστης, οι δομινικανοί ιεροεξεταστές Sprenger και Kramer που έγραψαν το Μalleus Maleficarum, το «ποινικό εγχειρίδιο» της δίωξης της "μαγείας" και της "αίρεσης", αρχίζουν με τον ισχυρισμό ότι: 

«η πίστη στην ύπαρξη των μαγισσών είναι τόσο ουσιαστικό κομμάτι της Καθολικής πίστης ώστε το να εμμένει κανείς στην αντίθετη άποψη, αγγίζει τα όρια της αίρεσης». (J. Sprenger & H. Kramer: Malleus Maleficarum, σ. Xix). 

Στην κατασκότεινη Εποχή της Fake-"Επιστήμης" και ιδιαίτερα της κορωνο-τρομοκρατίας, οι ιεροεξεταστές της ιατρικής συντεχνίας αναδιατυπώνουν τη δήλωση των προκατόχων ομοτέχνων τους, ως εξής:

«η πίστη στην υψηλή θνησιμότητα του κορωνοϊού είναι τόσο ουσιαστικό κομμάτι της πίστης στην fake-επιστήμη, ώστε το να την αμφισβητεί κανείς με οποιοδήποτε τρόπο αγγίζει τα όρια της αίρεσης».

Και ενώ η Ιερή Εξέταση φρόντιζε για τη «σωτηρία της ψυχής» των θυμάτων της στον ουρανό, καίγοντας τα σώματά τους στη γη, τα πειθαρχικά όργανα της αργυρώνητης ιατρικής συντεχνίας φροντίζουν για την αποκάθαρση του σώματος της από τους «αιρετικούς» κάνοντας τη ζωή τους κόλαση επί γης, μέσω της δίωξης, του εξοστρακισμού και της διαπόμπευσής τους.

Έτσι, ο κάθε fake-επιστήμονας εκπρόσωπός της, μπορεί να απευθύνεται στο συγχυσμένο κοπάδι από τον άμβωνα των βεβαιοτήτων της κραυγαλέας άγνοιάς του, αντιγράφοντας τον ντοστογιεφσκικό «Μεγάλο Ιεροεξεταστή»: 

«Εμείς φροντίζουμε και για τον αδύναμο. Όλοι αυτοί είναι αμαρτωλοί και επαναστάτες, αλλά στο τέλος θα γίνουν ευπειθείς. Θα μας θαυμάζουν και θα μας ατενίζουν σαν θεούς, γιατί εμείς είμαστε έτοιμοι να υπομείνουμε την ελευθερία που, οι ίδιοι, θεώρησαν τόσο αβάστακτη. Και θα τους κυβερνάμε γατί θα τους φαίνεται φοβερό το να είναι ελεύθεροι. Βέβαια θα τους πούμε πως είμαστε υπηρέτες Σου και πως τους εξουσιάζουμε στο όνομα Σου. Θα τους εξαπατήσουμε και πάλι... Κι αυτή η απάτη θα είναι πολύ οδυνηρή για μας, γιατί θα είμαστε αναγκασμένοι να πούμε ψέματα...» (Fyodor Dostoyevsky, Αδελφοί Καραμαζόφ) 

Κλεάνθης Γρίβας 

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ολόκληρο το βίντεο της Ειδικής Συνόδου του ΠΟΥ διαρκεί 6 ώρες και βρίσκεται στην ιστοσελίδα του. Για να αποφύγει κανείς την πολύωρη παρακολούθηση, μπορεί να μεταβεί στη στην ιστοσελίδα του ΠΟΥ: https://www.who.int/news-room/events/detail/2020/10/05/default-calendar/executive-board-special-session-on-the-covid19-response, να κάνει κλικ στο "Συνεδρία 1" και να μεταβεί στο σημείο 1:01:33 για ακρόαση του ακριβούς αποσπάσματος: «Οι τρέχουσες βέλτιστες εκτιμήσεις μας λένε ότι περίπου το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού μπορεί να έχει μολυνθεί από αυτόν τον ιό. Αυτό ποικίλλει ανάλογα με τη χώρα, ποικίλλει από αστικό σε αγροτικό, διαφέρει μεταξύ διαφορετικών ομάδων».

Ολόκληρο το βίντεο και στο You Tube: https://www.youtube.com/watch?v=AVhqJ35QutU

Αποσπάσματα:https://videos.dailymail.co.uk/video/mol/2020/10/05/3029748568336714382/960x540_MP4_3029748568336714382.mp4

 

        ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

  1. ΣΚΟΠΙΜΗ ΔΙΟΓΚΩΣΗ ΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΤΩΝ ΘΑΝΑΤΩΝ
  2. Η ΣΚΛΗΡΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ: ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
  3. ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ AKTION T-4: ΖΩΕΣ ΑΝΑΞΙΕΣ ΝΑ ΒΙΩΘΟΥΝ
  4. Ο ΠΟΥ ΕΝΤΑΣΣΕΙ ΤΗΝ COVD ΣΤΟΝ ICD-10 ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΚΔΗΛΩΘΕΙ (!)
  5. Η ΣΚΟΠΙΜΗ ΠΑΡΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ «ΘΝΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΙΤΙΕΣ»
  6. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΡΟΧΑΔΗΝ

ΑΝΟΣΙΑ ΤΗΣ ΑΓΕΛΗΣ = ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΗΣ COVID-19

Η ΑΘΛΙΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΑΝΕΙ ΣΤΡΟΦΗ 180 ΜΟΙΡΩΝ

ΑΦΟΥ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ ΤΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ 

Σωτήρης Τσιόδρας – Θεόδωρος Λύτρας: 

«Στην πραγματικότητα, η ανοσία της αγέλης αποτελεί τον μοναδικό τρόπο να οδηγηθούμε στο τελικό στάδιο της Covid-19 … Η πανδημία θα τελειώσει οριστικά μόνο όταν επιτευχθεί η ανοσία της αγέλης…». 

ΠΟΤΕ ΛΕΝΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΨΕΥΔΟΝΤΑΙ;

Ο Σωτήρης Τσιόδρας είναι εκπρόσωπος του υπουργείου Υγείας για τον κοροναϊό και, ως τέτοιος, βασικός εκφραστής της κρατικής  προπαγάνδας. Ο Θεόδωρος Λύτρας είναι επιδημιολόγος του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ).

Το άρθρο τους δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Scandinavian Journal of Public Health. στις 26 Σεπτεμβρίου 2020.

https://journals.sagepub.com/doi/full/10.1177/1403494820961293 

μερική αναδημοσίευση: www.iatronet.gr  (13 Οκτωβρίου 2020) και και in.gr (14 Οκτωβρίου 2020) 

https://www.iatronet.gr/eidiseis-nea/epistimi-zwi/news/58179/swtiris-tsiodras-pws-tha-teleiwsei-i-epidimia.html 

https://www.in.gr/2020/10/14/health/health-news/tsiodras-pos-tha-teleiosei-pandimia-oxi-sti-daimonopoiisi-tis-anosias-tis-agelis/ 

 

Μερικά αποσπάμστα από το άρθρο τους που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Scandinavian Journal of Public Health» (το πλήρες κείμενό του, παρατίθεται στο τέλος): . 

"Ανοσία της αγέλης: πρόκειται για μία κατάσταση, κατά την οποία ο αριθμός των ατόμων που έχουν ανοσία σε ένα παθογόνο είναι τόσο μεγάλος, που αυτό δεν βρίσκει έδαφος να διασπαρεί και σταδιακά εξαφανίζεται". 

 "Στην πραγματικότητα, η ανοσία αγέλης αποτελεί τον μοναδικό τρόπο να οδηγηθούμε στο τελικό στάδιο της CoViD-19". 

"Η πανδημία θα τελειώσει οριστικά μόνο όταν επιτευχθεί η ανοσία αγέλης, είτε μέσω εμβολιασμού, είτε μέσω λοίμωξης από τον ιό, είτε μέσω συνδυασμού και των δύο". 

● "Ακόμη και στην περίπτωση που επιτευχθεί ανοσία σε ποσοστά πληθυσμού κάτω από εκείνα που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως «ανοσία αγέλης», θα ακολουθήσει αναλογική μείωση της μεταδοτικότητας του παθογόνου". 

"Σε αυτή την κατεύθυνση, βοηθάει η υποχώρηση του δείκτη μετάδοσης R του ιού κάτω από το 1, ώστε -σε συνδυασμό με τα κατάλληλα μέτρα- να «παγώσει» η επιδημία. Είναι ενδεχόμενο οι χώρες που είχαν περισσότερες λοιμώξεις στο πρώτο κύμα να αντιμετωπίσουν μικρότερα προβλήματα στο δεύτερο κύμα και το αντίστροφο". 

"Μια σημαντική παράμετρος που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη είναι ότι η διάρκεια της προστατευτικής ανοσίας έπειτα από φυσική λοίμωξη από κορωνοϊό δεν είναι, επί του παρόντος, γνωστή. Το δεδομένο αυτό είναι το ζητούμενο στην επιστημονική έρευνα. Τα αντισώματα φαίνεται ότι παραμένουν στον οργανισμό για μερικούς μήνες και η απόκριση των τ-λεμφοκυττάρων ενδέχεται να υπάρχει για αρκετά χρόνια".

"Στην περίπτωση που οι άνθρωποι μολυνθούν ξανά από κορωνοϊό μέσα σε λίγα χρόνια, ο ιός θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ενδημικός, όπως συμβαίνει με άλλους εποχικούς ιούς του αναπνευστικού (γρίπη, συγκυτιακός ιός). Σε αυτή την περίπτωση, η ανοσία αγέλης μπορεί να επιτυγχάνεται μόνο μέσω του εμβολιασμού, ο οποίος ενδέχεται να απαιτεί επανάληψη σε ετήσια βάση, προκειμένου να διατηρηθούν τα επίπεδα ανοσίας." 

● "Το Lockdown: πρόκειται για ένα δίλημμα στο οποίο συγκρούονται η Δημόσια Υγεία και η Οικονομία." 

● "Το lockdown έχει επιπτώσεις και στην υγεία των ανθρώπων, οι οποίες πρέπει να αξιολογούνται σε σχέση με τα οφέλη που μπορεί να προσφέρει. Μεταξύ άλλων, προκαλεί περιορισμούς στην πρόσβαση στο σύστημα Υγείας σε χρονίως πάσχοντες και ψυχολογικά προβλήματα σε ενηλίκους και παιδιά που δεν πηγαίνουν στο σχολείο." 

● "Η οικονομική επίπτωση του lockdown μπορεί να γίνει ορατή και σε πλευρές της Δημόσιας Υγείας, κυρίως μέσω της αυξημένης ανεργίας και των ανισοτήτων. Για τον σκοπό αυτό, τα περιοριστικά μέτρα πρέπει να λαμβάνονται κατόπιν αξιολόγησης, ώστε να ισορροπεί το όφελος στις εμπλεκόμενες παραμέτρους." 

● "Η διατήρηση ενός «σκληρού» lockdown θα μπορούσε να έχει βάση όταν αναμένεται ένα ασφαλές, αποτελεσματικό και σε επαρκείς ποσότητες εμβόλιο, στο τέλος των περιορισμών. Αυτό, ωστόσο, δεν είναι σαφές, καθώς υπάρχουν προβληματισμοί σε σχέση με τα αντισώματα, ενώ ενδέχεται το εμβόλιο να έρθει αργά, για να αλλάξει ουσιαστικά την πορεία της επιδημίας."

----- -----  ------ -----  ------

Το δημοσίευμα των Σωτήρη Τσιοδρα και Θεόδωρου Λύτρα

στην επιστημονική επιθεώρηση Scandinavian Journal of Public Health

FLockdowns and the COVID-19 pandemic: What is the endgame?

 

“… In reality, herd immunity is the only possible endgame of the COVID-19 pandemic … the pandemic will only definitively end once herd immunity is reached”.

 Theodore Lytras   Sotirios Tsiodras

 
Scandinavian Journal of Public Health 

First Published September 26, 2020 

https://journals.sagepub.com/doi/full/10.1177/1403494820961293 

Article Commentary Find in PubMed Article information  -  https://doi.org/10.1177/1403494820961293 

Sotirios Tsiodras is a spokesman for the Hellenic Ministry of Health; the views expressed here are his own.

Theodoros Lytras, is epidemiologist, National Organization of Public Health, Greece  (ΕΟΔΥ).

Abstract

An overall long-term strategy for managing the coronavirus disease 2019 (COVID-19) pandemic is presented. This strategy will need to be maintained until herd immunity is achieved, hopefully through vaccination rather than natural infection. We suggest that a pure test-trace-isolate strategy is likely not practicable in most countries, and a degree of social distancing, ranging up to full lockdown, is the main public-health tool to mitigate the COVID-19 pandemic. Guided by reliable surveillance data, distancing should be continuously optimised down to the lowest sustainable level that guarantees a low and stable infection rate in order to balance its wide-ranging negative effects on public health. The qualitative mixture of social-distancing measures also needs to be carefully optimised in order to minimise social costs.

 Introduction

The rapid spread of the coronavirus disease 2019 (COVID-19) pandemic led to the widespread introduction of social distancing ranging up to full lockdown. As countries are considering scaling back distancing amidst considerable scientific uncertainty, a clear overall strategy for the management of the COVID-19 pandemic is often lacking. Here, we try to conceptualise such a strategy – one that is robust to the uncertainties and to the implicit assumptions behind the various public-health actions proposed. To do that, it is important first to clarify some fundamental facts of the case.

Herd immunity is an end state, not a strategy

 Herd immunity has been widely bashed as the ‘failed strategy’ that the UK followed before changing tack and imposing a national lockdown. The ensuing controversy has all but poisoned this scientific term, which just refers to a state where the number of people immune in a population is so high that a pathogen cannot find enough susceptibles to infect and gradually dies out. In reality, herd immunity is the only possible endgame of the COVID-19 pandemic. Given the worldwide extent of viral spread and the large degree of asymptomatic or mildly symptomatic transmission [1], containing the severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (SARS-CoV-2) virus in the same way that Ebola or SARS-CoV-1 were managed is beyond the realms of possibility. Therefore, the pandemic will only definitively end once herd immunity is reached, whether that be through vaccination, natural infection or a mixture of the two [2].

Furthermore, even a modest degree of population immunity, at levels below those required for herd immunity, still results in a proportional reduction in the transmissibility of the pathogen. Therefore, it does help to bring the effective reproduction (R) number <1 and reverse the course of the pandemic, alongside proper control measures. This suggests that countries that had more infections in the first pandemic wave may face fewer challenges in controlling a potential second wave, and vice versa. 

An important caveat is that the duration of protective immunity after natural infection with SARS-CoV-2 is not currently known, and is one of the most urgent questions for research. Antibodies have been shown to last for at least a few months [3], and T-cell responses are likely to persist for several years more [4,5]. Nevertheless, if people can be reinfected with SARS-CoV-2 within a few years, the virus could become endemic like other seasonal respiratory viruses (e.g. influenza, respiratory syncytial virus, etc.). In such a case, herd immunity might only be achievable through vaccination, which might have to be repeated in order to sustain immunity levels. 

Lockdowns are not free in terms of public health 

The dilemma between maintaining or lifting lockdowns is often counterproductively framed as a contrast between population health and the economy. In the absence of effective therapeutics and vaccines, lockdowns are intended to prevent mass casualties from the rapid introduction of a virus in an immunologically naïve population, especially in countries with a poor health infrastructure, limited surge capacity and/or social inequalities. However, lockdowns themselves have a variety of negative effects on health, which must be balanced against their benefit for controlling the COVID-19 pandemic. These effects are difficult to quantify and often overlooked. Among others, they include difficulty in accessing health care for chronic and other diseases [6], mental and physical issues due to isolation and inactivity, and the long-term effects of children being out of school [7,8]. The economic damage from the lockdown also negatively impacts public health, especially through increased unemployment and inequality [9]. Therefore, restrictive measures should be used judiciously, with a clear rationale and a reasonable expectation of net benefit in terms of population health. 

Maintaining a strong lockdown indefinitely implies another strong, and usually unstated, assumption: that there will be a safe and effective vaccine available at the end of the road, produced in sufficient quantities and with a substantial proportion of the population yet uninfected. Success is not guaranteed though [10]. Real concerns exist, for example regarding antibody-dependent enhancement, and any candidate vaccine will have to be thoroughly tested before being rolled out [11]. By the time we have a vaccine, it may already be too late for it to alter the course of the COVID-19 pandemic substantially. 

One must focus on what is practicable 

There is intense discussion about scaling up testing for COVID-19, in large part promoted by the World Health Organization and supported by successful examples such as in South Korea [12]. Large-scale testing is essential for strong epidemiological surveillance, which is a prerequisite for making informed public-health decisions. However, in terms of controlling the pandemic, testing can only be effective when combined with case isolation and exhaustive contact tracing. In turn, this requires immense resources, which are likely beyond reach for most countries. ‘Digital contact tracing’ using smartphone apps might be an alternative, but this creates new issues about individual privacy and human rights. For a test-trace-isolate strategy to be practicable, case numbers first need to be brought substantially down to manageable levels through social distancing. Even then, the extent of transmission by asymptomatic or otherwise unascertained COVID-19 cases is such that this strategy may not be effective in isolation [1]. It will need to be combined by some degree of social distancing, which will continue to be the main tool for controlling the pandemic and protecting public health. 

An approach for the long term, and the endgame 

Controversy persists about the infection fatality rate of COVID-19, and whether it is closer to 1% or to 0.1% – a difference in deaths of an order of magnitude [13,14]. That debate often transforms itself into respective calls for indefinite maintenance or early lifting of lockdowns. An undisputable principle, however, is that the benefit from any such measures must clearly outweigh their harms to public health. It is therefore reasonable to move away from full lockdowns and calibrate social distancing down to a sustainable optimal level – one that minimises both the morbidity and mortality of COVID-19 but also the negative effects of distancing. This balance point will be continuously revised as we accumulate more scientific knowledge about COVID-19, the effectiveness of control measures and their wider impact on population health. In any case, the rational goal is not to prevent each and every SARS-CoV-2 infection at any cost, but rather to protect and maximise public health for everybody. 

Such an optimisation will have to be both qualitative and quantitative. On a quantitative level, the aggregate effect of all social-distancing measures should maintain the effective R number of COVID-19 at ⩽1. This is a hard limit to ensure a stable infection rate in the population, rather than an exponentially increasing one, which would risk depleting health-care capacity, at least in some locations. If COVID-19 cases cannot be eliminated given the extent of asymptomatic transmission and continuous introductions from abroad, then a low and stable rate is the next reasonable goal. Full lockdowns were fully justified in the initial phase of the pandemic out of an abundance of caution and to bring down COVID-19 cases rapidly. Once this had been sufficiently achieved, social distancing measures could be dialled down to the lowest level that maintains R at ⩽1. 

For this strategy to work, COVID-19 surveillance is paramount and needs to be substantially upscaled, alongside laboratory capacity, to cover the entire population in all geographic areas. Importantly, surveillance will continuously guide and revise the appropriate level of social distancing. If, for example, SARS-CoV-2 transmissibility decreases in the summer and rises in the autumn, surveillance indicators will reflect this, and social distancing will be calibrated to maintain a stable infection rate. Similarly, if COVID-19 cases flare up in a defined geographic area, additional targeted measures may be taken to bring the pandemic back under control. 

On a qualitative level, and in order to select an optimal combination, each measure will have to be individually evaluated for both its potential benefit and its social and public health cost [15]. In this evaluation, the strong age gradient in mortality from COVID-19 needs to be taken into account [16]. A case in point is school closures, whose impact on COVID-19 transmission is uncertain and whose social costs are very high [17]. Children are the age group least vulnerable to COVID-19, and might also be less likely to infect others [18,19]. Therefore, accepting some risk of infections among children may be a reasonable compromise for the wider societal benefit of keeping schools open, with the additional side effect of building up a degree of population immunity in the safest possible way. On the other hand, very stringent measures will need to be continuously maintained in health-care facilities and elderly care homes, which are both important drivers of infection and locations where the most vulnerable are exposed. Steering infection away from those most at risk is no less important than keeping a low infection rate in order to minimise morbidity and mortality from COVID-19. 

In selecting the appropriate mix of social distancing, there is often a paucity of evidence about the effectiveness of individual measures. In such a context, choices about what socio-economic activities to allow inevitably become political, based primarily on assessments about the costs to society. At the same time though, plans should be made to collect the required evidence and formally evaluate the effectiveness of each measure, for example by comparing the effective R number of the pandemic before and after its introduction. 

In conclusion, using epidemiological surveillance to calibrate social-distancing measures appropriately and to achieve a low and stable infection rate, thereby minimising overall morbidity and mortality, is a reliable long-term approach to follow and maintain until the COVID-19 pandemic reaches its herd immunity endgame, hopefully through the discovery and application of a safe and effective vaccine. 

Declaration of conflicting interests
The authors declared the following potential conflicts of interest with respect to the research, authorship and/or publication of this article: Sotirios Tsiodras is a spokesman for the Hellenic Ministry of Health; the views expressed here are his own. 

Funding
The authors received no financial support for the research, authorship and/or publication of this article. 

References 

 [1] Arons, MM, Hatfield, KM, Reddy, SC, et al. Presymptomatic SARS-CoV-2 infections and transmission in a skilled nursing facility. N Engl J Med. Epub ahead of print 24 April 2020. DOI: 10.1056/NEJMoa2008457 -- Google Scholar | Crossref | Medline 

[2] Gomes, MGM, Corder, RM, King, JG, et al. Individual variation in susceptibility or exposure to SARS-CoV-2 lowers the herd immunity threshold. medRxiv 2020. DOI: 10.1101/2020.04.27.20081893  ----  Google Scholar | Crossref | Medline 

[3]       Wajnberg, A, Amanat, F, Firpo, A, et al. SARS-CoV-2 infection induces robust, neutralizing antibody responses that are stable for at least three months. medRxiv 2020. DOI: 10.1101/2020.07.14.20151126   ----- Google Scholar | Crossref 

[4] Altmann, DM, Boyton, RJ. SARS-CoV-2 T cell immunity: specificity, function, durability, and role in protection. Sci Immunol. Epub ahead of print 17 July 2020. DOI: 10.1126/sciimmunol.abd6160.  --- Google Scholar | Crossref | Medline 

[5] Ng, O-W, Chia, A, Tan, AT, et al. Memory T cell responses targeting the SARS coronavirus persist up to 11 years post-infection. Vaccine 2016;34:2008–14.   Google Scholar | Crossref 

[6] Caruso, P, Longo, M, Signoriello, S, et al. Diabetic foot problems during the COVID-19 pandemic in a tertiary care center: the emergency among the emergencies. Diabetes Care. Epub ahead of print 23 July 2020.   DOI: 10.2337/dc20-1347.   ---  Google Scholar | Crossref | Medline 

[7] Colao, A, Piscitelli, P, Pulimeno, M, et al. Rethinking the role of the school after COVID-19. Lancet Public Health 2020;5:e370.  -  Google Scholar | Crossref | Medline 

[8] Yoshikawa, H, Wuermli, AJ, Britto, PR, et al. Effects of the global coronavirus disease-2019 pandemic on early childhood development: short- and long-term risks and mitigating program and policy actions. J Pediatr 2020;223:188–93. Google Scholar | Crossref | Medline  

[9] Stuckler, D, Reeves, A, Loopstra, R, et al. Austerity and health: the impact in the UK and Europe. Eur J Public Health 2017;27:18–21 --- Google Scholar | Crossref | Medline 

10] Corey, L, Mascola, JR, Fauci, AS, et al. A strategic approach to COVID-19 vaccine R&D. Science 2020;368:948–50  ---  Google Scholar | Crossref 

[11] Iwasaki, A, Yang, Y. The potential danger of suboptimal antibody responses in COVID-19. Nat Rev Immunol 2020;20:339–41   -  Google Scholar | Crossref | Medline 

[12] Kwon, KT, Ko, JH, Shin, H, et al. Drive-through screening center for COVID-19: a safe and efficient screening system against massive community outbreak. J Korean Med Sci 2020;35:e123   --- Google Scholar | Crossref | Medline 

[13] Meyerowitz-Katz, G, Merone, L. A systematic review and meta-analysis of published research data on COVID-19 infection-fatality rates. medRxiv 2020. DOI: 10.1101/2020.05.03.20089854   ---  Google Scholar | Crossref 

[14] Ioannidis, J. The infection fatality rate of COVID-19 inferred from seroprevalence data. medRxiv 2020. DOI: 10.1101/2020.05.13.20101253   -  Google Scholar | Crossref 

[15] United Nations Development Programme . Putting the UN framework for socio-economic response to COVID-19 into action: insights,

 https://www.undp.org/content/dam/undp/library/covid19/Brief2-COVID-19-final-June2020.pdf (accessed 10 August 2020).   -  Google Scholar 

[16] Verity, R, Okell, LC, Dorigatti, I, et al. Estimates of the severity of coronavirus disease 2019: a model-based analysis. Lancet Infect Dis 2020;20:669–77.  Google Scholar | Crossref | Medline 

[17] Viner, RM, Russell, SJ, Croker, H, et al. School closure and management practices during coronavirus outbreaks including COVID-19: a rapid systematic review. Lancet Child Adolesc Health 2020;4:397–404.  -- Google Scholar | Crossref | Medline  

[18] Zhang, J, Litvinova, M, Liang, Y, et al. Changes in contact patterns shape the dynamics of the COVID-19 outbreak in China. Science 2020;368:1481–6 - Google Scholar | Crossref  

[19] Jing, Q-L, Liu, M-J, Yuan, J, et al. Household secondary attack rate of COVID-19 and associated determinants. medRxiv 2020. DOI: 10.1101/2020.04.11.20056010.  -  Google Scholar | Crossref

 

 

ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΜΙΑΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ: 7-10-2020

 Κλεάνθης Γρίβας

7 Οκτωβρίου 2020 

Για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία μετά την ιστορική Δίκη της Νυρεμβέργης, ένα «κόμμα» καταδικάζεται ως εγκληματική συμμορία, με μια δικαστική απόφαση που εναρμονίζεται με την ετυμηγορία της «μητέρας όλων των δικών».

 

ΑΠΟ ΤΗ ΝΥΡΕΜΒΕΡΓΗ (1946) ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ (2020) 

 

Στις 7 Οκτωβρίου 2020, οι δικαστές του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, η πρόεδρος Μαρία Λεπενιώτη, και οι πάρεδροι Γεσθημανή Τσουλφόγλου και Ανδρέας Ντόκος,  με τη σημερινή τους απόφαση, συνέδεσαν τα ονόματά τους με τις (δυστυχώς, σπάνιες) σημαντικές στιγμές της δικαιοσύνης, στο διεθνές και στο εθνικό επίπεδο, δημιουργώντας μια γέφυρα ανάμεσα στην ιστορική ετυμηγορία της Νυρεμβέργης (1946) και τη δική τους (2020), αποδεικνύοντας ότι δεν μπορεί να υπάρχει δικαιοσύνη χωρίς ιστορική μνήμη. 

  • Χρειάστηκαν μόλις 6 μήνες από την αυτοκτονία του Χίτλερ (30 Απριλίου 1945) για να συρθούν οι πρωτεργάτες του αδιανόητου ναζιστικού εγκλήματος στο εδώλιο του Διαρκούς Στρατοδικείου της Νυρεμβέργης (Οκτώβριος 1945), και 12 μήνες για την έκδοση της ιστορικής ετυμηγορίας του (Νοέμβριος 1946), που έμελλε να ενσωματωθεί στο διεθνές δίκαιο. Αλλά, 
  • Χρειάστηκαν 7 χρόνια από την άνανδρη δολοφονία του Παύλου Φύσσα το 2013 [Παύλος Φύσσας,10 Απριλίου 1979 – 18 Σεπτεμβρίου 2013], 2,5 χρόνια για να ασκηθεί η ποινική δίωξη κατά των νονών της εγκληματικής συμμορίας της «Χρυσής Αυγής» (ασκήθηκε τον Απρίλιο του 2015), και 5,5 χρόνια μιας εξοντωτικής δικαστικής διαδικασίας για να επιβεβαιωθεί και δικαστικά ο εγκληματικός χαρακτήρας μιας ναζιστικής συμμορίας που μεταμφιέστηκε σε «πολιτικό κόμμα» για να διαβρώσει την κοινοβουλευτική δημοκρατία εκ των έσω. 

Δύο ήταν οι σημαντικότερες συμβολές του Διαρκούς Στρατοδικείου της Νυρεμβέργης (Οκτώβριος 1945 - Νοέμβριος 1946) στο Διεθνές Δίκαιο. 

  • Η πρώτη: Ο ναζισμός αποτελεί εγκληματική οργάνωση και όχι πολιτικό κόμμα ή κίνημα. 
  • Η δεύτερη: Για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα γενοκτονίας, ο κάθε αυτουργός τους έχει πλήρη ευθύνη για τις πράξεις του και δεν καλύπτεται από την επίκληση της δικαιολογίας ότι «εκτελούσε διαταγές». 

Ο ναζισμός δεν αποτελεί πολιτικό κίνημα, οργάνωση ή κόμμα, όπως είθισται να επαναλαμβάνουν οι θιασώτες του. Γεννήθηκε, οργανώθηκε και έδρασε με εφιαλτικές συνέπειες για την ανθρωπότητα ως η πλέον ακραία, επικίνδυνη, δολοφονική και καταστρεπτική έκφανση του οργανωμένου εγκλήματος. 

Γιατί, με το ναζισμό «πολιτικοποιείται» άμεσα το οργανωμένο έγκλημα και (μέσω της «πολιτικοποίησης» του οργανωμένου εγκλήματος) εγκληματοποιείται η πολιτική. 

Εξ’ ου και η ανάγκη του ναζισμού να στρατολογεί το δυναμικό του από τους χώρους των κοινωνικών αποβρασμάτων, στα οποία παρέχει τη δυνατότητα να συνεχίσουν την παραβατική-εγκληματική δραστηριότητά τους, καλυμμένη με τον μανδύα μιας «ιδεολογίας», που (αποδεικνύεται εγκληματική εξαιτίας των γκανγκστερικών πράξεων στις οποίες επενδύει). 

Αυτό που δηλώνεται τόσο με την απόφαση της Νυρεμβέργης (1946) όσο και με την απόφαση της Αθήνας (2020), είναι απολύτως κατηγορηματικό: Δεν υπάρχουν ναζιστικά πολιτικά κινήματα ή κόμματα. Υπάρχουν μόνο ναζιστικές εγκληματικές συμμορίες και οργανώσεις.

 

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ. Δεν θ’ ασχοληθώ με το ρόλο που παίζουν κάποια τηλεκατευθυνόμενα γκρουπούσκουλα, τα οποία ενεργούν –εν γνώσει ή εν αγνοία τους– ως υποστηρικτικά στοιχεία των επιδιώξεων του κράτους ή του «βαθέως κράτους», το οποίο υποτίθεται ότι αντιμάχονται. Αυτό που συμβαίνει κατ’ επανάληψη, συνέβη και στις 7/10/2020, με την εξασφάλιση της αναγκαίας «δικαιολογίας» για τη βίαιη επέμβαση των δυνάμεων της «τάξης» και τη μετατροπή μιας μέρας –από τις λίγες που η δικαιοσύνη στάθηκε στο ύψος της κοινωνικής και ιστορικής της αποστολής σε ένα ύψιστης σοβαρότητας θέμα– από μέρα γιορτής σε επανάληψη της ανούσιας χιλιοπαιγμένης παράστασης της παρωδίας «κλέφτες και αστυνόμοι», μέσω της οποίας προσπαθούν να πείσουν ότι τις επαναστάσεις τις κάνει το… «βαθύ κράτος».

 

 

ΠΡΟΣΘΗΚΗ:

Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΞΑΡΘΡΩΝΕΤΑΙ

ΑΛΛΑ, ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ

(μια φωνή από το 2013)

Κλεάνθης Γρίβας

28 Σεπτεμβρίου 2013 

http://www.grivas.info/nazismos/286-kl-grivas-i-nazistiki-egklimatiki-organosi-eksarthronetai-28-09-2013

 

«Ήταν δυνατό να γίνουν όλα αυτά, και πάντα θα είναι δυνατό»

Karl Jaspers 

 

ΟΙ ΑΡΧΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΣΤΗ ΛΙΘΙΝΗ ΕΠΟΧΗ 

Ύστερα από τρεις δεκαετίες καιροσκοπικής ανοχής από τη μεριά των «θεσμών» (πολιτικό σύστημα, αστυνομία, δικαιοσύνη, κ.α.) απέναντι στο εγκληματογενές μόρφωμα που σήμερα εξαρθρώνεται, και κατόπιν σαφών οδηγιών από την Ευρωπαϊκή Ένωση (βλ. παρακάτω), οι πολιτικοί διαχειριστές προχωρούν στην εξουδετέρωση μιας παραφυάδας του οργανωμένου εγκλήματος που είχε μεταμφιεστεί σε «κόμμα». 

Όπως όλοι οι ομότεχνοί τους ανά τον κόσμο (ανεξαρτήτως «ιδεολογικού» μανδύα), έτσι και οι ναζιστές-τρομοκράτες της, υπό εξάρθρωση, εγκληματικής οργάνωσης – δεν αναγνωρίζουν και καταστρατηγούν βάναυσα στην πράξη όλα τα δικαιώματα των θυμάτων τους, αλλά σπεύδουν να επικαλεστούν τα ίδια δικαιώματα για τον εαυτό τους μόλις τεθούν στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών και κληθούν να αναλάβουν την ευθύνη των εγκληματικών πράξεών τους. 

ΚΡΑΤΟΣ, ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ 

Από τη δεκαετία του 1930 και μετά, σχεδόν παντού, δίπλα στη νόμιμη εξουσία του κράτους αναπτύχθηκε η παράνομη εξουσία του οργανωμένου εγκλήματος, η οποία δρα άλλοτε ως ανταγωνιστής και άλλοτε ως συνεργός της κρατικής εξουσίας που την κυοφόρησε, με αποτέλεσμα να εγκατασταθεί μια δυναμική ισορροπία ανάμεσά στο κράτος και το οργανωμένο έγκλημα που παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της πολιτικής τους, σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας ζωής. 

  • Συνδετικός κρίκος μεταξύ της νόμιμης εξουσίας του κράτους και της παράνομης εξουσίας του οργανωμένου εγκλήματος είναι ένα ενδιάμεσο στρώμα εξωνημένων κρατικών υπαλλήλων, κυβερνητικών αξιωματούχων και επαγγελματιών πολιτικών που μισθώνονται από την κρατική εξουσία και εξαγοράζονται από το οργανωμένο έγκλημα. 
  • Μέσο για τη συγκρότηση αυτού του συνδετικού κρίκου είναι η διαφθορά. 
  • Πεδίο συνεργασίας της κρατικής εξουσίας και του οργανωμένου εγκλήματος αποτελούν όλες οι δραστηριότητες που βρίσκονται εκτός των ορίων της νομιμότητας και εξυπηρετούν πολιτικούς στόχους, ανάμεσα στις οποίες πρωτεύουσα θέση κατέχουν τα όπλα, τα ναρκωτικά και η τρομοκρατία. Σ' αυτό το χώρο, τα όρια μεταξύ νόμιμης και παράνομης εξουσίας γίνονται δυσδιάκριτα και η μία τίθεται στην υπηρεσία της άλλης, με τρόπο ώστε και οι δυο να προσπορίζονται σημαντικά οφέλη σε βάρος της κοινωνίας. 

Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες, τα όπλα, τα ναρκωτικά και η τρομοκρατία αναδεικνύονται σε ένα πλέγμα σχέσεων μεταξύ της νόμιμης εξουσίας του κράτους και της παράνομης εξουσίας του οργανωμένου εγκλήματος, οι οποίες αρχίζουν από τη συνεργασία τους και καταλήγουν στην ταύτισή τους, πράγμα εξόχως κρίσιμο και επικίνδυνο από κοινωνική και πολιτική άποψη. 

  • Η συνεργασία της κρατικής εξουσίας με το οργανωμένο έγκλημα γέννησε το παρακράτος, έναν ιδιότυπο «θεσμό» που λειτουργεί πέραν των ορίων της νομιμότητας, με καθοδηγητικά όργανα που απαρτίζονται από κρατικούς αξιωματούχους και εκτελεστικά όργανα που στρατολογούνται από τον υπόκοσμο. 

ΕΛΛΑΔΑ: TO ΕΓΚΛΗΜΑ ΜΕΤΑΜΦΙΕΖΕΤΑΙ ΣΕ ΚΟΜΜΑ 

Σε όλες τις χώρες, το οργανωμένο έγκλημα χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται από την πολιτική εξουσία για την επιτέλεση των δικών της σκοπών (ΗΠΑ, Γαλλία, Γερμανία, κ.α.), αλλά ποτέ και πουθενά, με εξαίρεση την Ελλάδα, δεν επιτράπηκε στο οργανωμένο έγκλημα να μεταμορφωθεί σε πολιτικό κόμμα και να ασκήσει άμεσα την πολιτική εξουσία. 

Η αμερικανο-σικελική Μαφία (στις ΗΠΑ), το Δίκτυο της Μασσαλίας (στη Γαλλία), η Μαφία, η Καμόρα και η Ντραγκέτα (στην Ιταλία) κ.α., μπορούν να λειτουργούν ως «εργαλεία» του πολιτικού συστήματος, αλλά δεν μπορούν να συμμετέχουν άμεσα στην άσκηση της πολιτικής εξουσίας. 

Κι αυτό δεν μπορούσε να γίνει ανεκτό από τους «εταίρους» μας στο υπερεθνικό σύνολο στο οποίο έχουμε ενταχθεί (Ευρωπαϊκή Ένωση), στο οποίο ισχύουν άλλοι κανόνες για τη σχέση πολιτικής εξουσίας και οργανωμένου εγκλήματος. 

Εξ’ αυτού και η πρόσφατη αιφνίδια έκλαμψη της μνήμης του κ. Σαμαρά, που ως άλλος Σαούλ μεταμορφώθηκε σε Παύλο, όταν –σωστά– αναφερόμενος στο οργανωμένο έγκλημα που είχε «πολιτικοποιηθεί», χρησιμοποίησε μια (με «ιστορική» εμβέλεια) δήλωση: «Είναι επίγονοι των Ναζί». 

ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ: ΣΥΝΕΡΓΟΙ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ 

Εκτός από τους εν επιγνώσει άμεσους συμμέτοχους και τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς της δραστηριότητας του οργανωμένου εγκλήματος, υπάρχουν και οι εν μη-επιγνώσει συνεργοί του, οι οποίοι ψήφισαν το Έγκλημα από αγανάκτηση στην κλεπτοκρατία. 

Σε σχέση με τους εν μη-επιγνώσει συνεργούς που ψηφίζουν αυτή την έκφανση του Οργανωμένου Εγκλήματος, καθιστάμενοι συνεργοί του, είναι αναγκαίες μερικές παρατηρήσεις: 

  1. Η συνέργεια σε ένα έγκλημα δεν αποτελεί απάντηση σε ένα άλλο έγκλημα. Απλώς, πολλαπλασιάζει το έγκλημα στη νιοστή. 
  1. Η συνέργεια σε ένα έγκλημα δεν αίρεται εάν ο συνεργός επικαλείται «βρασμό ψυχής». Απλώς, η αποδοχή αυτού του ελαφρυντικού διαφοροποιεί επί το «επιεικέστερο» την αυστηρότητα της ποινικής του αντιμετώπισης. 
  1. Η συνέργεια σε ένα έγκλημα για λόγους «αγανάκτησης» είναι δηλωτικό προσωπικής δειλίας: Απεχθάνομαι τους διαχειριστές των μνημονίων, αλλά επειδή δειλιάζω να συγκρουστώ εγώ ο ίδιος απευθείας μαζί τους, εξουσιοδοτώ (με την ψήφο μου) κάποιους μαχαιροβγάλτες για να γελοιοποιούν διαρκώς τους υπαίτιους για τα αδιέξοδά μου, και εγώ (διαστροφικώ δικαίω) να απολαμβάνω από θέση ασφάλειας την αιματοβαμμένη θεατρική παράσταση που στήθηκε με τη βοήθειά μου. 
  1. Η συνέργεια σε ένα έγκλημα για λόγους «αγανάκτησης» αποτελεί μια στάση που, από ηθική άποψη, δεν διαφοροποιείται ουσιαστικά από τη μίσθωση ενός μπράβου για να εκδικηθώ κάποιον ή να επιλύσω τις διαφορές μου με κάποιον. Απλώς, στη μία περίπτωση διαθέτω ως μέσο το χρήμα και στην άλλη την ψήφο μου (η οποία δεν μου στοιχίζει τίποτα και μπορώ να τη χρησιμοποιώ ως κουρελόχαρτο). 

Επιτέλους, πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι δεν υπάρχει τίποτα που θα μπορούσε να δικαιολογήσει την επανάληψη του Απόλυτου Λάθους που επέτρεψε σε ένα ψυχικά διαταραγμένο και κοινωνικά αποτυχημένο μυστακοφόρο κήρυκα του μίσους (ένα παράσιτο που δεν εργάστηκε ποτέ στη ζωή του και ζούσε στη Βιέννη σε άσυλο αστέγων) να οργανώσει το Απόλυτο Έγκλημα με πάνω από 60 εκατομμύρια νεκρούς. 

Ας έχουμε πάντα κατά νου, την αγωνιώδη προειδοποίηση του φιλόσοφου Karl Jaspers: «Ήταν δυνατό να γίνουν όλα αυτά' και πάντα θα είναι δυνατό». 

ΑΛΛΟΙ ΣΥΝΕΡΓΟΙ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ 

Αρχικά, στη χορεία εκείνων που διαχρονικά συνέργησαν στη νομιμοποίηση του εγκλήματος στην κοινή γνώμη, συγκαταλέγεται ένα πλήθος δημοσιογράφων και πολιτικών κάθε απόχρωσης, διότι: 

  • Ένας σημαντικός αριθμός «δημοσιογράφων» λειτούργησαν ως προπαγανδιστές του Εγκλήματος (καθιστώντας τους αρχανθρώπους-του, «συνομιλητές» τους στις εκπομπές τους, ελέω –μεταξύ άλλων και– της ψυχανωμαλίας των ποσοστών της τηλεθέασης). Ακόμη και ορισμένοι που εμφανίζονταν ως «αντιφασίστες» έπαιξαν το παιχνίδι των ναζιστών. 

Ίσως γιατί δεν διάβασαν (κακώς) ή δεν έδωσαν προσοχή (κάκιστα) στα όσα γράφει ο αγγελιοφόρος του μίσους στο παραληρηματικό πόνημά του «Ο Αγών μου» (τ. Β): «Δεν έχει καμιά σημασία εάν και κατά πόσο μας κοροϊδεύουν ή μας διασύρουν, εάν μας ταυτίζουν με παλιάτσους ή με εγκληματίες. Το σημαντικό είναι ότι αναφέρονται σε μας, ότι ασχολούνται μαζί μας ξανά και ξανά»… 

Αυτό το απόσπασμα αφιερώνεται στους «αφελείς» και αδιάβαστους μπαμπουίνους των κυρίαρχων Μέσων Μαζικής Αποβλάκωσης, που συνεργούν στην προώθηση των σκοπών των ναζιστικών συμμοριών. 

  • Οι πολιτικοί νομιμοποίησαν την αναγωγή του Εγκληματιών σε «κόμμα», αποδεχόμενοι να κάνουν «διάλογο» μαζί τους ως ίσοι προς ίσους (ελέω –μεταξύ άλλων και– της ψυχανωμαλίας της τηλεοπτικής προβολής). 

Στη συνέχεια, λίγες μόνο μέρες πριν από την «ανεξήγητη» αιφνίδια (και, άκρως, θετική για την πολιτική ηρεμία του τόπου) τη δήλωση του κ. Σαμαρά «Είναι επίγονοι των ναζί», επιχειρήθηκε από ορισμένους η καλλιέργεια ενός κλίματος που θα επέτρεπε στο Έγκλημα να αναχθεί σε παράγοντα άμεσης άσκησης της εξουσίας. 

Κορυφαίος ανάμεσά τους, ο «αναλυτής» (τίνος;) κ. Μπάμπης Παπαδημητρίου, ένας από τους γκουρού της εγχώριας βαλκανο-μπαρόκ έκδοσης του νεοφιλελευθερισμού, που στις 11-9-2013 (ΣΚΑΙ), αναρωτιόταν «αφελώς»: «Γιατί να μη συνεργαστεί η ΝΔ με μια σοβαρότερη ΧΑ, ώστε να μείνουμε στο ευρώ;». Και δεν ήταν μόνο αυτός. 

ΚΑΙ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ… 

Η συνέχεια είναι μάλλον γνωστή. Γιατί από τις άπειρες φορές που έχει ξαναπαιχθεί το «έργο» στο παρελθόν, εξάγεται το βάσιμο συμπέρασμα ότι: 

  • Το οργανωμένο έγκλημα χωρίς την προστασία της κρατικής εξουσίας και των ενόπλων βραχιόνων της είναι ανίκανο να παράγει τα καταστροφικά του αποτελέσματα. 
  • Οι μαχαιροβγάλτες του οργανωμένου εγκλήματος είναι θρασύδειλα ανθρωποειδή, όπως προκύπτει από μια απλή αντιπαραβολή της συμπεριφορά τους όταν έχουν την κρατική εξουσία στο πλευρό τους και όταν την έχουν απέναντί τους. 
  • Μ’ άλλα λόγια, από την συνεχιζόμενη εκστρατεία της κρατικής εξουσίας εναντίον του εγκληματικού μορφώματος που είχε «πολιτικοποιηθεί», αναμένεται να υπάρξουν οι εξής εξελίξεις: 
  1. Οι εν μη-επιγνώσει ψηφοφόροι του Εγκλήματος (που χωρίς να το θέλουν, εξ’ αντικειμένου λειτούργησαν ως συνεργοί στα κακουργήματά του), έχουν την ευκαιρία: 
  • ή να συνειδητοποιήσουν τις συνέπειες των παρορμητικών και μη-συνειδητών επιλογών τους και να τις αναθεωρήσουν,
  • ή να εμείνουν σ’ αυτές, μεταβαλλόμενοι σε εν-επιγνώσει συνεργούς του Εγκλήματος. 

Σ’ αυτούς ακριβώς απευθύνεται ο θαρραλέος μητροπολίτης Σιατίστης Παύλος, στις 24 Σεπτεμβρίου 2013, γράφοντας: 

«Δύο λόγια ακόμη γι’ αυτούς που ψήφισαν τον Ναζισμό. Ίσως δεν ξέρατε. Ίσως παρασυρθήκατε; Τώρα καταλάβατε; Τώρα ξυπνήσατε; Τώρα δεν μπορείτε να επικαλείστε ούτε την άγνοια, ούτε την διαμαρτυρία, ούτε την απόγνωση. Μεγαλύτερη απόγνωση από το Ναζισμό, δεν υπάρχει. Αλλιώς ετοιμασθείτε να κλάψετε και το δικό σας το παιδί. Γιατί ο Ναζισμός δεν έχει φίλους, έχει μόνον θύματα». (www.Romfea.gr) 

  1. Οι εν επιγνώσει μαχαιροβγάλτες της εγκληματικής οργάνωσης, στερούμενοι της προστασίας της κρατικής εξουσίας, θα επιστρέψουν εκεί που ανήκουν, τυπικά και ουσιαστικά: Στο χώρο του υπόκοσμου και της φυλακής.

Η αιφνίδια «αφύπνιση» μιας (επί τριάντα χρόνια εν υπνώσει και εθελοτυφλούσας) κρατικής εξουσίας και το ξεδόντιασμα μιας επικίνδυνης παραφυάδας του οργανωμένου εγκλήματος στη χώρα, η οποία (ενδεχομένως) θα ακολουθήσει, δυστυχώς χρειάστηκε να πυροδοτηθεί με το αίμα ενός νέου ανθρώπου του Παύλου Φύσσα (μισό αιώνα νωρίτερα, το 1963, το ξεδόντιασμα του –τότε– παρακράτους απαίτησε το αίμα του Γρηγόρη Λαμπράκη, ανεξάρτητου βουλευτή, συνεργαζόμενου με την ΕΔΑ, στη Β’ περιφέρεια Πειραιώς – και πάλι).

Ας είναι ελαφρό το χώμα που σκεπάζει και τους δυό. 

Κλεάνθης Γρίβας

28 Σεπτεμβρίου 2013

ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ 5 ΕΩΣ 12 ΕΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΤΗΣ COVID-19

 ο «θεραπευτικός» ολοκληρωτισμός επελαύνει κραδαίνοντας σύριγγες 

Κλεάνθης Γρίβας

16 Σεπτεμβρίου 2020

  • «Έκανα πειράματα εμβολίων σε μωρά φυλακισμένων μητέρων, σε ορφανά παιδιά, σε άτομα με διανοητική υστέρηση, σε περιθωριακούς, και σε άλλους ευάλωτους ανθρώπους».

Dr. Stanley Plotkin,

μέντορας της βιομηχανίας των εμβολίων επί μισό αιώνα.

Ένορκη εξέτασή του από τον δικηγόρο Aaron Siri στις 11 Ιανουαρίου 2018.

http://www.grivas.info/emvolia/361-kl-grivas-i-diki-ton-emvolion-pensylvania-11-01-2018

 

  • Η AstraZeneca κάνει πειράματα σε παιδιά-«εθελοντές» (!!!) ηλικίας 5 έως 12 ετών: «Θα υπάρχουν 11 ομάδες μελέτης στις οποίες αναμένεται ότι θα συμμετάσχουν συνολικά 12.330 εθελοντές. Οι ομάδες 1, 7 και 9 είναι ενήλικες ηλικίας 56-69 ετών. Οι ομάδες 2, 8 και 10 είναι ενήλικες 70 ετών και άνω. Η ομάδα 3 είναι παιδιά ηλικίας 5-12 ετών. Οι ομάδες 4, 5, 6 και 11 είναι ενήλικες ηλικίας 18-55 ετών»

AstraZeneca και «Ομάδα Εμβολίων» της Οξφόρδης, 26 Μαϊου 2020

Σχέδιο παρασκευής του εμβολίου της «Ομάδας Εμβολίων» της Οξφόρδης.

Investigating a Vaccine Against COVID-19. U.S. National Library of Medicine.

https://clinicaltrials.gov/ct2/show/NCT04400838#contacts

 

  • Οι απάτες της εταιρείας AstraZeneca στις δοκιμές ασφάλειας του εμβολίου της, το οποίο προκαλεί σοβαρές νευρολογικές βλάβες. 

Σ’ αντίθεση με την απατηλή ιδέα που καλλιεργήθηκε στον κόσμο από το γραφείο δημοσίων σχέσεων της AstraZeneca ότι το εμβόλιό της θα καταστεί διαθέσιμο στο κοινό εντός του 2020, στο «Σχέδιο» της επεξεργασίας του (που διευθύνεται από τον καθηγητή Andrew Pollard της Οξφόρδης), αναφέρεται ότι «εκτιμώμενη ημερομηνία της ολοκλήρωσής της είναι ο Αύγουστος του 2021».

[βλ. «Σχέδιο», https://clinicaltrials.gov/ct2/show/NCT04400838#contacts] 

Αλλά, όπως δείχνουν οι αντιδράσεις διεθνώς, μεταξύ των οποίων και αυτές της Διεύθυνσης Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) και των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας (NIH) των ΗΠΑ, μετά την πρόκληση σοβαρής βλάβης (εγκάρσια μυελίτιδα) σε δύο εθελοντές-«πειραματόζωα» (η πρώτη, τον Ιούλιο 2020, είχε αποκρυφτεί εντέχνως) ο χρόνος ολοκλήρωσης της παρασκευής του εμβολίου για την COVID-19, θα μετατεθεί αρχικά στο… 2024. 

Βλ. CNN, 15/09/2020:

https://edition.cnn.com/2020/09/15/health/covid-19-vaccine-trial-astrazeneca-nih-fda-kaiser/index.html?fbclid=IwAR2BUd3F0S4Z4vhwXmC6S_T9fKlMHvyGM-VlTrdIM4ngWCUeC3aJKQYkCyo

Στις αρχές του 2020, ο επικεφαλής επιστήμονας του Παγκόσμιου Οργανισμού Αρρώστιας [και Διαφθοράς], Soumya Swaminathan, χαρακτήρισε την κερδοσκοπική συνεργασία της AstraZeneca και της «Ομάδας Εμβολίων» της Οξφόρδης ως «πρωτοπόρο» (!) στον αγώνα για την παρασκευή εμβολίων για την COVID-19. Αλλά, 

Η AstraZeneca δεν είναι επιστημονικός οργανισμός ή ίδρυμα. Είναι μια από τις πιο πετυχημένες κερδοσκοπικές φαρμακευτικές εταιρείες που συνεργάζεται –προς αμοιβαίο όφελος– με τους «επιστήμονες» της «Ομάδας των Εμβολίων» του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης για την ανάπτυξη ενός εμβολίου για την Covid-19, που το δοκιμάζει σε ενήλικες-εθελοντές αλλά ακόμα και σε παιδιά ηλικίας 5 έως 12 ετών (που, εξ’ αντικειμένου, δεν μπορούν να είναι «εθελοντές»). Σύμφωνα με το πλάνο των εν εξελίξει δοκιμών του εμβολίου: 

«Θα υπάρχουν 11 ομάδες μελέτης στις οποίες αναμένεται ότι θα συμμετάσχουν συνολικά 12.330 εθελοντές. Οι ομάδες 1, 7 και 9 είναι ενήλικες ηλικίας 56-69 ετών. Οι ομάδες 2, 8 και 10 είναι ενήλικες 70 ετών και άνω. Η ομάδα 3 είναι παιδιά ηλικίας 5-12 ετών. Οι ομάδες 4, 5, 6 και 11 είναι ενήλικες ηλικίας 18-55 ετών.

Όλα τα άτομα θα υποβληθούν σε παρακολούθηση για συνολικά 1 έτος μετά τον τελευταίο εμβολιασμό. Πρόσθετες επισκέψεις ή διαδικασίες μπορούν να πραγματοποιηθούν κατά την κρίση των ερευνητών, π.χ. περαιτέρω ιατρικό ιστορικό και φυσική εξέταση ή πρόσθετες εξετάσεις αίματος και άλλες έρευνες, εάν είναι κλινικά σχετικές». 

Βλ. το πλήρες πλάνο της έρευνας U.S. National Library of Medicine:

Investigating a Vaccine Against COVID-19». ClinicalTrials.gov -

Identifier: NCT04400838 - First Posted: May 26, 2020. Last Update Posted: August 24, 2020 – 

https://clinicaltrials.gov/ct2/show/NCT04400838

ΤΡΕΙΣ ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ 

Ερώτηση 1: Πώς εξασφαλίζεται η –εξ’ αντικειμένου, αδύνατη– «εθελοντική» συμμετοχή ενός παιδιού 5 έως 12 χρονών στα ναζιστικά πειράματα μιας εταιρείας φαρμάκων; Μήπως με την προαναφερόμενη πρακτική του Dr. Stanley Plotkin; 

Ερώτηση 2: Γιατί ορίζεται (σκοπίμως) ότι τα πειραματόζωα «θα υποβληθούν σε παρακολούθηση για συνολικά από επτά ημέρες έως 1 έτος μετά τον τελευταίο εμβολιασμό», δεδομένου ότι οι σοβαρότερες παρενέργειες των εμβολίων συνήθως  εμφανίζονται πολύ αργότερα μεσοπροθέσμως (συνήθως, μετά απο 3 ή 4 ετη); 

Ερώτηση 3: θα συμφωνούσε ποτέ ένας γονιός (που έχει σώας τας φρένας) να χρησιμοποιηθεί ένα παιδί του (ηλικίας 5 έως 12 ετών), ως «πειραματόζωο» στο βωμό της αδίστακτης κερδοσκοπίας της AstaZeneca ή όποιας άλλης φαρμακευτικής εταιρείας;

ΠΡΩΤΗ ΟΜΟΛΟΓΗΜΕΝΗ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΑ: ΕΓΚΑΡΣΙΑ ΜΥΕΛΙΤΙΔΑ (ΤΜ) 

  • Στις 8 Σεπτεμβρίου 2020, η AstraZeneca ανακοίνωσετην αναστολή της πειραματικού ελέγχου ασφάλειας του εμβολίου της για την COVID-19, όταν μια γυναίκα στο Ηνωμένο Βασίλειο που συμμετείχε στο πείραμα, που ανέπτυξε μια «υποψία σοβαρής αντίδρασης». (!) Η εταιρεία έθεσε σε καθεστώς αναστολής και τις παράλληλες δοκιμές που διεξάγει στις ΗΠΑ, τη Νότια Αφρική και τη Βραζιλία. Αποκρύπτοντας, ότι αυτή ήταν η δεύτερη φορά μέσα σε δύο μήνες, που αναγκάστηκε να αναστείλει τις δοκιμές για παρόμοιο λόγο. 

Μετά την αναστολή, η AstraZeneca ανακοίνωσε ότι «μια Επιτροπή ανεξάρτητων (!) εμπειρογνωμόνων θα επανεξετάσει την υποψία αυτής της ανεπιθύμητης παρενέργειας και η εταιρεία θα αποφασίσει εάν η θα άρει ή όχι την αναστολή». 

Η AstraZeneca λέει ότι η γυναίκα που συμμετείχε εθελοντικά δεν έχει διαγνωστεί «επισήμως»,(!) αλλά μια ανώνυμη πηγή δήλωσε στους New York Times ότι τα συμπτώματα της γυναίκας ήταν χαρακτηριστικά της εγκάρσιας μυελίτιδας (TM). 

Η ΕΓΚΑΡΣΙΑ ΜΥΕΛΙΤΙΔΑ (ΤΜ) είναι μια νευρολογική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή του νωτιαίου μυελού, που συχνά οδηγεί σε αδυναμία των άκρων, προβλήματα στην εκκένωση της ουροδόχου κύστης και παράλυση. Οι ασθενείς μπορεί να καταδικαστούν σοβαρή αναπηρία για την οποία δεν υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία. 

Παράλληλα, πρέπει να τονιστεί ότι η εγκάρσια μυελίτιδα (ΤΜ) συμβαίνει να είναι και μία από τις παρενέργειες που συνδέθηκαν με διάφορα εμβόλια, μεταξύ των οποίων και εμβόλια για τη μηνιγγίτιδα και την πνευμονία, πράγμα που χρησιμοποιήθηκε εντέχνως από την AstraZeneca για να συγκαλύψει τις παρενέργειες του εμβολίου της για την Covid-19 (παρακάτω αναλύεται αυτή η εγκληματική μεθόδευση). 

Οι προειδοποιήσεις για τον συσχετισμό μεταξύ εγκάρσιας μυελίτιδας (ΤΜ) και εμβολίων είναι γνωστές:  

Το 2009, μια ανασκόπηση των δημοσιευμένων μελετών περίπτωσης που έγινε από κορυφαίους Ισραηλινούς επιστήμονες τεκμηρίωσε 37 περιπτώσεις εγκάρσιας μυελίτιδας που σχετίζονται με εμβόλια, όπως ηπατίτιδας Β, της ιλαράς-παρωτίτιδας, διφθερίτιδας, κοκκύτη, τετάνου και άλλα, που χορηγούνται σε βρέφη, παιδιά και ενήλικες. Οι ερευνητές σημείωσαν ότι «οι συσχετίσεις διαφορετικών εμβολίων με ένα μόνο αυτοάνοσο φαινόμενο υπαινίσσονται ότι ένας κοινός παρονομαστής αυτών των εμβολίων, όπως ένα ανοσοενισχυτικό [που περιέχεται στο εμβόλιο], μπορεί να προκαλέσει αυτό το σύνδρομο». 

N Agmon-LevinS KivityM Szyper-KravitzY Shoenfeld. Traverse myelitis and vaccines: a multi analysis.  

Lupus, 2009, Nov;18(13):1198-204 – DOI: 10.1177/0961203309345730 -  https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19880568/

Ακόμη και οι New York Times, σε δημοσίευμά τους για την τελευταία διακοπή των τεστ ασφάλειας από την AstraZeneca, σημειώνουν ότι «υπήρξαν και στο παρελθόν εικασίες ότι τα εμβόλια ενδέχεται να πυροδοτήσουν την εγκάρσια μυελίτιδα (ΤΜ)».

περίπτωση του Colton Berrett  αποτελεί ίσως το πιο διαβόητο παράδειγμα αυτού του φαινομένου. Ο Berrett έκανε το εμβόλιο HPV της Merck σε ηλικία 13 ετών, αφού ορισμένοι εγκληματίες-γιατροί διαβεβαίωσαν τη μητέρα του ότι «θα βοηθούσε στην πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας στην υποθετική μελλοντική σύζυγό του». (!!!) Μετά το εμβόλιο, ο Berrett προσβλήθηκε από Εγκάρσια Μυελίτιδα (ΤΜ) που τον οδήγησε σε παράλυση. Οι γιατροί δήλωσαν ότι θα έχανε τελικά την ικανότητα να αναπνέει και η οικογένειά του επέτρεψε την διασωλήνωσή του. Μετά από χρόνια «ζωής», κατά τα οποία χρειαζόταν συνεχώς κάποιον για να μεταφέρει και να χειρίζεται την αναπνευστική συσκευή ανά πάσα στιγμή, ο Berrett έβαλε τέλος στη ζωή του.

Ακόμα κι αν το «εμβόλιο»-Frankenstein της AstraZeneca θεωρηθεί υπεύθυνο για την πρόκληση της εγκάρσιας μυελίτιδας (ΤΜ) που τυχόν θα εμφανίσουν οι συμμετέχοντες εθελοντικά στα τεστ ασφάλειας, αυτό δεν θα καταστεί «επίσημο συμπέρασμα» ελέω των διεφθαρμένων Επιτροπών «ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων» που αποτελούν το μόνιμο άλλοθι των εγκληματιών της Big Pharma.

Η ΒΡΩΜΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΣΥΓΚΑΛΥΨΕΩΝ ΤΗΣ ASTRA-ZENECA 

  • ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΕΓΚΑΡΣΙΑΣ ΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ: Τον Ιούλιο 2020, τα τεστ ασφαλείας του εμβολίου-Frankenstein της AstraZeneca για την Covid-19, σταμάτησαν για πρώτη φορά, όταν ένας άλλος εθελοντής που συμμετείχε στα τεστ, ανέπτυξεσυμπτώματα εγκάρσιας μυελίτιδας (ΤΜ). Τα τεστ του εμβολίου-Frankenstein σταμάτησαν, αλλά μια Επιτροπή «ανεξάρτητων (!)εμπειρογνωμόνων» έσπευσε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η ασθένεια δεν σχετίζεταιμε το εμβόλιο. Και τα τεστ συνεχίστηκαν απρόσκοπτα. 
  • ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΕΓΚΑΡΣΙΑΣ ΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ: Στις 9 Σεπτέμβριο 2020, η ιστορία επαναλήφθηκε: τα τεστ ασφάλειας διακόπηκαν για δεύτερη φορά, όταν μια συμμετέχουσα-εθελόντρια εμφάνισε συμπτώματα εγκάρσιας μυελίτιδας (ΤΜ). Η υπόθεση παραπέμφθηκε σε μια Επιτροπή «ανεξάρτητων (!!!) εμπειρογνωμόνων» που έσπευσε να συμπεράνει ότι η ασθένεια δεν σχετίζεται με το εμβόλιο. Και τα τεστ συνεχίζονται. Μέχρι τελικής πτώσεως των «πειραματόζωων». 

Όπως δήλωσε ο Nikolai Petrovsky του Πανεπιστήμιου Flinders στην Australian Broadcasting Corporation, «αυτές οι ομάδες ‘εμπειρογνωμόνων’ αποτελούνται συνήθως από γιατρούς, έναν βιοστατιστικό και έναν ιατρικό εκπρόσωπο της χορηγού εταιρείας που διεξάγει τις δοκιμές ασφάλειας». 

Η απάτη της AstraZeneca είναι σαφής. Το μόνο που δεν είναι σαφές είναι το εάν η Επιτροπή των δήθεν «ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων» που εξέτασε την πρώτη περίπτωση Εγκάρσιας Μυελίτιδας (ΤΜ), είναι η ίδια με την Επιτροπή των δήθεν «ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων» που εξέτασε και τη δεύτερη περίπτωση της εγκάρσιας μυελίτιδας (ΤΜ) προκλήθηκε από το εμβόλιο. 

Είναι σημαντικό να τονιστεί το γεγονός ότι ποτέ μέχρι σήμερα οι ερευνητές δεν κατάφεραν να παρασκευάσουν ένα ασφαλές και αποτελεσματικό εμβόλιο για οποιονδήποτε κοροναϊό. Όταν οι ερευνητές πειραματίζονταν με εμβόλια κατά του SARS (που δρα με τρόπο παρόμοιο με την COVID-19 σε ό,τι αφορά την προσβολή των πνευμόνων), οι δοκιμές σταμάτησαν εντελώς, επειδή τα εμβολιασμένα ζώα ανέπτυξαν ακόμη πιο σοβαρές (και, ενίοτε, θανατηφόρες) ασθένειες απ’ αυτές που προκαλούσε ο SARS σε μη-εμβολιασμένα ζώα. 

Ωστόσο, σήμερα, η κερδοσκοπική εταιρεία AstraZeneca ενημερώνει τους εθελοντές [πειραματόζωα] για τα αποτελέσματα των τεστ ασφάλειας του παρελθόντος σε ζώα με πειραματικά εμβόλια για τον SARS και τον MERS, αλλά αποσιωπά τα αποτελέσματα των δικών της δοκιμών σε ζώα για την Covid-19, τα οποία αποδεικνύουν την αναποτελεσματικότητα του εμβολίου της στην ανακοπή της διάδοσης του ιού και την επικινδυνότητά του για τους ανθρώπους που θα το κάνουν. 

Σύμφωνα με το Ενημερωτικό Δελτίο που δόθηκε στους εθελοντές της δοκιμής εμβολίων για την Covid-19 από την της AstraZeneca: 

«Στο παρελθόν, πειραματικά εμβόλια αναπτύχθηκαν από άλλη ερευνητική ομάδα κατά του ιού SARS, ο οποίος ανήκει στην ίδια οικογένεια με τον ιό COVID-19 και προσβάλλει επίσης τους πνεύμονες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα ζώα στα οποία έγιναν ορισμένοι τύποι πειραματικών εμβολίων SARS ανέπτυξαν πιο σοβαρή φλεγμονή των πνευμόνων όταν αργότερα μολύνθηκαν με SARS, σε σύγκριση με τα μη-εμβολιασμένα ζώα.

Υπήρξε επίσης μια αναφορά αυτής της αυξημένης φλεγμονής που σχετίζεται με τη νόσο, σε μια μελέτη ποντικού στον οποίο έγινε ένα εμβόλιο κατά του ιού MERS-CoV (άλλος σχετικός ιός), αλλά αυτό δεν παρατηρήθηκε σε καμία άλλη μελέτη σε ζώα.

Αυτά τα προβλήματα δεν παρατηρήθηκαν σε μελέτες σε ζώα με το εμβόλιο ChAdx1-MersCoV, το οποίο μοιάζει πολύ με το εμβόλιο που χρησιμοποιείται σε αυτή τη μελέτη, όταν τα ζώα εκτέθηκαν στον άγριο ιό.

Οι μελέτες του εμβολίου ChAdOx1 nCoV-19 σε ζώα βρίσκονται σε εξέλιξη. Αλλά, ακόμη δεν γνωρίζουμε εάν αυτό θα μπορούσε να είναι μια παρενέργεια της έκθεσης στον πανδημικό ιό COVID-19 στην [παρούσα] μελέτη εμβολίων COVID-19, εάν αυτό μπορεί να συμβεί σε ανθρώπους ή εάν αυτό μπορεί να προκαλέσει πιο σοβαρή νόσο COVlD-19 σε ορισμένες περιπτώσεις». 

Όπως ανέφερε το Forbes τον Μάϊο 2020,  όλοι οι πίθηκοι στους οποίους χορηγήθηκε το εμβόλιο COVID-19 της AstraZeneca, μολύνθηκαν με την COVID-19 μετά τον εμβολιασμό. Αλλά η AstraZeneca έσπευσε να σκοτώσει τους πιθήκους, με αποτέλεσμα να καταστεί αδύνατη κάθε έρευνα για το εάν είχαν εμφανίσει και άλλες παρενέργειες. 

Η ΑΠΑΤΗ ΜΕ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ-FRANKENSTEIN ΓΙΑ ΤΗΝ COVID-19 

Ο λόγος της πλήρους αδιαφάνειας στα αποτελέσματα της τεστ ασφάλειας της AstraZeneca έγκειται στο γεγονός ότι η εταιρεία ΔΕΝ χορηγεί στις ομάδες ελέγχου ένα πραγματικό αδρανές εικονικό φάρμακο (real placebo) αλλά ένα ΔΗΘΕΝ placebo: το εμβόλιο Nimenrix της Pfizer (για τον μηνιγγιτιδόκοκκο που προκαλείται από τη Neisseria meningitidis της ομάδας A, C, W-135 και Y). 

Ο λόγος είναι απλός: Μεταξύ των πολλών παρενεργειών του εμβολίου Nimenrix είναι και η… εγκάρσια μυελίτιδα. Συνεπώς, κάθε παρενέργεια του εμβολίου-Frankenstein της AstraZeneca για την Covid-19 θα μπορεί να αποδίδεται στο εμβόλιο Nimenrix. «Ευφυής», σταθερά επαναλαμβανόμενη, αλλά εγκληματική μεθόδευση. 

Είναι προφανές ότι η «επιστήμονες» της «Ομάδας Εμβολίων της Οξφόρδης» (Oxford Vaccine Group) του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν ως δήθεν-placebo, ένα άλλο εμβόλιο (το Nimenrix της Pfizer), γιατί ξέρουν ότι το εμβόλιο της AstraZeneca είναι ανασφαλές, και οι παρενέργειες που θα εκδηλωθούν σίγουρα από το νέο εμβόλιό της για την COVID-19, θα μπορούσαν να αποδοθούν στο… Nimenrix. 

Ιδού η εμφανώς βλακώδης απάντηση σε σχετική ερώτηση που έδωσαν μέσω… τουίτερ, οι ανήθικοι «επιστήμονες» της «Ομάδας Εμβολίων» για την χορήγηση ενός εμβολίου αντί ενός γνήσιου placebo: 

[Oxford Vaccine Group - @OxfordVacGroup, 14 Απριλίου 2020]:

«Προτιμάμε αυτό [το εμβόλιο Nimenrix], από ένα αλατούχο εικονικό φάρμακο, γιατί διαφορετικά οι συμμετέχοντες που θα εμφανίσουν οποιαδήποτε αντίδραση στην ένεση, θα μπορούσαν να μαντέψουν (!) ότι είχαν λάβει το εμβόλιο ChAdOx1-nCoV-19. Το εμβόλιο MenACWY που χρησιμοποιείται είναι το Nimenrix, το οποίο διαθέτει πλήρη άδεια και ασφάλεια». https://twitter.com/OxfordVacGroup/status/1250103464027455491?s=20 

Ο Robert F. Kennedy Jr., επικεφαλής νομικός σύμβουλος και πρόεδρος του οργανισμού Children’s Health Defense (Υπεράσπιση της Υγείας των Παιδιών), εξηγεί: την εμμονή της Big Pharma να χρησιμοποιεί στα τεστ ασφαλείας των εμβολίων της ως «placebo» ένα άλλο εμβόλιο και όχι ένα κανονικό αδρανές στοιχείο: 

«Δεδομένου ότι καμία από τις φαρμακευτικές εταιρείες δεν δοκίμασαν ποτέ την ασφάλεια των προϊόντων τους σε σύγκριση με ένα πραγματικά αδρανές εικονικό φάρμακο (placebo), μπορούσαν πάντα να απορρίπτουν τις όποιες τραγικές παρενέργειές τους ως θλιβερή «σύμπτωση… η βιομηχανία των εμβολίων δεν είναι συνηθισμένη σ’ αυτό το είδος των ελέγχων... οι περισσότερες διαδικασίες έγκρισης εμβολίων δεν γίνονται μετά από ελέγχους ασφάλειας των εμβολίων σε σύγκριση με ένα γνήσιο αδρανές εικονικό φάρμακο (placebo)… εάν οι 72 δόσεις των εμβολίων που έχουν επιβληθεί σήμερα στα παιδιά, είχαν υποστεί πραγματική κριτική αξιολόγηση, ελάχιστα απ’ αυτά θα μπορούσαν αποκτήσουν αδειοδότηση από την Διεύθυνση Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA)». [Robert F. Kennedy Jr.]

Η ΑΠΑΤΗ ΜΕ ΤΟ ΑΝΤΙΨΥΧΩΤΙΚΟ ΦΑΡΜΑΚΟ SEROQUEL 

Η AstraZeneca έχει ένα μακρύ ιστορικό συστηματικής και σκόπιμης απόκρυψης των αρνητικών δεδομένων των τεστ ασφάλειας των φαρμάκων της, στο οποίο προστίθεται  τώρα και η απόκρυψη των παρενεργειών του εμβολίου-Frankenstein για την Covid-19. 

Στο παρελθόν, η DrugWatch.com τεκμηρίωσε αυτή την τακτική της, αποκαλύπτοντας, μεταξύ άλλων, ότι η εταιρεία απέκρυπτε εν γνώσει της συστηματικά, τα αποτελέσματα που έδειχναν ότι το αντιψυχωσικό φάρμακο Seroquel ήταν είτε αναποτελεσματικό είτε επιβλαβές, όπως αποκαλύπτεται σε εταιρικά email 

Μετά την αποκάλυψη της απάτης της με την απόκρυψη των παρενεργειών του φαρμάκου της Seroquel, η AstraZeneca έπρεπε να πληρώσει 520 εκατομμύρια δολάρια στο Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ και 647 εκατομμύρια δολάρια σε διάφορες κοινότητες του Τέξας, μέλη των οποίων είχαν υποστεί βλάβες από το εν λόγω φάρμακο. 

Όπως αποδείχθηκε, με τα αντιψυχωσικά φάρμακα Seroquel και Seroquel XR της Astra Zeneca,, η εταιρεία ενδιαφέρονταν για τη μεγιστοποίηση των κερδών της και όχι για την ασφάλεια όσων συμμετείχαν στα τεστ ασφάλειας του φαρμάκου της, ούτε για την ασφάλεια των εκατοντάδων χιλιάδων ασθενών που το παίρνουν μετά την κυκλοφορία του. 

Η AstraZeneca αναγκάστηκε να καταβάλει 350 εκατομμύρια δολάρια για να αντιμετωπίσει περισσότερες από 23.000 αγωγές για βλάβες που προκλήθηκαν από το το Seroquel (μεταξύ των οποίων και η πρόκληση διαβήτη), και να πληρώσει ένα ανάλογο ποσό ως πρόστιμο για να διευθετήσει παράνομες χρεώσεις μάρκετινγκ. 

Η εταιρεία αντιμετώπισε διάφορα σκάνδαλα, στα οποία συμπεριλαμβάνονταν η παραποίηση των στοιχείων στις μελέτες για τη διάθεση του Seroquel στα παιδιά, (!) και για κακώς δομημένες κλινικές δοκιμές που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλεια των ασθενών και την αξιοπιστία των δεδομένων. 

Το 2002, η Dr. Melissa DelBello και οι συνεργάτες της δημοσίευσαν μια «μελέτη» που χρηματοδοτήθηκε από την AstraZeneca, σύμφωνα με την οποία το άτυπο αντιψυχωσικό φάρμακο Seroquel της AstraZeneca (quetiapine) «ήταν ασφαλές για χρήση σε παιδιά». (!!!) Σ’ αυτή, χορηγήθηκε το Seroquel σε 30 παιδιά που διαγνώστηκαν με διπολική διαταραχή, από τα οποία μόνο 8 ολοκλήρωσαν τη δοκιμή. Η μελέτη κατέληγε στο συμπέρασμα ότι το Seroquel ήταν πιο αποτελεσματικό στα παιδιά που έπαιρναν το φάρμακο από μια ομάδα παιδιών που δεν το έπαιρναν. Ως αποτέλεσμα, η AstraZeneca, χρηματοδοτώντας μια fake-μελέτη, πέτυχε να εκδοθεί μια «εθνική σύσταση» σύμφωνα με την οποία «τα άτυπα αντιψυχωσικά φάρμακα είναι η κύρια επιλογή για τα παιδιά με τη διπολική αναταραχή». (!) 

Σε προγενέστερο χρόνο, κατά τη δεκαετία του 1970, η AstraZeneca, διαβλέποντας το μέλλον των «αντικαταθλιπτικών», ανέπτυξε τον πρώτο εκλεκτικό αναστολέα επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRI) που ονομάζεται ζιμελιδίνη, που άρχισε να πωλείται το 1982. Αλλά το φάρμακο παρήγαγε μια σπάνια σοβαρή παρενέργεια στο νευρικό σύστημα, την οποία η εταιρεία αναγκάστηκε να παραδεχθεί ένα χρόνο αργότερα, προκειμένου να αποφύγει τις ζημιές από πιθανές αγωγές. 

ΗΠΑ: Η ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ 

Τον Μάρτιο του 2020, το Υπουργείο Υγείας (HHS) των ΗΠΑ ενίσχυσε σημαντικά το καθεστώς της πλήρους νομικής ασυλίας των φαρμακευτικών εταιρειών (στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και αυτές των εμβολίων) που είχε θεσπιστεί το 1986, για οποιαδήποτε αυθαιρεσία και παρανομία διαπράττουν. 

Το Υπουργείο Υγείας έδωσε στη δημοσιότητα δήλωση με βάση το Νόμο PREP,  με την οποία παρείχε πλήρη κάλυψη για κάθε αστική ευθύνη «έναντι οποιασδήποτε αξίωσης απώλειας που προκλήθηκε από, προκύπτει από, σχετίζεται ή προκύπτει από την παρασκευή, τη διανομή, τη χορήγηση ή τη χρήση ιατρικών αντιμέτρων», συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων. Αυτό σημαίνει ότι η AstraZeneca αποζημιώνεται εναντίον αγωγών, ανεξάρτητα από το εάν το νέο «εμβόλιό» της προκαλεί ή όχι σοβαρές παρενέργειες. 

ΠΑΡΑ ΤΑ 65 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΝΕΚΡΟΥΣ, Ο ΝΑΖΙΣΜΟΣ ΖΕΙ... 

Το Εμβόλιο Gardasil (HPV): Το μαφιόζικο Colpo Grosso της Merck για την αλλοίωση των δεδομένων του εμβολίου HPV για τον... καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. 

Από τα επίσημα Πρακτικά της ένορκης εξέτασης του μέντορα της βιομηχανίας των εμβολίων Dr. Stanley Plotkin από τον δικηγόρο Aaron Siri, στις 11 Ιανουαρίου 2018. 

Tα πλήρη πρακτικά της εξέτασης (403 σελίδες), στη διεύθυνση: https://www.docdroid.net/8zJh4QQ/1-11-18-matheson-plotkin.pdf

Αποσπάσματα από τα Πρακτικά: http://www.grivas.info/emvolia/361-kl-grivas-i-diki-ton-emvolion-pensylvania-11-01-2018

 

Aaron Siri: Επειδή κανένα από τα παιδικά εμβόλια δεν δοκιμάστηκε σε σύγκριση με μια ομάδα παιδιών που έλαβαν ένα «πραγματικά αδρανές εικονικό φάρμακο», τα όποια συμπεράσματα σχετικά με παρενέργειες αυτών των εμβολίων είναι σχεδόν αδύνατο να επιβεβαιωθούν. Σωστά;

Dr. Plotkin: Σωστά. 

Aaron Siri: Η εταιρεία Merck, στις δοκιμές ασφαλείας του εμβολίου Gardasil για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας (HPV) χρησιμοποίησε τρεις ομάδες ατόμων με ένα «ανορθόδοξο» τρόπο:

Στην πρώτη ομάδα χορηγήθηκε με ένεση το υπό δοκιμή εμβόλιο.

Στη δεύτερη ομάδα χορηγήθηκε με ένεση μόνο αλουμίνιο ως ανοσοενισχυτικό (το αλουμίνιο είναι μια επικίνδυνη νευροτοξίνη).

Στην τρίτη ομάδα χορηγήθηκε με ένεση φυσιολογικός ορός.

Εν συνεχεία, η εταιρεία παραποίησε τεχνηέντως τα στοιχεία του ελέγχου: Οι τελευταίες δύο ομάδες (η ομάδα με το αλουμίνιο και η ομάδα με τον φυσιολογικό ορό) αναμείχθηκαν μεταξύ τους όταν ανακοινώθηκαν τα ευρήματα, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατο να γνωρίζουμε εάν η ομάδα με τον φυσιολογικό ορό είχε χαμηλότερο ποσοστό παρενεργειών από ότι η ομάδα με το Gardasil ή η ομάδα με το ανοσοενισχυτικό αλουμινίου.

Έτσι, η δοκιμή του Gardasil έδειξε ότι το 2,3% των γυναικών που έκαναν είτε το ελεγχόμενο εμβόλιο είτε το συνδυασμό αλουμινίου και φυσιολογικού ορού, ανέπτυξαν συστηματική αυτοάνοση διαταραχή εντός έξι μηνών.

Η ερώτηση είναι: Εάν η τρίτη ομάδα, που πήρε μόνο τον φυσιολογικό ορό, είχε αναφερθεί χωριστά, θα έδειχνε μηδενικό ποσοστό παρενεργειών. Σωστά;

Dr. Plotkin: Σωστά. 

Siri: Δεν θα ήταν αυτό το σημαντικό εύρημα;

Dr. Plotkin: Δεν το ξέρω… θα πρέπει να ρωτήσετε έναν στατιστικολόγο. 

ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ: ROBERT F. KENNEDY, Jr. 

[Επαναλαμβάνοντας τον Robert F. Kennedy, Jr]: «Δεδομένου ότι καμία από τις φαρμακευτικές εταιρείες δεν δοκίμασαν ποτέ την ασφάλεια των προϊόντων τους σε σύγκριση με ένα πραγματικά αδρανές εικονικό φάρμακο (placebo), μπορούσαν πάντα να απορρίπτουν τις όποιες τραγικές παρενέργειές τους ως θλιβερή «σύμπτωση… η βιομηχανία των εμβολίων δεν είναι συνηθισμένη σ’ αυτό το είδος των ελέγχων... οι περισσότερες διαδικασίες έγκρισης εμβολίων δεν γίνονται μετά από ελέγχους ασφάλειας των εμβολίων με ένα γνήσιο αδρανές εικονικό φάρμακο (placebo)… εάν οι 72 δόσεις των εμβολίων που έχουν επιβληθεί σήμερα στα παιδιά, είχαν υποστεί πραγματική κριτική αξιολόγηση, ελάχιστα απ’ αυτά θα μπορούσαν αποκτήσουν αδειοδότηση από την Διεύθυνση Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA)». [Robert F. Kennedy]

Κλεάνθης Γρίβας

ΔΗΛΩΣΗ ΠΡΩΘΥΣΤΕΡΗ:

ΓΙΑ ΤΟ «ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟ ΦΙΜΩΤΡΟ» ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

 «Ο μονόλογος οδηγεί στο ψυχιατρείο ή στο μαυσωλείο» (Οκτάβιος Παζ),

στον εξευτελισμό της επιστήμης, στην προώθηση της αρρώστιας

και, εν τέλει, στην κατάργηση των πολιτικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.

 

Κλεάνθης Γρίβας,

ψυχίατρος νευρολόγος, διδάκτωρ ιατρικής ΑΠΘ

(διευκρίνηση: χρησιμοποιώ τον ως άνω

ακαδημαϊκό τίτλο, μόνο όταν αντιμετωπίζω

ανθρώπους που δεν διαθέτουν τίποτε άλλο

εκτός από ένα ακαδημαϊκό τίτλο)

 

Για την αποφράδα 14η Σεπτεμβρίου 2020

 

EAN ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΤΟΥ «ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟΥ ΦΙΜΩΤΡΟΥ» ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ, με την απειλή της στέρησης ενός θεμελιώδους συνταγματικού δικαιώματός τους, του δικαιώματός τους στην εκπαίδευση, (!) ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΑΡΔΙΟ-ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΩΝ, ΑΛΛΕΡΓΙΚΩΝ, ΨΥΧΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ –διαφόρου σοβαρότητας– ΣΕ ΜΑΘΗΤΕΣ (πράγμα το οποίο απεύχομαι), 

ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΗΘΙΚΑ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΑ (ποινικά και αστικά), 

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΙ ΤΩΝ ΑΡΜΟΔΙΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΩΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑΣ «Άγνοιας» και «Αρρώστιας», κατά τη Νεο-γλώσσα του 1984 του Orwell), ΚΑΙ ΜΑΖΙ Μ’ ΑΥΤΟΥΣ και οι πάσης φύσεως «σύμβουλοί» τους, που τους παρέχουν γραφειοκρατική και «επιστημονική» κάλυψη. 

Το ως άνω μέτρο είναι αντισυνταγματικό και αντεπιστημονικό και πρέπει να προσβληθεί ως τέτοιο στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Αλλά γι’ αυτό, απαιτείται η συμβολή γιατρών και νομικών που επιμένουν να παραμένουν γιατροί και νομικοί.

Κλεάνθης Γρίβας 

 

REUTERS: ΠΙΣΩ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

1 Σεπτεμβρίου 2020 

Με βάση το Reuters, οι μάσκες είναι: 

[ΑΥΣΤΡΙΑ: Χωρίς μάσκες]

[ΕΛΒΕΤΙΑ: Χωρίς μάσκες]

ΚΑΤΩ ΧΏΡΕΣ: Χωρίς μάσκες (για μαθητές και δασκάλους).

ΝΟΡΒΗΓΙΑ: Χωρίς μάσκες

ΠΟΛΩΝΙΑ: Χωρίς μάσκες

ΡΩΣΙΑ: Χωρίς μάσκες (απλώς, συνιστώνται στα παιδιά).

ΣΟΥΗΔΙΑ: Χωρίς μάσκες (τα σχολεία δεν έκλεισαν ποτέ).

ΕΛΛΑΔΑ:  Υποχρεωτικές (για μαθητές και δασκάλους) εντός του σχολείου.

ΒΡΕΤΑΝΙΑ: Υποχρεωτικές στους μαθητές της 2βάθμιας εκπαίδευσης, μόνο στους κοινόχρηστους χώρους και μόνο εάν επιβληθεί lockdown στην περιοχή κάθε σχολείου. 

ΓΑΛΛΙΑ: Υποχρεωτικές στους μαθητές άνω των 11 ετών (στους εσωτερικούς χώρους). Νηπιαγωγεία: τα παιδιά δεν χρειάζεται να τηρούν ούτε τις κοινωνικές αποστάσεις. Δημοτικά: λειτουργούν εναλλάξ ή με λιγότερους μαθητές. 

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Υποχρεωτικές στους εσωτερικούς χώρους του σχολείου, αλλά όχι στα θρανία [κατά το μάθημα]. Στο κρατίδιο της Ρηνανίας-Βεστφαλίας, ακυρώθηκε η υποχρέωση των μεγαλύτερων μαθητών να φορούν μάσκες στα μαθήματα. 

ΙΤΑΛΙΑ: Υποχρεωτικές κατά την άφιξη και την αναχώρηση από το σχολείο, αλλά μπορούν να αφαιρούνται κατά τη διάρκεια των μαθημάτων. 

ΙΣΠΑΝΙΑ: Υποχρεωτικές στους μαθητές ηλικίας 6 ετών και άνω. 

https://www.reuters.com/article/us-health-coronavirus-europe-education-f/back-to-school-how-european-classrooms-are-coping-with-covid-idUSKBN25S4L4

 

TA LOCKDOWN «ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΟΤΑΝ ΓΕΡΑΣΟΥΝ» 

(ΑΛΛΑ, ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΚΑΙ 10.000 ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ)

Ένα μαζικό έγκλημα εκ προμελέτης υπό την αιγίδα του «Χίτλερ του 21ου αιώνα» BILL GATES, ο οποίος υπέταξε την παγκόσμια αντιμετώπιση ενός συνήθους ιού στη δική του βιο-πολιτική ατζέντα, μέσω της μαζικής «εξαγοράς συνειδήσεων» εκείνων που είναι πάντα πρόθυμοι να εξαγοραστούν.

 Κλεάνθης Γρίβας

6/9/2020 

  1. TA LOCKDOWN «ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΟΤΑΝ ΓΕΡΑΣΟΥΝ»
  • ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ LOCKDOWN
  • Π.Ο.Υ. - ΜΑΣΚΕΣ ΠΡΟΣΩΠΟΥ: ΣΤΟΧΟΣ Η «ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ»
  • ΚΟΡΩΝΑΪΟΣ ΚΑΙ ΕΠΟΧΙΚΗ ΓΡΙΠΗ
  • ΜΑΖΙΚΗ «ΕΞΑΕΡΩΣΗ» ΤΩΝ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ
  • ΑΠΟ ΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ:

        Ζωές που δεν συμφέρει να βιωθούν

  • ΑΘΡΟΕΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΤΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ
  • ΤΑ CDC ΑΝΑΘΕΩΡΟΥΝ ΚΑΤΑ 96% ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΩΝ ΘΑΝΑΤΩΝ
  • ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΝΕΚΡΟΦΙΛΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ:

         Ξαναχρησιμοποιώντας το 2020 τις φωτογραφίες των νεκρών προσφύγων του ναυαγίου

         της Λαπεντούζα του… 2013

  • ΘΑΝΑΤΟΚΡΑΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ: O «ΧΑΡΤΗΣ ΘΑΝΑΤΟΥ» ΤΟΥ ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ
  • ΕΠΟΜΕΝΟ «ΛΟΓΙΚΟ» ΒΗΜΑ: ΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ
  1. TA LOCKDOWN ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΚΑΙ 10.000 ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ

 

«Όποιος σήμερα θέλει να πολεμήσει την ψευτιά και την αμάθεια και να γράφει την αλήθεια

έχει να ξεπεράσει το λιγότερο πέντε δυσκολίες. Πρέπει να έχει:

▪ Το θάρρος να γράφει την αλήθεια, παρόλο που παντού την καταπνίγουν.

▪ Την εξυπνάδα να την αναγνωρίζει, παρόλο που παντού την επικαλύπτουν.

▪ Την τέχνη να την κάνει ευκολομεταχείριστη σαν όπλο.

▪ Την κρίση να διαλέξει εκείνους που στα χέρια τους η αλήθεια θα αποχτήσει δύναμη.

▪ Την πονηριά να τη διαδώσει ανάμεσά τους.

Αυτές οι δυσκολίες είναι μεγάλες για εκείνους που γράφουν κάτω από το φασισμό,

υπάρχουν όμως και για εκείνους που κυνηγήθηκαν ή αναγκάστηκαν να φύγουν [από τις φασιστικές χώρες],

αλλά ακόμα και για όσους γράφουν στις χώρες της αστικής ελευθερίας».

Μπέρτολτ Μπρέχτ, 

Πέντε δυσκολίες για να γράφει κανείς την αλήθεια.

 

Ήρθε η ώρα να απορρίψουμε την εξουσιαστικά επιβαλλόμενη πλύση του εγκεφάλου και να αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε τους όρους και τις έννοιες με το σημαντικό περιεχόμενό τους, σε πείσμα των εξωνημένων εταιρικών Μέσων Μαζικής Αποβλάκωσης και Κατατρομοκράτησης, που για λόγους ιδιοτέλειας μάς βομβαρδίζουν αδιάκοπα με τις κυβερνητικές «αφηγήσεις» για τον κορωναϊό.

 

1. TA LOCKDOWN «ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΟΤΑΝ ΓΕΡΑΣΟΥΝ»

 

ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ LOCKDOWN 

ΜΕ ΠΡΟΣΧΗΜΑ την «πρόβλεψη» που διατύπωσε σε μια κρίση μεγαλομανίας ο Neil Ferguson του Imperial College του Λονδίνου, μια ψυχοπαθητική προσωπικότητα που, ως σύγχρονος Φρανκεστάιν της αλγοριθμικής αλχημείας και των μαθηματικών «μοντέλων», αποφάνθηκε ότι «ο κορωναϊός θα προκαλούσε 250 εκατομμύρια θανάτους», ΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ (ΠΟΥ, ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, Διεθνής Οργανισμός Εμπορίου, ΟΗΕ, κ.α.) έβαλαν σε εφαρμογή την πολυεπίπεδη «επιχείρηση κορωναϊός» εναντίον των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, με τη συνεργασία της ηγεσίας της εγκληματικής ιατρικής συντεχνίας και των τεράτων της γενετικής κοπτο-ραπτικής, υπό την υψηλή εποπτεία του «Πολιτικού Γραφείου» μιας παγκοσμιοποιημένης χρηματοπιστωτικής και επιχειρηματικής «αλήτ» στο οποίο συμμετέχουν πρωταγωνιστικά οι κυρίαρχοι του διαδικτύου: Bill Gates της Microsoft, Mark Zuckerberg του Facebook, Instagram, Jeffrey Bezos της Amazon, Lawrence Edward Page και Sergey Brin της Google. 

  • Το πρώτο έγκλημά τους, αφορά την εντελώς παρανοϊκή επιβολή της νέκρωσης της κοινωνίας και της οικονομίας. 

Όταν ένας πολίτης επιχειρεί να σβήσει μια φωτιά σε ένα διαμέρισμα κατεδαφίζοντας ολόκληρη την πολυκατοικία ή χρησιμοποιώντας βενζίνη αντί για νερό, συλλαμβάνεται πάραυτα από την αστυνομία και υφίσταται τις «προβλεπόμενες» ποινικές ή/και ψυχιατρικές κυρώσεις. Όταν όμως, κάνουν κάτι παρόμοιο οι κυβερνήσεις, οι εντεταλμένοι διαχειριστές της συμβατικής «ιατρικής» και η παγκοσμιοποιημένη επιχειρηματική «αλήτ», αυτο-προβάλλονται ως «ορθολογικοί» διαχειριστές μιας «κατάστασης ανάγκης». 

  • Το δεύτερο έγκλημα αφορά την σκόπιμη «εξαέρωση» ενός πολύ μεγάλου αριθμού ηλικιωμένων ασθενών, με την κραυγαλέα παράλογη απόφαση για τη μαζική αποστολή τους από τα νοσοκομεία στα γηροκομεία (Κέντρα Φροντίδας Ηλικιωμένων Ασθενών, κατ’ ευφημισμό) στα οποία διαμένουν άτομα με σοβαρά και πολλαπλά, κατά κανόνα, υποκείμενα νοσήματα, με τη δικαιολογία ότι έτσι «θα απελευθερώνονταν κρεβάτια για την περίθαλψη του –εικαζόμενου– χειμάρρου των νεότερης ηλικίας ασθενών» οι οποίοι υποτίθεται ότι θα κατέκλυζαν και θα αποδιοργάνωναν τα συστήματα περίθαλψης. Πράγμα που δεν συνέβη ποτέ και πουθενά, αλλά προκάλεσε μια αναμενόμενη σημαντική αύξηση του αριθμού των θανάτων των ηλικιωμένων σ’ αυτά στα κέντρα που στάλθηκαν για να... προστατευτούν.

Μόλις άρχισε να εφαρμόζεται η εξοντωτική fake-«επιχείρηση κορωναϊός», όλες σχεδόν οι κυβερνήσεις διακήρυσσαν ότι τα «lockdown» και η «κοινωνική αποστασιοποίηση» που επέβαλαν, είχαν σχεδιαστεί για «να προστατεύσουν τους ηλικιωμένους» και τις υπηρεσίες υγείας που σύντομα θα «κατέρρεαν». Αλλά, δεν συνέβη ούτε το ένα ούτε το άλλο: Οι υπερήλικες ασθενείς στα Κέντρα Φροντίδας Ηλικιωμένων, κυριολεκτικώς,  αποδεκατίστηκαν μαζικά, ενώ τα συστήματα υγείας κάθε άλλο παρά κατέρρευσαν. 

Συνεπώς, οι επίσημες «αιτιολογήσεις» όλων των κυβερνητικών και κρατικών αξιωματούχων και των «επιστημόνων» που τους περιβάλλουν δουλοπρεπώς (και με το αζημίωτο) για τα «lockdown» και την «κοινωνική αποστασιοποίηση» αποτελούσαν απλώς μια αισχρή προπαγάνδα που αποσκοπούσε όχι στην προστασία αλλά στην «κοινωνική συμμόρφωση» των πολιτών.

 

Π.Ο.Υ. - ΜΑΣΚΕΣ ΠΡΟΣΩΠΟΥ: ΣΤΟΧΟΣ Η «ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ» 

Αυτό άλλωστε παραδέχθηκε στις 5 Ιουνίου 2020, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Αρρώστιας και Διαφθοράς (που κατ’ ευφημισμό αποκαλείται «Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας» - ΠΟΥ), σε «φιρμάνι»  του με τίτλο: Συμβουλές για τη χρήση μάσκας στο πλαίσιο του COVID-19, αποφαίνεται ότι: 

«Η ευρεία χρήση μάσκας από υγιείς ανθρώπους στο περιβάλλον της κοινότητας δεν υποστηρίζεται ακόμη από υψηλής ποιότητας ή άμεσες επιστημονικές αποδείξεις. Υπάρχουν πιθανά οφέλη και βλάβες που πρέπει να ληφθούν υπόψη… η χρήση μάσκας από μόνη της δεν αρκεί για να παρέχει ένα ικανοποιητικό επίπεδο προστασίας».

[Αλλά, οι  άνθρωποι θα πρέπει να φορούν μάσκα για τους εξής μη-ιατρικούς λόγους:]

«Τα πιθανά πλεονεκτήματα της χρήσης μάσκας από υγιείς ανθρώπους στο ευρύ κοινό:

  • Μειώνεται ο δυνητικός στιγματισμός των ατόμων που φορούν μάσκες για να αποτρέψουν τη μόλυνση άλλων ατόμων (έλεγχος πηγής) ή ατόμων που φροντίζουν ασθενείς με COVID-19 σε μη κλινικά περιβάλλοντα.
  • Κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται ότι μπορούν να παίξουν ρόλο στη διακοπή της εξάπλωσης του ιού.
  • Υπενθυμίζει στους ανθρώπους να συμμορφώνονται με άλλα μέτρα (π.χ., υγιεινή χεριών, να μην αγγίζουν τη μύτη και το στόμα, κ.λπ.). Ωστόσο, αυτό μπορεί επίσης να έχει το αντίστροφο αποτέλεσμα. (!!!)
  • Προσφέρει πιθανά κοινωνικά και οικονομικά οφέλη:Εν μέσω της παγκόσμιας έλλειψης χειρουργικών μασκών και ΜΑΠ, η ενθάρρυνση του κοινού να δημιουργήσει τις δικές του μάσκες υφάσματος μπορεί να προωθήσει την ατομική επιχείρηση και την κοινοτική ολοκλήρωση.
  • Επιπλέον, η παραγωγή μη-ιατρικών μασκών μπορεί να προσφέρει πηγή εισοδήματος για όσους είναι σε θέση να κατασκευάσουν μάσκες εντός των κοινοτήτων τους…»

 https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/332293/WHO-2019-nCov-IPC_Masks-2020.4-eng.pdf 

Για όσους δεν είναι δέσμιοι του προσωπικού τους συμφέροντος και της έλλειψης κάθε ηθικού ενδοιασμού, από την αρχή ήταν ξεκάθαρο ότι ο κορωναϊός δεν θα αποτελούσε μεγαλύτερη απειλή από έναν τυπικό ιό της κοινής γρίπη. Παρόλα αυτά, γύρω απ’ αυτόν διαμορφώθηκε συστηματικά μια πολεμική ατμόσφαιρα που στόχευε στην καλλιέργεια μιας πανδημίας κατατρομοκράτησης, πανικού και φόβου, για να  που δικαιολογηθεί η –ιστορικά, πρωτοφανής– επιβολή της νέκρωσης της κοινωνίας και της οικονομίας, με τις άπειρες δυσμενείς επιπτώσεις της και στην κοινωνία και στην οικονομία.  

Ποτέ μέχρι σήμερα, κανένας ιός γρίπης δεν οδήγησε ούτε σε νέκρωση της κοινωνίας και της οικονομίας, ούτε σε κατάρρευση των συστημάτων υγείας, πράγμα  που θα το έκανε εάν αντιμετωπίζονταν με «Lockdown» και μέτρα «κοινωνικής αποστασιοποίησης».

Η παραδοξότητα που ενυπάρχει στις ενέργειες των κυβερνήσεων να προσπαθούν να σβήσουν τη φωτιά σε ένα διαμέρισμα κατεδαφίζοντας ολόκληρη την πολυκατοικία ή χρησιμοποιώντας βενζίνη αντί για νερό, αποδεικνύει ότι υπήρχαν πολλοί άλλοι μη-ομολογημένοι λόγοι και σκοποί πίσω από την απόφαση τους να αντιμετωπίσουν τον «νέο» ιό με εκστρατείες στρατιωτικού τύπου, στην επιδίωξη των οποίων οι αξιωματούχοι της κατεστημένης ιατρικής συντεχνίας έπαιξαν ένα καθοριστικό ρόλο, θέτοντας την «επιστήμη» τους στην υπηρεσία της κάλυψης πολιτικών αποφάσεων. 

Από την πρώτη στιγμή της εφαρμογής της fake-«Επιχείρησης Κορωναϊός», υποστήριξα ότι υπήρχαν μη-ομολογημένοι λόγοι για τους οποίους οι «μεγάλοι παίκτες» της διεθνούς σκηνής επέβαλαν την ύπαρξη ενός γνωστού ιού ως κεντρικό πρόβλημα της ατομικής και κοινωνικής ζωής παγκοσμίως και ως βασικό εργαλείο για την υπό αναδιάταξη γεωπολιτική ισορροπία που ανατράπηκε με την κατάρρευση του διπολικού συστήματος της περιόδου 1945-1990. 

Δυστυχώς, επειδή η φύση και η εξουσία δεν ανέχονται τα κενά, η ανθρωπότητα θα υποστεί τις τραγικές συνέπειες της ανελέητης σύγκρουσης μεταξύ τόσο των δύο μεγάλων δυνάμεων (ΗΠΑ και Κίνα) που διεκδικούν τον ρόλο του «παγκόσμιου ρυθμιστή» στη νέα –υπό διαμόρφωση– γεωπολιτική ισορροπία (ρόλο που έπαιζαν οι ΗΠΑ μέχρι το 2000), όσο και μεταξύ των μεσαίων και μικρών δυνάμεων που η επιβίωσή τους εξαρτάται από τη θέση που θα καταφέρουν να πάρουν στη νέα αρχιτεκτονική της ισχύος. 

[Βλ. Κλεάνθης Γρίβας, ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΠΑΝΙΚΟΥ ΙΣΟΝ ΑΠΟΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ

(ΖΟΥΓΚΑ 23-03-2020) https://www.zougla.gr/apopseis/article/to-zitima-den-ine-enas-koronaios---ala-mia-katarefsi

(ENALLAKTIKOS, 24-03-2020) https://www.enallaktikos.gr/Article/51794/pandhmia-panikoy-ison-apodhmia-ths-logikhs--toy-kleanthh-griba

(GRIVAS.INFO, 24-03-2020) http://www.grivas.info/emvolia/367-kl-grivas-koronaios-epidimia-panikou-ison-apodimia-tis-logikis

 

ΚΟΡΩΝΑΪΟΣ ΚΑΙ ΕΠΟΧΙΚΗ ΓΡΙΠΗ 

Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης: η συνηθισμένη εποχική γρίπη μπορεί να σκοτώνει «φυσιολογικά» κάθε χρόνο πάνω από 1 εκατομμύριο ανθρώπους παγκοσμίως. Αλλά αυτό δεν αναφέρεται ποτέ από τους πολιτικούς, τους «επιστήμονες» και τα εταιρικά Μέσα Μαζικής Αποβλάκωσης και Κατατρομοκράτησης που μας βομβαρδίζουν ασταμάτητα με έναν διογκωμένο αριθμό θανάτων «από κορωναϊό» (και όχι, «με κορωναϊό», όπως είναι το σωστό). 

Ο κορωναϊός δεν έχει σκοτώσει πουθενά τόσο πολλούς ανθρώπους όσους η εποχική γρίπη, και η όποια συμμετοχή του στην πρόκληση θανάτων οφείλεται, κυρίως, στα πρωτοφανή «μέτρα» που πάρθηκαν εναντίον του. Κι αυτό καταγγέλλεται από ένα διαρκώς αυξανόμενο αριθμό γιατρών που δηλώνουν δημοσίως ότι το σύνολο των θανάτων που συνδέονται με τον κορωναϊό έχει διογκωθεί υπερβολικά. 

Όπως δείχνουν τα στοιχεία, ο κορωναϊός δεν είναι τόσο θανατηφόρος όσο η εποχική γρίπη. Κι αυτή η αλήθεια δεν μπορεί εξαφανιστεί, παρά τις ναζιστικές μεθοδεύσεις των δικτατόρων του διαδικτύου (Bill Gates/Microsoft, Mark Zuckerberg/Facebook και Instagram, Jeffrey Bezos/Amazon, Lawrence Edward Page και Sergey Brin/Google) και των κατά τόπους πληρωμένων «ταγμάτων των αλητο-λογοκριτών» τους, η δράση των οποίων επικάλυψε τη μαζική εξόντωση χιλιάδων ηλικιωμένων ασθενών. 

Σε όλες τις εποχές, σε κάθε κοινωνία και σε οποιοδήποτε καθεστώς, όλοι οι δουλόφρονες μισθωμένοι ΛΟΓΟΚΡΙΤΕΣ έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: ανήκουν όλοι στο κατώτερο, απεχθέστερο και αηδιαστικότερο στρώμα του κοινωνικού, «διανοητικού» και ηθικού «Λούμπεν Αληταριάτου». Και αξίζουν μόνο την περιφρόνησή μας.

 

ΜΑΖΙΚΗ «ΕΞΑΕΡΩΣΗ» ΤΩΝ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ 

Σήμερα, όλοι όσοι δεν εργάζονται για λογαριασμό κάποιας κυβέρνησης, της μαφίας της Big Pharma και των εταιρικών Μέσων Μαζικής Αποβλάκωσης που ελέγχονται απ’ αυτή, δεν έχουν καμιά αμφιβολία ότι οι ηλικιωμένοι υπήρξαν στόχος περιθωριοποίησης και, βαθμιαίας, «εξαέρωσης»: Ο στόχος δεν ήταν να προστατέψουμε τους ηλικιωμένους αλλά να τους ξεφορτωθούμε. Η εξόντωση όσο το δυνατόν περισσότερων ηλικιωμένων υπήρξε ένα από τα ουσιαστικά αποτελέσματα της «Επιχείρησης Κορωναϊός». Κι αυτό συνέβη σε όλο τον κόσμο. 

Με πρόσχημα την «ανάγκη να απελευθερωθούν κρεβάτια για τους νεότερης ηλικίας ασθενείς με κορωναϊό που επρόκειτο να ‘κατακλείσουν’ τα νοσηλευτικά ιδρύματα», οι διαχειριστές της ζωής αποφάσισαν την μαζική αποστολή των ηλικιωμένων νοσοκομειακών ασθενών (που δεν είχαν ελεγχθεί για κορωναϊό) σε Κέντρα Φροντίδας Ηλικιωμένων όπου υπήρχαν πολλοί αδύναμοι υπερήλικες ασθενείς με βαριά υποκείμενα νοσήματα, προκαλώντας έτσι τη διασπορά και την αύξηση των θανάτων. 

Πρόκειται για μια, εμφανώς καταστροφική, πρακτική, που επιδέχεται δύο μόνο εναλλακτικές ερμηνείες: 

Είτε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των διαχειριστών της εξουσίας και της υγείας σε όλο τον πλανήτη αποτελείται από ημι-ηλίθιους που δεν γνωρίζουν τίποτα ούτε για τον κορωναϊό, ούτε για τις παρενέργειες των αποφάσεών τους, είτε ότι όλη αυτή η πρωτοφανής τραγωδία οργανώθηκε με βάση κάποιο γενικό σχέδιο. 

Το γεγονός ότι το έργο «παίχθηκε» με τον ίδιο τρόπο σε όλες σχεδόν τις χώρες, τείνει να ενισχύει τη δεύτερη από τις δύο ερμηνείες: Το μόνο λογικό συμπέρασμα είναι ότι υπήρξε μια προσχεδιασμένη «Επιχείρηση Κορωναϊός» στο πλαίσιο της οποίας εφαρμόστηκε και ένα μαζικό πρόγραμμα απαλλαγής από μεγάλους αριθμούς ηλικιωμένων σε όλο τον κόσμο, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα: 

Τα συστήματα υγείας να αποσυμπιεστούν από την (εικαζόμενη) πίεση που θα τα οδηγούσε σε κατάρρευση. Τα συνταξιοδοτικά συστήματα να ανακουφιστούν προσωρινά από το βάρους των συντάξεων που δεν θα χρειάζεται πλέον να καταβληθούν. Οι κυβερνήσεις να εξοικονομήσουν δισεκατομμύρια τόσο από τη μείωση του τεράστιου ετήσιου κόστους της κάλυψης των διαρκώς διογκούμενων ελλειμμάτων και των μεν και των δε. 

Τα συστήματα υγείας δεν κατέρρευσαν τόσο στις χώρες που επέβαλαν, όσο και στις χώρες που δεν επέβαλαν lockdown. Κι αυτό συνέβη αφενός γιατί απαλλάχθηκαν από τους ήδη νοσηλευόμενους ασθενείς με την αποστολή τους στα γηροκομεία («απελευθέρωση κρεβατιών») και αφετέρου γιατί δεν κατακλύστηκαν από τα εκατομμύρια των εικαζόμενων (!) ασθενών με Covid-19, διαψεύδοντας πλήρως όλες τις «προβλέψεις» των μαθητευόμενων μάγων των αποτυχημένων «αλγοριθμικών μοντέλων», αυτό το σύγχρονο υποκατάστατο της «γυάλινης σφαίρας» των μάγων του Μεσαίωνα. Εξ’ ου και ο ανεκδοτολογικός χαρακτήρας του ψευδούς επίσημου «αφηγήματος» ότι «τα συστήματα υγείας δεν κατέρρευσαν, ακριβώς επειδή πάρθηκαν μέτρα Lockdown».

 

ΑΠΟ ΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ «ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ» ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ

(Ζωές που δεν συμφέρει να βιωθούν) 

Η εφαρμογή μιας ναζιστικής επιχείρησης στην εποχή μας, με απλή διαφοροποίηση της ετικέτας της: από «Ζωές που δεν αξίζει να βιωθούν» σε «Ζωές που δεν συμφέρει να βιωθούν»… 

Με την αποστολή ηλικιωμένων ατόμων (που δεν είχαν ελεγχθεί παρότι μπορούσαν να είναι φορείς του κορωναϊού) στα κέντρα φροντίδας ηλικιωμένων, οι εντεταλμένοι διαχειριστές της «υγείας» (θανατοκράτες κυβερνητικοί αξιωματούχοι, διοικητικοί υπαλληλίσκοι και «επιστήμονες»-ειδικοί του Τίποτα) πυροδότησαν την εκδήλωση ενός ολοκαυτώματος: 

Οι νοσηλευόμενοι στα Κέντρα Φροντίδας Ηλικιωμένων είναι ασθενείς με πολλαπλά βαριά υποκείμενα νοσήματα (καρδιακά, αναπνευστικά και νευρολογικά προβλήματα, καρκίνο και πολλές άλλες σοβαρές ασθένειες), οι οποίοι χρειάζονται ιατρική και φαρμακευτική κάλυψη και φροντίδα για την ικανοποίηση των βασικών βιολογικών αναγκών τους (σίτιση, ενυδάτωση, καθαριότητα, άσκηση, κ.λπ.). 

Με την αιφνίδια υπερπλήρωση των Κέντρων Φροντίδας Ηλικιωμένων, η ικανοποίηση όλων των περιθαλψιακών και βιολογικών αναγκών των υπερηλίκων ασθενών υποβαθμίστηκε σοβαρά, με αποτέλεσμα την αποδυνάμωση του ήδη εξασθενημένου ανοσοποιητικού τους συστήματος. 

Συνεπώς, οι «διαχειριστές» υγειονομικής περίθαλψης στέλνοντας σ’ αυτά τα Κέντρα ασθενείς (οι οποίοι θα μπορούσαν να είναι φορείς του κορωναϊού και οι οποίοι δεν είχαν ελεγχθεί για κορωναϊό), προκάλεσαν τη μετάδοση του ιού στους ευάλωτους ηλικιωμένους ασθενείς των Κέντρων, με συνέπεια να επιδεινώνεται η κατάστασή τους και να καταλήγουν. Φυσικά, το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο εάν οι ασθενείς που στάλθηκαν από τα νοσοκομεία στα Κέντρα Φροντίδας Ηλικιωμένων είχαν γρίπη, πράγμα που κανένας δεν διανοήθηκε να κάνει μέχρι σήμερα. 

Πρόκειται για μια απάνθρωπη στη σύλληψή της απόφαση που, τηρουμένων των ιστορικών αναλογιών, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «μεταφορά από τα γκέτο στο Άουσβιτς», όχι μέσα σε σφραγισμένα τραίνα αλλά σε ασθενοφόρα [χωρίς αυτό να σημαίνει υποβάθμιση της παραδοχής του πυρηνικού ρόλου του Άουσβιτς στην ανάδειξη των ανεξερεύνητων ορίων της βαρβαρότητας του ανθρώπου]. 

Έτσι, εφαρμόστηκε στη σύγχρονη εποχή μια ναζιστική επιχείρηση, με απλή παραλλαγή της ετικέτας της: από «Ζωές που δεν αξίζει να βιωθούν» σε «Ζωές που δεν συμφέρει να βιωθούν»… Τόσο απλά.

 

ΑΘΡΟΕΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΤΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ 

Η συστηματική κατατρομοκράτηση του πληθυσμού, επιδείνωσε ακόμη περισσότερο την ήδη τραγική κατάσταση στα Κέντρα Φροντίδας Ηλικιωμένων, εξαιτίας μιας προβλέψιμης παρενέργειας που αφορούσε τους εργαζόμενους στα κέντρα φροντίδας, οι οποίοι: 

Δεν είχαν ιδέα για τα μέτρα που έπρεπε να παρθούν κι ούτε διέθεταν τον κατάλληλο εξοπλισμό για την εφαρμογή αυτών των μέτρων. Λειτουργούσαν υπό το καθεστώς της τρομοκρατικής προπαγάνδας των κυβερνήσεων και των εταιρικών ΜΜΕ, ότι «ο ιός θα μπορούσε να σκοτώσει όσους προσβάλλει» και, συνεπώς, και τους ίδιους. Κλήθηκαν να εργαστούν σε καθεστώς απομόνωσης, με απαγόρευση των επαφών τους με τους συγγενείς και τους φίλους τους, χωρίς να υπάρχει κανένας λογικός λόγος. 

Σ΄ αυτές τις συνθήκες, υπό το κράτος της τρομοκρατίας, του πανικού και του φόβου για τη δική τους ζωή, πάρα πολλοί εργαζόμενοι σε τέτοια Κέντρα, εγκατέλειψαν τη δουλειά τους (στη Γαλλία για παράδειγμα, το κύμα παραιτήσεων έφτασε στο 40% των εργαζόμενων σε Κέντρα Φροντίδας). 

Το συνδυαστικό αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο: στα Κέντρα Φροντίδας Ηλικιωμένων, άρχισε να καταγράφεται ένας διαρκώς αυξανόμενος αριθμός θανάτων που αποδόθηκαν στον κορωναϊό (χωρίς τις αναγκαίες εξετάσεις): 

Στη Σκωτία το 50% των θανάτων σημειώθηκαν σε Κέντρα Φροντίδας. Στη Σουηδία το 50%. Στην Ισπανία το 66%. Στην Ιταλία το ακριβές ποσοστό είναι άγνωστο, αλλά –σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές– ξεπερνάει το 70% του συνόλου των θανάτων που αποδόθηκαν στην Covid-19. Στην Αγγλία και την Ουαλία, μέσα στις 11 πρώτες εβδομάδες από την έναρξη τις εφαρμογής αυτής της «πολιτικής» μέχρι τις 22 Μαΐου 2020, στα Κέντρα Φροντίδας ηλικιωμένων σημειώθηκαν 50.000 θάνατοι, ένας αριθμός διπλάσιος από τον αναμενόμενο σε κανονικές συνθήκες. 

Το γεγονός ότι η αποστολή ηλικιωμένων ασθενών από τα νοσοκομεία στα γηροκομεία είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των θανάτων στα γηροκομεία από 50% έως και 75% σε σχέση με τους «κανονικούς» κατ’ έτος θανάτους, τόσο στις χώρες που επέβαλαν Lockdown (π.χ. Ιταλία, Γαλλία, Βρετανία, Βέλγιο, κ.α.) όσο και στις  χώρες που δεν το επέβαλαν (π.χ. Σουηδία), σημαίνει απλά ότι αυτή η «ευφυής» μεθόδευση ήταν η αιτία της αύξησης των επιπλέον θανάτων που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. 

Στη συντριπτική πλειοψηφία τους, οι ηλικιωμένοι που πέθαναν σε Κέντρα Φροντίδας, (μόνοι τους, χωρίς προσωπικό και χωρίς την παρουσία των οικείων τους) στην πραγματικότητα δεν πέθαναν από τον κορωναϊό. Πέθαναν από βαθμιαία μείωση της νοσηλευτικής και φαρμακευτικής κάλυψης και της παροχής τροφής, νερού και φροντίδας για την κάλυψη των καθημερινών τους αναγκών, σε συνθήκες απομόνωσης. 

Ο άγνωστος συνολικός αριθμός των ηλικιωμένων που έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας αυτού της  ολέθριας «σύλληψης», περιλαμβάνει ένα πολύ μεγάλο αριθμό ηλικιωμένων ασθενών που δεν χρειάζονταν να έχουν πεθάνει. 

Σύμφωνα με μια πρόχειρη και πολύ συντηρητική εκτίμηση, ο αριθμός των ηλικιωμένων ασθενών που πέθαναν παγκοσμίως, από τις αρχές του Μαρτίου μέχρι το τέλος του Μαΐου 2020, ήταν μεταξύ 100.000 και 150.000. 

 

ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΩΝ ΝΟΣΩΝ (CDC)

ΑΝΑΘΕΩΡΟΥΝ ΚΑΤΑ 96% ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΩΝ ΘΑΝΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ COVID-19 

Στα τέλη Αυγούστου 2020, τα «Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων» των ΗΠΑ (CDC) ανακοίνωσαν τους αριθμούς των θανάτων στις ΗΠΑ «λόγω» της Covid-19 για την περίοδο από 1 Φεβρουαρίου έως 22 Αυγούστου 2020. 

Σύμφωνα με την έκθεση των CDC  που δόθηκε στη δημοσιότητα:

  • Μόνο το 6% των 161.392 θανάτων στις ΗΠΑ σχετίζονται αποκλειστικά με την COVID-19.
  • Το άλλο 94% είχε, κατά μέσο όρο, 2 και πλέον προϋπάρχοντα βαριά υποκείμενα νοσήματα (συννοσηρότητες) ανά θάνατο. 
  • Σχεδόν το 60% όλων των θανάτων αφορούσε άτομα άνω των 75 ετών (κι απ’ αυτούς, το μεγαλύτερο μέρος αφορούσε άτομα άνω των 80 ετών). 

[Ένας πολύ μεγάλος αριθμός απ’ αυτούς τους θανάτους, σημειώθηκε στα Κέντρα Φροντίδας Ηλικιωμένων (!) όπου στάλθηκαν σωρηδόν νοσηλευόμενοι σε νοσοκομεία υπερήλικες ασθενείς, χωρίς να έχουν ελεγχθεί για κορωναϊό. Και κάποιοι ημι-ηλίθιοι διαχειριστές και «ειδικοί» έχουν ακέραια την ευθύνη γι’ αυτό.] 

https://nypost.com/2020/08/31/94-of-americans-who-died-from-covid-19-had-contributing-conditions/ 

Δεδομένου ότι το προσδόκιμο ζωής στις ΗΠΑ είναι τα 78 έτη, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι μερικά κράτη έστειλαν σκόπιμα ασθενείς με COVID-19 στα γηροκομεία όπου οι διαμένοντες υπερήλικες ασθενείς διέτρεχαν μεγαλύτερο κίνδυνο.

 

ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΝΕΚΡΟΦΙΛΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ:

Ξαναχρησιμοποιώντας εν έτει 2020, τις φωτογραφίες των νεκρών προσφύγων από το ναυάγιο της Λαπεντούζα του… 2013 

Γι’ αυτούς τους θανάτους των ηλικιωμένων, δεν υπήρξε καμία αντίδραση από την τρομοκρατημένη και εν υπνώσει κοινωνία που βομβαρδίζονταν με εικόνες Αποκάλυψης. Οι «εικόνες των στρατιωτικών οχημάτων που κουβαλούσαν φέρετρα για να εναποτεθούν σε ομαδικούς τάφους στο Μπέργκαμο της βόρειας Ιταλίας», εισέβαλαν επαναληπτικά σε κάθε σπίτι εν είδει τηλεοπτικού αστραπιαίου πολέμου (blitzkrieg) και ακινητοποιούσαν το σκέψη των θεατών, οι οποίοι υποτάσσονταν εξ’ ολοκλήρου σ’ αυτό που «έβλεπαν», αδυνατώντας να σκεφτούν δύο πολύ απλά πράγματα: 

Πρώτο, ότι πάνω σε κάθε φέρετρο υπήρχε ένα λουλούδι (που σημαίνει «αγνώστου θρησκεύματος») και όχι ένας σταυρός, όπως είθισται σε μια καθολική χώρα όπως η Ιταλία. Και, δεύτερο, ότι καμιά οικογένεια δεν θα άφηνε ποτέ ένα προσφιλές μέλος της να ταφεί ως ανώνυμος σε έναν ομαδικό τάφο. 

Μ’ αυτό τον τρόπο, οι φωτογραφίες με τα φέρετρα των εκατοντάδων νεκρών προσφύγων του μεγάλου ναυαγίου της Λαπεντούζα του 2013, ξαναχρησιμοποιήθηκαν και προβλήθηκαν μέχρι κορεσμού το 2020 ως «νεκροί του από τον κοροναϊό στο Μπέργκαμο». Και έτσι, για τις ανάγκες της τρομοκρατικής σκηνοθεσίας, οι άγνωστοι νεκροί πρόσφυγες του 2013, απέκτησαν μετά θάνατον… ιταλική ιθαγένεια, έστω και φωτογραφικά. 

Δείτε στο Google, τις φωτογραφίες του 2013 που ξαναχρησιμοποιήθηκαν το 2020:

https://www.google.com/search?sxsrf=ALeKk031EGag_y0xnkrMVPfplk4GhP5XJw:1598506423670&source=univ&tbm=isch&q=%CF%84%CE%BF+%CE%BD%CE%B1%CF%85%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF+%CF%84%CE%B7%CF%82+%CE%9B%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%8D%CE%B6%CE%B1&sa=X&ved=2ahUKEwiv87a81LrrAhVS3qQKHewSBrcQsAR6BAgGEAE&biw=1536&bih=731&dpr=1.25 

Από τον Απρίλιο μέχρι τον Μάιο του 1940, τα «τάγματα θανάτου» του Στάλιν (η μυστική αστυνομία NKVD) εξόντωσαν 30 έως 40 χιλιάδες Πολωνούς με μια σφαίρα στον αυχένα στο Δάσος του Κατύν και, στη συνέχεια, όταν αποκαλύφθηκε το έγκλημα, η σταλινική προπαγάνδα προσπάθησε να το αποδώσει στα «αδελφά» τάγματα θανάτου του Χίτλερ (Einsatzgruppen) και εξασφάλισε τη σιωπή για την ενοχή του καθεστώτος επί μισό αιώνα, μέχρι την κατάρρευσή του το 1990. [η φρικαλεότητα αυτής της μαζικής δολοφονίας έχει αποτυπωθεί κινηματογραφικά με εκπληκτικό τρόπο από τον Πολωνό σκηνοθέτη Andrzej Wajda στην ομώνυμη ταινία του το 2007]. 

Η προπαγάνδα αυτού του είδους [που έχει αποδείξει την αποτελεσματικότητά της και στο πρόσφατο παρελθόν με το στήσιμο της εικόνας του fake-«κορμοράνου» και της fake-«βρεφοκόμου από το Κουβέιτ» που εμφανίστηκε σε συνεδρίαση του ΟΗΕ για να καταγγείλει «το έγκλημα της διακοπής της ηλεκτροδότησης των θερμοκοιτίδων από τις ένοπλες δυνάμεις του δικτάτορα Σαντάμ Χουσεΐν με αποτέλεσμα τον θάνατο δεκάδων βρεφών», για να αποδειχθεί, εν συνεχεία, ότι ήταν η «βρεφοκόμος» ήταν κόρη του πρεσβευτή της Σαουδικής Αραβίας στην Ουάσιγκτον] χρησιμοποιήθηκε κατά την εφαρμογή της «Επιχείρησης Κορωναϊός»: 

Με την επαναλαμβανόμενη καταιγιστική «εισβολή των φωτογραφιών των φερέτρων του 2013» σε όλα τα σπίτια το 2020 με την «ευγενή χορηγία» μιας διεστραμμένης δημοσιογραφίας σε «διατεταγμένη υπηρεσία», οι τρομοκρατημένοι πολίτες, πιστεύοντας ότι αντιμετώπιζαν μια επιδημία φοβερότερη από τις επιδημίες της πανούκλας του Μεσαίωνα, αδρανοποιήθηκαν εντελώς και δεν βγήκαν στους δρόμους για να αποτρέψουν την επιχείρηση της διανοητικής λοβοτομής τους. Και οι διεφθαρμένοι αξιωματούχοι της πολιτικής και της υγείας, η ιατρική συντεχνία και τα εξωνημένα εταιρικά Μέσα Μαζικής Αποβλάκωσης αποσιώπησαν επιμελώς το θέμα, στο όνομα της «επιτυχίας» της «Επιχείρησης Κορωναϊός». Με κάθε μέσο, θεμιτό ή αθέμιτο. [Τί Λαπεντούζα, τί Μπέργκαμο]

 

ΘΑΝΑΤΟΚΡΑΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ: O «ΧΑΡΤΗΣ ΘΑΝΑΤΟΥ» ΤΟΥ ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ 

Η τωρινή εξαέρωση των «ζωών που δεν αξίζει ή δεν συμφέρει να βιωθούν» δεν είναι κάτι καινούριο. Η «εξαέρωση» των ηλικιωμένων εφαρμόζεται επί χρόνια εμμέσως με διάφορους τρόπους στις λεγόμενες πολιτισμένες κοινωνίες σε όλο τον κόσμο. 

  • Για πολλά χρόνια στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι γιατροί και οι νοσοκόμες ενθαρρύνονταν να ακολουθούν τον αποκαλούμενο Τρόπο Περίθαλψης του Λίβερπουλ (Liverpool Care Pathway), έναν «χάρτη θανάτου» που επέτρεπε στους γιατρούς και τις νοσοκόμες να μειώνουν την τροφή, το νερό και την απαραίτητη θεραπεία σε ασθενείς ηλικίας άνω των 65 ετών, οι οποίοι θεωρούνταν ως «απέλπιδα», δαπανηρή και εντελώς αναλώσιμη επιβάρυνση.

          • British Journal of General Practice (BJGP): The Liverpool Care Pathway for the dying: what went wrong?

             Br J Gen Pract. 2013 Oct; 63(615): 509–510.    https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3782767/

         • The Guardian, 15 July 2013): What is the Liverpool care pathway and what went wrong?

             https://www.theguardian.com/society/2013/jul/15/liverpool-care-pathway-what-went-wrong

          • BBC NEWS (15 Aug. 2013): Liverpool Care Pathway: 'They told my family I was dying'.   https://www.bbc.com/news/health-23698071

 

  • Στη συνέχεια, ο Τρόπος Περίθαλψης του Λίβερπουλ ενσωματώθηκε ως αντίληψη στους αποκαλούμενους Στόχους της Αειφόρου Ανάπτυξης (που εκπορεύτηκαν από τα Ηνωμένα Έθνη και, επομένως, έχουν παγκόσμιο χαρακτήρα). Οι «στόχοι της αειφόρου ανάπτυξης» επιτρέπουν στους γιατρούς και στα νοσοκομεία να κάνουν «διακρίσεις» απέναντι σε κάθε ασθενή άνω των 70 ετών με το «επιχείρημα» ότι «τα άτομα που πεθαίνουν σε ηλικία άνω των 70 ετών δεν μπορεί να θεωρηθούν ότι έχουν πεθάνει πρόωρα» και, έτσι, δεν υπολογίζονται όταν αξιολογείται η ικανότητα του συστήματος υγείας κάθε κράτους. 

Σε όλο τον κόσμο, οι κυβερνήσεις έχουν ιδιαίτερη «αδυναμία» σ’ αυτόν το νέο κανόνα, επειδή δίνει στο κράτος την άδεια να απαλλαγεί από τους ασθενείς πολίτες που είναι σε ηλικία συνταξιοδότησης και, ως εκ τούτου, θεωρούνται ως «βάρος» από τους «λογιστές της κοινωνίας». 

  • Παρόμοιοι ισχυρισμοί ότι οι ηλικιωμένοι θα πρέπει να οδηγούνται σταδιακά στο θάνατο με κριτήριο την ηλικία, έχουν διατυπωθεί στις ΗΠΑ, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία και αλλού. 
  • Στην Ολλανδία, μια έρευνα σε 6.600 ασθενείς, διαπίστωσε ότι η περίθαλψή τους (που συμπεριλαμβάνει την κάλυψή τους με τροφή, νερό και φάρμακα) ήταν πιθανότερο να αποδυναμωθεί στους ασθενείς που ήταν άνω των 65 ετών. Ενώ ένας θανατοκράτης γιατρός δήλωσε κυνικά ότι «οι ηλικιωμένοι δεν θα πρέπει να γίνονται δεκτοί σε νοσοκομεία και, ιδιαίτερα, σε μονάδες εντατικής θεραπείας, προκειμένου να απελευθερωθούν κρεβάτια για νεότερους ασθενείς». 
  • Στις ΗΠΑ το 2020, ο δισεκατομμυριούχος Michael Bloomberg, παρ’ ολίγο υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος στις προεδρικές εκλογές, δήλωσε ότι: «η Αμερική πρέπει να αρνηθεί την υγειονομική περίθαλψη στους ηλικιωμένους». Και δεν υπήρξε καμιά αντίδραση σ’ αυτή την εγκληματική πρόταση. 
  • Στον Καναδά, κατά τη διάρκεια της «πανδημίας», οι ασθενείς θάβονταν με την αιτιολογία «θάνατος από κορωναϊό», χωρίς να έχουν υποστεί νεκροψία, πράγμα που απέκλειε τη δυνατότητα να ελεγχθεί η «διάγνωση». 
  • Στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπως αποκαλύφθηκε τον Φεβρουάριο του 2005, η κυβέρνηση είχε συμβουλεύσει ότι «οι νοσοκομειακοί ασθενείς με μικρή ελπίδα ανάρρωσης θα πρέπει να επιτρέπεται να πεθάνουν» λόγω του κόστους της διατήρησής τους. 
  • Η κυβέρνηση του Τόνι Μπλερ πρότεινε «οι ηλικιωμένοι να στερούνται του δικαιώματος σε φάρμακα, τροφή και νερό εάν πέσουν σε κώμα ή δεν μπορούν να μιλήσουν μόνοι τους».Μ’ άλλα λόγια, οι ασθενείς θα πρέπει να αφεθούν να πεθάνουν εάν δεν μπορούν να μιλήσουν οι ίδιοι. Για τον Τόνι Μπλερ, η ανάγκη να διατηρηθεί η ζωή των ηλικιωμένων ασθενών είναι υποδεέστερη από την ανάγκη να μειωθεί το κόστος της νοσηλείας τους. Μ’ αυτή τη θέση, ο Τόνι Μπλερ, ένας "διακεκριμένος" ηθικός αυτουργός εγκλημάτων πολέμου (ο οποίος πρωταγωνίστησε στην πρόκληση ενός καταστρεπτικού πολέμου «ανακαλύπτοντας» τα ανύπαρκτα βιολογικά όπλα του δικτάτορα του Ιράκ), αναδείχθηκε και σε ηθικό αυτουργό εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας («αφήστε τους ηλικιωμένους να πεθάνουν»). 

Οι ηλικιωμένοι (που αποτελούν τον «πέμπτο κόσμο» εντός του πρώτου και δεύτερου κόσμου) ταξινομούνται ως «ανεπιθύμητοι» με διάφορους τρόπους. Κάθε άνθρωπος σε ηλικία συνταξιοδότησης ή ως υπερήλικας ασθενής αποτελεί για τους «λογιστές της ζωής» ένα «οικονομικό βάρος» και πρέπει να απαλειφθεί. Η «λογική» που διέπει αυτή την τακτική είναι απλή: «δεν συνεισφέρουν στην κοινωνία, ψηφίζουν σπανίως και, άρα μπορούν να αγνοηθούν». 

Στη δεκαετία του 1930, οι Ναζί εξόντωσαν σκοπίμως εκατοντάδες χιλιάδες ευάλωτους ασθενείς, ηλικιωμένους και μη, επειδή θεωρούνταν ως άχρηστο βάρος για την κοινωνία, ως «ζωές που δεν αξίζει να βιωθούν». Αυτό ακριβώς συμβαίνει και σήμερα, με τις «ζωές που δεν συμφέρει να συντηρηθούν». Για τις οποίες δεν θα υπάρξει καμιά Νυρεμβέργη για την καταδίκη των θανατοκρατών με ή χωρίς άσπρη μπλούζα.

 

ΕΠΟΜΕΝΟ «ΛΟΓΙΚΟ» ΒΗΜΑ: ΤΟ ΟΛΟΚΛΡΩΤΙΚΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ 

Οι γραφειοκράτες «λογιστές της ζωής» θεωρούν ηθικό να οδηγούν στο θάνατο τους ηλικιωμένους (με μείωση της τροφής, του νερού και των φαρμάκων), εάν αυτοί καταλαμβάνουν ένα νοσοκομειακό κρεβάτι που μπορεί να γίνει πιο «αποδοτικό» χρησιμοποιούμενο σε ασθενείς που θέλουν να υποβληθούν π.χ. σε αισθητική –καλλωπιστική– χειρουργική επέμβαση. 

Λογικά, το επόμενο βήμα θα είναι πρόκληση ή η επιτάχυνση του θανάτου κάθε ασθενούς με χρόνιες ή δυνητικά δαπανηρές ασθένειες (όπως ο καρκίνος και οι καρδιακές παθήσεις) που έχει «μικρή ελπίδα ανάρρωσης». 

Οι διαχειριστές της εξουσίας μπορούν να το εφαρμόσουν αυτό και να πείσουν τους ψηφοφόρους να το αποδεχτούν με απλούς τρόπους. Όπως για παράδειγμα, με το να κλείσουν τα νοσοκομεία, με τη δικαιολογία ότι τα νοσοκομειακά κρεβάτια χρειάζονται «για τα εκατομμύρια νεότερους στην ηλικία ασθενείς που ‘αναμένεται’ να αρρωστήσουν από τον κορωναϊό». (!) 

  • Στο Ηνωμένο Βασίλειο, μετά το lockdown, 10 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται στις λίστες αναμονής των νοσοκομείων (για εξέταση, διάγνωση και θεραπεία) και σχεδόν 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι περιμένουν θεραπεία για καρκίνο. Αλλά, τα κατάλληλα νοσοκομειακά τμήματα στην «εποχή του κορωναϊού» είναι κλειστά ή υπολειτουργούν απελπιστικά, χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος για αυτό: Δεν κλείνουν τα νοσοκομεία όταν υπάρχει επιδημία γρίπης. Και ο κορωναϊός δεν είναι τόσο βλαπτικός όσο μια επιδημία γρίπης. 
  • Στη Γερμανία, στη διάρκεια του lockdown, ακυρώθηκαν 176.000 επείγουσες χειρουργικές επεμβάσεις και αναβλήθηκαν 2,5 εκατομμύρια προγραμματισμένα ραντεβού για παρακολούθηση, έλεγχο και συνέχιση ή αλλαγή της θεραπείας ασθενών. 

Σύμφωνα με την «Έκθεση της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων» (13 Μαϊου 2020) που συγκροτήθηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών της Γερμανίας, και απορρίφθηκε αμέσως απ’ αυτό: 

«Το 2018, είχαμε συνολικά περίπου 17 εκατομμύρια ασθενείς που νοσηλεύθηκαν σε νοσοκομεία, δηλαδή κατά μέσο όρο 1,4 εκατομμύρια ασθενείς κάθε μήνα. Τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2020, το 90% όλων των απαραίτητων χειρουργικών επεμβάσεων αναβλήθηκαν ή δεν πραγματοποιήθηκαν. Και σε 2,5 εκατομμύρια ανθρώπους δεν παρασχέθηκε ιατρική φροντίδα ως αποτέλεσμα των κυβερνητικών μέτρων κατά του κορωναϊού: 2,5 εκατομμύρια ασθενείς δεν υποβλήθηκαν σε ιατρικές θεραπείες, παρόλο που ήταν αναγκαίες. Το αναμενόμενο ποσοστό θανάτου δεν μπορεί να εκτιμηθεί σοβαρά. Οι ειδικοί υποθέτουν ότι μεταξύ 5.000 και έως και 125.000 ασθενείς θα πεθάνουν ή  έχουν ήδη πεθάνει λόγω των αναβληθέντων χειρουργικών επεμβάσεων… Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι περιορισμοί διαθεσιμότητας των κλινικών θα οδηγήσουν επίσης σε πρόωρο θάνατο ασθενών… Εμπειρογνώμονες σχολίασαν το γεγονός, λέγοντας ότι αναμένεται να πεθάνουν αρκετές χιλιάδες επιπλέον άνθρωποι τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2020 ή ότι θα συνεχίσουν να πεθαίνουν…». 

https://deutsch.rt.com/inland/102356-bundespressekonferenz-zu-analyse-aus-bmi-corona-war-fehlalarm/ 

Φυσικά, η «απαλλαγή» της κοινωνίας από τους ηλικιωμένους –που μεθοδεύεται από την θανατοκρατική γραφειοκρατία–θα πλήξει μεγάλο μέρος των κερδών της φαρμακοβιομηχανίας, δεδομένου ότι οι ηλικιωμένοι καταναλώνουν πολλά φάρμακα. Όμως, οι ηγέτες του «θαυμαστού νέου κόσμου» φροντίζουν να καλυφθεί πολλαπλασιαστικά το κενό, καθιστώντας υποχρεωτικό τον μαζικό εμβολιασμό όλου του πληθυσμού ανεξαρτήτως ηλικίας: 7,7 δισεκατομμύρια κάτοικοι θα υποστούν μια «λοβοτομή» με ένα fake-«εμβόλιο» συνθετικού γενετικού υλικού (mRNA) που δεν έχει καμιά σχέση με τα εμβόλια που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. 

Σε σύγκριση με τις σύγχρονες μορφές παρέμβασης στην ανθρώπινη φύση, οι Ναζί προβάλλουν σήμερα ως «ερασιτέχνες». Έχουν ξεπεραστεί από τον μεγαλομανή και μανιακό ευγονιστή "Χίτλερ του 21ου αιώνα" Bill Gates και την φάρμα των δουλοπρεπών ανθρωποειδών που τον περιβάλλει. Η ναζιστική συμμορία διέθετε πολλούς εξουσιοφρενείς και παράφρονες «επιστήμονες» της συνομοταξίας του Γιόζεφ Μέγκελε. Η συμμορία του Bill Gates, έχει στην υπηρεσία της ένα πλήθος, επίσης εξουσιοφρενών «επιστημόνων»-Ειδικών του Τίποτα (πλην της προθυμίας τους να εξαγοραστούν) και είναι εξοπλισμένη με μια τεχνολογία ασύλληπτων δυνατοτήτων. 

Το επιστημονικό –και βιομηχανικά οργανωμένο– έγκλημα του ναζιστικού καθεστώτος του 20ου αιώνα μετεξελίχθηκε στο υπερ-επιστημονικό έγκλημα κατά την εποχή της πληροφορικής, του διαδικτύου, της τεχνητής νοημοσύνης και της γενετικής κοπτο-ραπτικής (πεδίο δόξης λαμπρό για κάθε επίδοξο σύγχρονο Φρανκεστάιν), το οποίο προβάλει απειλητικά στο παρόν μας την τερατώδη εικόνα ενός αναδυόμενου Ολοκληρωτικού Θεραπευτικού Κράτους. 

«Με όλο και πιο γοργούς ρυθμούς, η κτηνωδία της οργανωμένης "νόμιμης" βίας αποβάλλει την πολιτική και υιοθετεί μια "θεραπευτική" ιδεολογία. O πολιτικός ολοκληρωτισμός υποκαθίσταται βαθμιαία από έναν "θεραπευτικό" ολοκληρωτισμό, μέσα από τον οποίο προβάλλει το αποκρουστικό πρόσωπο μιάς "ποιοτικής" αναπαλαίωσης της εξουσίας: Ο φασισμός που θα έλθει δεν θα λέγεται πια φασισμός. Θα ονομάζεται Ολοκληρωτικό Θεραπευτικό Κράτος». 

(Κλεάνθης Γρίβας: Αντιπολιτευτική Ψυχιατρική: Μπροστά στο Ολοκληρωτικό Θεραπευτικό Κράτος. Ιανός, 1989, σελ. 18) 

Η εξουσία σήμερα έπαψε να αντιμετωπίζει το δίλημμα της επιλογής ανάμεσα στον «Θαυμαστό Καινούργιο Κόσμο» του Χάξλεϊ και στο «1984» του Οργουελ: Μέσω του «Θαυμαστού Καινούργιου Κό­σμου» απεργάζεται τον θρίαμβο του «1984», του πιο α­σύλληπτου, μη-ανατρέψιμου και τελικού ολοκληρωτισμού στην ιστορία της ανθρωπότητας. 

«Η διαταγή του παλιού δεσποτισμού ήταν: «Δεν θα θέλεις». Η προσταγή των οπαδών του ολοκληρωτισμού ήταν: «Θα θέλεις». Η δική μας προσταγή [του «θεραπευτικού» Ολοκληρωτισμού] είναι: «Θέλεις». Κανείς  από  όσους  φέρνουμε εδώ, δεν μας αντιστέκεται». (George Orwell, 1984) 

Στο τέρμα αυτού του δρόμου καραδοκεί η οριστική κατάργηση της ιστορίας, πράγμα που σημαίνει ότι ο άνθρωπος χάνει αμετάκλητα την ελπίδα ότι μπορεί να επανακτήσει το δι­καίωμα του στο παρελθόν και το μέλλον του. 

Γι’ αυτό: «Μην αμελήσετε. Πάρτε μαζί σας νερό. Το μέλλον μας θα έχει πολύ ξηρασία». (Μιχάλης Κατσαρός, Θα σας περιμένω)

Κλεάνθης Γρίβας

 

2. ΤΑ LOCKDOWN ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ 10.000 ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΘΕ MHNA

ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΕΛΛΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΑΛΛΩΝ

(μελέτη που δημοσιεύθηκε στην ιατρική επιθεώρηση The Lancet)

 

από τον Andrew Mark Miller, Social Media Producer

Washington Examiner, 29 Ιουλίου 2020 

https://www.washingtonexaminer.com/news/study-coronavirus-restrictions-killing-10-000-children-per-month-and-wasting-and-stunting-millions-more

 Επιλογή Κειμένου: Κλεάνθης Γρίβας

 

  • Μια μελέτη από ομάδα επιστημόνων του πανεπιστημίου John Hopkins που δημοσιεύθηκε στην ιατρική επιθεώρηση The Lancetστις 27 Ιουλίου 2020 (παρατίθεται στο τέλος) δείχνει ότι «η πείνα που οφείλεται στα περιοριστικά μέτρα κατά του κοροναϊού προκαλεί τον θάνατο 10.000 παιδιών κάθε μήνα και αναστέλλει την [σωματική και ψυχική] ανάπτυξη άλλων 550.000 παιδιών κάθε μήνα». 
  • Η Εκτελεστική Διευθύντρια της UNICEF Henrietta Fore, δήλωσε: 

«Έχουν περάσει 7 μήνες μετά από τις πρώτες αναφορές περιπτώσεων της COVID-19, και είναι όλο και πιο σαφές ότι οι επιπτώσεις της πανδημίας προκαλούν στα παιδιά περισσότερο κακό απ΄ ό,τι η ίδια την ασθένεια. Τα ποσοστά φτώχειας των νοικοκυριών και της επισιτιστικής ανασφάλειας έχουν αυξηθεί»». 

  • Ο επικεφαλής του διατροφικού προγράμματος της UNICEF, Victor Aguayo δήλωσε: 

«Εμείς επίσης προκαλούμε βλάβες, έχοντας κλείσει τα σχολεία, έχοντας οδηγήσει τις πρωτοβάθμιες υπηρεσίες υγείας σε κατάρρευση,  έχοντας καταστήσει τα διατροφικά προγράμματα δυσλειτουργικά». 

Η διακοπή της αλυσίδας της τροφοδοσίας προκάλεσε αύξηση των τιμών, καθιστώντας ακόμη πιο δύσκολη την απόκτηση τροφίμων σε πολλές περιοχές που είχαν ήδη δυσκολίες στην κάλυψη των διατροφικών αναγκών τους πριν από την πανδημία. 

  • Ο Dr. Francesco Branca του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) δήλωσε ότι η διαταραχή αυτής της αλυσίδας θα είναι παρούσα για τα επόμενα χρόνια: 

«Οι επιπτώσεις της κρίσης της COVID στην επισιτιστική ασφάλεια, θα μας συνοδεύουν επί πολλά χρόνια. Κι αυτό θα έχει σοβαρό κοινωνικό αντίκτυπο». 

Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό The Lancet: 

«Οι απότομες μειώσεις στα εισοδήματα των νοικοκυριών προκαλούν αύξηση του υποσιτισμού των παιδιών, αλλαγές στη διαθεσιμότητα θρεπτικών τροφίμων σε προσιτές τιμές και [συχνές] διακοπές στις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας, διατροφής και κοινωνικής προστασίας … Εκτιμήσεις από το Διεθνές Ινστιτούτο Έρευνας για την Πολιτική των Τροφίμων δείχνουν ότι το 2020, λόγω της πανδημίας, 140 εκατομμύρια άνθρωποι θα μετακυλήσουν στο επίπεδο της ακραίας φτώχειας με εισόδημα μικρότερο από 1,90 δολάρια την ημέρα». 

Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Τροφίμων: 

«Ο αριθμός των ατόμων με πολύ χαμηλό εισόδημα και οι χώρες μεσαίου εισοδήματος που αντιμετωπίζουν οξεία επισιτιστική ανασφάλεια, σχεδόν θα διπλασιαστεί: από 140 σε 265 εκατομμύρια έως το τέλος του 2020». 

Η προειδοποίηση για τις τρομερές επιπτώσεις της πανδημίας καθώς και οι προσπάθειες για την καταπολέμησή της, επαναβεβαιώνουν τα ευρήματα άλλων μελετών που έχουν δείξει ότι τα lockdown προκαλούν πολύ σημαντική ζημιά. 

  • Μία μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Μάιο 2020, έδειξε ότι τα περιοριστικά μέτρα κατά του κορωναϊού θα καταστρέψουν επτά (7) φορές περισσότερα έτη ζωής συνολικά σε σύγκριση μ’ αυτά που θα σωθούν από τα lockdown. 
  • Μια άλλη μελέτη έδειξε ότι από την επιβολή του «κλειδώματος» η κατανάλωση υπερβολικών δόσεων ναρκωτικών άρχισαν να αυξάνονται αλματωδώς, και όπως δήλωσαν ορισμένοι γιατροί στην Καλιφόρνια το ίδιο συμβαίνει και με τις αυτοκτονίες.

 

Το πλήρες κείμενο της μελέτης που δημοσιεύθηκε στο The Lancet: 

Impacts of COVID-19 on childhood malnutrition and nutrition-related mortality

Derek Headey - Rebecca Heidkamp - Saskia Osendarp - Marie Ruel - Nick Scott - Robert Black - et al. 

THE LANCET, July 27, 2020 

https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(20)31647-0/fulltext?fbclid=IwAR1HQCA_VMDyK-yPRQEdUM6HghHR0YrSX3VhI1VSYrMzG6vJsTqd5GT4gyM

 

The unprecedented global social and economic crisis triggered by the COVID-19 pandemic poses grave risks to the nutritional status and survival of young children in low-income and middle-income countries (LMICs). Of particular concern is an expected increase in child malnutrition, including wasting, due to steep declines in household incomes, changes in the availability and affordability of nutritious foods, and interruptions to health, nutrition, and social protection services.1 

One in ten deaths among children younger than 5 years in LMICs is attributable to severe wasting because wasted children are at increased risk of mortality from infectious diseases.2 

Before the COVID-19 pandemic, an estimated 47 million children younger than 5 years were moderately or severely wasted, most living in sub-Saharan Africa and south Asia.3 

The economic, food, and health systems disruptions resulting from the COVID-19 pandemic are expected to continue to exacerbate all forms of malnutrition. Estimates from the International Food Policy Research Institute suggest that because of the pandemic an additional 140 million people will be thrown into living in extreme poverty on less than US$1·90 per day in 2020.4 

According to the World Food Programme, the number of people in LMICs facing acute food insecurity will nearly double to 265 million by the end of 2020.5 

Sharp declines are expected in access to child health and nutrition services, similar to those seen during the 2014–16 outbreak of Ebola virus disease in sub-Saharan Africa.6 

Early in the COVID-19 pandemic, UNICEF estimated a 30% overall reduction in essential nutrition services coverage, reaching 75–100% in lockdown contexts, including in fragile countries where there are humanitarian crises.7 

The accompanying call to action on child malnutrition and COVID-19 from leaders of four UN agencies8  in The Lancet is an important first step for the international community. Alongside these efforts, the Standing Together for Nutrition consortium, a multidisciplinary consortium of nutrition, economics, food, and health systems researchers, is working to estimate the scale and reach of nutrition challenges related to COVID-19. 

These efforts link three approaches to model the combined economic and health systems impacts from COVID-19 on malnutrition and mortality: MIRAGRODEP's macroeconomic projections of impacts on per capita gross national income (GNI);4  microeconomic estimates of how predicted GNI shocks impact child wasting using data on 1·26 million children from 177 Demographic Health Surveys (DHS) conducted in 52 LMICs between 1990–2018;9 and the Lives Saved Tool (LiST), which links country-specific health services disruptions and predicted increases in wasting to child mortality.10 

What do our initial analyses and estimates suggest? 

First, the MIRAGRODEP projections suggest that even fairly short lockdown measures, combined with severe mobility disruptions and comparatively moderate food systems disruptions, result in most LMICs having an estimated average 7·9% (SD 2·4%) decrease in GNI per capita relative to pre-COVID-19 projections.4 

Second, the microeconomic model projections indicate that decreases in GNI per capita are associated with large increases in child wasting.9 

Our own analyses, based on these estimates applied to 118 LMICs, suggest there could be a 14·3% increase in the prevalence of moderate or severe wasting among children younger than 5 years due to COVID-19-related predicted country-specific losses in GNI per capita. We estimate this would translate to an additional estimated 6·7 million children with wasting in 2020 compared with projections for 2020 without COVID-19; an estimated 57·6% of these children are in south Asia and an estimated 21·8% in sub-Saharan Africa. 

Third, when the projected increase in wasting in each country is combined with a projected year average of 25% reduction in coverage of nutrition and health services, we estimate there would be 128 605 (ranging from 111 193 to 178 510 for best and worst case scenarios) additional deaths in children younger than 5 years during 2020, with an estimated 52% of these deaths in sub-Saharan Africa. The range reflects coverage scenarios, as previously described by Roberton and colleagues,10  using a low of 15% and high of 50% disruption in vitamin A supplementation, treatment of severe wasting, promotion of improved young child feeding, and provision of micronutrient supplements to pregnant women. 

Our projections emphasise the crucial need for the actions to protect child nutrition that are urged by the UN leaders in the accompanying Comment.8 

These actions require rapid mobilisation of domestic and donor resources at a time when most national economies are reeling from COVID-19-related losses. In 2017, the Word Bank estimated that $7 billion per year over 10 years is needed to reach the global Sustainable Development Goal nutrition targets.11 

These estimates need to be revised upwards to overcome COVID-19-related setbacks.

The COVID-19 pandemic is expected to increase the risk of all forms of malnutrition. The wasting-focused estimates we present here are likely to be conservative, given that the duration of this crisis is unknown, and its full impacts on food, health, and social protection systems are yet to be realised. The disruption of other health services during lockdowns will further compromise maternal and child health and mortality,10 and with the deepening of economic and food systems crises, other forms of malnutrition, including child stunting, micronutrient malnutrition, and maternal nutrition, are expected to increase.1 

Without adequate action, the profound impact of the COVID-19 pandemic on early life nutrition could have intergenerational consequences for child growth and development and life-long impacts on education, chronic disease risks, and overall human capital formation.12 

Forthcoming analyses by this consortium will examine a range of diet and nutrition outcomes in women and young children and provide consensus advice on multisectoral actions and resources needed to recover and support optimal nutrition now and into the future. 

Confict of Interets: The work on this study was supported by a grant from the Children's Investment Fund Foundation (CIFF). The funders were not involved in the writing of this Comment. RH and MS report grants from the Bill & Melinda Gates Foundation unrelated to the topic of this Comment. We declare no other competing interests.   Download .pdf (.09 MB)

 

REFERENCES 

  1. Akseer N, Kandru G, Keats EC, Bhutta ZA. COVID-19 pandemic and mitigation strategies: implications for maternal and child health and nutrition. Am J Clin Nutr. 2020; (June 19, 2020).  https://doi.org/10.1093/ajcn/nqaa171 
  1. Black RE, Victora CG, Walker SP, et al. Maternal and child undernutrition and overweight in low-income and middle-income countries.

          Lancet. 2013; 382: 427-451 Full Text PDF 

  1. UNICEF, WHO, World Bank Group. Joint malnutrition estimates, 2020 edition. https://www.who.int/publications/i/item/jme-2020-edition [accessed: July 21, 2020]  View in Article 
  1. Laborde D, Martin W, Vos R. Poverty and food insecurity could grow dramatically as COVID-19 spreads. IFPRI Blog. International Food Policy Research Institute, Washington, DC2020. https://www.ifpri.org/blog/poverty-and-food-insecurity-could-grow-dramatically-covid-19-spreads (accessed: July 21, 2020) 
  1. World Food Programme. COVID-19 will double number of people facing food crises unless swift action is taken. https://www.wfp.org/news/covid-19-will-double-number-people-facing-food-crises-unless-swift-action-taken (accessed: July 21, 2020) 
  1. Barden-O'Fallon J, Barry MA, Brodish P, Hazerjian J. Rapid assessment of Ebola-related implications for reproductive, maternal, newborn and child health service delivery and utilization in Guinea.

          PLoS, Currents. 2015;7  (ecurrents.outbreaks.0b0ba06009dd091bc39ddb3c6d7b0826) 

  1. UNICEF. Situation tracking for COVID-19 socio-economic impacts.

          https://data.unicef.org/resources/rapid-situation-tracking-covid-19-socioeconomic-impacts-data-viz/   (June, 2020, Date accessed: July 21, 2020) 

  1. Fore HH, Dongyu Q, Beasley DM, Ghebreysus TA. Child malnutrition and COVID-19: the time to act is now.

          he Lancet. July 27, 2020 (online). https://doi.org/10.1016/S0140-6736(20)31648-2 

  1. Headey D, Ruel M. The impact of economic recessions on child acute malnutrition: implications for the COVID-19 crisis. IFPRI discussion paper 01941, June, 2020.

          International Food Policy Research, Washington, DC2020  (View in Article) 

  1. Roberton T, Carter ED, Chou VB, et al. Early estimates of the indirect effects of the COVID-19 pandemic on maternal and child mortality in low-income and middle-income countries: a modelling study. Lancet Glob Health.2020; 8: e901-e908 (Full Text PDF) 
  1. Meera S, Kakietek J, Dayton Eberwein J, Walters D. An investment framework for nutrition: reaching the global targets for stunting, anemia, breastfeeding, and wasting. Directions in development—human development. World Bank,Washington, DC2017 (View) 
  1. Martorell R. Improved nutrition in the first 1000 days and adult human capital and health. Am J Hum Biol.2017; 29(10.1002/ajhb.22952.)

 

This article published: July 27, 2020   -  DOI: https://doi.org/10.1016/S0140-6736(20)31647-0  --- Access this article on ScienceDirect

 

 

ΑΠΟ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΜΕ ΙΟΥΣ  ΣΤΑ «ΕΜΒΟΛΙΑ»-ΦΡΑΝΚΕΝΣΤΑΙΝ

Από τα Γενετικά Μεταλλαγμένα Τρόφιμα

στους Γενετικά Μεταλλαγμένους Ανθρώπους

Κλεάνθης Γρίβας

29 Αυγούστου 2020 

 

Τα «εμβόλια» γενετικού υλικού (DNA και RNA) για την COVID-19 είναι η αιχμή του δόρατος για την είσοδο σε μια «νέα εποχή» γενετικά τροποποιημένων «εμβολίων» υψηλού κινδύνου και σηματοδοτούν το πέρασμα από τον εφιάλτη των Γενετικά Μεταλλαγμένων Τροφίμων στην κόλαση των Γενετικά Μεταλλαγμένων Ανθρώπων που είναι πλέον μια εν διαμορφώσει πραγματικότητα.

Οι διάφορες ανατριχιαστικές εκφάνσεις της ναζιστικής «Επιχείρησης Aktion T-4 και της Τελικής Λύσης (με τη μορφή του ασύλληπτου εφιάλτη του Ολοκαυτώματος), που είχαν ως στόχο την παρανοϊκή επιδίωξη της «κάθαρσης και της βελτίωσης της Άριας φυλής», μέσω της εξόντωσης των «ζωών που ήταν ανάξιες να βιωθούν», οι οποίες πραγματοποιήθηκαν υπό την υψηλή εποπτεία του Αδόλφου Χίτλερ και της «αυλής των τεράτων του», ΑΝΑΒΙΩΝΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ με την «Επιχείρηση Κορωναϊός», μια πολυεπίπεδη εκστρατεία στρατιωτικού τύπου, με στόχο τη γενετική τροποποίηση του ανθρώπινου είδους, την επιβολή μιας καθολικής συμμόρφωσης και τη μείωση του πληθυσμού του πλανήτη, υπό την υψηλή εποπτεία του Bill Gates και της δικής του «αυλής των τεράτων». 

ΜΕ ΠΡΟΣΧΗΜΑ την «πρόβλεψη» που διατύπωσε σε μια κρίση μεγαλομανίας ο Neil Ferguson του Imperial College του Λονδίνου, ένας κοινωνιοπαθής σύγχρονος Φρανκεστάιν της αλγοριθμικής αλχημείας και των μαθηματικών «μοντέλων», που αποφάνθηκε ότι «ο κορωναϊός θα προκαλούσε 250 εκατομμύρια θανάτους», ΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΊ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ (ΠΟΥ, ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, Διεθνής Οργανισμός Εμπορίου, Παγκόσμια Τράπεζα, ΟΗΕ, και οι παραφυάδες τους) έβαλαν σε εφαρμογή την πολυεπίπεδη «Επιχείρηση Κορωναϊός» εναντίον των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, με τη συνεργασία της ηγεσίας της εγκληματικής ιατρικής συντεχνίας και μιας στρατιάς δουλόφρονων δήθεν «επιστημόνων» που ασχολούνται με το τρομοκρατικό «σπορ» της γενετικής κοπτο-ραπτικής, υπό την υψηλή εποπτεία του Χίτλερ του 21ου αιώνα Bill Gates, του «Πολιτικού Γραφείου» του (Bill & Melinda Gates Foundation) και της «Κεντρικής Επιτροπής» του, στην οποία συμμετέχουν όλα σχεδόν τα μέλη της «Φάρμας των Ζώων» της παγκοσμιοποιημένης επιχειρηματικής και χρηματιστικής «αλήτ», με πυρήνα την «αυλή των τεράτων» των κυρίαρχων στο πεδίο της πληροφορικής και και του διαδικτύου (Bill Gates/Microsoft, Mark Zuckerberg/Facebook, Instagram, Jeffrey Bezos/Amazon, Lawrence Edward Page και Sergey Brin/Google. 

Ας σημειωθεί ότι ο Neil Ferguson, είναι ένας αξιοθρήνητος επιδημιολόγος του Imperial College του Λονδίνου, που κατέχει το πλέον εντυπωσιακό ιστορικό αποτυχημένων «προβλέψεων» επί μία εικοσαετία (2001-2020) [Βλ. στο τέλος του κειμένου, το σημείωμα για τον Neil Ferguson, με τίτλο 20 χρόνια αποτυχημένων «προβλέψεων» ενός σύγχρονου «Νοστράδαμου»] 

Το, άγνωστο μέχρι τότε, «πρόβλημα του Κορωναϊού», προέκυψε στις 18 Οκτωβρίου 2019 (ΕΞΗ εβδομάδες πριν από την πρώτη εμφάνιση του ιού στην αγορά της πόλης Wuhan της Κίνας) με την διαβόητη εκδήλωση Event 201,  μια υψηλού επιπέδου προσομοιωτική άσκηση για την αντιμετώπιση μιας πανδημίας που διοργανώθηκε από το Κέντρο Ασφάλειας Υγείας (Center for Health Security) του Johns Hopkins σε συνεργασία με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ και το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates. Βλέπε:

ΜΕΤΑ την Event 201 (18 Οκτωβρίου 2019), ενεργοποιήθηκαν όλοι  οι έχοντες συμφέρον από την εμπορία του τρόμου: 

  • Το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates και άλλοι  «ΠΡΟΕΒΛΕΨΑΝ 65 εκατομμύρια θανάτους από εξάπλωση Κοροναϊού, σε σχετική προσομοίωση που έγινε 2 ΜΗΝΕΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ [ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ]». https://www.infowars.com/bill-and-mel 
  • Ακολούθησε ο αναγκαίος «χορός» της τραγωδίας που αποτελούνταν από τους συνήθεις «κορυφαίους εμπειρογνώμονες υγείας της Αμερικής  που κι αυτοί «ΠΡΟΕΒΛΕΨΑΝ –με μικρή καθυστέρηση, τοις Gates ρήμασι πειθόμενοι– ότι "ο κοροναϊός θα μπορούσε να σκοτώσει 65 εκατομμύρια ανθρώπους σε ένα χρόνο", τρεις μήνες ΠΡΙΝ από το πρώτο κρούσμα στην Κίνα».

          [βλ. Daily Mail, UK: Leading US health experts predicted coronavirus could kill 65 million people in a year – three months BEFORE the outbreak

          in China. Daily Mail, UK. https://www.dailymail.co.uk/health/ar…

  • Και «με τον γενετικό κώδικα του ιού του Wuhan στο χέρι, οι επιστήμονες αρχίζουν να εργάζονται σε ένα εμβόλιο» [ενός ιού που η καλλιέργεια του γινόταν στο Ινστιτούτο Ιολογίας του Wuhan με χρηματοδότηση 7,4 εκατομμυρίων δολαρίων από το «Εθνικό Ινστιτούτο Αλλεργιών και Λοιμωδών Νόσων» των ΗΠΑ, το οποίο διευθύνει από το 1984 μέχρι σήμερα, ο διαβόητος Fauci].

           [With Wuhan virus genetic code in hand, scientists begin work on a vaccine.

           Πρακτορείο Reuters, https://www.reuters.com/article/us-ch…]

Από την πρώτη στιγμή της προαναγγελίας της «Πανδημίας» από την Event 201 στις 18/10/2020, υποστήριξα ότι η συστηματική καλλιέργεια του φόβου για έναν αόρατο εχθρό, έναν δήθεν «θανατηφόρο» ιό που μπορεί να πλήξει «οποιονδήποτε και οπουδήποτε» ενορχηστρώθηκε για να επιβάλλει την «κοινωνική συμμόρφωση», η οποία είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να αποδεχθούμε παθητικά τις θανατηφόρες συνέπειες των κοσμογονικών αλλαγών που προκύπτουν ήδη για εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον πλανήτη, εξαιτίας της εξελισσόμενης ανελέητης σύγκρουσης για την συγκρότηση της νέας γεωπολιτικής ισορροπίας, η οποία θα καλύψει το κενό που δημιουργήθηκε από την κατάρρευση της ισορροπίας που καθόριζε τη ζωή μας από το 1945 μέχρι την «εξαέρωση» της Σοβιετικής Ένωσης (1990).

Σ’ αυτές τις συνθήκες ρευστότητας, σε έναν πλανήτη όπου το 0,1% του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχει το 70% του παγκόσμιου πλούτου, οι εντάσεις θα μπορούσαν να ελεγχθούν κάπως είτε με την δραστική μείωση της άνισης κατανομής του πλούτου είτε με τη δραστική μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού (7,7 δισεκατομμύρια).

Φυσικά, η παγκοσμιοποιημένη χρηματιστική και επιχειρηματική «αλήτ» αποστρέφεται την πρώτη επιλογή και απεργάζεται πυρετωδώς την επιβολή της δεύτερης.

Στην κατεύθυνση αυτή, ως πρώτο βήμα, «ο πληθυσμός του πλανήτη θα μπορούσε να μειωθεί κατά 15% με την εφαρμογή των κατάλληλων υγειονομικών μέτρων», όπως διακηρύσσει από μία δεκαετία και πλέον (με συνεντεύξεις, με άρθρα, με ανακοινώσεις και μέσω των περιβόητων δημόσιων συναντήσεων TED), ο Bill Gates, μια ψυχοπαθητική προσωπικότητα που διακατέχεται από αθεράπευτη μεγαλομανία και επικίνδυνες ευγονικές ιδεοληψίες περί «επιδιόρθωσης του ανθρώπινου είδους» και «μείωσης του "πλεονάζοντος" πληθυσμού του πλανήτη» πληθυσμού του πλανήτη' (!) ο οποίος, ως ο Χίτλερ του 21ου αιώνα, παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην εν εξελίξει, «Επιχείρηση Κορωναϊός» που, ελπίζω (αλλά δεν είμαι καθόλου βέβαιος) ότι θα έχει την ίδια κατάληξη με την «Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα» του Χίτλερ του 20ου αιώνα, χωρίς να χρειαστούν τα 65 εκατομμύρια των νεκρών, τα εκατοντάδες εκατομμύρια των κατεστραμμένων ζωών και τα ερείπια των αμέτρητων πόλεων και χωριών που θυμιάστηκαν στον βωμό της αντιμετώπισης της ναζιστικής παράνοιας.

Μετά την επίτευξη της επιδιωκόμενης «κοινωνικής συμμόρφωσης» (που αποτελεί τον πρώτο στόχο της Επιχείρησης Κορωναϊός»), θα ακολουθήσει η εφαρμογή ενός προγράμματος υποχρεωτικού μαζικού εμβολιασμού με ένα άγνωστο ακόμη «εμβόλιο» που δεν είναι εμβόλιο.

ΜΕ ΟΠΛΟ ΕΝΑ «ΕΜΒΟΛΙΟ» ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΒΟΛΙΟ

 Ως γνωστόν, όλα τα εν χρήσει εμβόλια 

  • Περιέχουν μικροοργανισμούς (κυρίως, ιούς), είτε αποδυναμωμένους είτε απονεκρωμένους. 
  • Χορηγούνται για να προκαλέσουν παραγωγή αντισωμάτων έναντι των ιών που περιέχουν. Και 
  • Απαιτούν 8 ως 10 ΧΡΟΝΙΑ για την παρασκευή τους. 

Τα «εμβόλια»-Φρανκεστάιν με τα οποία μάς στοχεύουν οι μανιακοί Φρανκεστάιν της γενετικής κοπτο-ραπτικής, δεν είναι εμβόλια (αποκαλούνται έτσι, απλώς για να διασκεδαστεί ο  βάσιμος τρόμος που τα συνοδεύει): 

  • Δεν περιέχουν ιούς. Περιέχουν συνθετικό γενετικό υλικό: συνθετικό mRNA. Με εξαίρεση το πρώτο ρωσικό που ανακοινώθηκε, που περιέχει ιό. 
  • Δεν χορηγούνται για να προκαλέσουν παραγωγή αντισωμάτων έναντι καθορισμένων ιών (ΔΕΝ περιέχουν τέτοιους). Και, 
  • Απαιτούν 8 ως 10 ΜΗΝΕΣ για την παρασκευή τους. 

Το γενετικό υλικό μας –δηλαδή, ο κώδικας της ζωής– αποτελείται από το DNA και το RNA. Ο ρόλος του RNA είναι να μεταφέρει οδηγίες από το DNA στις πρωτεΐνες και αντιστρόφως (για αυτό και ονομάζεται αγγελιοφόρο RNA ή mRNA), επηρεάζοντας έτσι και τις πρωτεΐνες και το DNA. 

Έχοντας υπόψη έναν κλασικό ορισμό, σύμφωνα με τον οποίο «η ζωή είναι ένας ορισμένος τρόπος ύπαρξης των λευκωμάτων», δεν μπορούμε ούτε να διανοηθούμε καν τον εφιάλτη στον οποίο θα εισαχθεί το ανθρώπινο είδος, όταν οι πολιτικοί και «επιστημονικοί» χιτλερίσκοι του 21ου αιώνα, θα εγχύσουν στον οργανισμό του συνθετικό mRNA, για το οποίο είναι αντικειμενικά αδύνατο να γνωρίζει κανείς τί πληροφορίες θα μεταφέρει στην αμφίδρομη διαδρομή του. 

Σ’ αυτή την κούρσα για την πρωτιά και το κέρδος, οι ανενδοίαστοι εγκληματίες της κρατικής εξουσίας και των ιδιωτικών κερδοσκοπικών εταιρειών που συγκροτούν την μαφία της Big Pharma, πέτυχαν: 

  • Τη χρηματοδότηση της παρασκευής των –κατ’ ευφημισμό, αποκαλούμενων, δήθεν– «εμβολίων» της Big Pharma με δημόσιο χρήμα. Έτσι, όλο το κόστος της παρασκευής τους καταβάλλεται από τους φορολογούμενους και όλα τα κέρδη από την καταναγκαστική κατανάλωσή τους εισπράττονται από τη μαφία της Big Pharma, μέσω μιας απατεωνίστικης ρύθμισης που ονομάζεται «συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα». 
  • συμπίεση του χρόνου παρασκευής των δήθεν «εμβολίων» τους, ΑΠΟ 8 έως 10 χρόνια ΣΕ 8 έως 10 μήνες, με την κατάργηση όλων των ενδιάμεσων σταδίων του ελέγχου τόσο της «αποτελεσματικότητας» (εάν παράγουν ή όχι τα εικαζόμενα αντισώματα για τον στοχευόμενο ιό), όσο και της «ασφάλειάς» τους (εάν δεν προκαλούν σοβαρότατες ή θανατηφόρες παρενέργειες). 
  • Την εξασφάλιση πλήρους νομικής ασυλίας –αστικής και ποινικής– για όποιες βλάβες προκληθούν από τα προϊόντα τους, πριν κυκλοφορήσουν. 

Τα «εμβόλια» DNA και RNA για την COVID-19 είναι η αιχμή του δόρατος για την είσοδο σε μια «νέα εποχή» γενετικά τροποποιημένων «εμβολίων» υψηλού κινδύνου και σηματοδοτούν το πέρασμα από τον εφιάλτη των Γενετικά Μεταλλαγμένων Τροφίμων στην κόλαση των Γενετικά Μεταλλαγμένων Ανθρώπων που αποτελεί πλέον μια εν διαμορφώσει πραγματικότητα. 

Κλεάνθης Γρίβας

 

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ NEIL FERGUSON 

20 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΩΝ «ΠΡΟΒΛΕΨΕΩΝ» ΕΝΟΣ ΑΞΙΟΘΡΗΝΗΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ «ΝΟΣΤΡΑΔΑΜΟΥ» 

Ο Neil Ferguson είναι ένας αξιοθρήνητος επιδημιολόγος του Imperial College του Λονδίνου, που κατέχει το πλέον εντυπωσιακό ιστορικό ΑΠΟΤΥΧΗΜΈΝΩΝ «προβλέψεων» επί μία εικοσαετία (2001-2020): 

  • Το 2001 (κατά την εκδήλωση του αφθώδους πυρετού) ο Neil Ferguson «προέβλεψε» ότι θα πεθάνουν μέχρι 150.000 άνθρωποι από τη νόσο.Τελικά, πέθαναν λιγότεροι από 200 άνθρωποι. Αλλά, η «πρόβλεψή» του προκάλεσε τη μαζική σφαγή 11 εκατομμυρίων προβάτων και βοοειδών. 
  • Το 2002, ο Neil Ferguson «προέβλεψε» ότι θα πεθάνουν έως και 50.000 άνθρωποι στο Ηνωμένο Βασίλειο από τη νόσο τρελών αγελάδων (του βόειου κρέατος).Τελικά, πέθαναν 177 άνθρωποι από τη νόσο αυτή. 
  • Το 2005, ο Neil Ferguson «προέβλεψε» ότι θα μπορούσαν να πεθάνουν έως 150 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως από τη γρίπη των πτηνών.Τελικά, πέθαναν 282 άνθρωποι παγκοσμίως από την ασθένεια μεταξύ 2003 και 2009. 
  • Το 2009, ο Neil Ferguson «προέβλεψε» ότι «ένα λογικό χειρότερο σενάριο ήταν ότι η γρίπη των χοίρων θα προκαλούσε 65.000 θανάτους στη Βρετανία».Τελικά, πέθαναν 457 άνθρωποι στο Ηνωμένο Βασίλειο. 
  • Το 2020, ο Neil Ferguson «προέβλεψε» ότι «η Covid-19 θα προκαλούσε το θάνατο 500 χιλιάδων ανθρώπων στη Βρετανία και εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως». Αλλά μέχρι στιγμής, πέθαναν 700 χιλιάδες άνθρωποι παγκοσμίως με (και όχι, από) την Covid-19. 
  • Τον Μάρτιο 2020, ο Neil Ferguson αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι το «μοντέλο» του για τη νόσο COVID-19 (το διαβόητο μοντέλο του Imperial College που χρησιμοποιήθηκε για τη νέκρωση της κοινωνίας και της οικονομίας όλες τις χώρες, με εξαίρεση την Σουηδία) ήταν λανθασμένο γιατί "βασίστηκε σε έναν παλιό και μη εγγεγραμμένο κώδικα υπολογιστή που προοριζόταν να χρησιμοποιηθεί για μια πανδημία γρίπης και όχι για έναν κοροναϊό". Ο Ferguson αρνήθηκε να δημοσιοποιήσει τον αρχικό του κώδικα, ώστε άλλοι επιστήμονες να μπορούν να ελέγξουν τα αποτελέσματά του. 

         Αλλά, το πραγματικό σκάνδαλο είναι: «Ποιοι και γιατί άκουγαν ένα αξιοθρήνητο τζογαδόρο των μαθηματικών μοντέλων

         με ένα τέτοιο ιστορικό διαρκώς αποτυχημένων «προβλέψεων;»

         https://statmodeling.stat.columbia.edu/2020/05/08/so-the-real-scandal-is-why-did-anyone-ever-listen-to-this-guy/ 

  • Στις 5 Μαϊου 2020, ο καταγέλαστος Neil Ferguson (ο αποκληθείς και «Βρετανός Τσιόδρας») αναγκάστηκε να παραιτηθεί από σύμβουλος της βρετανικής κυβέρνησης.

        [https://virus.com.gr/paraitithike-o-vretanos-tsiodras/]

Κ.Γ.

 

Κ.Γ.

ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ-FRANKENSTEIN ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΒΟΛΙΑ

ΤΑ «ΕΜΒΟΛΙΑ»-FRANKENSTEIN ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΒΟΛΙΑ Αδίκως περιμέν ...

Create Date: Πέμπτη, 11/19/2020

Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΗΣ ΚΟΡΩΝΟ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ - 2

Η ΤΥΡΑNΝΙΑ ΤΗΣ ΚΟΡΩΝΟ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ - 2  Eπόμενο βήμα o Στρα ...

Create Date: Πέμπτη, 11/12/2020

ΠΑΡΑΔΟΞΕΣ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

ΟΙ ΠΑΡΑΔΟΞΕΣ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ και το ψυχορράγημα τ ...

Create Date: Δευτέρα, 11/09/2020

Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΗΣ ΚΟΡΩΝΟ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ - 1

Η ΤΥΡΑNΝΙΑ ΤΗΣ ΚΟΡΩΝΟ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ - 1 Έκτακτος υπότιτλος: ...

Create Date: Πέμπτη, 11/05/2020

ΑΝΟΣΙΑ ΤΗΣ ΑΓΕΛΗΣ = ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ

ΑΝΟΣΙΑ ΤΗΣ ΑΓΕΛΗΣ = ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΗΣ COVID ...

Create Date: Παρασκευή, 10/16/2020

ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΜΙΑΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ: 7-10-2020

ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΜΙΑΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ: 7-10-2020  Κλεάνθης ...

Create Date: Τετάρτη, 10/07/2020

ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ 5-12 ΕΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ COVID-19

ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ 5 ΕΩΣ 12 ΕΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΤΗΣ COVID-1 ...

Create Date: Τρίτη, 09/22/2020

Κλ. Γρίβας: ΓΙΑ ΤΟ "ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟ ΦΙΜΩΤΡΟ" ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΔΗΛΩΣΗ ΠΡΩΘΥΣΤΕΡΗ: ΓΙΑ ΤΟ «ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟ ΦΙΜΩΤΡΟ» ΣΤΑ ΠΑΙΔΙ ...

Create Date: Κυριακή, 09/13/2020

LOCKDOWN: ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΟΤΑΝ ΓΕΡΑΣΟΥΝ (ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ)

TA LOCKDOWN «ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΟΤΑΝ ΓΕΡΑΣΟΥΝ»  (ΑΛΛΑ, ΣΚΟΤ ...

Create Date: Δευτέρα, 09/07/2020

ΑΠΟ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΜΕ ΙΟΥΣ ΣΤΑ "ΕΜΒΟΛΙΑ"-ΦΡΑΝΚΕΝΣΤΑΙΝ

ΑΠΟ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΜΕ ΙΟΥΣ  ΣΤΑ «ΕΜΒΟΛΙΑ»-ΦΡΑΝΚΕΝΣΤΑΙΝ Από τα Γ ...

Create Date: Σάββατο, 08/29/2020

ΜΑΣΚΕΣ ΚΑΙ ΣΕΞ - Π.Ο.Υ. ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΟΓΝΩΜΟΝΕΣ

ΜΑΣΚΕΣ ΠΡΟΣΩΠΟΥ: Ο Π.Ο.Υ. ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΘ’ ΗΜΑΣ «ΕΜΠΕΙΡΟΓΝΩΜΟΝΕ ...

Create Date: Δευτέρα, 06/15/2020

ΠΟΣΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΞΕΧΝΑΜΕ; FAKE-ΠΑΝΔΗΜΙΑ 2009

ΠΟΣΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΞΕΧΝΑΜΕ; Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΑΡ ...

Create Date: Σάββατο, 06/13/2020

ΜΕΤΡΑ ΚΑΤΑ ΚΟΡΑΝΑΪΟΥ = ΨΕΥΔΟ-ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ

ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΡΟΝΑΪΟΥ ΗΤΑΝ ΨΕΥΔΟ-ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ Έκθεση τη ...

Create Date: Παρασκευή, 06/05/2020

ΜΕΤΡΑ ΚΑΤΑ ΚΟΡΟΝΑΪΟΥ = ΨΕΥΔΟ-ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ-1

ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΡΟΝΑΪΟΥ ΗΤΑΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΨΕΥΔΟ-ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ...

Create Date: Τετάρτη, 06/03/2020

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΤΟΥ ΟΗΕ ΚΑΙ Η "ΠΑΝΔΗΜΙΑ"

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΤΟΥ ΟΗΕ ΚΑΙ Η «ΠΑΝΔΗΜΙΑ»  Η διαχείριση ...

Create Date: Τετάρτη, 06/03/2020

ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ Π.Ο.Υ.;

ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΠΟΥ/WHO; Το ξεσκέπασμα ...

Create Date: Δευτέρα, 04/20/2020

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ ΤΟΥ ΚΟΡΟΝΑΪΟΥ

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ ΤΟΥ ΚΟΡΟΝΑΪΟΥ  12 ΓΙΑΤΡΟΙ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ...

Create Date: Τετάρτη, 04/15/2020

ΚΟΡΟΝΑΪΟΣ: ΟΠΛΟ ΔΙΚΤΑΤΟΡΩΝ ΚΑΙ ΟΛΙΓΑΡΧΩΝ

ΚΟΡΟΝΑΪΟΣ: ΟΠΛΟ ΔΙΚΤΑΤΟΡΩΝ ΚΑΙ ΟΛΙΓΑΡΧΩΝ της Vera Sharav Μ ...

Create Date: Σάββατο, 04/11/2020

Κλ. Γρίβας: ΚΟΡΟΝΑΪΟΣ - 5 ΜΙΚΡΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ

 ΚΟΡΟΝΑΪΟΣ: 5 ΜΙΚΡΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Κλεάνθης Γρίβας 31-03-2020 ...

Create Date: Τρίτη, 03/31/2020

ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΠΑΝΙΚΟΥ ΙΣΟΝ ΑΠΟΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ

ΚΟΡΟΝΑΪΟΣ: ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΠΑΝΙΚΟΥ ΙΣΟΝ ΑΠΟΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ  Κλ ...

Create Date: Τρίτη, 03/24/2020

Η ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ (11-01-2018)

Η ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ ΠΕΝΣΥΛΒΑΝΙΑ, 11 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018  ΕΝΑΣ ...

Create Date: Παρασκευή, 02/07/2020

ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΚΟΡΩΝΟΪΟ;

   ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΚΟΡΟΝΑΪΟ; Η παρακάτω αναφορά προέρχεται α ...

Create Date: Σάββατο, 02/01/2020

CHD: ΧΡΟΝΙΕΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΡΡΩΣΤΕΙΕΣ

ΧΡΟΝΙΕΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΡΡΩΣΤΕΙΕΣ Τα παιδιά δηλητηριάζονται με ...

Create Date: Δευτέρα, 09/23/2019
CDC (ΗΠΑ) - ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ

CDC (ΗΠΑ) - ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ

  https://www.cdc.gov/vaccines/vac-gen/side-effects.htm ...

Create Date: Τρίτη, 07/16/2019
Κλεάνθης Γρίβας: ΚΑΤΑΓΓΕΛΩ ΤΟ Δ.Σ. ΤΟΥ Ι.Σ.Θ. - ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ «ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ» - 08-02--2018

Κλεάνθης Γρίβας: ΚΑΤΑΓΓΕΛΩ ΤΟ Δ.Σ. ΤΟΥ Ι.Σ.Θ. - ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ «ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ» - 08-02--2018

Κλεάνθης Γρίβας,  νευρολόγος-ψυχίατρος, Δρ. ψυχιατρικής Α ...

Create Date: Δευτέρα, 02/05/2018

FAKE-"ΠΑΝΔΗΜΙΑ" ΓΡΙΠΗΣ ΤΟΥ 2009 (Η1Ν1) ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Η FAKE-"ΠΑΝΔΗΜΙΑ" ΓΡΙΠΗΣ ΤΟΥ 2009 (H1N1) ΜΙΑ ΠΡΑΞΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙ ...

Create Date: Κυριακή, 12/31/2017
Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα: ΕΜΒΟΛΙΑ - ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ Ι.Σ.Θ. - ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα: ΕΜΒΟΛΙΑ - ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ Ι.Σ.Θ. - ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα ΕΜΒΟΛΙΑ: ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΙΑΤΡΙΚΟ ...

Create Date: Πέμπτη, 12/21/2017
Κλεάνθης Γρίβας: Μικρό Λεξικό Εξαχρείωσης - ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΛΟΜΠΙ  ή  ΖΟΜΠΙ - ΚΑΡΚΙΝΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΗΜ. ΖΩΗΣ

Κλεάνθης Γρίβας: Μικρό Λεξικό Εξαχρείωσης - ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΛΟΜΠΙ ή ΖΟΜΠΙ - ΚΑΡΚΙΝΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΗΜ. ΖΩΗΣ

ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΓΡΙΒΑΣ Μικρό Λεξικό Εξαχρείωσης ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΛΟΜΠΙ ...

Create Date: Σάββατο, 12/16/2017
Αλεξ. Ευθυμιάδου & Κλ. Γρίβας: ΕΜΒΟΛΙΑ: ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ «ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ» ΚΡΑΤΟΣ

Αλεξ. Ευθυμιάδου & Κλ. Γρίβας: ΕΜΒΟΛΙΑ: ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ «ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ» ΚΡΑΤΟΣ

ΕΜΒΟΛΙΑ: ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ "ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ" ΚΡΑΤΟΣ  Οι ...

Create Date: Σάββατο, 12/16/2017
Κλεάνθης Γρίβας: ΕΜΒΟΛΙΑ: «ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ» ή ΑΠΟΛΥΤΟ ΚΕΝΟ ΛΟΓΙΚΗΣ (12-12-2017)

Κλεάνθης Γρίβας: ΕΜΒΟΛΙΑ: «ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ» ή ΑΠΟΛΥΤΟ ΚΕΝΟ ΛΟΓΙΚΗΣ (12-12-2017)

   Κλεάνθης Γρίβας: ΕΜΒΟΛΙΑ: «ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ» ή ΑΠΟΛΥΤΟ ...

Create Date: Τρίτη, 12/12/2017

Μαρία-Μυρτώ Γρίβα: ΣΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ ΟΙ "ΕΤΑΙΡΟΙ" ΚΑΙ ΟΙ "ΑΓΟΡΕΣ" ΣΑΣ

  ΣΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ ΟΙ «ΕΤΑΙΡΟΙ» ΚΑΙ ΟΙ «ΑΓΟΡΕΣ» ΣΑΣ   Μαρία-Μυ ...

Create Date: Δευτέρα, 06/27/2016

ΚΑΝΝΑΒΗ

 

Κλεάνθης Γρίβας

 

(Πρόλογος στην ελληνική έκδοση του βιβλίου των

Lyn Zimmer. Ph.D. και John Morgan, M.D.

"Μαριχουάνα: Μύθοι και Αλήθειες",

εκδόσεις Οξύ, Αθήνα, 2005)

 

 

 

1. Η ΚΑΝΝΑΒΗ.. 2

1. Το φυτό Κάνναβη. 3

2. Ιστορικά στοιχεία. 3

2. ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΤΩΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΩΝ.. 5

Μύθος 1ος - Η κάνναβη «προκαλεί» τοξικομανία. 5

Μύθος 2ος - Η κάνναβη «είναι» προστάδιο της ηρωϊνης. 6

Μύθος 3ος - Η κάνναβη «προκαλεί» εγκεφαλική ατροφία. 6

Μύθος 4ος - Η κάνναβη «προκαλεί» βλάβη των χρωμοσωμάτων. 7

Μύθος 5ος - Η κάνναβη «προκαλεί» χασισική ψύχωση. 8

Μύθος 6ος - Η Κάνναβη «εξασθενεί» το Ανοσοποιητικό Σύστημα. 8

Μύθος 7ος - Η Κάνναβη «προκαλεί» βίαιες συμπεριφορές. 8

3. ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ. 9

4. ΟΙ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΝΝΑΒΗΣ. 11

1. Γλαύκωμα (ενδοφθάλμια υπέρταση)14

2. Παρενέργειες της χημειοθεραπείας (ναυτία και εμετοί)15

3. Άσθμα. 15

4. Επιληψία και σπασμοί16

5. Κατάθλιψη και ανορεξία. 17

6. Αναλγητικές ιδιότητες. 18

7. Αντικαρκινικές δράσεις. 18

8. Απεξάρτηση από αλκοόλ και οπιούχα. 18

9. Φαρμακευτικά σκευάσματα της κάνναβης. 19

5. Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΚΑΝΝΑΒΗΣ. 20

1. Οι πραγματικοί λόγοι της απαγόρευσης της κάνναβης. 20

2. Το «παράδοξο»: Το κράτος υπέρ της κάνναβης (1942-1945)22

6. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ.. 23

 

1. Η ΚΑΝΝΑΒΗ

 

Η απαγόρευση οποιασδήποτε ουσίας εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο

από τις ιδιοτελείς επιλογές εκείνων που έχουν συμφέρον και δύναμη να την επιβάλουν.

 

Η μόνη αλήθεια που εμπεριέχεται στην προπαγάνδα των μανιακών της επιλεκτικής απαγόρευσης ορισμένων ψυχοτρόπων ουσιών, έγκειται απλώς και μόνο στο ότι υπάρχουν ψυχοτρόπες ουσίες, όπως και η μόνη αλήθεια που ενυπάρχει στην προπαγάνδα των μανιακών του αντισημιτισμού, έγκειται απλώς και μόνο στο ότι υπάρχουν Εβραίοι.

Η υπεράσπιση της αυταπόδεικτης αλήθειας ότι η κάνναβη είναι ένα πολύτιμο κατασκευαστικό, ενεργειακό, θεραπευτικό και ψυχαγωγικό μέσο, που συντροφεύει το ανθρώπινο είδος από την εμφάνισή του μέχρι σήμερα, συνεπάγεται σύγκρουση μετις προκαταλήψεις που καλλιεργεί εδώ και μισό αιώνα ο αποτρόπαιος προπαγανδιστικός μηχανισμός της απαγόρευσης ορισμένων ψυχοτρόπων ουσιών, ο οποίος εμπνέεται, καθοδηγείται και επιβάλλεται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ για λόγους που συνδέονται με μια ορισμένη εσωτερική πολιτική (που έχει ως στόχο τον έλεγχο του πληθυσμού) και μια συγκεκριμένη εξωτερική πολιτική (που αποσκοπεί στη διευρυμένη αναπαραγωγή ενός πλέγματος εκμεταλλευτικών σχέσεων που της επιτρέπει στις ΗΠΑ με το 5% του παγκόσμιου πληθυσμού να ληστεύουν το 50% του παγκόσμιου πλούτου).

Κι όπως συμβαίνει με κάθε πόλεμο, η αλήθεια είναι το πρώτο θύμα του ανήθικου, αποτρόπαιου και καταστρεπτικού αμερικανικού «πολέμου κατά των ναρκωτικών».

Για να μας εξαναγκάσει να συμμετέχουμε στη δολοφονία της αλήθειας και στην ενίσχυση του πλέγματος των ιδιόμορφων αποικιοκρατικών σχέσεων μας με την Ουάσινγκτον, η αμερικανική κυβέρνηση μας επιβάλλει καταναγκαστικά την εξουσιαστική και πολλαπλά κερδοφόρα (από οικονομική και πολιτική άποψη) σχιζοφρενική απαίτησηνα θυσιάσουμε την κριτική σκέψη στο βωμό της δαιμονολογίας, να απαρνηθούμε τον Διαφωτισμό για χάρη της νεκρομαντείας, να καταδικάσουμε τη λογική για χάρη του παραλογισμού και να δολοφονήσουμε την ελευθερία για χάρη της δουλείας. Κι όλα αυτά με πρόσχημα ότι θα μας «σώσει» από έναν κίνδυνο (τον κίνδυνο των «ναρκωτικών») που κατασκευάζεται και συντηρείται τεχνητά από εκείνους που αναλαμβάνουν εργολαβικά την «προστασία» μας.

Από το 1914 (που θεσπίστηκε η πρώτη απαγόρευση -του οπίου και της κοκαίνης και των παραγώγων τους- στις ΗΠΑ με το νόμο Harrison και εν συνεχεία επιβλήθηκε καταναγκαστικά σε όλο τον κόσμο) εκατομμύρια ανθρώπινες υπάρξεις καταδικάζονται στη στέρηση της ελευθερίας, την εξαθλίωση, την αρρώστια και το θάνατο για ένα έγκλημα χωρίς θύμα.

Από το 1937 (που θεσπίστηκε η δεύτερη απαγόρευση -της κάνναβης και των παραγώγων της- στις ΗΠΑ με το MarihuanaTaxActκαι εν συνεχεία επιβλήθηκε καταναγκαστικά στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη), μόνο στις ΗΠΑ διενεργήθηκαν πάνω από 20.000.000 συλλήψεις, εκδόθηκαν πάνω από 3.000.000 καταδικαστικές αποφάσεις και επιβλήθηκαν συνολικά πάνω από 15.000.000 χρόνια φυλακής για απλή κατοχή, καλλιέργεια και χρήση της κάνναβης, ενός αθώου και πολύτιμου φυτού, που ικανοποιεί ένα πλήθος από καθημερινές ανάγκες.

Αυτή η πρωτοφανής στην ιστορία μας, μαζική ανθρωποθυσία στο βωμό του παραλογισμού και της κτηνωδίας της απαγόρευσης, πρέπει να τερματιστεί. Και όπως δείχνουν οι διεργασίες που συντελούνται διεθνώς, θα τερματιστεί.[1]

1. Το φυτό Κάνναβη

Η κάνναβη είναι ένα φυτό από το οποίο βγαίνει η μαριχουάνα (ένα μίγμα θρυμματισμένων φύλλων και λουλουδιών της κάνναβης), το χασίς (αποξηραμένη ρετσίνη που βγαίνει από τις αδενικές τρίχες των λουλουδιών και των ακρινών στελεχών των θηλυκών, κυρίως, φυτών της κάνναβης), και το χασισέλαιο (που παράγεται με μία επεξεργασία απόσταξης).

Η μεγάλη ποικιλία των παραλλαγών αυτού του φυτού, που ταξινομήθηκε από τον Linneausτο 1753, δημιουργούσε στο παρελθόν πολλές διαφωνίες μεταξύ των βοτανολόγων σχετικά με την ταξινόμησή του, αλλά σήμερα έχει γίνει δεκτό ότι υπάρχει ένα αρχικό είδος, η κάνναβη η ήμερη, από την οποία προέκυψαν διάφορες παραλλαγές ως οικότυποι, όπως η CannabisSativa, η CannabisIndica και η CannabisRuderalis, που διαφέρουν μεταξύ τους, κυρίως, ως προς την περιεκτικότητά τους στο δραστικό συστατικό της κάνναβης, η Δ9-Τετραϋδροκανναβινόλη (ΤHC).

Με βάση αυτό το δεδομένο, α) η Κάνναβη Σατίβα (ή Κλωστική), που περιέχει μικρή ποσότητα THC, χρησιμοποιείται για την παραγωγή αγαθών που καλύπτουν ανάγκες τις καθημερινής ζωής (βιομηχανικά και κατασκευαστικά προϊόντα, είδη ένδυσης και διατροφής, ενεργειακά μέσα κ.α.) και β) η Ινδική Κάνναβη, που περιέχει μεγαλύτερη ποσότητα THC, χρησιμοποιείται για ευφορικούς και θεραπευτικούς σκοπούς.

Η κάνναβη μπορεί να αναπτυχθεί σε ύψος 4 έως 7 ή και περισσότερων μέτρων, ανάλογα με τις συνθήκες του περιβάλλοντος. Τα αρσενικά και τα θηλυκά φυτά διαφέρουν αισθητά μεταξύ τους, δεδομένου ότι μόνο τα θηλυκά έχουν ουσιαστική χρηστική αξία από θεραπευτική και ευφορική άποψη.

Το κύριο δραστικό συστατικό της ινδικής κάνναβης είναι η Δ9-Τετραϋδροκανναβινόλη (ΤHC) που είναι συγκεντρωμένη στη ρετσίνη του φυτού. Τα μίγματα των φύλλων (μαριχουάνα) περιέχουν μικρή ποσότητα ΤHC (1-10%), η αποξηραμένη ρετσίνη (χασίς) περιέχει 10-15% ΤΗC και το χασισέλαιο μπορεί να φτάσει το 50-60%.

Τα αποτελέσματά της κάνναβης στον χρήστη της εξαρτώνται το είδος και την ποιότητά της, τις κλιματολογικές και πολιτιστικές συνθήκες και τον τρόπο παρασκευής και λήψης της. Όταν προσλαμβάνεται απτο αναπνευστικό σύστημα (κάπνισμα) η δράση της διαρκεί 2-4 ώρες. Όταν παίρνεται από το πεπτικό σύστημα (βρώση ή πόση) η δράση της διαρκεί 5-12 ώρες.

Παρ' ότι τα αποτελέσματά της είναι συνάρτηση των προαναφερόμενων παραγόντων. Γενικά αμέσως μετά τη λήψη της κάνναβης προκαλείται ένα αίσθημα ευφορίας, ευκολοσυγκινησία, ελαφρά ξηροστομία, μια αίσθηση αυξημένης ψυχοκινητικής δραστηριότητας, μυικής δύναμης και απώλειας σωματικού βάρους, ηδονικές φαντασιώσεις και επιβραδυνόμενη αντίληψη του χρόνου, και στη συνέχεια χαλάρωση, ηρεμία και ύπνο με ηδονικά όνειρα, ο οποίος ακολουθείται από αφύπνιση με καλή διάθεση.

2. Ιστορικά στοιχεία

Η χρήση της κάνναβης είναι γνωστή και ευρέως διαδεδομένη σε όλους τους ιστορικά γνωστούς πολιτισμούς. Η αρχαιότερη αναφορά στις θεραπευτικές χρήσεις της βρίσκεται στην κινέζικη σύνοψη των φαρμάκων Βοτανοθεραπευτική του αυτοκράτορα ShenNung, που χρονολογείται από το 2737 π.Χ.. Δέκα έως οκτώ αιώνες πρίν απ' τη χρονολογία μας εντοπίζεται στους Ασσύριους, και στη συνέχεια τους Εβραίους, τους Αραβες, τους Πέρσες, τους Κέλτες και τους Ελληνες.

• Η κάνναβη για πάνω από τρεις χιλιάδες χρόνια «χρησιμοποιείται «στην πρακτική ιατρική πολλών χωρών για τη θεραπεία ποικίλων ασθενειών, όπως η χολέρα, η ελονοσία, η διάρροια, οι σπασμοί, η ανορεξία, η απώλεια της μνήμης, ο βήχας, οι ρευματισμοί, η αϋπνία και ο πόνος».[2]

• Το ενδιαφέρον του Ευρωπαϊκού κοινού, που γνώριζε την κάνναβη ήδη από πολλές δεκαετίες, αναζωπυρόθηκε το 1857 από τη δραστηριότητα των Γάλλων ρομαντικών λογοτεχνών και επιστημόνων που ανήκαν στη Λέσχη των Χασισιστών (Gautier, Boissard, DeBoisdenier, Ηugo, DeNerval, Dumas πατήρ, Balzac, ο ψυχίατρος J.J. MoreaudeTours, κ.α.). Από την ίδια περίπου περίοδο χρονολογείται και το ενδιαφέρον της δυτικής ιατρικής για την Κάνναβη: Από το 1839 (που δηοσιεύτηκε μια εργασία του W.B. O'Shaughnessy για τις αναλγητικές, αντισπασμικές και μυοχαλαρωτικές ιδιότητές της κάνναβης) μέχρι το 1900 είδαν το φως της δημοσιότητας 100 περίπου επιστημονικές εργασίες για την κάνναβη.

Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1930 η κάνναβη ήταν αδιαμφισβήτητα καθιερωμένη ως αξιόλογο και ακίνδυνο θεραπευτικό μέσο που συγκέντρωνε την επιδοκιμασία και την εκτίμηση του ιατρικού κόσμου:

Μέχρι το 1937, το βασικό Εγχειρίδιο Φαρμακοποιίας και το Εθνικό Συνταγολόγιο των ΗΠΑ, αναφέρει την ως ακίνδυνο φάρμακο κατάλληλο για ένα ευρύτατο φάσμα ασθενειών. Αλλά το 1937 θεσπίστηκε ο νόμος MarihuanaTaxAct, με τον οποίο ουσιαστικά ποινικοποιήθηκε η καλλιέργεια, η κατοχή, η χρήση και η εμπορία της Ινδικής Κάνναβης και των παραγώγων της.

• Στις αρχές της δεκαετίας του 1940, R. Adams πέτυχε να απομονώσει το δραστικό συστατικό της ινδικής κάνναβης, την τετραυδροκανναβινόλη, και άνοιξε το δρόμο σε πιο ακριβείς εργαστηριακές μελέτες της.

• Κατά την περίοδο του «κυνηγιού των μαγισσών» (1946-1960) πάγωσε κάθε ερευνητική δραστηριότητα σχετικά με τις θεραπευτικές χρήσεις της κάνναβης. Η έξοδος της κάνναβης από το γκέτο στο οποίο την είχε καθηλώσει το μένος των διωκτών της από το 1937, συντέλεσε στη διαφοροποίηση της στάσης ενός σημαντικού μέρους του πληθυσμού απέναντί της και επανενεργοποίησε το ενδιαφέρον του επιστημονικού κόσμου γι' αυτή.Ετσι, παράλληλα με τους νέους που ανακαλύπτανε τις ευφορικές ιδιότητες της κάνναβης και πρόβαλαν τη χρήση της ως πράξη αμφισβήτησης του κομφορμιστικού κόσμου των προσαρμοσμένων ενηλίκων, άρχισε και ο ιατρικός κόσμος να επανανακαλύπτει τις θεραπευτικές ιδιότητές της και να προβάλει όλο και πιο πειστικά επιστημονικά επιχειρήματα που κονιορτοποιούσαν τα μυθεύματα των απαγορευτών.

Αυτές οι δυο αλληλοκαθοριζόμενες διεργασίες επέδρασαν αποφασιστικά στη βαθμιαία μεταλλαγή της στάσης της κοινωνίας απέναντι στις παράνομες ουσίες γενικά και όχι μόνο απέναντι στην κάνναβη που δεν είναι ναρκωτικό με το ιατρικό περιεχόμενο του όρου.

Το 1965, η Επιτροπή Ναρκωτικών του ΟΗΕ δημοσίευσε ένα κατάλογο με 2.000 εργασίες για την κάνναβη (από τις οποίες 377 είχαν γίνει πριν από το 1900 και 1623 μετά το 1990). Στην περίοδο 1965-1980 οι δημοσιευμένες ερευνητικές εργασίες για την κάνναβη ξεπέρασαν τις 3.000.[3]

Το 1967, η κυβέρνηση των ΗΠΑ χρηματοδότησε ένα μεγάλης έκτασης, πολύχρονο ερευνητικό πρόγραμμα για την κάνναβη. Στα πλαίσια αυτού του προγράμματος εργάστηκαν 1.000 ερευνητές απ' όλο τον κόσμο πάνω σε 60 ερευνητικά σχέδια, υπό την αιγίδα του κυβερνητικού οργανισμού ΝationalInstituteonDrugAbuse (NIDA) που υπάγεται στο Αμερικάνικο Υπουργείο Υγείας. [4]Το 1976, το NIDA έδωσε στη δημοσιότητα τα πορίσματα αυτής της πολύχρονης διεθνούς ερευνητικής προσπάθειας σε δυο τόμους με το γενικό τίτλο «PharmacologyofMarihuana». Σ’ αυτούς αναλύονται εξαντλητικά οι χημικές, μεταβολικές, κυτταρικές, ανοσολογικές, ορμονικές, γενετικές, αναπαραγωγικές, νευροφυσιολογικές και νευροφαρμακολογικές δράσεις της κάνναβης, οι επιδράσεις της στη συμπεριφορά, τα αποτελέσματα από τη μακροχρόνια χρήση της, και τέλος οι θεραπευτικές της δυνατότητες.[5]

Το 1968, η Συμβουλευτική Επιτροπή για την Εξάρτηση της Βρετανικής κυβέρνησης (Επιτροπή Wootton), δημοσίευσε την Εκθεσή για την Κάνναβη[6] η οποία χαρακτηρίστηκε από το μεγαλύτερο μέρος του επιστημονικού κόσμου ως «μια από τις πρώτες σύγχρονες προσπάθειες να συνοψιστεί η κατάσταση της επιστημονικής μας γνώσης και να επισκοπηθούν οι κοινωνικές επιπτώσεις της χρήσης της κάνναβης».[7]

Το 1970, η Ερευνητική Επιτροπή για τη Μη-Ιατρική Χρήση των Φαρμάκων της Καναδικής κυβέρνησης (Επιτροπή LeDain), δημοσίευσε τη σημαντική Εκθεσή της με τίτλο Interim Report.[8]

Το 1970, ο LesterGrinspoon, καθηγητής της ψυχιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Harvard, δημοσίευσε την πρωτοποριακή μελέτη του «Marihuana Reconsidered», στην οποία συνόψιζε τις μέχρι τότε επιστημονικές γνώσεις για την κάνναβη και δυναμίτιζε τη δαιμονολογία της κατασταλτικής αντιμετώπισής της.[9]

Το 1971, η Ακαδημία Επιστημών της Νέας Υόρκης διοργάνωσε μια διεπιστημονική διάσκεψη που ασχολήθηκε με τις βιολογικές επιδράσεις της μαριχουάνας και με τη χρήση της ως μέσο κοινωνικού ελέγχου. Σ' αυτή τη διάσκεψη διαπιστώθηκε ότι από ιατρική άποψη η μαριχουάνα είναι λιγότερο βλαπτική από το αλκοόλ, το τσιγάρο και διάφορα φάρμακα (όπως τα βαρβιτουρικά) και υποστηρίχτηκε ότι «σε κανέναν δεν πρέπει να επιβάλλονται ποινικές κυρώσεις εξαιτίας του ότι βάζει σε κίνδυνο τη δική του υγεία και μόνο».[10]

Το 1971, το Υπουργείο Υγείας των ΗΠΑ δημοσίευσε την πρώτη ετήσια αναφορά του προς το Κογκρέσο με τον τίτλο «Marihuana and Health», που έκτοτε υποβάλλεται στο Κογκρέσο κάθε χρόνο.[11]

Το 1972, η Εθνική Επιτροπή για τη Μαριχουάνα των ΗΠΑ, έδωσε στη δημοσιότητα την πολύκροτη Εκθεσή της «Marihuana: A Signal of Misunderstanding» και, το 1973, την αναφορά της «Drug Abuse in America: Problem in Perspective».[12]

Το 1973 o Tod Mikuriya, καθηγητής στο πανεπιστήμιο Berkeley της Καλιφόρνιας, επιμελήθηκε την έκδοση ενός μοναδικού ντοκουμέντου με τίτλο «Marijuana: Medical Papers» το οποίο περιλαμβάνει τις σημαντικότερες ιατρικές εργασίες για την κάνναβη από το 1839 μέχρι το 1972.[13]

Το 1975, η έγκριτη Ενωση Καταναλωτών των ΗΠΑ δημοσίευσε την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αναφορά της για τα «Νόμιμα και Παράνομα Ναρκωτικά», που επιμελήθηκε ο Edward Brecher.[14]

Μεταξύ 1970 και 1980, είδαν το φως της δημοσιότητας τα πορίσματα από τις πολύχρονες συγκριτικές μελέτες σε χρόνιους χρήστες κάνναβης που έγιναν στη Τζαμάικα,[15] την Κόστα Ρίκα[16] και την Ελλάδα.[17]

Αυτή η ερευνητική δραστηριότητα, τείνει σήμερα να επανακαθιερώσει την κάνναβη ως πολύτιμο φάρμακο για πολλές καταστάσεις απέναντι στις οποίες δεν υπάρχουν αποτελεσματικοί τρόποι αντιμετώπισης, εναντίον της κυρίαρχης δαιμονολογίας που προωθείται από τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς της εξουσίας.

2. ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΤΩΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΩΝ

Η τρομοκρατική μυθολογία των υπέρμαχων της κατασταλτικής αντιμετώπισης της ινδικής κάνναβης, αποτελεί από ένα μωσαϊκό ετερόκλητων και ανυπόστατων «επιχειρημάτων», τα οποία προβάλλονται ως αυταπόδεικτες επιστημονικές αλήθειες, παρόλο που δεν αντέχουν σε οποιαδήποτε, στοιχειωδώς σοβαρή, κριτική.

Η ολοκλήρωση των πλέον μακροχρόνιων επίσημων συγκριτικών μελετών για την κάνναβη που έγιναν στην Τζαμάικα, την Κόστα Ρίκα και την Ελλάδα, με προσεκτική συγκριτική μελέτη μεταξύ χρόνιων χρηστών και μη-χρηστών κάνναβης, αποτέλεσε ένα σημαντικό πλήγμα στην ανεξάντλητη μυθοπλασία που χαρακτηρίζει τους ευφάνταστους «σταυροφόρους» της καταστολής. Κι αυτό απλούστατα γιατί και οι τρεις έρευνες, δεν εντόπισαν οποιαδήποτε αξιόλογη διαφορά ανάμεσα στους μη-χρήστες και τους χρόνιους χρήστες της κάνναβης.[18]

Μύθος 1ος - Η κάνναβη «προκαλεί» τοξικομανία

Παρότι διαψεύδονται συνεχώς από την ιστορική πείρα και τη σύγχρονη επιστημονική έρευνα, οι θιασώτες της κατασταλτικής αντιμετώπισης της κάνναβης, εξακολουθούν να αναμασούν το ψευδολόγημα ότι η κάνναβη «προκαλεί τοξικομανία» (πράγμα που σημαίνει σωματική εξάρτηση, αν και εφόσον εξακολουθούν να διατηρούν τη σημασία τους αυτοί οι όροι).

Για ν' αποφύγει κανείς την κουραστική περιπλάνηση στην ογκώδη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία που διαψεύδει κατηγορηματικά αυτό το «εφεύρημα», μπορεί να το αντιπαρέλθει παραθέτοντας τις διαπιστώσεις των ελλήνων ερευνητών που ασχολήθηκαν επί πολύ με το θέμα:

Ο καθηγητής της ιατροδικαστικής Γ. Αγιουτάντης: «Αντίθετα απ' ότι συμβαίνει με τα Οπιούχα, η παρατεταμένη χρήση του χασίς δεν παρουσιάζει σωματικό σύνδρομο από χρόνια δηλητηρίαση».

O καθηγητής της φαρμακολογίας Δ. Βαρώνος: «Ανθεκτικότητα και σωματική εξάρτηση φαίνεται ότι δεν αναπτύσσονται από τη χρήση της ινδικής κάννάβης (χασίς, μαριχουάνα)».

O καθηγητής της ιατροδικαστικής Α. Κουτσελίνης: «Γεγονός παραμένει ότι η μαριχουάνα δεν είναι «ναρκωτικό» ως τα κλασσικώς παραδεδειγμένα... Δεν είναι διεγερτικό, καταπραϋντικό, ηρεμιστικό, ναρκωτικό ή ψευδαισθησιογόνο... Η λέξη «ευφορικό» ίσως προσεγγίζει περισσότερο... Δεν οδηγεί αναμφισβητήτως σε εθισμό (addiction)».

O καθηγητής της φαρμακολογίας Γ. Λογαράς: «Ο οργανισμός δεν φαίνεται να εθίζεται εις αυτό (το χασίς) διότι η δόση αυτού δεν χρειάζεται να αυξηθεί. Ούτε σωματική εξάρτηση παρατηρείται οία επί των τοξικομανιογόνων φαρμάκων, ήτοι δεν παρατηρείται σύνδρομο στερήσεως».

O καθηγητής της φαρμακολογίας Μ. Μαρσέλος: «Η μακροχρόνια λήψη κανναβινοειδών δεν έχει συσχετισθεί με την εγκατάσταση σωματικής εξάρτησης».

Οι γενικοί αρχίατροι του ελληνικού στρατού Α. Δαβαρούκας και Γ. Σουρέτης: «Το χασίς δεν δημιουργεί εθισμό... δεν αναπτύσσει σωματική εξάρτηση».[19]

Μύθος 2ος - Η κάνναβη «είναι» προστάδιο της ηρωϊνης

Παρεμφερούς αξίας με το ψευδολόγημα της «τοξικομανίας» είναι και το «ευφυολόγημα» των υπέρμαχων της καταστολής ότι η χρήση της κάνναβης αποτελεί «προστάδιο» της χρήσης άλλων σκληρών ναρκωτικών, που το μόνο εχέγγυο της «εγκυρότητάς» του έγκειται απλώς στο ότι... διατυπώνεται.

Οι πολυάριθμες Εκθέσεις κρατικών επιστημονικών οργανισμών και κυβερνητικών επιτροπών από διάφορες χώρες και όλες οι σχετικές έρευνες που η σοβαρότητά τους δεν αμφισβητήθηκε από τον επιστημονικό κόσμο, διαψεύδουν κατηγορηματικά την περιβόητη «θεωρία της κλιμάκωσης».

Ήδη από το 1952, έρευνες μεταξύ των ηρωϊνο-εξαρτημένων στο Σικάγο, έδειξαν ότι μόνο 11 % απ' αυτούς είχε στο ιστορικό του χρήση μαριχουάνας. Την ίδια περίοδο, δύο μεγάλες έρευνες στην πόλη της Ν. Υόρκης κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «δεν υπάρχει αιτιολογική σχέση ανάμεσα στη χρήση της μαριχουάνα και τη χρήση της ηρωίνης».[20]

Ο καθηγητής Ν. Zinberg και ο ερευνητής γιατρός AndrewWeilδιαπίστωσαν ότι «δεν υπάρχει καμιά ένδειξη ότι η χρήση της μαριχουάνα οδηγεί στη χρήση ηρωίνης». [21]

Ο W. Patton διαβεβαιώνει κατηγορηματικά ότι «η χρήση της κάνναβης και η χρήση της ηρωίνης δεν έχουν καμιά σχέση μεταξύ τους».[22]

Ο Lester Grinspoon, καθηγητής στην ιατρική σχολή του Harvard, αποφαίνεται κατηγορηματικά: «Δεν υπάρχει καμιά απολύτως ένδειξη ότι η χρήση της μαριχουάνα αποτελεί προστάδιο για τη χρήση άλλων επικίνδυνων ουσιών».[23]

Ο Jerome Jaffe, καθηγητής της ψυχιατρικής, σύμβουλος για τα ναρκωτικά δύο Αμερικάνων προέδρων, γνωστός και ως ο «πάπας» των αντιναρκωτικών εκστρατειών στις ΗΠΑ, συμπληρώνει: «Μερικοί άνθρωποι πίστευαν ότι κατά κάποιο τρόπο η χρήση της μαριχουάνα οδηγούσε σε οπιομανία. Αν αυτό σημαίνει ότι κατά μία φαρμακευτική ή οργανική έννοια, η χρήση της κάνναβης προκαλεί αργότερα την ανάγκη της χρήσης ηρωίνης, τότε η άποψη αυτή είναι λανθασμένη».[24]

Και ο καθηγητής της ιατροδικαστικής κ. Α. Κουτσελίνης αποφαίνεται (1971) ότι: «Υπό ερευνητών τινών υπεστηρίχθη προσέτι ότι είναι δυνατόν η χρήσις της μαριχουάνας να οδηγήση αργότερον και εις την χρήσιν ετέρων ναρκωτικών. Εν τοιούτον ενδεχόμενον δεν φαίνεται, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, δυνατόν, το αντίθετον δε, ήτοι η εκτροπή εξ ετέρων ναρκωτικών εις την μαριχουάναν, εάν συνέβαινε, θα ηδύνατο να θεωρηθή ευτυχής κατά το μάλλον ή ήττον έκβασις, εάν δηλονότι κατά την θεραπείαν μιας ετέρας τοξικομανίας (ως της ηρωίνης) επετυγχάνετο η εκτροπή του ασθενούς προς την μαριχουάναν».[25]

Μύθος 3ος - Η κάνναβη «προκαλεί» εγκεφαλική ατροφία

Αφορμή για την καλλιέργεια αυτού του ψευδολογήματος ήταν μία εργασία του A. Campbell και των συνεργατών του που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Lancet», το Νοέμβριο του 1971, σύμφωνα με την οποία «τα εγκεφαλογραφήματα 10 τακτικών καταναλωτών μεγάλων ποσοτήτων μαριχουάνας απέδειξαν την ύπαρξη εγκεφαλικής ατροφίας».[26]

Και με πυρήνα αυτό το δημοσίευμα, αναπτύχθηκε μια εντυπωσιακή παραφιλολογία, παρά το γεγονός ότι η εργασία του Campbell και των συνεργατών του δέχθηκε σκληρές κριτικές και απορρίφθηκε από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα ως αναξιόπιστη και «άνευ σημασίας».[27]

Οπως γράφει ο καθηγητής Lester Grinspoon: «Και τα 10 άτομα (τακτικοί χρήστες κάνναβης του επέλεξε ο Campbell) ήταν ψυχιατρικοί ασθενείς, και δεν έγινε καμιά συγκριτική μελέτη ανάμεσα σ' αυτούς και σε άλλους ψυχιατρικούς ασθενείς που δεν χρησιμοποιούσαν κάνναβη. Τουλάχιστον ένας (ίσως και δύο) απ' αυτούς ήταν επιληπτικοί, αρκετοί υπέφεραν από κακώσεις στον εγκέφαλο, ένας ήταν διανοητικά καθυστερημένος, και πέντε περίπου είχαν διαγνωστεί ως σχιζοφρενικοί. Όλοι είχαν κάνει χρήση LSD, οι περισσότεροι είχαν χρησιμοποιήσει αμφεταμίνες, και λίγοι έκαναν μεγάλη χρήση οπιοειδών, βαρβιτουρικών και ηρεμιστικών. Δεν πάρθηκε υπόψη ο πιθανός ρόλος του αλκοόλ, που ως γνωστό είναι νευροτοξικό (δηλ. προκαλεί εγκεφαλικές βλάβες). Η ιδιομορφία αυτού του δείγματος και η απουσία ελέγχων, καθιστούν τα πορίσματα του Campbell άνευ αξίας. Ίσως θα ήταν χρήσιμο να υπάρξουν μελλοντικά ελεγχόμενες έρευνες για την κάνναβη και τις εγκεφαλικές βλάβες, αλλά υπάρχουν μηδαμινοί λόγοι να αναμένει κανείς ότι θα μπορούσε να ανακαλυφθεί οποιαδήποτε σχέση (μεταξύ κάνναβης και εγκεφαλικών βλαβών). Σε μια ελεγχόμενη αναδρομική μελέτη σε χρόνιους χρήστες κάνναβης στην Ελλάδα, για παράδειγμα, εγκεφαλογραφικά δεν εντοπίστηκε οποιαδήποτε ένδειξη εγκεφαλικής ατροφίας».[28]

Σαφώς επικριτική απέναντι στην «εργασία» του Campbell είναι και η στάση του καθηγητή Jerome Jaffe, που διαβεβαιώνει κατηγορηματικά ότι: «Έγιναν έρευνες που ήταν καλά ελεγμένες από μεθοδολογική άποψη... αλλά σε καμιά περίπτωση δεν βρέθηκε ο τύπος της ατροφίας του εγκεφάλου που είχε ανακοινωθεί αρχικά» κι ότι «δεν έχουν διαπιστωθεί κάποιες μόνιμες εγκεφαλικές ανωμαλίες».[29]

Και όχι μόνο δεν βρέθηκε η παραμικρή ένδειξη ατροφίας του εγκεφάλου, αλλά επιπλέον κι ότι πολλές μελέτες μεγάλης κλίμακας σε Αμερικανούς φοιτητές «δεν βρήκαν καμιά ένδειξη ότι οι τακτικοί χρήστες της κάνναβης έχουν λιγότερες ακαδημαϊκές επιτυχίες από τους μη-χρήστες».[30]

Μύθος 4ος - Η κάνναβη «προκαλεί» βλάβη των χρωμοσωμάτων

Στο ίδιο επίπεδο σοβαρότητας με τη ιδιότυπη θεωρία της «εγκεφαλικής ατροφίας» που κατασκεύασαν οι θιασώτες της καταστολής, βρίσκεται και η «θεωρία» τους ότι η χρήση της κάνναβης «προκαλεί αρνητικές επιδράσεις στα χρωμοσώματα». Αυτό το μύθευμα άρχισε να διαμορφώνεται το 1972, μετά τη δημοσίευση μιας «εργασίας» του M. Stenchever και των συνεργατών του, σύμφωνα με την οποία υπό την επίδραση της μαριχουάνα «διασπώνται τα χρωμοσώματα των λευκών αιμοσφαιρίων».[31]

Ομως, πέρα από το γεγονός ότι τα πορίσματα αυτής της «εργασίας» διαψεύστηκαν από τις τρεις πολύχρονες μελέτες που έγιναν στη Τζαμάικα, την Κόστα Ρίκα και την Ελλάδα, η ανυποληψία της αποδείχθηκε πλήρως κι από όλες τις συστηματικές έρευνες που έγιναν μετά και απ' αφορμή τη δημοσίευση της. Με βάση το υπάρχον ερευνητικό υλικό:

- Ο καθηγητής S. Matsuyama διαβεβαιώνει ότι «όλα τα διαθέσιμα στοιχεία δεν δείχνουν καμιά ένδειξη γιά χρωμοσωμικές βλάβες ως αποτέλεσμα της χρήσης της μαριχουάνα».[32]

- Ο καθηγητής Jerom Jaffe διαπιστώνει ότι «όλες οι σύγχρονες έρευνες, τόσο σε ανθρώπους όσο και σε ζώα δεν έδειξαν χρωμοσωμικές αλλαγές που να σχετίζονται με τη χρήση της μαριχουάνας».[33] Και

- Ο καθηγητής Lester Grinspoon καθησυχάζει τους χρήστες της μαριχουάνα ότι «έχουν έλάχιστους λόγους να στεναχωριούνται γιά γενετικές βλάβες».[34]

Μύθος 5ος - Η κάνναβη «προκαλεί» χασισική ψύχωση

Η υπόθεση της «χασισικής ψύχωσης», που υποστηρίχθηκε το 1957 από το Μαροκινό ψυχίατρο Benabud, αποδείχθηκε αβάσιμη όταν ύστερα από προσεκτική μελέτη «αποδείχθηκε ότι δεν επρόκειτο γιά μόνιμες ψυχώσεις αλλά γιά (παροδικές) τοξινώσεις που οφείλονταν σε τεράστιες δόσεις χασίς, 20-30 πίπες kif, και σε μερικές περιπτώσεις προκαλούνταν ή επιδεινώνονταν από τον υποσιτισμό ή τις μολύνσεις».[35]

Η υπόθεση αυτή απορρίφτηκε επίσης: 1) Από τις Εκθέσεις της Επιτροπής των ΗΠΑ και του Καναδά.[36] 2) Από τις μελέτες που έγιναν στην Τζαμάικα, την Κόστα Ρίκα και την Ελλάδα.[37] 3) Από το σύνολο σχεδών των επιστημόνων που τη διερεύνησαν.

Οπως παρατηρεί ο Giancarlo Arnao, «πολλοί απ'αυτούς τους επιστήμονες (Fort, Grinspoon, Murphy, κ.α.) κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η χρήση της κάνναβης όχι μόνο δεν προκαλεί ψύχωση, αλλ' ότι, αντίθετα, είναι πιθανόν, να καλύπτει και να επανορθώνει ορισμένες παθολογικές ψυχικές καταστάσεις και να αμβλύνει τα πιό εμφανή συμπτώματα σε ορισμένα άτομα»..[38]

Μύθος 6ος - Η Κάνναβη «εξασθενεί» το Ανοσοποιητικό Σύστημα

Τό ίδιο αστήρικτη αποδείχθηκε και η υπόθεση της «εξασθένισης της ανολογικής αντίδρασης», που υποστηρίχθηκε το 1973 από τον Gabriel Nahas, με άρθρο του στους Times της Ν. Υόρκης, και διαψεύστηκε:

1) Από τις μελέτες του S. White και των συνεργατών του (1975).

2) Από την συστηματική ερευνητική εργασία των J. Silverstein και P.Lessin του πανεπιστημίου του Λος Αντζελες που απέδειξαν ότι η χρήση της κάνναβης «δεν εξασθενεί την ανοσολογική αντίδραση».[39]

3) Από τις προαναφερόμενες μελέτες στη Τζαμάικα, την Κόστα Ρίκα και την Ελλάδα.[40]

4) Από National Institute on Drug Abuse(NIDA) και το Υπουργείο Υγείας, Παιδείας και Πρόνοιας των ΗΠΑ, που διαπιστώνουν ότι «μέχρι τώρα δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι οι καταναλωτές μαριχουάνας είναι πιό ευπρόσβλητοι από ασθένειες, όπως οι ιώσεις και ο καρκίνος, που όπως είναι γνωστό συνδέονται με τη μειωμένη παραγωγή κυττάρων Τ».[41]

Μύθος 7ος - Η Κάνναβη «προκαλεί» βίαιες συμπεριφορές

Η ανεκδοτολογική άποψη ότι η χρήση της μαριχουάνας προκαλεί δήθεν βίαιες και επιθετικές συμπεριφορικές εκδηλώσεις, δεν χρειάζεται κάν σχόλια. Κι αυτό γιατί είναι προφανές ότι απευθύνεται σε αδαείς και προέρχεται ή από αφελείς που δικαιολογημένα μπορούν να λένε ό,τι θέλουν ή από γνώστες της πραγματικότητας που τη διαστρέφουν γιά να εξυπηρετηθούν κάποιες σκοπιμότητες.

Γιατί βέβαια είναι «ηλίου φαεινότερον» το γεγονός ότι η χρήση της μαριχουάνας όχι μόνο δεν προάγει τη βία και την επιθετικότητα, αλλ' ότι, αντίθετα, την αποδυναμώνει δραστικά. Και βεβαίως, «τα περισσσότερα εργαστηριακά πειράματα αποκάλυψαν ότι, κατά τη διάκεια της «μαστούρας» η επιθετικότητα ελαττώνεται -αντίθετα με τη μέθη από το αλκοόλ, όπου, συχνά, η βίαιη συμπεριφορά αυξάνεται- και οι περισσότερες ενδείξεις είναι ότι η κάνναβη δεν οδηγεί σε βία».[42]
 

3. ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ

 

«Από το 1000 π.Χ. μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, η κάνναβη ήταν η μεγαλύτερη γεωργική καλλιέργεια στον πλανήτη και αποτελούσε τη σημαντικότερη πρώτη ύλη για την παγκόσμια παραγωγή φυτικών κλωστών, υφασμάτων, φωτιστικού λαδιού, χαρτιού, θυμιαμάτων, φαρμάκων και ειδών διατροφής για ανθρώπους και ζώα.

Μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, το 90% των καραβόπανων, το 80% των σχοινιών, το 75-90% του χαρτιού και το 80% των υφαντουργικών προϊόντων που κατασκευάζονταν διεθνώς, φτιάχνονταν από κάνναβη».[43]

 

Σ' όλη τη διάρκειά της γνωστής ιστορίας και μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, η κάνναβη γνώριζε μια ευρύτατη και συστηματική καλλιέργεια λόγω της πολλαπλής χρησιμότητάς της τόσο ως κατασκευαστικό, βιομηχανικό και ενεργειακό μέσο (Cannabis Sativa) όσο και ως διατροφικό, θεραπευτικό και ευφορικό μέσο (Cannabis Indica).[44]

Συνεπώς, η σκιαγράφηση αυτής της πολυεπίπεδης χρησιμότητας της κάνναβης αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την κατανόηση των πραγματικών λόγων της απαγόρευσής της και τον προσδιορισμό των ομάδων οικονομικής ισχύος που είχαν ζωτικό συμφέρον απ' τον εξοβελισμό της από την καθημερινή ζωή.

1) Διατροφικό μέσο: Μέχρι τον 20ο αιώνα, οι σπόροι της κάνναβης, κονιοποιημένοι ή όχι, για πολλούς λαούς ήταν -και για ορισμένους παραμένει- ένα βασικό διατροφικό μέσο στο οποίο περιέχονται φυτικές πρωτεΐνες υψηλής ποιότητας.[45]

2) Θεραπευτικό μέσο: Η κάνναβη και τα παράγωγά της κατείχαν εξέχουσα θέση στην καθημερινή θεραπευτική πρακτική σε όλη τη διάρκεια της γνωστής ιστορίας της ανθρωπότητας. Αφειδώς προσφερόμενη από τη φύση, ατοξική, ασφαλής και με ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών, η κάνναβη «πέρασε στην ιατρική πρακτική πολλών χωρών και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ποικίλων ασθενειών, όπως η χολέρα, η ελονοσία, η διάρροια, οι σπασμοί, η ανορεξία, η απώλεια της μνήμης, ο βήχας, οι ρευματισμοί, η αϋπνία και ο πόνος» για περισσότερο από τρεις χιλιάδες χρόνια.[46]

3) Ευφορικό μέσο: Οι ευφορικές δράσεις των παραγώγων της κάνναβης (μαριχουάνα και χασίς) υπερτερούν από κάθε άποψη των αντίστοιχων δράσεων του καπνού και του οινοπνεύματος και τα καθιστούν επίφοβους ανταγωνιστές τους.

4) Ενέργεια: Η βιομάζα που παρέχεται απ' την κάνναβη μπορεί να μετατραπεί σε μεθάνιο, μεθανόλη ή υγρό καύσιμο. Συνυπολογίζοντας στο κόστος παραγωγής της ενέργειας την καταστροφή του περιβάλλοντος που συνεπάγεται η παραγωγή, η επεξεργασία και η χρήση του πετρελαίου, του άνθρκα και της πυρηνικής τεχνολογίας, καθίσταται φανερό ότι η παραγωγή ενέργεια από την κάνναβης έχει μικρότερο κόστος και είναι ανυπολόγιστα ευεργετική για το περιβάλλον.

5) Χαρτί: Το 75-90% του χαρτιού που χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι σ' όλο τον κόσμο μέχρι το 1883 προερχόταν απ' την κάνναβη: Βιβλία, εφημερίδες, χάρτες, χαρτονομίσματα. Το χαρτί που παράγεται από την κάνναβη είναι το καλύτερης ποιότητας και με τη μεγαλύτερη διάρκεια ζωής χαρτί που κατασκευάστηκε στην ιστορία της ανθρωπότητας: «Είναι 50 έως 100 φορές διαρκέστερο και 100 φορές ευκολότερο να κατασκευαστεί απ' οποιοδήποτε άλλο τρόπο παραγωγής χαρτιού».[47]

6) Εξοπλισμός των πλοίων: Το 90% του εξοπλισμού όλων των πλοίων από τον 5ο αιώνα π.Χ. μέχρι τον 19ο αιώνα που εφευρέθηκε το ατμόπλοιο, κατασκευαζόταν από την κάνναβη: Ολα τα πανιά, τα σχοινιά, οι χάρτες, τα ημερολόγια, τα βιβλία και οι σημαίες των πλοίων ήταν προϊόντα της κάνναβης.[48]

7) Υφάσματα και υφαντά: Το 80% των υφασμάτων και των υφαντών που χρησιμοποιούσε η ανθρωπότητα για να κατασκευάσει ρούχα, τέντες, λινά, κουβέρτες, πετσέτες, χαλιά, πάνες μωρών και πολλά άλλα, προέρχονταν απ' την κάνναβη.[49]

8) Σχοινιά, νήματα, κορδόνια: Το 70-90% της παγκόσμιας παραγωγής των κάθε είδους σχοινιών, νημάτων και κορδονιών προέρχονταν απ' την κάνναβη και ήταν 100% ανακυκλώσιμα. Μετά την απαγόρευση της κάνναβης το 1937, όλα αυτά αντικαταστάθηκαν από μη-ανακυκλώσιμα πετροχημικά προϊόντα που το μονοπώλιό τους ελέγχονταν από την εταιρεία DuPont ύστερα από συμφωνία με τη γερμανική IG Farben που κατείχε τις σχετικές πατέντες.

9) Καμβάδες ζωγραφικής:Όλες οι δημιουργίες των μεγάλων ζωγράφων που ανανέωσαν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο, από τον Caravagio μέχρι τον VanGogh, αποτυπώθηκαν πάνω σε καμβάδες φτιαγμένους από κάνναβη που έχουν το προσόν να μην αλλοιώνονται και να συντηρούνται σε άριστη κατάσταση επί αιώνες.

10) Χρώματα και βαφές: Για χιλιάδες χρόνια, όλα σχεδόν τα χρώματα και τα βερνίκια που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος παράγονταν απ' την κάνναβη ή περιείχαν λάδι από τους σπόρους της. Μόνο «κατά το έτος 1935, δυο μόλις χρόνια πριν από την απαγόρευσή της, 58.000 τόνοι σπόρων κάνναβης χρησιμοποιήθηκαν στις ΗΠΑ μόνο για την κατασκευή χρωμάτων και βερνικιών. Από το 1937 και μετά, αυτές οι βαφές φυσικής προέλευσης αντικαταστάθηκαν από πετροχημικά προϊόντα".[50]

11) Κατασκευαστικό υλικό: Ο πολτός της κυτταρίνης που βγαίνει από την κάνναβη προσφέρει ένα άριστο οικοδομικό και κατασκευαστικό υλικό που είναι πρακτικό, φτηνό, ανθεκτικό στη φωτιά, με θαυμάσια θερμική και ηχητική μόνωση. Η αντικατάσταση του κατασκευαστικού υλικού που προέρχεται από την ξύλευση και την καταστροφή των δασών με αυτό που εξάγεται από την κάνναβη είναι αναγκαία για να διαφυλαχθούν οι δασικές εκτάσεις που έχουν μειωθεί σε επικίνδυνο βαθμό. Γιατί η κάνναβη είναι ένα φυτό που, σ' αντίθεση με τα δέντρα του δάσους, αυτοανανεώνεται κάθε χρόνο και από κάθε στρέμμα του παράγεται πολτός κυτταρίνης ίσος μ' αυτόν που βγαίνει από 4,1 στρέμματα άλλων δέντρων.

12) Φωτιστικό λάδι: Μέχρι το 1800 το λάδι από τους σπόρους της κάνναβης κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας κατανάλωσης φωτιστικού λαδιού. Κατά την περίοδο 1800-1870 περιορίστηκε στη δεύτερη θέση λόγω της διάδοσης του λαδιού της φάλαινας, αλλά μετά το 1870 και τα δυο άρχισαν να αντικαθίστανται από τα προϊόντα του πετρελαίου.

Aυτή ακριβώς η πληθώρα των πλεονεκτημάτων της κάνναβης είχε ως αποτέλεσμα να τεθεί υπό καθεστώς απαγόρευσης και να γίνει αντικείμενο απηνών διώξεων και σκληρής καταστολής από το 1937. Αλλά παρά τους ποινικούς κινδύνους, το «απαγορευμένο χόρτο» και τα παράγωγά του εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ως ευφορικά και θεραπευτικά μέσα και ως πρώτες ύλες για την ικανοποίηση διαφόρων αναγκών της καθημερινής ζωής.
 

4. ΟΙ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΝΝΑΒΗΣ

 

«Εχοντας συνταγογραφήσει την κάνναβη επί τριάντα χρόνια

είμαι πεπεισμένος ότι αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά φάρμακα που διαθέτουμε.»

(Dr. J. Reynolds, προσωπικός γιατρός

της βασίλισσας Βικτωρίας της Αγγλίας, Lancet, 1890)

 

«Aπό πλευράς τοξικότητας, τα παράγωγα της κάνναβης

πρέπει να θεωρούνται τα πιο ασφαλή από τα φάρμακα πλατιάς χρήσης.»

(Εθνικό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας, ΗΠΑ, 1971)

 

Η κάνναβη κατέχει ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια στην παγκόσμια ιστορία της θεραπευτικής. Αφειδώς προσφερόμενη από τη φύση, ατοξική, ασφαλής και με ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών, χρησιμοποιείται απ' όλους τους λαούς για την αντιμετώπιση πολλών ψυχικών δυσλειτουργιών και σωματικών ασθενειών, πάνω από τρεις χιλιάδες χρόνια. «Η κάνναβη πέρασε στην ιατρική πρακτική πολλών χωρών και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ποικίλων ασθενειών, όπως η χολέρα, η ελονοσία, η διάρροια, οι σπασμοί, η ανορεξία, η απώλεια της μνήμης, ο βήχας, οι ρευματισμοί, η αϋπνία και ο πόνος» για περισσότερο από τρεις χιλιάδες χρόνια.[51]

Από τον 16ο αιώνα η θεραπευτική πρακτική της δυτικής ιατρικής ήταν δεμένη σχεδόν αποκλειστικά με το όπιο και τα παρασκευάσματά του. Μετά τον 19ο αιώνα προστέθηκαν σ' αυτά η κάνναβη και τα προϊόντα της. Και μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, η έννοια ιατρικά θεραπευτικά μέσα εξαντλούνταν στα προϊόντα δύο φυτών: της οπιο-παπαρούνας και της κάνναβης.

Η κάνναβη ανακαλύφθηκε από τη δυτική ιατρική κατά τον 19ο αιώνα και έκτοτε κατείχε μια προνομιούχα θέση στο θεραπευτικό της οπλοστάσιο μέχρι και το 1937 που εξοβελίστηκε από το θεραπευτικό πεδίο για λόγους που δεν είχαν καμιά σχέση με την ιατρική.

* Το 1839, ο W. B. O'Shaughnessy, Βρετανός γιατρός, καθηγητής Ιατρικής, δημοσίευσε μια εργασία του για τις αναλγητικές, αντισπασμικές και μυοχαλαρωτικές ιδιότητές της κάνναβης, εκφράζοντας την πεποίθησή του ότι «με την κάνναβη, ο ιατρικός κόσμος έχει αποκτήσει ένα αντισπασμικό φάρμακο μεγάλης αξίας».[52]

* Το 1860, ο Dr. R. M' Meen ανακοίνωσε τα ευρήματά του από τη μελέτη των ιατρικών χρήσεων της κάνναβης στην Επιτροπή για την Κάνναβη της Ιατρικής Εταιρείας του Οχάιο: «Η κάνναβη ενδείκνυται στον τέτανο, τη νευραλγία, τη δυσμηνόρροια, τους σπασμούς, το άσθμα, τους ρευματικούς πόνους, τη λεχωϊδική ψύχωση, τη γονόρροια και τη χρόνια βρογχίτιδα».[53]

* Το 1881, ο Dr. H. Kane διαπίστωσε τη χρησιμότητα της κάνναβης ως υποκατάστατου σε άτομα που ήταν εξαρτημένα από το αλκοόλ.

- Το 1889, ο Dr. Ε. Birch αποφάνθηκε ότι η κάνναβη «είναι αποτελεσματική για την αντιμετώπιση της εξάρτησης από τα οπιούχα και τη θεραπεία του τρομώδους παραληρήματος».

- Το 1899, ο sir William Osler, καθηγητής της ιατρικής στο JohnsHopkins και στο OxfordUniversity, σε ανακοίνωσή του για την ημικρανία και το στρες, συμπέρανε ότι «η κάνναβη είναι προφανώς το πιο ικανοποιητικό φάρμακο για καταστάσεις στρες».[54]

* Το 1890, ο Dr. J. Reynolds, προσωπικός γιατρός της βασίλισσας Βικτωρίας της Αγγλίας, με άρθρο του στο ιατρικό περιοδικό «Lancet», διακήρυξε την αποτελεσματικότητά της κάνναβης στις ημικρανίες, διάφορες επιληπτικές καταστάσεις, την κατάθλιψη, το άσθμα και τη δυσμηνόρροια, και κατέληγε: «Εχοντας συνταγογραφήσει την κάνναβη επί τριάντα χρόνια είμαι πεπεισμένος ότι αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά φάρμακα που διαθέτουμε».[55]

* Το 1891, ο Dr. J. Mattisson αναγνώρισε τη θεραπευτική χρησιμότητα της κάνναβης σε πολλές σωματικές παθολογικές καταστάσεις και ψυχικές δυσλειτουργίες, και τόνισε ότι: «Η χρησιμότητα κάνναβης σε συνδυασμό με την ατοξικότητά της, επικυρώνουν τη θέση που κατείχε κάποτε στη θεραπευτική». [56]

Μ' αυτά τα δεδομένα, κατά την εκπνοή του 19ου αιώνα κανένας δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι μερικές δεκαετίες αργότερα η κάνναβη θα κατείχε μια εξέχουσα θέση ανάμεσα στις ουσίες-αποδιοπομπαίους τράγους και ότι οι χρήστες της θα αντιμετώπιζαν μια ανελέητη ποινική μεταχείριση με ποινές που θα κυμαίνονταν από φυλάκιση μερικών χρόνων έως ισόβια ή τη θανατική καταδίκη σε ορισμένες περιπτώσεις.

Μέχρι το 1937, η κάνναβη περιέχονταν σε περισσότερα από 30 φαρμακευτικά προϊόντα που κυκλοφορούσαν στις ΗΠΑ. Μετά το 1937 που θεσπίστηκε ο νόμος Marijuana Tax Act με τον οποίο η κάνναβη καταχωρήθηκε στις παράνομες ουσίες, έγινε εξαιρετικά δύσκολη η νόμιμη συνταγογράφηση των παραγώγων της κάνναβης για θεραπευτικούς λόγους.

Κατά την περίοδο του «κυνηγιού των μαγισσών» (1946-1960) πάγωσε κάθε ερευνητική δραστηριότητα σχετικά με τις θεραπευτικές χρήσεις της κάνναβης. Αλλά στις αρχές της δεκαετίας του 1960, η κοινή γνώμη άρχισε να απορρίπτει έμπρακτα την τρομοκρατική προπαγάνδα του «Ομοσπονδιακού Γραφείου Ναρκωτικών» και ο επιστημονικός κόσμος έστρεψε και πάλι το ερευνητικό του ενδιαφέρον στις θεραπευτικές ιδιότητες του «απαγορευμένου χόρτου», με αποτέλεσμα το 1965 να επιτευχθεί η σύνθεση της Δ9-Τετραϋδροκανναβινόλης (THC).

Κατά τη δεκαετία του 1970, η Διεύθυνση Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) και η Διεύθυνση Καταστολής των Ναρκωτικών (DEA) των ΗΠΑ, υποχωρώντας στις πιέσεις της κοινής γνώμης, αποδέχτηκαν την εφαρμογή ενός πειραματικού προγράμματος μέσω του οποίου οι γιατροί είχαν πια τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν κάψουλες συνθετικής THC και τσιγάρα φυσικής μαριχουάνας για την αντιμετώπιση καταστάσεων ναυτίας και εμετού, ενώ παράλληλα 34 Πολιτείες νομιμοποίησαν τη χρήση της για ιατρικούς λόγους. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι η μαριχουάνα ήταν (και παραμένει) καταχωρημένη στον Πίνακα Ι των Ελεγχόμενων Ουσιών της ομοσπονδιακής νομοθεσίας.

Κατά τη δεκαετία του 1980, ο όγκος των αποδείξεων για τη θεραπευτική αξία της φυσικής μαριχουάνας για πολλές σοβαρές αρρώστιες που συσσωρεύτηκαν από τα ομοσπονδιακά ερευνητικά προγράμματα, έκαναν επιτακτική την ανάγκη της αλλαγής του νομικού της καθεστώτος, πράγμα που βρισκόταν σε πλήρη αντίθεση με την «αντιναρκωτική πολιτική» των Reagan και Bush.

Το 1985, η αμερικανική κυβέρνηση, προσπάθησε να κερδίσει χρόνο, υιοθετώντας μια συμβιβαστική λύση: Το Υπουργείο Υγείας και η Διεύθυνση Τροφίμων Φαρμάκων (που μέχρι το 1979 διακήρυτταν ότι η κάνναβη δεν έχει καμιά θεραπευτική αξία), αναγνώρισαν και παρουσίασαν στο κοινό [57] μια έκδοση της συνθετικής THC με την ονομασία Dronabinolπου κυκλοφορεί στην αγορά με το εμπορικό όνομα Marinol[58] από την εταιρεία Lilly. Αρχικά το Dronabinol είχε ως κύρια ένδειξη τις παρενέργειες της χημειοθεραπείας, αλλά εν συνεχεία άρχισε να χρησιμοποιείται αποτελεσματικά και ως διεγερτικό της όρεξης σε ασθενείς με Aids. Λίγο αργότερα στο Dronabinol προστέθηκε μια ακόμη μορφή συνθετικής THC, το Nabiloneπου διατίθεται στην αγορά με το εμπορικό όνομα Cesamet. Έτσι, για πρώτη φορά εδώ και μισό αιώνα, άρχισαν να σημειώνονται κάποιες ρωγμές στο οικοδόμημα της καθολικής κυριαρχίας του διωκτικού παραληρήματος των απαγορευτών μέσα στους κόλπους του μπλοκ εξουσίας.

Αλλά το 1991, κατόπιν εντολών του G. Bush (που επέμενε στην εφαρμογή της κατασταλτικής «αντιναρκωτικής πολιτικής» του), το Υπουργείο Υγείας των ΗΠΑ προσπάθησε να σταματήσει την έρευνα για τις θεραπευτικές εφαρμογές της μαριχουάνας περικόπτοντας τα κονδύλια των ομοσπονδιακών προγραμμάτων ή αποθαρρύνοντας και εκφοβίζοντας τους ερευνητές. Και επιπλέον (κι αυτό είναι το σοβαρότερο), αποπειράθηκε να καταστρέψει όλο το ερευνητικό υλικό που συγκεντρώθηκε από τις κοπιώδεις ερευνητικές προσπάθειες των 30 τελευταίων χρόνων (1960-1990), εκδηλώνοντας μια νοοτροπία και υιοθετώντας μεθόδους παρεμφερείς μ' αυτές των ολοκληρωτικών καθεστώτων.

Αυτή η απόφαση, εκτός των άλλων είχε ως αποτέλεσμα και την παρεμπόδιση της ανάπτυξης νέων φαρμάκων από την κάνναβη, πράγμα που «συμπτωματικά» ευνοούσε τη μονοπώληση αυτού του πεδίου από τα προϊόντα της Lilly που κυκλοφορούσαν ήδη από το 1985. Ας σημειωθεί ότι ο G. Bush ανέλαβε διευθυντής της Lilly μετά την απομάκρυνσή του από την αρχηγία της CIA το 1977 και η οικογένειά του είναι μεγαλομέτοχος σ’ αυτή την εταιρεία που ιδιοκτήτης της είναι ο Κουέιλ, ο γιός του οποίου (Ντάν Κουέιλ) ήταν αντιπρόεδρος του G. Bush

Το 1969, ο καθηγητής T. Mikuriyaερεύνησε συστηματικά τη σχετική ιατρική φιλολογία και συνόψισε τις θεραπευτικές εφαρμογές των προϊόντων της κάνναβης στα εξής πεδία: «Σωματική παθολογία: άσθμα, επιληψία, σπασμοί, άλγη (γενικής αιτιολογίας, ημικρανίες, επώδυνα τικ), ταχυκαρδίες κατά τον τοκετό, ανορεξία, διάφορες λοιμώξεις, τοπική αναισθησία. Ψυχιατρική: Άγχος, κατάθλιψη, υποστηρικτική ψυχοθεραπεία, στερητικό σύνδρομο από αλκοόλ και οπιούχα».[59]

Και το 1990, ο καθηγητής J. Jaffe τον επιβεβαίωσε πλήρως, γράφοντας στο πλέον έγκυρο φαρμακο-θεραπευτικό εγχειρίδιο στους κύκλους της κατεστημένης ιατρικής «The Pharmacological Basis of Therapeutics» των Goodman και Gilman: «Η μαριχουάνα, η Δ9-THC και κάποια συνθετικά ανάλογα έχουν μια καταξιωμένη και αρκετές δυνητικές θεραπευτικές εφαρμογές. Μερικά συνθετικά κανναβινοειδή θα μπορούσαν να είναι χρήσιμα ως αναλγητικά και αντισπασμικά. Η ικανότητα ορισμένων φυσικών και συνθετικών κανναβινοειδών να μειώνουν την ενδοφθάλμια πίεση έχει ακόμη μικρή κλινική εφαρμογή. Η Δ9-THC και ένα συνθετικό κανναβινοειδές, το nabilone, διατίθενται σήμερα ως εντιεμετικά που λαμβάνονται από το στόμα και επίσης ενδείκνυνται για τον έλεγχο της ναυτίας που συνοδεύει τη χημειοθεραπεία».[60]

Σήμερα, η θεραπευτική χρησιμότητα της κάνναβης και των παραγωγών της είναι αποδεδειγμένη και αποδεκτή για το ακόλουθο ευρύ φάσμα παθολογικών καταστάσεων:

1. Γλαύκωμα (ενδοφθάλμια υπέρταση)

2. Παρενέργειες της χημειοθεραπείας (Ναυτία και εμετοί)

3. Άσθμα

4. Επιληψία και σπασμοί

5. Κατάθλιψη, άγχος, ανορεξία

6. Άλγη διαφόρου αιτιολογίας

7. Κακοήθεις νεοπλασίες

8. Εξάρτηση από οπιούχα και αλκοόλ.[61]

Η κάνναβη έχει τέσσερα σημαντικά πλεονεκτήματα που την καθιστούν μοναδική από θεραπευτική άποψη:

1. Είναι το πιο ατοξικό από τα διαθέσιμα φάρμακα.

2. Έχει ευρύτατο πεδίο θεραπευτικών εφαρμογών.

3. Δρα μέσω μηχανισμών που διαφέρουν απ' αυτούς των άλλων φαρμάκων.

4. Μπορεί συνδυαστεί αποτελεσματικά και με ασφάλεια με οποιοδήποτε φάρμακο.

 

1. Γλαύκωμα (ενδοφθάλμια υπέρταση)

 Ο όρος «γλαύκωμα» αναφέρεται σε μια ομάδα οφθαλμικών παθήσεων που έχουν ως κοινό τους χαρακτηριστικό την αύξηση της ενδοφάλμιας υπέρτασης, λόγω της οποίας προκαλούνται βλάβες στο οπτικό νεύρο με αποτέλεσμα τη μείωση και τελικά την απώλεια της όρασης.

Τα φάρμακα που διατίθενται σήμερα (μυωτικά, αναστολείς της καρβοανυδράσης, αδρεναλίνη) είναι ελάχιστα αποτελεσματικά, δεν κάνουν για όλους τους ασθενείς, έχουν σοβαρές παρενέργειες και πρέπει να λαμβάνονται ισοβίως. Οι ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται σ' αυτά ή δεν μπορούν να ανεχθούν και να αντιρροπήσουν τις σοβαρές παρενέργειές τους, είναι υποχρεωμένοι να επιλέξουν ανάμεσα σε μια (αμφίβολης αποτελεσματικότητας) χειρουργική επέμβαση και την τύφλωση. Το γλαύκωμα αποτελεί τη δεύτερη αιτία τύφλωσης στις ΗΠΑ, και κάθε χρόνο οδηγεί στην απώλεια της όρασης περισσότερους από 240 χιλιάδες ανθρώπους σ' όλο τον κόσμο.

Μέχρι το 1972 είχαν γίνει αρκετές παρατηρήσεις, έρευνες και ανακοινώσεις αναφορικά με τις επιδράσεις της μαριχουάνας και των παραγώγων της σε ασθενείς που έπασχαν από γλαύκωμα. Όπως γράφει ο καθηγητής J. Jaffe: «Οι επιστήμονες ενώ μελετούσαν συστηματικά τις επιπτώσεις γνωστών δόσεων μαριχουάνας σε νέους άνδρες εθελοντές, παρατήρησαν ότι η μαριχουάνα μείωνε την αρτηριακή πίεση στο μάτι. Έτσι συμπέραναν ότι αν συνέβαινε αυτό σε φυσιολογικά άτομα, θα μπορούσε ίσως να συμβαίνει και στα θύματα του γλαυκώματος. Και τελικά, αυτό συμβαίνει». [62]

Στα πλαίσια της πολύχρονης έρευνας για την κάνναβη που προγραμμάτισε και χρηματοδότησε το Νational Institute on Drug Abuse (NIDA),[63] οι προσπάθειες σ' αυτό τον τομέα, επικεντρώθηκαν στη διερεύνηση των αποτελεσμάτων που προκαλεί α) το κάπνισμα της μαριχουάνας, β) η λήψη Δ9-THC από το στόμα και γ) η ενέσιμη χορήγησή της σε ασθενείς με γλαύκωμα. [64]

1) Κάπνισμα μαριχουάνας και λήψη THC από το στόμα.

Η σχετική έρευνα έγινε με τη μέθοδο του διπλού-τυφλού πειράματος από τους R. Hepler, I. Frankκαι R. Petrus της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου του Λος Αντζελες της Καλιφόρνιας (UCLA), ύστερα από παραγγελία του NIDA.[65]Μετά την ολοκλήρωση της έρευνας[66] και της επεξεργασίας των ευρημάτων τους, οι ερευνητές ανακοίνωσαν: «Διαπιστώθηκε ότι η ενδοφθάλμια πίεση μειώθηκε κατά 30% στους ασθενείς πήραν φυσική μαριχουάνα και Δ9-THC 2%. Ενώ στους ασθενείς που πήραν εικονικό φάρμακο μειώθηκε κατά 10% (έχουμε παρατηρήσει ότι η πίεση μειώνεται όχι μόνο υπό την επίδραση της Δ9-THC αλλά και άλλων κανναβινοειδών, τα οποία πρέπει να περιέχονταν σε ικανές ποσότητες στα χωρίς THC φύλλα μαριχουάνας που χρησιμοποιήθηκαν ως εικονικά φάρμακα)... Δεν υπάρχει καμιά ένδειξη τοξικής δράσης του καπνίσματος της μαριχουάνας στην οπτική λειτουργία ή τη δομή του οφθαλμού. Είναι λογικό να θεωρούμε ότι η πτώση της ενδοφθάλμιας πίεσης που προκαλεί η μαριχουάνα γίνεται μ' ένα μηχανισμό που πρέπει να διαφέρει από το μηχανισμό δράσης των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται σήμερα κατά του γλαυκώματος... Ελπίζουμε πως ένα παράγωγο της μαριχουάνας ή μια τυποποιημένη μορφή χορήγησής της, θα μας εφοδιάσει με ένα αποτελεσματικό μέσο που θα είναι απαλλαγμένο από τις ψυχοτρόπες ενέργειες αυτού του φαρμάκου».[67]

2) Ενέσιμη χορήγηση Κανναβινοειδών.

Η σχετική μελέτη ανατέθηκε από το NIDA στους ερευνητές M. Perez-Reyes, D. Wagner, M. Wallκαι K. Davis, της ιατρικής σχολή του πανεπιστημίου της Β. Καρολίνας, οι οποίοι συνόψισαν την εργασία και τα ευρήματά τους, ως εξής: «Xορηγήσαμε 6 διαφορετικά κανναβινοειδή σε 12 υγιή άτομα και καταμετρήσαμε τα αποτελέσματά στην ενδοφθάλμια πίεσή τους: H Δ8-THC, η Δ9-THC και η 11-hydroxy-Δ9-THC προκάλεσαν αξιοσημείωτες μειώσεις στην ενδοφθάλμια πίεση, ενώ η κανναβινόλη, η 8β-ΟΗ-Δ9-THCκαι η κανναβινδιόλη αποδείχτηκαν λιγότερο αποτελεσματικές».[68]

Σήμερα, είναι πλέον γενικά αποδεκτό ότι «η μαριχουάνα αποδεδειγμένα μειώνει την ενδοφθάλμια υπέρταση του γλαυκώματος, η οποία καταστρέφει το οπτικό νεύρο και οδηγεί βαθμιαία σε τύφλωση»[69]και ήδη από το 1990 άρχισε να διατίθεται στο εμπόριο συνθετική THC σε σταγόνες.

2. Παρενέργειες της χημειοθεραπείας (ναυτία και εμετοί)

 Παρά τις περί του αντιθέτου προσδοκίες των υποστηρικτών της απαγόρευσής της, η θεραπευτική αξία της κάνναβης είναι γενικά αναγνωρισμένη σήμερα στο πεδίο της αντιμετώπισης των παρενεργειών της χημειοθεραπείας στην οποία υποβάλλονται ασθενείς με καρκίνο, ενώ παράλληλα είναι ήδη σε κυκλοφορία ειδικά σκευάσματά της γι' αυτό το σκοπό.

Ο καθηγητής J. Jaffe γράφει στην όγδοη έκδοση του «The Pharmacological Basis of Therapeutics» των Goodman και Gilman (1990), που ας σημειωθεί είναι το πλέον έγκυρο και εκτιμώμενο φαρμακο-θεραπευτικό εγχειρίδιο στους κύκλους της κατεστημένης ιατρικής, διεθνώς: «Η μαριχουάνα, η Δ9-THC και κάποια συνθετικά ανάλογα έχουν μια καταξιωμένη και αρκετές δυνητικές θεραπευτικές εφαρμογές... Η Δ9-THC και ένα συνθετικό κανναβινοειδές, το nabilone, διατίθενται σήμερα ως εντιεμετικά που λαμβάνονται από το στόμα και επίσης ενδείκνυνται για τον έλεγχο της ναυτίας που συνοδεύει τη χημειοθεραπεία». [70]

Οι καθηγητές G. Winger, F. Hofmann και J. Woods στην τρίτη έκδοση του διδακτικού εγχειριδίου τους «Α Handbook on Drug and Alcohol Abuse» (1992), σημειώνουν: «H THC και τα συνθετικά ανάλογα της THC έχουν καταστεί υπολογίσιμα για την ικανότητά τους να ελέγχουν τη σοβαρή και επιμένουσα ναυτία και εμετό που εμφανίζεται σε ασθενείς που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία». [71]

3. Άσθμα

Η μαριχουάνα εφαρμοζόταν συστηματικά στη θεραπεία του βρογχικού άσθματος κατά τον προηγούμενο αιώνα,[72] αλλά πρόσφατα διαπιστώθηκε ότι η λήψη της Δ9-THC από το αναπνευστικό ή το πεπτικό σύστημα προκαλεί αξιοσημείωτη βρογχοδιαστολή σε υγιή νέα άτομα.[73] Απ' αυτή τη διαπίστωση προέκυψε το ερώτημα εάν η μαριχουάνα προκαλεί παρόμοια αποτελέσματα σε άτομα με βρογχοσυσπαστικές ασθένειες, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί στην αντιμετώπιση των ασθματικών κρίσεων. Η απάντηση που έδωσε η σύγχρονη έρευνα είναι καταφατική.

'Υστερα από πρόσκληση του NIDA, οι L. Vachon, P. Mikus, W. Morrissey, M. Fitzgerald και E. Gaensler, καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Βοστώνης, μελέτησαν τις επιδράσεις του καπνίσματος της μαριχουάνας στο άσθμα (σε 17 ενήλικες εθελοντές μεταξύ 18 και 30 ετών με ιστορικό άσθματος που όλοι, πλην ενός, είχαν και κάποιο συγγενή που έπασχε από άσθμα): «Μελετήθηκαν τα αποτελέσματα της επίδρασης της μαριχουάνας στο βρογχικό μηχανισμό μιας ομάδας ασθενών με άσθμα. Η διάγνωση του άσθματος έγινε με τα ισχύοντα κριτήρια και κατά τη διάρκεια της μελέτης οι ασθενείς ήταν ελεύθεροι συμπτωμάτων. Πήραν μια στάνταρ ποσότητα αέρος και καπνού φυσικής μαριχουάνας που περιείχε δυο διαφορετικές συγκεντρώσεις Δ9-THC (1,9% και 0,9%). Και οι δυο συγκεντρώσεις έδειξαν σημαντική και παρατεταμένη αναστροφή της βρογχοσυστολής, καθώς επίσης και σεσημασμένη αλλά μικρότερης διάρκειας ταχυκαρδία».[74]

Παράλληλα, κατόπιν παραγγελίας του NIDA, οι D. Τashkin, B. Shapiro και I. Frank, καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας (UCLA), μελέτησαν τις άμεσες επιδράσεις της μαριχουάνας στη δυναμική των αεροφόρων οδών τόσο κατά την αυτόματη όσο και κατά την προκλητή εκδήλωση βρογχικού άσθματος: «Τα ευρήματά μας από τη μελέτη των επιδράσεων σε 10 ασθενείς με κλινικά μόνιμο βρογχικό άσθμα, μέτριας έως σοβαρής έντασης, στους οποίους χορηγήθηκε φυσική μαριχουάνα και Δ9-TΗC… δείχνουν ότι το κάπνισμα της μαριχουάνας ή η λήψη από του στόματος της TΗC προκαλούν αξιοσημείωτη βρογχοδιαστολή που διαρκεί τουλάχιστον δυο ώρες και ότι επιπλέον το κάπνισμα της μαριχουάνας μπορεί να αντιστρέφει τον βρογχόσπασμο που προκαλείται τεχνητά για πειραματικούς λόγους».[75]

4. Επιληψία και σπασμοί

To 1949, οι J. Davisκαι H. Ramsey μελέτησαν τις αντισπασμικές επιδράσεις της κάνναβης σε 5 παιδιά με επιληψία και ήταν υπό θεραπεία με φαινοβαρβιτάλη και dilantin. Τα αποτελέσματα της μελέτης τους ήταν πολύ ελπιδοφόρα: «Τα τρία από τα πέντε παιδιά ανταποκρίθηκαν στην κάνναβη τόσο καλά όσο και στην προηγούμενη θεραπεία, το τέταρτο απαλλάχτηκε πλήρως από τις κρίσεις και το πέμπτο σχεδόν πλήρως».[76]

Το 1969, ο καθηγητής T. Mikuriya, ωθούμενος από τα αποτελέσματα των ερευνών σ' αυτό το πεδίο, συμπεριέλαβε τους σπασμούς και την επιληψία στον πίνακα των καταστάσεων όπου ενδεχομένως θα είχε θεραπευτική αξία η εφαρμογή της κάνναβης.[77]

Και το 1990, ο καθηγητής J. Jaffe, έχοντας υπ' όψη τα πορίσματα των σχετικών ερευνών κατά την εικοσαετία που μεσολάβησε, επιβεβαίωσε την αποτίμηση του T. Mikuriya, διαπιστώνοντας ότι: «Η μαριχουάνα, η Δ9-THC και κάποια συνθετικά ανάλογά της έχουν μια καταξιωμένη και αρκετές δυνητικές θεραπευτικές εφαρμογές. Μερικά συνθετικά κανναβινοειδή θα μπορούσαν να είναι χρήσιμα ως αναλγητικά και αντισπασμικά».[78]

5. Κατάθλιψη και ανορεξία

Η απώλεια βάρους, ο πόνος και η κατάθλιψη (ως προϊόν της απελπισίας και της αγωνίας του θανάτου), είναι κυρίαρχα συμπτώματα σε ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο και αποτελούν δυσεπίλυτα θεραπευτικά προβλήματα γιατί τα φαρμακευτικά μέσα που διατίθενται σήμερα για τον έλεγχό τους, είναι ανεπαρκέστατα και αναποτελεσματικά.

Οι αναφορές προηγουμένων ερευνητών ότι η Δ9-τετραϋδροκανναβινόλη (Δ9-THC) «προκαλεί ευφορία, διεγείρει την όρεξη, είναι αξιόλογο αναλγητικό και αντιεμετικό»,[79] την καθιστούσαν πολύ ελκυστικό αντικείμενο μελέτης ως μέσου βοήθειας των ασθενών με καρκίνο και ήταν φυσικό να προσελκύσουν το ενδιαφέρον του ιατρικού κόσμου και του NIDA, το οποίο ζήτησε από μια ομάδα επιστημόνων να διερευνήσει τις ορεξιογόνες, τις αντικαταθλιπτικές, τις αναλγητικές και τις αντιεμετικές δράσεις της κάνναβης στα πλαίσια του πολυσύνθετου ερευνητικού προγράμματος για τη «Φαρμακολογία της Μαριχουάνας» (1967-1974).

Οι W. Regelson, T. Kirk, M. Green, J. Schulzκαι M. Zalisτης Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου του Richmond της Βιρτζίνια, σε συνεργασία με τους J. Butlerκαι L. Peek του τμήματος ψυχολογίας του πανεπιστημίου του Denton του Τέξας, μελέτησαν με τη μέθοδο του διπλού τυφλού πειράματος τις επιδράσεις της THC σε ενδο-νοσοκομειακούς και εξω-νοσοκομειακούς ασθενείς με καρκίνο,[80] και συνόψισαν την εργασία και τα ευρήματά τους ως εξής:

«Τα στοιχεία μας δείχνουν ότι η ΤΗC έχει αξία ως αντικαταθλιπτικό τόσο για ενδονοσοκομειακούς όσο και για εξωνοσοκομειακούς ασθενείς. Η δυναμική της THC είναι φανερή. Πολλοί ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο διακατέχονται από κατάθλιψη και άγχος που δεν οφείλονται σε κάποια ενδογενή διεργασία αλλά προκύπτουν καθαρά ως κοινή αντίδραση σε ένα καταστροφικό συμβάν, και είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιρροπιστούν με τα διαθέσιμα αντικαταθλιπτικά φάρμακα που προκαλούν ελάχιστα ή μόνο αρνητικά αποτελέσματα... Τα προαναφερθέντα σε συνδυασμό με τις κλινικές παρατηρήσεις επί των επιδράσεων της Δ9-THCδείχνουν αξιοσημείωτη αργή αναστροφή της χαρακτηριστικής απώλειας βάρους που συνδέεται με τον καρκίνο. Αυτό μαζί με τις διαπιστώσεις σχετικά με τις αναλγητικές και αντιεμετικές δράσεις της, ανοίγουν το δρόμο σε μια πολλά υποσχόμενη έρευνα για την αποτελεσματικότητα της Δ9-THC ως υποστηρικτικής θεραπείας για τον έλεγχο των δευτερευόντων συμπτωμάτων (κατάθλιψη, απώλεια βάρους, πόνος, ναυτία, έμετοι) των ασθενών με καρκίνο... Στην έρευνά μας, σημειώθηκε ανάκτηση του σωματικού βάρους σε περισσότερο από το 50% των ασθενών, πράγμα που μπορεί να εκληφθεί ως ένα επιπρόσθετο στοιχείο ότι η Δ9-THC ενισχύει την όρεξη, όπως υποστηρίχτηκε ήδη από πολλούς μελετητές...[81] Συμπέρασμα: Η Δ9-THC που χορηγήθηκε σε καλώς ανεκτή δόση (0.1 mgt.i.d., από το στόμα) σε ασθενείς με καρκίνο είχε τα αποτελέσματα ενός ηρεμιστικού και ενός ήπιου ενισχυτικού της σκέψης, αναμφίβολα χωρίς καμιά επίδραση στη λειτουργία της αντίληψης και ολοφάνερα χωρίς καμιά επίδραση στη σταθερότητα των στοιχείων της προσωπικότητας και του συναισθήματος (τουλάχιστον στο βαθμό που μπορούν να καταμετρηθούν με τα ψυχολογικά τεστ). Από ιατρική άποψη, οι κλινικές παρατηρήσεις και τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι η Δ9-THC ενισχύει την όρεξη και βοηθάει στην αναστροφή της χρόνιας απώλειας βάρους που συνοδεύει τον καρκίνο, και προκαλεί κάποια αναλγητικά και αντιεμετικά αποτελέσματα. Οι οριακές παρενέργειες που περιόρισαν τη χρήση της στο 25% των ασθενών ήταν η υπνηλία, η ζάλη και η διάσχιση. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η Δ9-THC μπορεί να ενισχύει την όρεξη και να μειώνει την απώλεια του βάρους σε ασθενείς με καρκίνο, αλλά απαιτείται περισσότερη δουλειά για να εμπεδωθούν τα ορεξιογόνα, τα αναλγητικά, τα αντιεμετικά και τα υπνογόνα αποτελέσματά της».[82]

6. Αναλγητικές ιδιότητες

'Υστερα από πρόσκληση του NIDA, οι R. Noyes, S. Bruk, D. Baran και A. Canter, του Τμήματος παθολογίας και ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Iowa, διερεύνησαν τις αναλγητικές επιδράσεις της THC σε ασθενείς με καρκινικά άλγη, και κατέληξαν στο εξής συμπέρασμα: «Μια αρχική εκτίμηση της THC που χορηγήθηκε απ' το στόμα σε αλγούντες ασθενείς με καρκίνο, καταδεικνύει ένα αναλγητικό αποτέλεσμα του φαρμάκου. Σε 10 ασθενείς χορηγήθηκε εικονικό φάρμακο και 5, 10, 15 και 20 mgTHC, με τεχνικές του διπλού-τυφλού πειράματος. Στους ασθενείς που χορηγήθηκαν οι μεγαλύτερες δόσεις της THC (15 και 20 mg) διαπιστώθηκε μείωση του άλγους σημαντικά υπέρτερη του placebo. Σ' αυτή τη δοσολογία της THC, υπήρξαν αναφορές ασθενών για καταπράϋνση και διανοητική θόλωση».[83]

7. Αντικαρκινικές δράσεις

Το 1976, δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα της έρευνας που έκαναν για λογαριασμό του NIDA, οι L. Harris, A. Munsonκαι R. Carchman της Iατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Richmond, σχετικά με την ανασταλτική δράση που ασκούν κάποια κανναβινοειδή σε ορισμένα νεοπλάσματα,[84] ως συμβολή στη συζήτηση που προκάλεσαν οι ανακοινώσεις αντικρουόμενων συμπερασμάτων από διάφορες μελέτες που είχαν γίνει προηγουμένως σε ζώα[85] και σε ανθρώπους.[86]

«Ενα ενδιαφέρον συμπέρασμα της έρευνάς μας είναι ότι η ανασταλτική δράση των κανναβινοειδών στα νεοπλάσματα είναι πιθανό να μη σχετίζεται με τις συμπεριφορικές τους ιδιότητες, δεδομένου ότι η κανναβινόλη είναι δραστική στον οργανισμό μας ενώ είναι αδρανής από την άποψη της επίδρασής της στην συμπεριφορά... Τα αποτελέσματα της έρευνάς μας προσθέτουν μια νέα αντίληψη στα αυξανόμενα στοιχεία ότι η Δ9-THC έχει κάποιες άλλες κυτταρικές επιδράσεις που θα μπορούσαν να έχουν μεγαλύτερη σημασία στο μέλλον, γιατί είναι δυνατό να οδηγήσουν στην ανάπτυξη μιας νέας ομάδας θεραπευτικών φαρμάκων. Ελπίζουμε ότι το μοντέλο που επεξεργαστήκαμε θα δώσει τα μέσα με τα οποία θα μπορούσαν να αναπτυχθούν νέα και πιο αποτελεσματικά αντικαρκινικά φάρμακα».[87]

8. Απεξάρτηση από αλκοόλ και οπιούχα

Οι σύγχρονες έρευνες για την εφαρμογή της κάνναβης και των προϊόντων της στην απεξάρτηση ή τη συντήρηση των εξαρτημένων από αλκοόλ, οπιούχα και διάφορες άλλες εξαρτησιογόνες ουσίες, βασίζονται στη θεραπευτική πείρα και τις γνώσεις που συσσωρεύτηκαν τα τελευταία εκατό χρόνια από την ιατρική χρήση της κάνναβης ως μέσου αντιμετώπισης των συμπτωμάτων του στερητικού συνδρόμου και ως υποκατάστατου αυτών των ουσιών.

To 1887, ο H. Kane ανακοίνωσε τις παρατηρήσεις τους από την επιτυχή εφαρμογή της κάνναβης ως υποκατάστατου σε άτομα εξαρτημένα από το αλκοόλ. Οι παρατηρήσεις του επιβεβαιώθηκαν το 1889 από τον Ε. Birch που χορήγησε κάνναβη σε πελάτες του εξαρτημένους από οπιούχα, και εν συνεχεία το 1891 από τον J. Μattison που κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η κάνναβη «είναι αποτελεσματικό υποκατάστατο για τα προϊόντα της παπαρούνας» [όπιο και τα παράγωγά του].[88]

Το 1942, οι S. Allentuck και K. Bowman διαπίστωσαν ότι τα παράγωγα της κάνναβης ήταν αποτελεσματικά για την αντιμετώπιση της συμπτωματολογίας του στερητικού συνδρόμου από οπιούχα. Σε μελέτη τους που αφορούσε 49 άτομα εξαρτημένα από οπιούχα, υπογραμμίζουν ότι: «Tα στερητικά συμπτώματα αποδυναμώθηκαν ή εξαλείφτηκαν γρήγορα. Οι ασθενείς ήταν σε καλύτερη κατάσταση από διανοητική και ψυχολογική άποψη. Η φυσική τους κατάσταση αποκαταστάθηκε πολύ σύντομα και εξέφρασαν την επιθυμία να επανέλθουν στην επαγγελματική τους δραστηριότητα όσο το δυνατό γρηγορότερα».[89]

Το 1953, οι L. Thompson και R. Proctor ανακοίνωσαν τα αποτελέσματα της ικανοποιητικής εφαρμογής ενός συνθετικού προϊόντος της κάνναβης (pyrahexil) στην αντιμετώπιση του στερητικού συνδρόμου από αλκοόλ, βαρβιτουρικά και ορισμένες άλλες εξαρτησιογόνες ουσίες, τονίζοντας ότι: «H κάνναβη δεν προκαλεί σωματική ή ψυχική εξάρτηση και η διακοπή της λήψης της δε συνοδεύεται από στερητικά συμπτώματα».[90]

Μετά τον πόλεμο στην Κορέα και την πλήρη κυριαρχία της υστερίας του ψυχρού πολέμου, τα ναρκωτικά και η κάνναβη «συνδέθηκαν άμεσα με την κομμουνιστική συνωμοσία»,[91] με αποτέλεσμα την τρομακτική αυστηροποίηση των ποινικών κυρώσεων που συνεπαγόταν η χρήση τους[92] και το «πάγωμα» των ερευνών για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες. Η σχετική ερευνητική δραστηριότητα ξανάρχισε στα μέσα της δεκαετίας του 1960 (όταν σημειώθηκε κάποια χαλάρωση των δρακόντειων ποινικών περιορισμών) και συνεχίζεται μέχρι σήμερα με αξιόλογα αποτελέσματα, στα πλαίσια προγραμμάτων που εφαρμόζονται από διάφορους κρατικούς και μη-κρατικούς οργανισμούς υπό την εποπτεία του Υπουργείου Υγείας των ΗΠΑ.[93]

9. Φαρμακευτικά σκευάσματα της κάνναβης

Στην εποχή μας, η θεραπευτική αξία της κάνναβης τείνει να (ξανα)καθιερωθεί στη συνείδηση του ιατρικού κόσμου, πράγμα που αναμφίβολα συντελεί στη δραστική υπονόμευση της δαιμονολογίας των υπέρμαχων της απαγόρευσής της και της δίωξης των χρηστών της και κινητοποιεί ένα διαρκώς αυξανόμενο αριθμό γιατρών στη διεκδίκηση του αιτήματος «να αποφασίζουν οι γιατροί και όχι οι πολιτικοί» για τις θεραπευτικές χρήσεις οποιασδήποτε ουσίας, σύμφωνα με τα πορίσματα της επιστημονικής έρευνας κι όχι με βάση τα παραληρήματα των μανιακών της καταστολής.[94]

Σήμερα, στις ΗΠΑ διατίθενται ήδη αρκετά φαρμακευτικά σκευάσματα που περιέχουν Δ9-Τετραϋδροκανναβινόλη (ΤΗC), για την αντιμετώπιση της ναυτίας και του εμετού που εμφανίζονται ως παρενέργειες της χημειοθεραπείας στην οποία υποβάλλονται ασθενείς με καρκίνο και για την αντιρρόπηση της ανορεξίας. Και το γεγονός αυτό είναι εξόχως αποκαλυπτικό των σύγχρονων τάσεων που διαμορφώνονται διεθνώς απέναντι στην κάνναβη.[95]

Τα πρώτα φάρμακα αυτού του είδους που κυκλοφόρησαν το 1985 είναι το Dronabinol (εμπορική ονομασία Μarinol) και το Nabilone (εμπορική ονομασίαCesamet).[96]

Η κάνναβη, έχει μηδαμινή τοξικότητα, δεν εγκαθιστά σωματική εξάρτηση και είναι αναμφίβολα η λιγότερο επικίνδυνη από τις ευφορικές ουσίες που υπάρχουν και η ασφαλέστερη από τις θεραπευτικές ουσίες που διαθέτει το θεραπευτικό οπλοστάσιο της ιατρικής.[97]Κι αυτό αναγνωρίζεται δημόσια από το Εθνικό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας των ΗΠΑ που, ήδη από το 1971, αποφάνθηκε ότι «από πλευράς τοξικότητας, τα παράγωγα της κάνναβης πρέπει να θεωρούνται τα πιο ασφαλή από τα φάρμακα πλατιάς χρήσης».[98]

 

5. Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΚΑΝΝΑΒΗΣ

 

1. Οι πραγματικοί λόγοι της απαγόρευσης της κάνναβης

Η τύχη της κάνναβης κρίθηκε αποκλειστικά και μόνο από το συνδυασμό των πολιτικών, οικονομικών και τεχνολογικών αλλαγών που συντελέστηκαν κατά τη δεκαετία του 1930. Η πληθώρα των πλεονεκτημάτων και των εφαρμογών αυτού του φυτού το καθιστούσαν υπολογίσιμο αν όχι μοναδικό ανταγωνιστή των προϊόντων πολλών βιομηχανικών κλάδων (πετρελαιοειδή, οινόπνευμα, καπνός, φάρμακα, παραγωγής χαρτιού) οι οποίοι συνεργάστηκαν αρμονικά προκειμένου να πετύχουν την ποινικοποίηση της κάνναβης, μέσα σε επτά κρίσιμα χρόνια (1930-1937) που σφραγίστηκαν από τα εξής γεγονότα:

1) Το 1930 ιδρύθηκε το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ναρκωτικών (FBN, FederalBureauofNarcotics, FBN) και στελεχώθηκε από πρώην πράκτορες της Ποτοαπαγόρευσης μ' επικεφαλής τον διαβόητο Harry Anslinger και έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαδικασία που οδήγησε στην απαγόρευση της κάνναβης το 1937.

Εν όψει της άρσης της ποτοαπαγόρευσης (1933), και ενώ το Κογκρέσο περιέκοπτε δραστικά τον προϋπολογισμό του FBN και μείωνε τον αριθμό των πρακτόρων του, ο Anslinger και το FBN έπρεπε -για λόγους επιβίωσης- να δώσουν κάποια απόδειξη της «χρησιμότητάς» τους που να δικαιολογεί τη συντήρησή του από το δημόσιο προϋπολογισμό. Ετσι, ο Anslinger και οι επιτελείς του έστρεψαν ευθύς εξ' αρχής την προσοχή τους στην κάνναβη, για την οποία διέβλεψαν ότι τους άνοιγε ένα νέο και ευρύτατο πεδίο δραστηριότητας. Ας σημειωθεί λοτι ο Anslinger τοποθετήθηκε στο FBN με πρωτοβουλία του Andrew Mellon, ιδιοκτήτη της μιας από τις δύο τράπεζες με τις οποίες συνεργαζόταν η αυτοκρατορία DuPont[99] και κατέστησε το FBN το πιο αποτελεσματικό εργαλείο για τη θέσπιση και τη συντήρηση της απαγόρευσης σύμφωνα με τα συμφέροντα των «εργοδοτών» του.

2) Το 1933 καταργήθηκε η Ποτοαπαγόρευση, με αποτέλεσμα να νομιμοποιηθεί η παραγωγή και η διάθεση του αλκοόλ. Κυριότερος ανταγωνιστής του οινοπνεύματος στην αγορά ήταν τα προϊόντα της κάνναβης. Και οι νεοσύστατες βιομηχανίες οινοπνεύματος στις οποίες επενδύθηκε ένα μέρος των κερδών του οργανωμένου εγκλήματος που έλεγχε τη διακίνηση και την εμπορία του παράνομου αλκοόλ κατά την περίοδο της Ποτοαπαγόρευσης (1920-1932), είχαν ζωτικό συμφέρον από την εξάλειψη αυτών των ανταγωνιστικών προϊόντων.

3) Το 1935, η αμερικανική εταιρεία DuPont[100] εισήγαγε στην αγορά το μη-ανακυκλώσιμο νάιλον και το 1937 απέκτησε την πατέντα του.[101] Μοναδικός ανταγωνιστής του νέου προϊόντος ήταν η ανακυκλώσιμη κάνναβη και συνεπώς η επιβίωσή του νάιλον εξαρτιόταν απ' τη δυνατότητα της εταιρείας DuPont να εκτοπίσει την κάνναβη από την αγορά. Όπως παραδέχτηκε ο Lammot DuPont «τα συνθετικά πλαστικά βρήκαν εφαρμογή στην κατασκευή μιας πληθώρας πραγμάτων που μέχρι τότε φτιάχνονταν από φυσικά υλικά».[102]

4) To 1936, η DuPont κατάφερε να εξασφαλίσει το μονοπώλιο των πετροχημικών προϊόντων που οι πατέντες τους εκχωρήθηκαν στις ΗΠΑ από τη γερμανική IG Farben ως μέρος των αποζημιώσεων που έπρεπε να καταβάλει η Γερμανία από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μ' αυτή τη μεθόδευση, το 30% της πανίσχυρης IG Farben πέρασε στην ιδιοκτησία της DuPont. Κυριότερος ανταγωνιστής των ποικίλων προϊόντων της πετροχημικής βιομηχανίας (χρώματα, βαφές, λάδια μηχανών, λιπάσματα και πλήθος άλλων) ήταν η κάνναβη και τα παράγωγά της και συνεπώς το βιομηχανικό μεγαθήριο της DuPont είχε ζωτικό συμφέρον από την απαγόρευσή τους: Χωρίς την απαγόρευση της κάνναβης, θα ήταν αδύνατο να υπάρξει το 80% των επιχειρήσεων της αυτοκρατορίας DuPont.

5) Το 1936, το 70% της παραγωγής του χαρτιού που παραγόταν στις ΗΠΑ με ξύλευση και καταστροφή των δασών, ελέγχονταν από τις οι εταιρείες του γνωστού «ληστοβαρώνου» του τύπου William Randolph Hearst.[103]Το 75-90% του χαρτιού που χρησιμοποιούνταν σε όλο τον κόσμο μέχρι το 1883 προερχόταν απ' την κάνναβη. Το χαρτί αυτό είναι φθηνότερο, καλύτερης ποιότητας και με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής απ' το χαρτί που άρχισε να παράγεται από την ξύλευση και της καταστροφή των δασών όταν αυτό έγινε δυνατό με την τεχνολογική εξέλιξη. Στη δεκαετία του 1930, η κάνναβη ήταν ο υπ' αριθμόν 1 ανταγωνιστής του συγκροτήματος Hearst που έλεγχε το 70% της παραγωγής χαρτιού από την ξύλευση των δασών.

6) Παράλληλα, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1930, η τεχνολογικές δυνατότητες επέτρεψαν στις φαρμακοβιομηχανίες να κατασκευάζουν εργαστηριακά χημικά προϊόντα, με αποτέλεσμα να αναχθούν από επεξεργαστές και διακινητές των φυσικών φαρμακευτικών μέσων σε ανεξάρτητους παραγωγούς που είχαν τον αποκλειστικό έλεγχο των προϊόντων που συνέθεταν στα εργαστήριά τους. Στην καθημερινή θεραπευτική πρακτική των νεότερων χρόνων είχαν κυριαρχήσει δυο μεγάλες κατηγορίες φυσικών θεραπευτικών μέσων: τα παράγωγα του οπίου και τα παράγωγα της κάνναβης.

Τα παράγωγα του οπίου εξοβελίστηκαν από το θεραπευτικό πεδίο με το νόμο Harrison το 1914. Συνεπώς, στη δεκαετία του 1930, μοναδικός ανταγωνιστής των χημικών προϊόντων της φαρμακευτικής βιομηχανίας ήταν η κάνναβη και τα παράγωγά της: Hεμπέδωση των συμφερόντων της φαρμακοβιομηχανίας και το πέρασμα στην εποχή της καθολικής χημικής φαρμακοδηλητηρίασης προϋπέθετε τον εξοστρακισμό της κάνναβης απ' το θεραπευτικό πεδίο. Και για την επίτευξη αυτού του σκοπού, η φαρμακοβιομηχανία συνεργάστηκε στενά με τους άλλους βιομηχανικούς κολοσσούς και την ιατρική συντεχνία.

Η δημιουργία του «Ομοσπονδιακού Γραφείου Ναρκωτικών» (1930), η άρση της Ποτοαπαγόρευσης (1933), η κατασκευή μηχανών υψηλής τεχνολογίας για την παραγωγή χαρτιού από τη δασική ξυλεία και η μονοπώληση αυτής της παραγωγής από το συγκρότημα Hearst (1930-1936), η μαζική εισαγωγή στην αγορά των προϊόντων της πετροχημικής βιομηχανίας (1926-1936) και του νάιλον (1936) και, τέλος η κατάκτηση της δυνατότητας της φαρμακοβιομηχανίας να παράγει μαζικά συνθετικά φάρμακα (1928-1932), συντελέστηκαν μέσα σε λιγότερο από 7 χρόνια και έκριναν οριστικά την τύχη της κάνναβης, που ήταν ο κυριότερος ανταγωνιστής των προϊόντων τους.

Το 1935, με την καθοδήγηση των επιτελών της εταιρείας DuPontκαι του δικτύου των κίτρινων εφημερίδων του συγκροτήματος Hearst, το Γραφείο Δίωξης Ναρκωτικών (FBN) εξαπέλυσε μια εκτεταμένη προπαγανδιστική εκστρατεία εναντίον της κάνναβης και το 1937, τα διαπλεκόμενα συμφέροντα των θιγόμενων βιομηχανικών κλάδων (με αιχμή τους τις εταιρείες DuPont και Hearst), χρησιμοποίησαν την ισχύ τους στην κυβέρνηση και τη διοίκηση, και πέτυχαν να τεθεί η κάνναβη υπό καθεστώς απαγόρευσης, με τη θέσπιση του νόμου Marihuana Tax Act.[104]

Η θέσπιση αυτού του νόμου διευκόλυνε την αντικατάστασή της κάνναβης ως πρώτης ύλης στη βιομηχανία υφασμάτων από πετροχημικά προϊόντα που έλεγχε μονοπωλιακά η DuPont κατόπιν αδείας της γερμανικής IG Farben και επέτρεψε την σχεδόν ολοκληρωτική κυριαρχία της σε όλους τους συναφείς τομείς της παραγωγής (ενώ παράλληλα εξασφάλισε τα συμφέροντα του Hearstως αδιαμφισβήτητου μονοπωλητή της παραγωγής χαρτιού). Το 50% όλων των τοξικών χημικών λιπασμάτων που χρησιμοποιούνται σήμερα στην αγροτική παραγωγή της Αμερικής και των περισσότερων χωρών (δηλητηριάζοντας το έδαφος, τις πηγές νερού και το περιβάλλον) καταναλώνονται στην καλλιέργεια πρώτων υλών για την υφασματοβιομηχανία προς αποκλειστικό όφελος των εταιρειών, και κυρίως της DuPont, που ελέγχουν την παραγωγή και τη διάθεση αυτών των λιπασμάτων.

O εξοστρακισμός της κάνναβης από την παραγωγή και την αγορά με τον απαγορευτικό νόμο Marihuana Tax Act του 1937 που «ομαλοποίησε» την αμερικάνικη (και κατ' επέκταση και την παγκόσμια) οικονομία προς όφελος των κέντρων οικονομικής και πολιτικής ισχύος που καθορίζουν την πορεία των ΗΠΑ, έγινε στo όνομα της «προστασίας της κοινωνίας» από ένα φυτό που επί χιλιάδες χρόνια αποτελούσε ευεργεσία της φύσης. Με το νόμο Marihuana Tax Act του 1937, η συμμαχία των ισχυρότερων μπλοκ της αμερικάνικης οικονομίας πέρασε στον παράδεισο της διαρκούς συσσώρευσης τεράστιων κερδών, ενώ η ανθρωπότητα εισήλθε στην κόλαση της χημικοποίησης και πλαστικοποίησης της ζωής της.

2. Το «παράδοξο»: Το κράτος υπέρ της κάνναβης (1942-1945)

Κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκόσμιου Πολέμου, μετά την εισβολή Ιαπώνων στις Φιλιππίνες, οι ΗΠΑ αποκόπηκαν ξαφνικά από τις πηγές μιας πρώτης ύλης, της κάνναβης, που ήταν απαγορευμένη αλλά και συγχρόνως πολύ σημαντική για την πολεμική προσπάθεια της χώρας γιατί απ' αυτή κατασκευάζονταν τα αλεξίπτωτα, τα αντίσκηνα, οι σάκοι, οι σημαίες, οι στολές εργασίας, ένα εξαιρετικά χρήσιμο καύσιμο, διάφορα λιπαντικά και πολλά άλλα εφόδια που χρησιμοποιούσε ο στρατός και η αεροπορία.

Για ν' αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση ανάγκης, η αμερικανική κυβέρνηση επέβαλε καθεστώς «χειμερίας νάρκης» στην απαγόρευση που η ίδια είχε επιβάλλει και, αφήνοντας προς στιγμή κατά μέρος το «αντιναρκωτικό» της μένος, μεταμορφώθηκε οβιδιακά από διώκτη σε υπερασπιστή της κάνναβης, μετονόμασε το χόρτο από «δολοφόνο των νέων» σε «φυτό για τη νίκη» και προέτρεπε με κάθε δυνατό μέσο τους αγρότες να το καλλιεργήσουν.

Μέχρι την είσοδο των ΗΠΑ στον πόλεμο, οι αγρότες που αποτολμούσαν να καλλιεργήσουν έστω και ένα δενδρύλλιο κάνναβης αντιμετωπίζονταν ως «εγκληματίες» από τη δικαιοσύνη και ως «εθνικώς ύποπτοι» από το FBI και το FBN. Μετά την είσοδο των ΗΠΑ στον πόλεμο, η αμερικάνική κυβέρνηση προέτρεπε τους αγρότες να καλλιεργήσουν κάνναβη σε όσα στρέμματα ήθελαν, προβάλλοντας αυτή τη δραστηριότητα ως «πατριωτικό καθήκον».

1) Το 1942, το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ κυκλοφόρησε πολλά διαφημιστικά φυλλάδια και έκανε ένα ειδικό προπαγανδιστικό φιλμ για την κάνναβη με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Φυτό για τη Νίκη», το οποίο προβάλλονταν σε όλους τους κινηματογράφους των ΗΠΑ.[105]

2) Το 1942, η αμερικανική κυβέρνηση κυκλοφόρησε χαρτόσημα φόρου για τη μαριχουάνα των 5 δολαρίων, έθεσε ως στόχο της να αυξήσει την έκταση καλλιέργειας της κάνναβης σε 1.400.000 στρέμματα μέσα στο 1943[106] και διέθεσε στους αγρότες ειδικά μηχανήματα για την καλλιέργεια κάνναβης σε πολύ χαμηλές τιμές. Και το πλέον απρόσμενο:

3) Μεταξύ 1942-1945, κάθε αγρότης που συμφωνούσε να καλλιεργήσει κάνναβη για το κράτος, απαλλασσόταν από τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, τόσο ο ίδιος όσο και οι γιοι του (εν καιρώ... πολέμου). 

 

6. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Από όσα εκτέθηκαν παραπάνω, καθίσταται προφανές ότι η απαγόρευση της κάνναβης και η δίωξη των χρηστών της ήταν αποτέλεσμα του συνδυασμού των συμφερόντων της πολιτικής εξουσίας, των βιομηχανιών πετρελαίου, πετροχημικών, φαρμάκων, καπνού και αλκοόλ και των κύκλων που ενδιαφέρονταν για τη συντήρηση του ρατσιστικού καθεστώτος σε βάρος των μειονοτήτων των μαύρων και των Μεξικάνων στο παρελθόν και του συνόλου των ισπανόφωνων σήμερα.

Η κατασταλτική πολιτική απέναντι στην κάνναβη, που υιοθετήθηκε με απαίτηση όλων αυτών των παραγόντων, αποσκοπούσε αφ' ενός στον έλεγχο και τη χειραγώγηση του φτηνού εργατικού δυναμικού των μαύρων και των Μεξικανών και αφ' ετέρου στη μονοπώληση της παραγωγής και της εμπορίας των τοξικών προϊόντων αυτών των βιομηχανιών, για τα οποία μοναδικός υπολογίσιμος ανταγωνιστής ήταν τα ατοξικά προϊόντα της κάνναβης.

Σοβαροί ιατρικοί, πολιτικοί, οικονομικοί και οικολογικοί λόγοι επιβάλλουν την αναθεώρηση της «παράλογης» απαγορευτικής πολιτικής απέναντι στην κάνναβη, το κόστος της οποίας δεν μπορεί να αντέξει ή να ανεχθεί πια η κοινωνία. Το παραλήρημα των ιδιοτελών μανιακών της καταστολής δεν μπορεί να εξακολουθήσει να κανοναρχεί τις επιλογές του κοινωνικού σώματος, υπονομεύοντας όλο και πιο πολύ τη συνοχή του.

Η επισκόπηση της ιστορικής διαδρομής της απαγόρευσης της κάνναβης καθιστά προφανές το συμπέρασμα ότι η ποινικοποίηση και η δίωξή της δεν οφείλεται στην ανάγκη να «προστατευτούν οι χρήστες και η δημόσια υγεία» (όπως διακηρύσσουν οι καριερίστες της καταστολής), αλλά στην εξουσιαστική απαίτηση να εξυπηρετηθούν ορισμένες κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές σκοπιμότητες οι οποίες στο παρελθόν συνδέονταν (α) με την καταπίεση και τη χειραγώγηση ορισμένων κοινωνικών στρωμάτων (μειονότητες, μετανάστες, εργάτες) και (β) με τη μονοπώληση της παραγωγής και της κατανάλωσης ενός πλήθους προϊόντων καθημερινής χρήσης από βιομηχανικά μεγαθήρια τα οποία εξαντλούν τις πηγές των μη-ανανεώσιμων πρώτων υλών και καταστρέφουν ανενδοίαστα το περιβάλλον, εξαλείφοντας τις προοπτικές επιβίωσης της ζωής στο πλανήτη. Αυτές οι σκοπιμότητες είναι συναρτημένες:

1) Με την υπεράσπιση των συμφερόντων των βιομηχανικών μεγαθηρίων που ελέγχουν τους τομείς των πετροχημικών, των φαρμάκων, του αλκοόλ, του καπνού, του χαρτιού, κ.α.

2) Με την επιδιωκόμενη διαρκή ενδυνάμωση της λευκής αγοράς των νόμιμων τοξικών και εξαρτησιογόνων ψυχοτρόπων ουσιών (αλκοόλ, καπνός, ψυχοφάρμακα) και την ενίσχυση της μαύρης αγοράς των παράνομων ψυχοτρόπων ουσιών (οπιούχα/οπιοειδή, κ.α.) στο πλαίσιο της οποίας πραγματοποιούνται ανυπολόγιστα κέρδη.

3) Με τη συντήρηση των παραγωγικών και καταναλωτικών αξιών της ανταγωνιστικής κοινωνίας και του αδιέξοδου «βιομηχανικού πολιτισμού», γιατί το εξουσιαστικό πλέγμα που έχει συμφέρον από τη διαιώνιση της δίωξής της κάνναβης, μπορεί να καλλιεργεί και να διαδίδει συστηματικά το μύθο ότι η κάνναβη «καθιστά τον χρήστη της αδιάφορο για τις νόρμες που χαρακτηρίζουν αυτά τις αξίες».

Τις τελευταίες δεκαετίες, παρά τη σκληρή καταστολή και τις διώξεις της κάνναβης, αυξήθηκε σημαντικά ο αριθμός των ατόμων που παραδέχονται ότι έχουν δοκιμάσει κάνναβη ή κάποιο από τα παράγωγα της. Κι αυτό αποτελεί μια από το πλήθος των αδιαμφισβήτητων αποδείξεων για τις συνέπειες της κατασταλτικής θεωρίας και πρακτικής, που η αποτελεσματικότητά της εξαντλείται στην παραγωγή αμέτρητων ατομικών και κοινωνικών τραγωδιών.

Η απαγόρευση των ψυχοτρόπων ουσιών και η μαζική τελετουργική ανθρωποθυσία που τη συνοδεύει συνιστούν ένα αποτρόπαιο έγκλημα σε βάρος του ατόμου, της κοινωνίας, του πολιτισμού και της ελευθερίας, ακόμη και εάν γίνουν αποδεκτές ως "αληθείς" οι μυθοπλασίες των υποστηρικτών της. Γιατί η χρήση οποιασδήποτε επικίνδυνης ουσίας βλάπτει αποκλειστικά και μόνο τον χρήστη της.

Συνεπώς, η χρήση τους αποτελεί τυπική πράξη αυτοπροσβολής και, ως τέτοια, σε μια πολιτισμένη κοινωνία δεν μπορεί να υπόκειται σε καμιά απαγορευτική ή κατασταλτική παρέμβαση. Γιατί όπως διακήρυττε ο John Stuart Mill:

«Ο μόνος λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα να επεμβαίνουν ατομικά ή συλλογικά στην ελευθερία δράσης ενός συνανθρώπου τους, είναι η αυτοπροστασία τους. Ο μόνος λόγος για τον οποίο μπορεί νόμιμα να ασκείται εξουσία σε οποιοδήποτε μέλος μιας πολιτισμένης κοινωνίας παρά τη θέλησή του, είναι η αποτροπή της ζημιάς των άλλων... Η μόνη δραστηριότητα για την οποία ο άνθρωπος είναι υπόλογος απέναντι στην κοινωνία, είναι αυτή που αφορά τους άλλους. Ως προς τη συμπεριφορά του απέναντι στον εαυτό του, η ελευθερία του είναι δικαιωματικά απόλυτη: Οσον αφορά το κορμί και το μυαλό του, το άτομο είναι κυρίαρχο».[107]



[1]Όλα τα στοιχεία του παρόντος προέρχονται από το Κλεάνθης Γρίβας: Κάνναβη: Μαριχουάνα - Χασίς (Ν. Σύνορα, 1993). Αγγλική έκδοση Kleanthis Grivas: Cannabis: Marihuana - Hashish (London, Minerva Press, 1997).

[2]J. Jaffe, R.Peterson, R. Hodgson: Ναρκωτικά, Τσιγάρο, Aλκοόλ (Αθήνα, Ψυχογιός, 1981), σ. 79

[3] Jaffe, Peterson, Hodgson: Addictions, (1981), σ. 81.

[4] Από δω και πέρα, το Αμερικάνικο Υπουργείο Υγείας, Παιδείας και Πρόνοιας θα αναφέρεται ως Υπουργείο Υγείας, για λόγους συντομίας.

[5] M. Braude και S. Szara: Pharmacology of Marihuana, Α Monograph of the National Institute on Drug Abuse (Raven Press, N.Y., 1976, τόμοι 2).

[6] Advisory on Drug Dependence Report: Cannabis ή «Wootton Report» (1968).

[7] R. DuPont: Marihuana, An Issue Comes of Age (στο Braude και Szara, 1976), τ. 1, σ. 4.

[8] Commission on Inquiry into Non-Medical Use of Drugs: Interim Report ή LeDain Report, (1970).

[9] L. Grinspoon: Marihuana Reconsidered (1977), σ. 3.

[10]Απο των R. Brotman και Fr. Suffet, καθηγητών ψυχιατρικής στην Iατρική Σχολή της Νέας Υόρκης που υποστηρίχτηκε από τoυς περισσότερους επιστήμονες που πήραν μέρος στη διάσκεψη ης Ακαδημίας Επιστημών της Ν.Υ.(1971).

[11] Department of Health: Marihuana and Health. First Annual Report to the US. Congress (1971)

[12] National Commission on Marihuana and Drug Abuse (NDMDA)Marihuana, A Signal of Misunderstanding (1972 & NDMDA: Drug Abuse in America: Problem in Perspective (1973)

[13] T. Mikuriya, ed.: Marijuana, Medical Papers (Medi-Comp Press, Oakland, California, 1973)

[14] E. Brecher: Licit and Illicit Drugs (1972).

[15] S. Rubin και L. Commitas: Canja in Jamaica (1975).

[16] P. Satz, J. Fletcher και L. Sutker: «Neurophysiologic, intellectual and personality correlates of chronic marihuana use in native Costa Ricans» (στο New York Academy of Sciences: Chronic Cannabis Use, 1977).

[17] C. Stefanis, A. Boulougouris και A. Liakos: «A Clinical and Psychophysiological Effects of Cannabis in Long-term Users» (περιλ. στο Braude και Szara, 1976)

[18] S. Rubin, P. Satz, C. Stefanis, ο.π.

[19] Γ. Αγιουτάντης, Ιατροδικαστικά Θέματα, 1971. Δ. Βαρώνος, Φαρμακολογία, 1976. Α. Κουτσελίνης, Ιατροδικαστικά Προβλήματα επί της Τοξικομανίας του «Χασίς», Αθήνα, 1971. Γ. Λογαράς, Ψυχοτρόπα και Ψυχοφαρμακολογία, 1971. Μ. Μαρσέλος, Ναρκωτικά, 1986. Α. Δαβαρούκας και Γ. Σουρέτης, Τοξικομανία, 1981. Βλ. Επιλογή βιβλιογραφίας.

[20] L. Grinspoon, o.π., σ. 243.

[21] N. Zinberg και A. Weil:«A Comparison of Marihuana Users and Non-Users», Nature, 226 (1970), 122.

[22] W. Patton:«Drug Dependence: A Socio-Pharmacological Asessment», Advance Sci. Dec.1968, σ. 200-12.

[23] L. Grinspoon, o.π., σ. 251.

[24] J. Jaffe, ο.π., σ. 77.

[25] Α. Κουτσελίνης, ο.π., σ. 75-76.

[26] A. Campbell, M. Evans, J. Thomson, M. Williams: «Cerebral Atrophy in Young Cannabis Smokers», Lancet, 2 (1971), 1219-1224.

[27] Εκθέσεις Επιτροπών ΗΠΑ και Καναδά, ο.π.

[28] L. Grinspoon, ο.π., σ. 387

[29] J. Jaffe, ο.π., σ. 76-77. ΚαιJones R., Human: Effects (of Marijuana), Marijuana Research Findings: 1976, National Institute on Drug Abuse (NIDA), Research Monograph 14 (Washington, DC, U.S. Goverment Printing Office, 1977).

[30] J. Jaffe, ο.π., σ. 74.

[31] M. Stenchever και M. Allen: «The Effect of Δ-9-tetrahydro-cannabinol in the Chromosomes of Human Lymphocytes», Amer. J. Obstet. Gynecol., 114 (1972), 821.

[32] S. Matsuyama: Cytogenic Studies of Marijuana, στο Marijuana and Health Hazards: Methodological Issues in Current Research, (N.Y., Academic Press, 1975).

[33] J. Jaffe, ο.π., σ. 75.

[34] L. Grinspoon, ο.π., σ. 390.

[35] Εκθεση Καναδικής Επιτροπής, σ. 71.

[36] Εκθεση Καναδικής Επιτροπής, ο.π., σ. 13 & 104. Και L. Grinspoon, ο.π.

[37] S. Rubin, P. Satz, C. Stefanis, ο.π.

[38] G. Arnao, ο.π., σ. 105-107.

[39] V. Rubin, P. Satz, C. Stefanis, ο.π.

[40]MarihuanaandHealth: Eτήσιες αναφορές 1976 και 1979 του Υπουργείου Υγείας, Παιδείας και Πρόνοιας προς το Κογκρέσσο των ΗΠΑ, U.S. PrintingOffice, Washington, 1977 και 1980 (αντιστοίχως).

[41]Ετήσια αναφορά του ΝΙΜΗ στο Αμερικάνικο Κογκρέσσο. Αναφ. από τον G. Arnao, ο.π., σ. 107.

[42] Ετήσια αναφορά του Υπουργείου Υγείας, Παιδείας και Πρόνοιας στο Κογκρέσσο των ΗΠΑ, με τίτλο MarijuanaandHealth (WashingtonDC, USGovermentPrintingOffice, 1979). Επίσης, L. Grinspoon, ο.π., και J. Jaffe, ο.π., σ. 78.

[43]J. Herer: TheEmperorWearsNoClothes (1992) και «Η ξεχασμένη ιστορία του Χόρτου» (περιοδικό GreenLine, Μάρτιος 1991).

[44] Στην Ελλάδα η κάνναβη αποτελούσε βασική γεωργική καλλιέργεια και εξαγώγιμο προϊόν μέχρι το 1932: «Εν Ελλάδι υπήρχαν τω 1928 δέκα εργοστάσια ασχολούμενα ειδικώς με την κλωστοϋφαντουργίαν της καννάβεως η οποία αποτελούσε εξαγωγικό είδος» (Εγκυκλοπαίδεια Πυρσός, λήμμα «κάνναβις», Αθήνα, 1930).

[45] Οι σπόροι της κάνναβης αποτελούν ιδεώδη τροφή για πλήθος ήμερων και άγριων πουλιών: «Μόνο το έτος 1937 καταναλώθηκαν στις ΗΠΑ 2 εκατ. τόνοι σπόρων κάνναβης ως τροφή ωδικών πτηνών.»

[46] Jaffe, Peterson, Hodgson, Addictions (1981, σ. 79).

[47] J. Herer, The Emperor Wears No Clothes (1992) , σ. 7.

[48] E. Abel, Marijuana: The first 12,000 Years (1980).

[49] Μέχρι το 18ο αιώνα, από την κάνναβη κατασκευάζονταν τα φημισμένα ιρλανδικά υφάσματά και τα περίφημα ιταλικά λινά. Μετά τον 18ο αιώνα, τα παντελόνια Levi's, τα χειροποίητα βαμβακερά υφάσματα τζιν. Και μέχρι τη μεταπολεμική περίοδο, τα αλεξίπτωτα, τα αντίσκηνα, οι σάκοι και οι σημαίες που χρησιμοποιούσε ο στρατός και η αεροπορία.

[50] R. Bonnie και Ch. Whitebread: The Marijuana Conviction, (1974).

[51] Jaffe, Peterson, Hodgson: Addictions (1981), σ. 79.

[52] L. Grinspoon: Marihuana Reconsidered (1977), σ. 219.

[53] L. Grinspoon: Marihuana Reconsidered (1977), σ. 219-220.

[54] T. Mikuriya: Marijuana in Medicine, Past, Present and Future (California Medicine, 110 /1969, σ. 34-40).

[55] R. Reynolds: “On the Therapeutic Use and Toxic Effects of Cannabis Indica”, 1890 (Lancet, 22.3.1970, σ. 637)

[56]G. Arnao: Το Απαγορευμένο Χόρτο (1978), σ. 128.

[57]Mέσω της Διεύθυνσης Τροφίμων και Φαρμάκων (FoodandDrugAdministration, FDA).

[58] To Dronabinol (Marinol) καταχωρήθηκε στον Πίνακα ΙΙ των Ελεγχόμενων Ουσιών (χορηγείται με απλή φυλασσόμενη συνταγή). Αρχικά κυριότερη ένδειξή του ήταν οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας και στη συνέχεια προστέθηκε και η ανορεξία.

[59] T. Mikuriya: “Historical Aspects of Cannabis Sativa in Western Medicine” (New Physician, 1969/904).

[60] J. Jaffe: “Cannabinoids / Marihuana” (στο Goodman και Gilman, 1990), σ. 549.

[61] Jaffe, Peterson, Hodgson: Addictions (1981), σ. 79-80.

[62] Jaffe, Peterson, Hodgson: Addictions (1981), σ. 80.

[63] To National Institute on Drug Abuse (NIDA) είναι τμήμα του Νational Institute of Mental Health (NIMH) του Υπουργείου Υγείας των ΗΠΑ.

[64] H έρευνα έγινε με πρωτοβουλία του «Centre for the Study of Narcotics and Drug Abuse» (που είναι τμήμα του «National Institute of Mental Health» του Υπουργείου Υγείας των ΗΠΑ) το οποίο σήμερα είναι διοικητικά γνωστό ως «National Institute on Drug Abuse» (NIDA). Τα αποτελέσματά της δημοσιεύτηκαν το 1976 στο συλλογικό έργο Pharmacology of Marihuana, A monograph of the National Institute on Drug Abuse (Raven Press, N. York, 1976), που επιμελήθηκαν από κοινού η κλινική φαρμακολόγος Monique Braude και ο βιοχημικός Stephen Szara, διευθυντικά στελέχη του ερευνητικού τμήματος του ΝΙDΑ.

[65]. R. Hepler, I. Frank, R. Petrus: “Ocular Effects of Marihuana Smoking” (στo Braude και Szara, 1976, τ. 2ος, σ. 815-824)

[66]Στην έρευνα συμμετείχαν εθελοντικά ενήλικες άνδρες ηλικίας 21-29 χρονών κατανεμημένοι σε 4 ομάδες στις οποίες χορηγήθηκε α) φυσική μαριχουάνα με κάπνισμα, β) συνθετική Δ9-THC αναμεμειγμένη με εικονικά υλικά μαριχουάνας για κάπνισμα, γ) συνθετική Δ9-THC από το στόμα και δ) ένα εικονικό φάρμακο από φύλλα μαριχουάνας χωρίς Δ9-THC.

[67] Hepler, Frank, Petrus, 1974 (στo Braude και Szara, 1976, τ. 2ος, σ. 815-824).

[68] M. Perez-Reyes, D. Wagner, M. Wall, K. Davis: “Intravenous Administration of Cannabinoids and Intraocular Pressure” (στo Braude και Szara, 1976, τ. 2ος, σ. 829-832)

[69] Ch. Carroll: Drugs in Modern Society (1993, σ. 346)

[70] J. Jaffe: “Cannabinoids / Marihuana” (στο Goodman και Gilman, 1990), σ. 549.

[71] G. Winger, F. Hofmann και J. Woods: Α Handbook on Drug and Alcohol Abuse, (1992), σ. 130.

[72] L. Grinspoon: “Marihuana” (Scientific American, 221/1969, σ. 17-25)

[73] L. Vachon, M. Fitzgerald, N. Soliday: “Single-dose effect of marihuana smoke. Bronchial dynamics and respiratory-center sensitivity in normal subjects” (New England Journal of Medicine, 1973/289:985)

[74] L. Vachon, P. Mikus, W. Morrissey, M. Fitzgerald, E. Gaensler: “Bronchial Effect of Marihuana Smoke in Asthma” (στο Braude και Szara, 1976), τ. 2ος, σ. 777-784.

[75] D. Tashkin, B. Shapiro, I. Frank: “Acute Effects of Marihuana on Airway Dynamics in Spontaneous and Experimentally Induced Bronchial Asthma” (στο Braude και Szara, 1976), τ. 2ος, σ. 785-801.

[76] J. Davis, H. Ramsey: “Antiepileptc Action of Marihuana-Active Substances” (Federation Proceedings, 8/1949), σ. 284-5.

[77] T. Mikuriya: “Historical Aspects of Cannabis Sativa in Western Medicine” (New Physician, 1969/904)

[78] J. Jaffe: “Cannabinoids / Marihuana” (στο Goodman και Gilman, 1990), σ. 549.

[79] Για τις ευφορικές ιδιότητες: Jones και Stone (1971), Weil, Zinberg και Nelson (1968) DHEW (1971). Για τις ορεξιογόνες ιδιότητες: Freedman και Rockmore (1946), Hollister, Richards και Gillespie (1968), DHEW (1971). Για τις αναλγητικές ιδιότητες: DHEW (1971). Για τις αντιεμετικές ιδιότητες: ClarksonB. (1971)

[80] Χρησιμοποιήθηκε αληθινό THC και εικονικό φάρμακο (placebo) σε δυο ομάδες ασθενών.

[81] Freedman & Rockomre (1948), Hollister (1968), Clark, Hugges & Nakashima (1970), DHEW (1971).

[82] W. Regelson, J. Butler, J. Schulz, T. Kirk, L. Peek, M. Green, M. Zalis, (1976): “Δ9-THC as an Effective Antidepressant and Appetite-stimulating Agent in Advanced Cancer Patients” (στο Braude και Szara, 1976), τ. 2ος, σ. 763-776.

[83] R. Noyes, S. Bruk, D. Baran, A. Canter: “Analgesic Effects of Δ9-THC” (στo Braude και Szara, 1976), τ. 2ος, σ. 833-836)

[84] L. Harris, A. Munson, R. Carchman: “Antitumor properties of Cannabinoids” (στo Braude και Szara, 1976, τ. 2ος, σ. 749-762)

[85] A. Singer: «Marihuana: Chemistry, pharmacology and patterns of social use» (Ann. NYAS, 191/1971 σ. 253-261). A. Zimmerman, D. McClean: «Action of Narcotic and hallucinogenic agents on the cell cycle» (στο Drugs and Cell Cycle, N.Y., Academic Press, 1973). J. Levy, A. Munson, L. Harris, W. Dewey: «Effects of Δ8 and Δ9-tetrahydrocannabinol on immune response in mice» (Pharmacologist, 16/1974, σ. 256).

[86] C. Lucthenberger (1973): «Effects of marihuana and tobacco smoke on human lung physiology» (Nature, 241/1973, σ. 137-139). R. Kolodny: «Depression of plasma testosterone levels after chronic intensive marihuana use», (New England Journal of Medicine, 290/1974, σ. 872-874). M. Stenchener: «Chromosome breakage in users of marihuana» (Amer. Journal of Obstetrics and Gynaecology, 118/1974, σ. 106-113). J. Jaffe: «Cannabinoids/Marihuana» (στο Goodman και Gilman, 1990), σ. 553.

[87] L. Harris, A. Munson, R. Carchman: «Antitumor properties of Cannabinoids».(στo Braude και Szara, 1976), τ. 2ος, σ. 761.

[88] L. Grinspoon: Marihuana Reconsidered (1977), σ. 220, 223, 224.

[89] S. Allentuck, K. Bowman (1942): «The Psychiatric Aspects of Marihuana Intoxication» (American Journal of Psychiatry, 99/1942, σ. 250).

[90] L. Thompson, R. Proctor R.: «Ryrahexyl in the Treatment of Alcoholic and Drug Withdrawal Conditions» (North Carolina Medical Journal, 14/1953, σ. 520-523).

[91] D. Musto: The American Disease: Origins of Narcotic Control (1987), σ. 231

[92] Ο νόμος HaleBogg'sBill (1951) προέβλεπε 5 χρόνια φυλάκισης (αν επρόκειτο για πρώτη καταδίκη) και έως ισόβια (αν επρόκειτο για δεύτερη καταδίκη) για την κατοχή ή τη χρήση οποιασδήποτε παράνομη ουσίας. Και θέσπιζε την ποινή του θανάτου για πώληση ηρωίνης από ενήλικες σε άτομα κάτω των 18 χρονών.

[93] Οπως τα InvestigationNewDrug (IND) που ρυθμίζονται με ειδικά πρωτόκολλα.

[94] Εχει συγκροτηθεί ένα «Διεθνές Ιατρικό Κίνημα για τη Μαριχουάνα» με έδρα το SanFrancisco, για το συντονισμό των προσπαθειών των γιατρών στην κατεύθυνση να γίνει σεβαστό το αίτημα ότι σε ιατρικά θέματα πρέπει «να αποφασίζουν οι γιατροί, όχι οι πολιτικοί.» International Medical Marijuana Movement, San Francisco Headquarters, 3745 Seventeenth Street, San Francisco, CA 94114, USA.

[95] M. Pomeroy, J. Fennelly, M. Towers: “Prospective Randomized Double-Blind Trial of Nabilone versus Dronabinol in the Treatment of Cytoxic-Induced Emesis”, (Cancer Chemotherapy and Pharmacology 17/1986, σ. 285-288). M. Manzo: “Dronabinol and Nabilone Ease Cancer Chemotherapy”, (Nursing 18/1988, σ. 81).

[96] Το Νabilone καταχωρήθηκε στον πίνακα 2 των Ελεγχόμενων Ουσιών με την αφελή αιτιολογία ότι «προκαλεί υποκειμενικά αποτελέσματα παραπλήσια αυτά της Δ9-THC», παρά το γεγονός ότι οι παρενέργειές του είναι ασήμαντες σε σύγκριση μ' αυτές των μέχρι τώρα χρησιμοποιούμενων φαρμάκων. Κι αυτό επειδή έπρεπε να «αποτραπεί» το κοινό από τη χρήση του για μη-ιατρικούς λόγους.

[97]Θεραπευτικό μέσο που εξοβελίστηκε από το ιατρικό οπλοστάσιο για περισσότερο από μισό αιώνα, λόγω της κυριαρχίας του κατασταλτικού παραλογισμού.

[98] US Department of Health and Welfare (DHEW), National Institutte of Mental Health (NIMH): Marihuana and Health. Annual Report to the US Congress, 1972. (Το NIMH είναι τμήμα του Υπουργείου Υγέίας των ΗΠΑ).

[99]HMellonBank του Pittsburgh ήταν μια από τις έξι μεγαλύτερες τράπεζες των ΗΠΑ το 1937.

[100] J. Golby, DuPont Dynasties (Lyle Stewart, 1984). Η αυτοκρατορία DuPont δημιουργήθηκε από την ομώνυμη οικογένεια των «ληστοβαρόνων» (έτσι ονομάζονται στις ΗΠΑ όσοι αναδείχτηκαν σε παράγοντες οικονομικής ισχύος εκμεταλλευόμενοι τις ανάγκες που δημιουργήθηκαν κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο). Το 1902 η DuPont έλεγχε τα δύο τρίτα της εθνικής παραγωγής εκρηκτικών υλών και το 40% του εφοδιασμού των Ενόπλων Δυνάμεων.

[101] Η απαγόρευση της κάνναβης το 1937 είχε προδιαγραφεί σ' ένα μεγάλο βαθμό μεταξύ 1926-1936 όταν ο WallaceCarothers, κορυφαίος χημικός των εργαστηρίων της DuPont πέτυχε να συνθέσει το νάιλον με υλικά πετροχημικής προέλευσης.

[102] L. DuPont (στο Popular Mechanics, June 1938), σ. 805.

[103] Hearst Paper Manufacturing Division.

[104] D. Musto «Opium, Cocaine and Marijuana in American History» (1991), σ. 36.

[105] US Department of Agriculture, Hemp for Victory (1942). Το φιλμ διατίθεται σήμερα σε βιντεοκασέτα από την HEMP (Help End Marijuana Prohibition, 5632 Van Nuys Blvd., Suite 210, Van Nuys, CA 91401, USA).

[106] US Department of Agriculture, Ag. Extension Leaflet 25, Μάρτιος 1943.

[107] John Stuart Mill: On Liberty (1859). Ελληνική έκδοση: Περί Ελευθερίας (Επίκουρος, 1983), σ. 32.